Postanowienie KIO 691/25 z 11 marca 2025 r.

Uzasadnienie

Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Lubartowie {dalej: „Zamawiający”} prowadzi na podstawie Ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320) {dalej również: „ustawa pzp” lub „pzp”} w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na usługi pn. Świadczenie usług w zakresie transportu sanitarnego podstawowego (Typ P) oraz specjalistycznego (Typ S) pacjenta na rzecz Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Lubartowie (ZP/PN/5/2025).

Ogłoszenie o tym zamówieniu 12 lutego 2025 r. zostało zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej serii S nr 30 pod poz. 95878.

Wartość tego zamówienia przekracza progi unijne.

24 lutego 2025 r. Kolumna Transportu Sanitarnego TRIOMED sp. z o.o. z siedzibą w Lublinie {dalej również: „Triomed” lub „Odwołujący”} wniosła do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie wobec treści ogłoszenia o zamówieniu oraz SWZ w zakresie objętym poniższymi zarzutami i zgłoszonymi w związku z nimi żądaniami.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp {chyba że poniżej wskazano na przepisy Kodeksu cywilnego}:

1. Art. 240 ust. 1 i 2 w zw. z art. 242 ust. 1, art. 16 pkt 1 i art. 359 pkt 1 – przez określenie i opisanie pozacenowych kryteriów oceny ofert w rozdziale XX SWZ „Opis kryteriów oceny ofert wraz z podaniem wag tych kryteriów i sposobu oceny ofert” (60% cena, 20% skrócenie czasu przyjazdu do miejsca wskazanego przez Zamawiającego – tryb pilny „P” oraz 20% skrócenie czasu przyjazdu do miejsca wskazanego przez Zamawiającego – tryb zwykły „Z”) w sposób uniemożliwiający weryfikację i porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia na podstawie informacji przedstawionych w ofertach oraz z naruszeniem zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji.

2. Art. 439 ust. 2 pkt 1 i 3 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 w zw. z art. 353 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny {dalej: „kc”} – przez określenie w projektowanych postanowieniach umownych minimalnego poziomu zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia uprawniającego do żądania zmiany wynagrodzenia w sposób iluzoryczny, naruszający zasadę równowagi stron, który sprawia, że nie będzie on miał praktycznego zastosowania, więc przekracza swobodę kontraktową.

3. Art. 436 pkt 3 i art. 16 pkt 1 oraz art. 353 1 kc i art. 5 kc w zw. z art. 483 § 1 kc i art. 484 § 2 kc (w zw. z art. 8 ust. 1) – przez zawarcie w załączniku nr 5 do SWZ – „Wzór Umowy” postanowienia określającego łączną maksymalną wysokość kar umownych, których może dochodzić Zamawiający od wykonawcy, w wysokości 30%, co już w momencie zawarcia umowy będzie wartością rażąco wygórowaną, gdyż oznacza możliwość nieuzasadnionego pozbawienia wykonawcy znacznej części wynagrodzenia za realizację tego zamówienia, co narusza zasadę proporcjonalności, ograniczając w sposób nieuprawniony krąg potencjalnych wykonawców gotowych przystąpić do realizacji zamówienia.

Powyższe zarzuty zostały dodatkowo doprecyzowane w uzasadnieniu odwołania przez podniesienie okoliczności faktycznych i prawnych.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu wprowadzenia zmian dokumentów zamówienia w sposób, który został sprecyzowany w ramach żądań skorelowanych z poszczególnymi zarzutami.

Stanowisko zamawiającego

Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z 10 marca 2025 r. wniósł o jego oddalenie, odnosząc się merytorycznie do każdego z zarzutów i żądań.

10 marca 2025 r. Odwołujący wycofał powyższe odwołanie i wniósł o zwrot opłaty od odwołania w przepisanej wysokości.

W tych okolicznościach Izba zważyła, co następuje:

Zgodnie z art. 520 pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy (ust. 1). Cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby (ust. 2).

Odwołujący skorzystał z przysługującego mu uprawnienia i skutecznie wycofał wniesione odwołanie, co nastąpiło przed otwarciem posiedzenia z udziałem Stron w tej sprawie odwoławczej.

Z tych względów – działając na podstawie art. 568 pkt 1 pzp – Izba umorzyła postępowanie odwoławcze niniejszej sprawie.

O kosztach tego postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do art. 575 ustawy pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. poz. 2437) – nakazując zwrot Odwołującemu 90% procent uiszczonego wpisu.