Postanowienie KIO 756/25 z 18 marca 2025 r.

Uzasadnienie

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w Warszawie Centrum Realizacji Inwestycji w Warszawie zwana dalej „zamawiającym”, prowadzi postępowanie na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych ( t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1605 ze zm. ) zwanej dalej: „Pzp”, w trybie przetargu nieograniczonego pn.: Wykonanie dokumentacji wykonawczej i realizację robót budowlanych, w ramach projektu pn. „Prace na linii E 75 na odcinku Białystok – Suwałki – Trakiszki (granica państwa), etap I odcinek Białystok – Ełk, faza II” , numer postępowania: 9090/IRZR1/19815/05680/24/P, zwane dalej: „postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 7 stycznia 2025 r., pod numerem publikacji 6804-2025 (nr wydania Dz. U. S: 4/2025).

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są roboty budowlane jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

3 marca 2025 r. wykonawca STRABAG Sp. z o.o. z siedzibą w Pruszkowie (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie wobec czynności zamawiającego podjętych w postępowaniu, dotyczących opisu przedmiotu zamówienia przez ustalenie treści Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej „SWZ”) w sposób naruszający wskazane w odwołaniu przepisy Pzp . Odwołujący zwrócił uwagę, że 19 lutego 2025 r. zamawiający opublikował zmianę II SWZ polegającą m. in. na zmianie kwestionowanych odwołaniem warunków przyszłej Umowy.

W ramach postępowania odwoławczego przystąpienie po stronie odwołującego zgłosili wykonawcy: Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie, TORPOL S.A. z siedzibą w Poznaniu, Zakłady Automatyki „KOMBUD” S.A. z siedzibą w Radomiu, Kolejowe Zakłady Automatyki S.A. z siedzibą w Katowicach, ZUE S.A. z siedzibą w Krakowie oraz Trakcja S.A. z siedzibą w Warszawie. Izba stwierdziła skuteczność przystąpień zgłoszonych przez ww. wykonawców. 17 marca 2025 r. odwołujący złożył do akt sprawy pismo, w którym wskazał, że 13 marca 2025 r. zamawiający dokonał zmiany SWZ, częściowo zgodnej z wnioskami odwołania, wobec czego wystąpiły przesłanki do częściowego umorzenia postępowania na podstawie art. 568 ust. 2 Pzp. W dalszej kolejności w zakresie wniosków nieuwzględnionych przez zamawiającego odwołujący cofnął odwołanie, wobec powyższego w przypadku uznania przez Izbę, że zachodzą przesłanki do częściowego umorzenia postępowania odwołujący wniósł o wzajemne zniesienie kosztów postępowania w tym zakresie. Ewentualnie – gdyby Izba uznała, że nie zachodzą przesłanki umorzenia postępowania na podstawie ww. okoliczności – odwołujący oświadczył, że cofa odwołanie w całości.

Odwołujący w piśmie z 17 marca 2025 r. wniósł o wzajemne zniesienie kosztów postępowania z uwagi na częściowe umorzenie postępowania na podstawie art. 568 ust. 2 Pzp oraz cofnięcie odwołania w pozostałym zakresie tj. co do wniosków nieuwzględnionych przez zamawiającego. Skład orzekający stwierdził, że zamawiający nie złożył oświadczenia o częściowym uwzględnieniu zarzutów podniesionych w odwołaniu, a odwołujący nie przekazał szczegółowych informacji na temat zmiany dokonanej przez zamawiającego 13 marca 2025 r. Izba uznała, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy nie zaszły przesłanki umorzenia postępowania na podstawie ww. okoliczności. Tym samym zastosowanie znalazł ewentualny wniosek odwołującego podniesiony w piśmie z 17 marca 2025 r., który wskazywał na cofnięcie odwołania w całości.

Skład orzekający Izby, działając na podstawie art. 520, art. 568 pkt 1 oraz art. 553 ust. 1 zdanie drugie Pzp postanowił umorzyć postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie, ponieważ oświadczenie o cofnięciu odwołania uznać należy za oświadczenie najdalej idące złożone przez stronę, która zainicjowała postępowanie odwoławcze. Zgodnie z art. 520 ust. 2 Pzp cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z jego wniesieniem. Innymi słowy cofnięcie odwołania niweczy zainicjowane postępowanie odwoławcze. Z związku z tym cofnięcie odwołania jest jednostronnym oświadczeniem woli, które z mocy prawa rodzi skutek w postaci umorzenia postępowania.

Orzekając o kosztach postępowania odwoławczego, Izba uwzględniła okoliczność, że cofnięcie odwołania miało miejsce przed otwarciem rozprawy, zatem na rzecz odwołującego należało zwrócić 90% kwoty wpisu uiszczonego na rachunek Urzędu Zamówień Publicznych, czyli kwotę 18 000,00 zł, stosownie do art. 557 i art. 575 Pzp oraz § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437 ze zm.).