Wyrok XII Ga 73/13

Treść orzeczenia

Untitled

Sygn. akt XII Ga 73/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 kwietnia 2013 roku

Sąd Okręgowy w Gdańsku XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Dariusz Janiszewski

Sędziowie: SSO Ewa Górniak, SSO Bożena Kachnowicz - Kokot (spr.)

Protokolant: sekr. sąd. Edyta Treder

po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 roku w Gdańsku

na rozprawie

sprawy ze skargi wykonawcy: ASPEN RES Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie

z udziałem zamawiającego: Pomorskiego Centrum Traumatologii im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku

o udzielenie zamówienia publicznego

na skutek skargi ASPEN RES Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie

na postanowienie o kosztach postępowania odwoławczego zawarte w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie z dnia 18 grudnia 2012 roku, sygnatura akt KIO 2659/12

1. zmienia zaskarżony wyrok w pkt. 2 ppkt 2 (drugim podpunkcie drugim) w ten sposób, że zasądzoną od wykonawcy ASPEN RES Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Krakowie na rzecz zamawiającego Pomorskiego Centrum Traumatologii im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku kwotę 2.280 (dwa tysiące dwieście osiemdziesiąt) złotych obniża do kwoty 760 (siedemset sześćdziesiąt) złotych i oddala wniosek w pozostałej części;

II. oddala skargę w pozostałej części;

III. zasądza od ASPEN RES Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w

Krakowie na rzecz Pomorskiego Centrum Traumatologii im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku kwotę 155,61 złotych (sto pięćdziesiąt pięć sześćdziesiąt jeden groszy) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym.

Sygn. akt XII Ga 73/12

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 r. w sprawie KIO 2659/12 Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie wykonawcy Aspen Res spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie w postępowaniu prowadzonym przez Pomorskiego Centrum Traumatologii im. M. Kopernika w Gdańsku przy udziale wykonawcy Restauracja Cristal R.A. Kokoszka spółka cywilna w Gdańsku. Kosztami postępowania Krajowa Izba Odwoławcza obciążyła Aspen Res spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie. Krajowa Izba Odwoławcza nakazała zaliczyć w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15.000 zł uiszczoną przez wykonawcę Aspen Res spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie tytułem wpisu od odwołania oraz zasądziła od wykonawcy Aspen Res spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie na rzecz zamawiającego Pomorskiego Centrum Traumatologii im. M. Kopernika w Gdańsku kwotę 2.280 zł stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez zamawiającego z tytułu dojazdu na posiedzenie i rozprawę przed Krajową Izbą Odwoławczą.

Skargę od powyższego wyroku złożył wykonawca Aspen Res spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie, zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie pkt 2.2 i zarzucając mu:

• naruszenie przepisu § 3 pkt 2 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania z dnia 15 marca 2010 r. poprzez przyjęcie, że uzasadnionym kosztem strony postępowania odwoławczego jest wydatek na zakup biletów lotniczych na trasie Gdańsk - Warszawa i z powrotem dla trójki pełnomocników.

Skarżący wniósł o:

• zmianę wyroku w pkt 2.2. poprzez zasądzenie od skarżącego na rzecz przeciwnika skargi zwrotu kosztów dojazdu pełnomocnika w kwocie 202 zł;

• zwrot kosztów postępowania skargowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym.

W uzasadnieniu skargi, skarżący podniósł, że zamawiający na rozprawie w dniu 17 grudnia 2012 r. przedstawił fakturę VAT za bilety lotnicze na trasie Gdańsk - Warszawa i z powrotem na kwotę 2.280 zł, która została następnie zasądzona w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Zdaniem skarżącego jest to błędne rozstrzygnięcie ponieważ wydatek na bilety lotnicze nie stanowi uzasadnionego kosztu postępowania odwoławczego. W ocenie skarżącego uzasadnionym kosztem byłby wydatek na bilet kolejowy. Prócz tego skarżący zastrzegł, iż nie ma wiedzy, czy bilety lotnicze dotyczyły dojazdu jednego pełnomocnika, czy trzech i z uwagi na to podniósł, że uzasadnionym kosztem postępowania odwoławczego może być jedynie dojazd jednego pełnomocnika, a nie trzech.

Zamawiający Pomorskie Centrum Traumatologii im. M. Kopernika w Gdańsku w odpowiedzi na skargę wykonawcy wniósł o jej oddalenie w całości i o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania skargowego, w tym kwoty 17 zł uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym.

W uzasadnieniu zamawiający wskazał, że wywód skarżącego, co do niezasadności poniesienia kosztów dojazdu samolotem trzech pełnomocników Szpitala, oparty na przywołaniu faktu istnienia dogodnego połączenia kolejowego, nie znajduje uzasadnienia ponieważ teza skarżącego nie jest oparta o realne warunki dojazdu na wyznaczoną rozprawę.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie w części.

Jak wynika z akt sprawy, zamawiający Pomorskie Centrum Traumatologii im. M. Kopernika w Gdańsku dla udokumentowania kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez zamawiającego z tytułu dojazdu na posiedzenie i rozprawę przed Krajową Izbą Odwoławczą przedłożył fakturę VAT, na podstawie, której Krajowa Izba Odwoławcza zasądziła od wykonawcy Aspen Res spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie na rzecz zamawiającego koszty postępowania odwoławczego poniesione przez zamawiającego z tytułu dojazdu.

Skarżący natomiast zakwestionował prawidłowość rozstrzygnięcia w tym zakresie wskazując, że wydatek na bilety lotnicze nie stanowi uzasadnionego kosztu postępowania odwoławczego. W ocenie skarżącego uzasadnionym kosztem byłby wydatek na bilet kolejowy.

W ocenie Sądu Okręgowego stanowisko skarżącego nie jest zasadne.

W pierwszej kolejności na uwadze należy mieć, że co do zasad rozliczania kosztów postępowania przed Krajową Izbą Odwoławczą postępowanie przed Krajową Izba Odwoławczą ma w tym zakresie zastosowanie regulacja zawarta w - Rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U 2010.41.238 z zm.).

Zgodnie z § 3 ust. 2 pkt a w/w rozporządzenia do kosztów postępowania odwoławczego, zalicza się uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego, obejmujące w szczególności koszty związane z dojazdem na wyznaczoną rozprawę lub rozprawy (posiedzenie lub posiedzenia) Izby.

W przekonaniu Sądu Okręgowego z powyższego zapisu ani z żadnego innego przepisu nie wynika, aby zwrot kosztów podróży należał się w granicach najtańszego środka transportu (pociąg osobowy, II klasa, ewentualnie I, jak wskazywał skarżący). W tym stanie rzeczy, zdaniem Sądu Okręgowego pełnomocnik nie miał obowiązku stawiając się na rozprawę korzystać ze środka komunikacji w postaci pociągu zamiast samolotu, tym bardziej, że obecnie przeloty są powszechnie dostępnym środkiem komunikacji, który gwarantuje najkrótszą podróż, co ma szczególne znaczenie przy tak znacznej odległości, jaka dzieli oba miasta - Warszawę i Gdańsk. Nie bez znaczenia dla spornej pomiędzy stronami kwestii jest także fakt, iż termin rozprawy wyznaczony został na 17 grudnia 2012 r. na godzinę 10.00. Stąd też słusznie uczestnik postępowania zauważył, że skorzystanie przez niego pociągu relacji Gdańsk - Główny Warszawa Centralna odjeżdżającego o godzinie 5.02 spowodowałoby opóźnionym stawiennictwem na wyznaczoną rozprawę skoro pociąg ten przyjeżdża planowo o godzinie 10.14.

Powyższe okoliczności zdaniem Sądu Okręgowego przemawiają za uznaniem, iż uzasadniony koszt postępowania odwoławczego to koszt związanego z dojazdem profesjonalnego pełnomocnika drogą lotniczą odpowiadający cenie jednego biletu lotniczego na trasie Gdańsk-Warszawa-Gdańsk w kwocie 760 zł (vide faktura VAT Al/160/11/12/2012).

Sąd Okręgowy odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącego powołującego się na stanowisko Sądu Okręgowego wyrażone w uzasadnieniu do wyroku z dnia 15 stycznia 2010 r. wydanego w sprawie XII Ga 517/09, który koszt dojazdu samolotem nie uznał za koszt uzasadniony w rozumieniu cyt. powyżej rozrządzenia uznał, że przytaczanie poglądów wyrażonych w poszczególnych uzasadnieniach rozstrzygnięć nie ma merytorycznego znaczenia dla rozpoznawania i oceny trafności zarzutów skarżącego. Przyjęcie, bowiem w poszczególnych postępowaniach pewnego stanowiska przez sądy orzekające w tych sprawach ma znaczenie jedynie dla tych konkretnych postępowań, stąd też Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie podzielając stanowiska przedstawionego w ww. wyroku nie jest nimi w żaden sposób związany. Niemniej jednak Sąd Okręgowy przychylił się do poglądu skarżącego, iż uzasadnionym kosztem postępowania odwoławczego jest w realiach niniejszej sprawy jedynie koszt dojazdu jednego profesjonalnego pełnomocnika. Z akt sprawy Krajowej Izby Odwoławczej tj. z protokołu posiedzenia i rozprawy z dnia 17 grudnia 2012 r. wynika, że na posiedzeniu Krajowej Izby

Odwoławczej ze strony zamawiającego stawili się trzej pełnomocnicy tj. dwaj pracownicy Danuta Scińska i Monika Mikitiuk-Simoniuk oraz na rozprawę radca prawny Sylwia Kacprzak. Jednakże zamawiający, jako uczestnik postępowania w żaden sposób, nie sprecyzował zarówno przed KIO jak w skargowym postępowaniu sądowym, na czym w jego ocenie polegają tzw. „uzasadnione” koszty postępowania odwoławczego. Innymi słowy zdaniem Sądu Okręgowego takim usprawiedliwieniem dla przysądzenia kosztów dojazdu pozostałych pełnomocników z pewnością byłoby np. wykazanie przez zamawiającego konieczności i potrzeby ich uczestnictwa z uwagi na merytoryczną znajomość przez nich spornych zagadnień będących przedmiotem odwołania. Niezależnie od powyższych rozważań Sąd Okręgowy wskazuje także, że przepisy k.p.c., a także inne przepisy prawa nie ograniczają liczby pełnomocników procesowych jednej strony. Oznacza to, że tylko wola strony decyduje, ilu pełnomocników reprezentować będzie stronę przed sądem. Przy czym jednak pamiętać należy, że powołane powyżej rozporządzenie z dnia 15 marca 2010 r. jest przepisem zawierającym szczególne i odmienne unormowania co do rodzajów kosztów postępowania odwoławczego i ich rozliczania niż zawarte w k.p.c. Zgodnie natomiast z art. 98 § 3 oraz art. 99 k.p.c. regulujących zwrot kosztów postępowania cywilnego w razie wygrania sprawy strona przeciwna (przegrywająca) zwróci swemu przeciwnikowi koszty tylko jednego pełnomocnika i to tylko wówczas, gdy jest to pełnomocnik zawodowy (por. Knoppek Krzysztof, Komentarz do art. 86 Kodeksu postępowania cywilnego, [w:] Dolecki Henryk (red.), Wiśniewski Tadeusz (red.), Gromska-Szuster Irena, Jakubecki Andrzej, Klimkowicz Jan, Knoppek Krzysztof, Misiurek Grzegorz, Pogonowski Piotr, Zembrzuski Tadeusz, Żyznowski Tadeusz, Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Tom I. Artykuły 1- 366, WKP, 2011). Natomiast w treści § 3 ww. rozporządzenia ustawodawca jako przepisu szczególnego użył sformułowania „uzasadnione koszty stron postępowania odwoławczego” nie precyzując i definiując żadnych innych ograniczeń - przez co należy rozumieć, zatem tylko koszty uargumentowane i dowiedzione.

W tej sytuacji zdaniem Sądu Okręgowego orzekającego w tym składzie brak jest podstaw do obciążenia skarżącego kosztami postępowania odwoławczego poniesionymi przez zamawiającego z tytułu dojazdu na posiedzenie i rozprawę przed Krajową Izbą Odwoławczą trzech pełnomocników, w łącznej kwocie 2.280 zł. i w konsekwencji skarżący powinien zostać obciążony kosztami postępowania odwoławczego w kwocie 760 zł. poniesionymi przez zamawiającego z tytułu dojazdu na rozprawę tylko jednego profesjonalnego pełnomocnika jako że jest on osobą mającą odpowiednią wiedzę i praktykę w dziedzinie prawa materialnego w tym zamówień publicznych a także zna stosowne procedury.

Stosownie, zatem do powyższych motywów Sąd Okręgowy w pkt I wyroku zmienił zaskarżony wyrok na podstawie art. 198 f ust. 2 Ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. 2010.113.759 ze zm.) w pkt. 2 ppkt 2 w ten sposób, że zasądzoną od wykonawcy Aspen Res spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie na rzecz zamawiającego Pomorskiego Centrum Traumatologii im. M. Kopernika w Gdańsku kwotę 2.280 zł obniżył do kwoty 760 zł i oddalił wniosek w pozostałej części.

Skarga wykonawcy w pozostałym zakresie, jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 198 f ust. 2 Ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. 2010.113.759 ze zm.), o czym orzeczono w pkt II wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 1 pkt 4 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1349, ze zm.). Przepisy powołanego rozporządzenia ani Ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. 2010.113.759 ze zm.) nie przewidują stawek zastępstwa procesowego dla pełnomocników biorących udział w postępowaniach o zamówienia publiczne, w tej sytuacji należy przyznać pełnomocnikowi procesowemu koszty zastępstwa stosowane w sprawach o najbardziej zbliżonym charakterze do niniejszej sprawy, w których przepisy rozporządzenia regulują wysokość stawki. Sprawy z zakresu skarg wnoszonych do sądów od rozstrzygnięć zespołów arbitrów najbardziej zbliżone są swym charakterem do rozstrzygnięć zapadających po rozpoznaniu skarg na orzeczenia sądów polubownych, dlatego też w niniejszej sprawie zastosowanie powinien znaleźć § 10 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz. 1349, ze zm.). Ponadto Sąd Okręgowy miał na względzie, że skarżący wskazał kwotę 2.078 zł, jako wartość przedmiotu zaskarżenia, skarga była zasadna co do kwoty 760 zł, a więc skarżący wygrał sprawę w 37 %, a zamawiający w 63 %. W sprawie należało, więc zastosować dyspozycję art. 100 k.p.c. i koszty stosunkowo rozdzielić. Na koszty poniesione przez skarżącego składają się: opłata od skargi - 30 zł, wynagrodzenie pełnomocnika - 600 zł, łącznie - 630 zł. Zamawiający poniósł koszty wynagrodzenia pełnomocnika, w raz z opłatą skarbową od udzielonego pełnomocnictwa - 617 zł. Uwzględniając stopień wygranej każdej ze stron, skarżący powinien ponieść koszty postępowania w kwocie 233, 10 zł, a zamawiający w kwocie 388, 71 zł. W tej sytuacji, po dokonaniu kompensacji obu kwot, zasadnym stało się zasądzenie od skarżącego na rzecz zamawiającego kwoty 155, 61 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym, o czym na podstawie w/w przepisów orzeczono w punkcie 3 sentencji.

8