Postanowienie KIO 547/23 z 13 marca 2023 r.

Uzasadnienie

Ministerstwo Sprawiedliwości z siedzibą w Warszawie, zwane dalej: „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie przepisów ustawy z dnia z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1710 ze zm.) zwanej dalej: „Pzp” w trybie przetargu nieograniczonego na Usługę dla systemu EKW , nr sprawy: BF ‐ II.3710.18.2022, zwane dalej „postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 15 lutego 2023 r., pod numerem 2023/S 033 ‐ 097057.

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są usługi, jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

W dniu 27 lutego 2023 r. wykonawca Asseco Poland S.A. z siedzibą w Rzeszowie (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie od niezgodnych z przepisami czynności zamawiającego, polegających na sformułowaniu ogłoszenia o zamówieniu oraz Specyfikacji Warunków Zamówienia (zwanej dalej jako: „SWZ”) z naruszeniem przepisów prawa. Odwołujący łącznie podniósł 14 zarzutów, które dotyczyły treści: warunków udziału w postępowaniu, kryteriów oceny ofert oraz postanowień wzoru umowy.

W ramach postępowania odwoławczego przystąpienie po stronie odwołującego zgłosił wykonawca Comarch Polska S.A. z siedzibą w Krakowie. Izba stwierdziła skuteczność zgłoszonego przystąpienia w związku z tym ww. wykonawca stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego.

Zamawiający w dniu 12 marca 2023 r. złożył odpowiedź na odwołanie, w której zawarł argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania w całości. W treści odpowiedzi na odwołanie przekazał informację, że zmodyfikuje niektóre kwestionowane w odwołaniu postanowienia SWZ.

Na posiedzeniu niejawnym z udziałem stron, zamawiający wyjaśnił, że w dniu 13 marca 2023 r. dokonał modyfikacji postanowień SWZ, w tym także w zakresie postanowień objętych odwołaniem oraz przesunął termin składania ofert w postępowaniu do dnia 19 kwietnia 2023 r. Zamawiający wskazał, że modyfikacje dotyczyły zarzutów: 1, 2, 4, 5, 9, 10, 12 i 14 oraz podkreślił, że nie uwzględnia ww. zarzutów.

Odwołujący na posiedzeniu niejawnym wniósł o umorzenie postępowania ze względu na jego zbędność w zakresie merytorycznego rozpoznania zarzutów odnoszących się do zmodyfikowanych przez zamawiającego postanowień SWZ, tj. zarzutów 1, 2, 4, 5, 9, 10, 12 i 14, ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia przez Izbę wniosku o umorzenie ww. zarzutów na podstawie art. 568 pkt 2 Pzp oświadczył, że cofa powyższe zarzuty. Dodatkowo odwołujący oświadczył, że cofa pozostałe zarzuty podniesione w odwołaniu.

Skład orzekający Izby, działając na podstawie art. 520, art. 568 pkt 1 oraz art. 553 ust. 1 zdanie drugie Pzp postanowił umorzyć postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie, ponieważ oświadczenie o cofnięciu odwołania uznać należy za oświadczenie najdalej idące złożone przez stronę, która zainicjowała postępowanie odwoławcze. Zgodnie z art. 520 ust. 2 Pzp cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z jego wniesieniem. Innymi słowy cofnięcie odwołania niweczy zainicjowane postępowanie odwoławcze. Z związku z tym cofnięcie odwołania jest jednostronnym oświadczeniem woli, które z mocy prawa rodzi skutek w postaci umorzenia postępowania.

Ponadto Izba nie znalazła powodów do umorzenia postępowania odwoławczego w części dotyczącej zarzutów nr: 1, 2, 4, 5, 9, 10, 12 i 14 na podstawie art. 568 pkt 2 Pzp. Część modyfikacji postanowień SWZ dotyczących omawianych zarzutów została dokonana niezgodnie z żądaniami odwołującego i tym samym nie można było uznać, że ziściła się przesłanka zbędności postępowania odwoławczego w tym zakresie, co jest konieczne dla wypełnienia hipotezy art. 568 pkt 2 Pzp. Przesłanka zbędności, jako przyczyna umorzenia postepowania odwoławczego, jest powiązana z szeroko pojętną następczą bezprzedmiotowością wydania rozstrzygnięcia merytorycznego, najczęściej dlatego, że cel wniesienia odwołania został już zrealizowany. Zatem brak jednoznacznego spełniania żądań odwołania nie spowoduje zbędności wydania orzeczenia – skoro czynności zamawiającego nie są zgodne z żądaniami strony trudno uznać, że dalsze procedowanie stało się zbędne.

W ustalonym stanie rzeczy brak merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez umorzenie postępowania mógł zostać spowodowany cofnięciem odwołania i takie oświadczenie procesowe odwołujący złożył na posiedzeniu.

Orzekając o kosztach postępowania odwoławczego, Izba uwzględniła okoliczność, iż cofnięcie odwołania miało miejsce przed otwarciem rozprawy, zatem na rzecz odwołującego należało zwrócić 90% kwoty wpisu uiszczonego na rachunek Urzędu Zamówień Publicznych, czyli kwotę 13 500,00 zł, stosownie do art. 557 i art. 575 Pzp oraz § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437 ze zm.).