Wyrok KIO 1128/25 z 10 kwietnia 2025 r.

Uzasadnienie

Miejski Zakład Komunikacyjny w Żywcu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Żywcu (zwany dalej: „zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego sektorowego w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 roku Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1320), zwanej dalej „ustawą Pzp”, na realizację zadania pn.: „ Dostawa sześciu autobusów o napędzie elektrycznym wraz z systemem ładowania dla Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w Żywcu Sp. z o.o.”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 14.11.2024 r., numer publikacji ogłoszenia: 693503-2024, numer wydania Dz.U. S: 222/2024. Wartość zamówienia przekracza kwoty progów unijnych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp.

W dniu 24 marca 2025 roku wykonawca Busnex Poland spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie od dokonanej w Postępowaniu czynności badania i oceny ofert.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 239 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ustawy Pzp przez nieprzyznanie punktów ofercie odwołującego w kryterium T.2 „Miejsca siedzące” i kryterium T.4 „Miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi” pomimo, iż w treści specyfikacji warunków zamówienia (SWZ) nie wykluczono składanych miejsc siedzących ani nie zastrzeżono, iż będą punktowane jedynie miejsca siedzące stałe, co oznacza odstąpienie od literalnej treści SWZ i prowadzi do naruszenia zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców. W oparciu o powyższe odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu dokonania:

1) unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej;

2) ponownej oceny ofert i przyznania punktacji ofercie odwołującego w kryteriach T.2 i T.4.

W uzasadnieniu odwołania odwołujący podnosił co następuje.

Na wstępie odwołujący wskazał, że pismem z dnia 14 marca 2025 r. zamawiający poinformował o rozstrzygnięciu Postępowania – za najkorzystniejszą uznano ofertę Solaris Bus & Coach z siedzibą w Bolechowo-Osiedle (dalej jako: „Solaris”). Natomiast oferta odwołującego została sklasyfikowana na drugim miejscu. Zamawiający nie przyznał punktów ofercie odwołującego w kryteriach T.2 i T4 z następującym uzasadnieniem:

„Zamawiający po ponownej analizie złożonych dokumentów nie przyznał punktów w kryterium T2 i T4 dotyczących ilości miejsc siedzących oraz ilości miejsc dostępnych z niskiej podłogi. Wykonawca zaoferował rozwiązanie z ilością 30 + 3 miejsca z których trzy to siedzenia składane (dostępne również z niskiej podłogi) jednak zamontowane w przedziale przewidzianym do przewozu wózka inwalidzkiego. Zgodnie z Regulaminem nr 107 Europejskiej Komisji Gospodarki Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 lub M3 w odniesieniu do ich budowy ogólnej [2018/237] - (Dz. U. UE. L. 2018.52.1 z dnia 2018.02.23), dotyczącej pojazdów wykorzystywanych do przewozu pasażerów i mających więcej niż osiem siedzeń poza siedzeniem kierowcy, dla pojazdu klasy I, siedzenia składane, by mogły kwalifikować się jako fotele uwzględnione w dowodzie rejestracyjnym, muszą mieć wymiar jak pozostałe siedzenia zamontowane w autobusie, a jedynie siedzisko może być składane. Takie siedzenie przez swoje gabaryty będzie wchodzić w obszar opisany w Regulaminie nr 107 i będzie kolidować z wózkiem inwalidzkim, który będzie miał być przewożony na stanowisku i zablokowany pasem bezpieczeństwa. Co równie istotne, w przypadku przewozu wózka inwalidzkiego lub dziecięcego, nie będzie możliwości korzystania z tych siedzeń. Zamawiający uznał, że w takim przypadku liczba miejsc siedzących będzie wynosiła 30 szt a liczba miejsc dostępnych z niskiej podłogi 6 szt (punktowane: powyżej 30 siedzących i powyżej 8 – dostępnych z niskiej podłogi). Zamawiający nie mógł przyznać punktów za element podlegający ocenie, który raz jest, a raz go nie ma, w przypadku przewozu wózka.”.

Jednocześnie odwołujący wyjaśnił, że w złożonej ofercie zaznaczono, że oferowany autobus posiada powyżej 30 miejsc siedzących oraz powyżej 8 miejsc dostępnych z niskiej podłogi, na potwierdzenie czego załączono do oferty żądany rysunek/schemat rozmieszczenia miejsc w autobusie, na którym uwidoczniono układ i ilość miejsc siedzących potwierdzającą ilości miejsc deklarowanych w formularzu ofertowym.

Odwołujący podkreślił, że zamawiający jest związany treścią SWZ, którą sam sporządził i następnie opublikował, jako podstawowym dokumentem przetargowym, określającym warunki prowadzenia przetargu – zarówno w zakresie kryteriów oceny ofert, jak wszystkich innych aspektach prowadzenia procedury przetargowej. Odwołujący w tym zakresie powołał się na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 10 września 2024 r. (sygn. akt KIO 2960/24).

Zdaniem odwołującego, zamawiający odstąpił od tych zasad i zastosował sposób oceny ofert (przyznawania punktacji) niezgodny z postanowieniami jego własnej SWZ. Według odwołującego uzasadnienie dla nieprzyznania punktów za miejsca siedzące przewidziane i podane w ofercie Busnex jest arbitralne i bezpodstawne. Brak jest odesłania do jakichkolwiek postanowień SWZ, z którymi wskazane składane miejsca siedzące miałyby być niezgodne i przez to wykluczone z punktacji. W uzasadnieniu brak również jakichkolwiek konkretnych postaw prawnych dla pominięcia miejsc, które w świetle przepisów powoływanego przez zamawiającego Regulaminu ONZ EKG nr 107 są miejscami siedzącymi (tyle, że składanymi).

Odwołujący przy tym wyjaśnił, że miejsca siedzące składane przewidywane w autobusie oferowanym przez Busnex spełniają wymagania Regulaminu ONZ EKG nr 107 i zostały homologowane w tym zakresie. Odwołujący dodał też, że Regulamin EKG ONZ nr 107 określa minimalne wymiary siedzeń i przestrzeń wokół nich, które muszą spełniać w taki sam sposób siedzenia stałe, jak również siedzenia składane (które Regulamin wprost dopuszcza): „siedzenia składane, by mogły kwalifikować się jako fotele uwzględnione w dowodzie rejestracyjnym, muszą mieć wymiar jak pozostałe siedzenia zamontowane w autobusie, a jedynie siedzisko może być składane”.

Odwołujący podkreślił, że brak jest podstaw i argumentów prawnych dla zdyskwalifikowania składanych siedzeń w pojeździe jako miejsca siedzące, w tym w oparciu o argument powoływany przez zamawiającego, iż: „ nie mógł przyznać punktów za element podlegający ocenie, który raz jest, a raz go nie ma, w przypadku przewozu wózka”.

Odwołujący zauważył, że zamawiający nie tłumaczy, dlaczego złożone siedzenie, z którego w danym momencie (np. w związku z przewożeniem wózka inwalidzkiego) nie można skorzystać, nie może być kwalifikowane jako miejsce siedzące uwzględnione w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, skoro same przepisy homologacyjne zakładają istnienie i dopuszczenie pojazdów ze zmienną liczbą miejsc siedzących (np. w pkt 7.2.2.4 Załącznika nr 1 EKG ONZ 107) oraz dopuszczają montowanie składanych miejsc siedzących w przestrzeni dla wózka inwalidzkiego (pkt 3.7.1 Załącznika nr 8 EKG ONZ 107).

Następnie odwołujący podkreślił, że zamawiający w SWZ w żaden specyficzny sposób – zarówno na potrzeby oceny ofert, jak i w ramach innych wymagań dotyczących np. opisu przedmiotu zamówienia – nie rozróżnił ani nie zdefiniował miejsca siedzącego, w sposób, który wykluczałby kwalifikację składanych miejsc, jako pełnoprawnych miejsc siedzących (tak jak np. odnośnie miejsc na 1,5 osoby, co do których zamawiający wprost zastrzegł, że będzie je liczył jako miejsca pojedyncze). W szczególności nie wykluczył w kontekście punktacji czy spełniania wymagań zamawiającego, składanych miejsc siedzących, które w momencie transportu wózka inwalidzkiego, wózka dziecięcego, bagażu, roweru… itp., nie będą używane.

Odwołujący wskazał również, że inni zamawiający dokonujący zakupów autobusów, zdając sobie sprawę z braku wynikających z przepisów ograniczeń, co do kwalifikacji jako miejsca siedzące również miejsc siedzących składanych, jasno przesądzają w postanowieniach własnych SWZ, czy w ramach swoich zamówień wykluczają zaliczenie składanych miejsc siedzących na równi z miejscami stałymi. W ocenie odwołującego w przypadku braku takiego wyraźnego zastrzeżenia i rozróżnienia w SWZ oczywiste jest, iż dane dokumenty przetargowe dopuszczają i winny uwzględniać (np. na potrzeby punktacji czy dla wypełnienia warunków minimalnej ilości miejsc siedzących) wszystkie typy miejsc siedzących rozpoznawane i dopuszczalne przez przepisy.

Dodatkowo odwołujący stwierdził, że w przypadku gdyby uznać, według funkcjonalnych kryteriów, dyskwalifikację miejsc siedzących składanych z powodu tego, że mogą wystąpić okoliczności, które przejściowo będą uniemożliwiały ich wykorzystanie do siedzenia (transport wózka inwalidzkiego), to wstawienie takiego wózka winno dyskwalifikować tyko dwa z trzech foteli składanych zastosowanych w oferowanym autobusie. Biorąc pod uwagę wymagania Regulaminu ONZ EKG 107 odnośnie minimalnej przestrzeni dla wózka (1300 x 750 mm), uwzględnionej w oferowanym pojeździe, nawet przy wstawionym wózku inwalidzkim teoretycznie pozostaje dość miejsca na rozłożenie jednego z foteli składanych. Tym samym, według ww. funkcjonalnej metodologii oceny i kwalifikowania miejsc siedzących „wymyślonej” przez zamawiającego, w oferowanym autobusie pozostanie 31 miejsc siedzących, co samo w sobie kwalifikuje ofertę odwołującego do uzyskania punktacji w kryterium T.2.

Z kolei odnosząc się do kryterium T.4 odwołujący podnosił, że opis tego kryterium nie odnosi się do miejsc siedzących, ale literalnie do jakichkolwiek „miejsc dostępnych z poziomu niskiej podłogi”. Aczkolwiek, odwołujący przyznał, że pierwotnie zakładał, iż chodzi tu o miejsca siedzące. Powołując się na argumentację przedstawioną w odniesieniu kryterium T.2. odwołujący zauważył, że przede wszystkim jako miejsca siedzące dostępne z poziomu niskiej podłogi winny być uznane zainstalowane w oferowanym przez odwołującego pojeździe miejsca składane. Dodatkowo, biorąc pod uwagę przywołane uprzednio zasady wykładni oraz stosowania SWZ, w ocenie odwołującego, należałoby przyjąć, że zamawiający jest związany jej treścią oraz winien honorować w tym przypadku na potrzeby przyznania punktów w tym kryterium również miejsca stojące znajdujące się na poziomie niskiej podłogi, których autobus oferowany przez Busnex posiada znacznie więcej niż 8. Powyższe jest wystarczające do przyznania odwołującemu maksymalnej punktacji w kryterium T.4.

Odwołujący podkreślił, że stanowisko zamawiającego nie znajduje oparcia nie tylko w postanowieniach SWZ, ale również i w jakichkolwiek przepisach prawa. Zamawiający nie był bowiem w stanie wskazać postanowień Regulaminu ONZ EKG nr 107 czy jakichkolwiek przepisów krajowych, które wykluczałyby kwalifikację miejsc składanych jako miejsc siedzących oraz rejestrację autobusu na pełną/maksymalną ilość miejsc siedzących, które konstrukcyjnie posiada, i które spełniają wymagania homologacyjne.

Reasumując odwołujący stwierdził, że wobec braku wykluczenia w SWZ siedzących miejsc składanych, na potrzeby oceny ofert i przyznawanej punktacji należy uwzględnić maksymalną ilość miejsc siedzących dostępnych w pojeździe.

W oparciu o powyższe odwołujący wnosił jak w petitum odwołania.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła co następuje

Zgodnie z Częścią III SWZ Opis przedmiotu zamówienia oraz warunki jego realizacji : „Przedmiotem zamówienia jest dostawa dla Zamawiającego sześciu fabrycznie nowych, nieeksploatowanych, niskopodłogowych, zeroemisyjnych, miejskich autobusów o napędzie elektrycznym o długości 11,80 do 12,20 m wraz z wyposażeniem dodatkowym, dokumentacją i niezbędnym oprogramowaniem, spełniających wymagania określone w załączniku nr 2 do SWZ oraz trzech ładowarek stacjonarnych dwustanowiskowych i jednej ładowarki mobilnej (warsztatowej).

W ramach dostawy Wykonawca zobowiązany jest do dostarczenia na wskazany adres przez Zamawiającego stacji ładowania, po stronie Wykonawcy jest również ich montaż i uruchomienie.”.

W Części XV SWZ Opis kryteriów oceny ofert, wraz z podaniem wag tych kryteriów i sposobu obliczenia ceny zamawiający wskazał, że:

1. Przy wyborze oferty najkorzystniejszej Zamawiający będzie się kierował następującymi kryteriami: kryterium nr 1: cena oferty – 60% kryterium nr 2: gwarancja – 20% kryterium nr 3: parametry techniczne – 20% (…) 4.3 Parametry techniczne

Liczba punktów (max 20 pkt) = suma punktów uzyskanych z tabeli * 20 L.p.

Nazwa kryterium Max. liczba punktów Metodologia oceny Ocena pkt

T.1.

Materiał elementów konstrukcyjnych szkieletu nadwozia

Przedmiotowy środek dowodowy:

Wykonawca na potwierdzenie deklarowanego rozwiązania technicznego ma obowiązek załączyć wykaz materiałów (z podaniem gatunków zgodnych z obowiązującymi normami) oraz ewentualnie użytych technologii zabezpieczeń antykorozyjnych.

20 Aluminium lub zabezpieczenie kataforezą

Stal nierdzewna

Inne

T.2.

Miejsca siedzące

Przedmiotowy środek Dowodowy Wykonawca na potwierdzenie deklarowanej ilości miejsc załączy schemat rozmieszczenia miejsc w autobusie.

15 Powyżej 30

Do 30

T.3 Zastosowane rozwiązania w układzie napędowym .

Przedmiotowy środek dowodowy :

Wykonawca na potwierdzenie deklarowanego rozwiązania technicznego ma obowiązek załączyć kartę katalogową lub dane katalogowe lub dokumentację techniczno-ruchową lub oświadczenie Wykonawcy.

15 Silnik centralny

Silniki w piastach lub inne rozwiązanie

T.4.

Miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi.

Przedmiotowy środek Dowodowy Wykonawca na potwierdzenie deklarowanej ilości miejsc załączy schemat rozmieszczenia miejsc w autobusie.

10 Powyżej 8

8 i poniżej 8

Odwołujący – wykonawca Busnex Poland sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zaoferował autobus YUTONG, elektryczny autobus miejski YUTONG U12.

Do formularza ofertowego został załączony dokument: Parametry techniczno – eksploatacyjne, z którego wynika, że w ramach kryterium T.2. Miejsca siedzące odwołujący zaoferował powyżej 30 miejsc, a w ramach kryterium T.4. Miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi odwołujący zaoferował powyżej 8 miejsc.

Ponadto, do formularza ofertowego został dołączony dokument: Schemat rozmieszczenia miejsc w autobusie, stanowiący przedmiotowy środek dowodowy , mający potwierdzać deklarowaną ilość miejsc siedzących (kryterium T.2.) – „ 30+3 ” oraz deklarowaną ilość miejsc dostępnych z poziomu niskiej podłogi (kryterium T.4.).

Pismem z dnia 14 marca 2025 roku zamawiający poinformował wykonawców biorących udział w postępowaniu o wyborze oferty najkorzystniejszej, tj. oferty wykonawcy Solaris Bus&Coach Sp. z o.o. z siedzibą w Bolechowie – Osiedlu (95,81 pkt). Na drugim miejscu w rankingu ofert została sklasyfikowana oferta odwołującego – wykonawcy Busnex Poland Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie z łączną liczbą punktów: 93,16 pkt. Zamawiający w ww. informacji przedstawił również uzasadnienie dla nie przyznania odwołującemu punktów w kryterium T2 i T4 o treści następującej:

„Zamawiający po ponownej analizie złożonych dokumentów nie przyznał punktów w kryterium T2 i T4 dotyczących ilości miejsc siedzących oraz ilości miejsc dostępnych z niskiej podłogi. Wykonawca zaoferował rozwiązanie z ilością 30 + 3 miejsca z których trzy to siedzenia składane (dostępne również z niskiej podłogi) jednak zamontowane w przedziale przewidzianym do przewozu wózka inwalidzkiego. Zgodnie z Regulaminem nr 107 Europejskiej Komisji Gospodarki Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 lub M3 w odniesieniu do ich budowy ogólnej [2018/2371 - (Dz. U. UE. L. 2018.52.1 z dnia 2018.02.23), dotyczącej pojazdów wykorzystywanych do przewozu pasażerów i mających więcej niż osiem siedzeń poza siedzeniem kierowcy, dla pojazdu klasy I, siedzenia składane, by mogły kwalifikować się jako fotele uwzględnione w dowodzie rejestracyjnym, muszą mieć wymiar jak pozostałe siedzenia zamontowane w autobusie, a jedynie siedzisko może być składane. Takie siedzenie przez swoje gabaryty będzie wchodzić w obszar opisany w Regulaminie nr 107 i będzie kolidować z wózkiem inwalidzkim, który będzie miał być przewożony na stanowisku i zablokowany pasem bezpieczeństwa.

Co równie istotne, w przypadku przewozu wózka inwalidzkiego lub dziecięcego, nie będzie możliwości korzystania z tych siedzeń. Zamawiający uznał, że w takim przypadku liczba miejsc siedzących będzie wynosiła 30 szt a liczba miejsc dostępnych z niskiej podłogi 6 szt (punktowane: powyżej 30 siedzących i powyżej 8 dostępnych z niskiej podłogi). Zamawiający nie mógł przyznać punktów za element podlegający ocenie, który raz jest, a raz go nie ma, w przypadku przewozu wózka.”.

Czynność oceny ofert dokonaną przez zamawiającego zakwestionował odwołujący odwołaniem wniesionym w dniu 24 marca 2025 roku.

W dniu 27 marca 2025 roku wykonawca Solaris Bus & Coach spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Bolechowie-Osiedlu (dalej zwany jako: „uczestnik postępowania odwoławczego”), zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego.

Izba ustaliła, że zgłoszenie przystąpienia ww. wykonawcy spełnia wymagania określone w przepisach art. 525 ust. 1 i 2 ustawy Pzp i tym samym ww. wykonawca stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego.

W dniu 7 kwietnia 2025 roku zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, wnosząc o oddalenie odwołania w całości.

Także w dniu 7 kwietnia 2025 roku uczestnik postępowania odwoławczego złożył pismo procesowe, wnosząc o oddalenie odwołania w całości, jako oczywiście bezzasadnego.

Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz dowody i stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego, złożone na pismach i podane do protokołu rozprawy zważyła, co następuje.

Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane czynności zamawiającego.

Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp.

Izba uznała, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 239 ustawy Pzp:

1. Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia.

2. Najkorzystniejsza oferta to oferta przedstawiająca najkorzystniejszy stosunek jakości do ceny lub kosztu lub oferta z najniższą ceną lub kosztem.

Natomiast stosownie do art. 16 ustawy Pzp: zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:

1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;

2) przejrzysty;

3) proporcjonalny.

W ocenie Izby potwierdził się zarzut podniesiony w odwołaniu, tj. zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ustawy Pzp przez nieprzyznanie punktów ofercie odwołującego w kryterium T.2 „Miejsca siedzące” i kryterium T.4 „Miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi” Kryteria oceny ofert T.2. Miejsca siedzące i T.4. Miejsca dostępne z poziomu podłogi niskiej zostały sformułowane sposób jasny i jednoznaczny. Mianowicie, opis ww. kryteriów jasno wskazywał, że w ramach kryterium T.2. punktowane będą „miejsca siedzące” powyżej 30 miejsc, natomiast w ramach kryterium T.4. miały być punktowane „miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi” powyżej 8 miejsc. Już w tym miejscu należy zaznaczyć, że opis kryteriów oceny ofert, jak i opis przedmiotu zamówienia, nie zawierał żadnych zastrzeżeń, wyłączeń w tym zakresie. Zamawiający w żadnym miejscu SWZ nie wskazał, że nie dopuszcza oferowania miejsc siedzących składanych, znajdujących się w strefie zastrzeżonej dla wózka inwalidzkiego. Podobnie w ramach opisu kryteriów oceny ofert nie wskazał takiego wyłączenia. Zatem powinien uznać i punktować w kryterium T.2. wszystkie miejsca siedzące, spełniające wymagania przepisów prawa, w tym Regulaminu nr 107 Europejskiej Komisji Gospodarki Organizacji Narodów Zjednoczonych – jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 lub M3 w odniesieniu do ich budowy ogólnej (Dz.U.UE.L.2018.52.1), zaś w ramach kryterium T.4. odpowiednio – wszystkie miejsca siedzące dostępne z poziomu niskiej podłogi. Zamawiający bowiem nie wskazał również, że miejsca siedzące składane, montowane w przestrzeni zastrzeżonej dla wózka inwalidzkiego są niezgodne z jakimikolwiek przepisami. Wręcz przeciwnie – w toku rozprawy - potwierdził, że są dopuszczalne konstrukcyjnie, niemniej jednak wskazywał na ich ograniczoną funkcjonalność. Izba w tym zakresie przyznaje rację zamawiającemu. Niewątpliwie tego typu miejsca siedzące, które znajdują się przestrzeni przewidzianej do przewozu pasażera na wózku inwalidzkim, który ma przecież prawo pierwszeństwa, mają ograniczoną funkcjonalność i mogą być czasowo niedostępne. Nie było jednak sporne pomiędzy stronami, że miejsca siedzące składane mogą być zgodnie z przepisami prawa umieszczane w takiej przestrzeni, pod określonymi warunkami, a wobec braku odmiennych zastrzeżeń wyrażonych przez zamawiającego w treści specyfikacji, nie był on uprawniony do nie przyznania punktów odwołującemu w ramach kryteriów T.2. i T.4. w związku nie uznaniem, ze względów funkcjonalnych, miejsc siedzących składanych montowanych w oferowanym autobusie w przestrzeni zastrzeżonej dla wózka inwalidzkiego.

Słusznie zatem podnosił odwołujący, że uzasadnienie oceny oferty odwołującego, wyrażone w informacji z dnia 14 marca 2025 roku wskazuje na arbitralną i bezpodstawną ocenę zamawiającego, nie znajdującą oparcia w treści SWZ, a konkretniej – w opisie kryteriów oceny ofert. Dodać należy, że ustawa Pzp nakłada na zamawiającego obowiązek opisu kryteriów oceny ofert w sposób jednoznaczny i zrozumiały (art. 240 ust. 1 ustawy Pzp). Kryteria te powinny być również interpretowane i wykładane w oparciu o literalną wykładnię. W tym przypadku nie było żadnych podstaw do zastosowania innej wykładni.

Reasumując, stwierdzić należy, że odwołujący zaoferował liczbę miejsc siedzących, które uprawniały go do uzyskania punktów w ramach przedmiotowych kryteriów, tj. zarówno w odniesieniu do kryterium T.2., jak i T.4. Odwołujący bowiem zaoferował ogółem 33 miejsca siedzące oraz 9 miejsc siedzących dostępnych z poziomu podłogi niskiej (w tym 3 miejsca siedzące składane, umiejscowione w strefie wyznaczonej dla wózka inwalidzkiego).

Liczba oferowanych przez odwołującego miejsc siedzących oraz miejsc dostępnych z poziomu podłogi niskiej, wynikała zarówno z treści formularza ofertowego, jak i z dokumentu załączonego do oferty, tj. „ Schemat rozmieszczenia miejsc w autobusie”, stanowiącego przedmiotowy środek dowodowy.

Ponadto, skład orzekający Izby w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt: KIO 1058/21, iż: „opis kryteriów oceny i zasad dokonywania oceny ofert powinien pozwolić wykonawcom na uzyskanie pełnej wiedzy, w jaki sposób oraz w oparciu, o jakie informacje będą oceniane ich oferty, tak, aby mogli zawrzeć odpowiednie dane w treści ofert. Pamiętać należy także o zasadzie zgodnie, z którą Zamawiający, w toku oceny ofert, jest związany opisem kryteriów i sposobu oceny, jaki zawarł w dokumentach zamówienia. Dlatego też opis zasad dokonywania oceny ofert musi być już wystarczająco jednoznacznie i szczegółowo opisany w dokumentach zamówienia, aby możliwe było jego zastosowane w toku oceny ofert. Zamawiający nie będzie mógł, bowiem po upływie terminu składania ofert ani uszczegółowić, ani też odstąpić od zasad, które opisał uprzednio w dokumentach zamówienia.”.

Odnosząc się do wniosków dowodowych złożonych przez odwołującego, a dotyczących dopuszczenia i przeprowadzenia dowodów z następujących dokumentów:

1) kserokopii dokumentu rejestracyjnego autobusu oferowanego w postępowaniu dla miasta Jelenia Góra;

2) wyciągu z homologacji pojazdu dostarczonego w postępowaniu dla miasta Jelenia Góra;

3) zdjęcia autobusu innego modelu, w którym są dwa składane miejsca siedzące w przestrzeni dla wózka inwalidzkiego;

4) wyciągu z dokumentacji postępowań prowadzonych w Siedlcach, Katowicach i Stalowej Woli - Izba zaliczyła ww. dowody w poczet materiału dowodowego, jednakże uznała, że okazały się one nieprzydatne dla rozstrzygnięcia w tej sprawie, albowiem dotyczą one całkiem innych postępowań, a nadto dotyczą innych modeli autobusu, aniżeli oferowany w tym postępowaniu. W konsekwencji nie wykazują żadnego związku z przedmiotem rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze Izba uznała, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie i nakazała zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności oceny ofert, w tym przyznanie ofercie odwołującego w ramach kryterium nr 3: parametry techniczne punktów w kryterium T.2. – Miejsca siedzące oraz w kryterium T.4. – Miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 i art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Wobec powyższego Izba orzekła jak w sentencji