Postanowienie II Ca 207/08

Treść orzeczenia

C:\Documents and Settings\bkaliszu\Moje dokumenty\postanowienie SO II Ca 207 0896.tif

Sygn. akt II Ca 207/08

POSTANOWIENIE

Dnia 23 kwietnia 2008 roku

Sąd Okręgowy w Opolu II Wydział Cywilny Odwoławczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Wojciech Bazgier Sędziowie: SO Grażyna Matuszek (spr.)

SO Paweł Mehl

Protokolant: st. sekr. sąd. Laurencja Ukiewicz

po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2008 roku w Opolu

na rozprawie

sprawy ze skargi Głubczyckiego Przedsiębiorstwa Budowlanego „BUDOMEX” Sp. z o.o. z siedzibą w Głubczycach

z udziałem zamawiającego: Gminy Opole - Urząd Miasta w Opolu

o zamówienie publiczne

na skutek skargi Głubczyckiego Przedsiębiorstwa Budowlanego „Budomex” Sp. z o.o. w Głubczycach na postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie z dnia 10 marca 2008 roku

sygn. akt KIO/UZP165/08

postanawia:

1. uchylić zaskarżone postanowienie,

2. zasądzić od zamawiającego Gminy Opole - Urzędu Miasta Opola na rzecz Głubczyckiego Przedsiębiorstwa Budowlanego „Budomex” Spółka z o.o. w Głubczycach kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego, w tym kwotę 600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa

Mb oryginale właściwa podpisy 'godność z oryginalni stwierdza

Starszy setóg&fe^sądowy

II Ca 207/08

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 marca 2008r sygn. akt KIO/UZP 165/08 Krajowa Izba Odwoławcza odrzuciła odwołanie Głubczyckiego Przedsiębiorstwa Budowlanego „BUDOMEX” Sp. z o.o. z siedzibą w Głubczycach od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Gminy Opole — Urzędu Miasta Opola protestu z dnia 12 lutego 2008r.

W uzasadnieniu tego postanowienia Krajowa Izba Odwoławcza podała, że odwołanie zostało wniesione przez wadliwie umocowanego pełnomocnika strony.

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej, składanie środków ochrony prawnej ma szczególny charakter i wymaga szczególnych kompetencji, dlatego umocowanie do ich podejmowania powinno czynić zadość warunkom dla pełnomocnictw rodzajowych o ściśle określonym zakresie umocowania. Wniesienie odwołania do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych stanowi czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu, zatem do jej dokonania potrzebne jest, zgodnie z art. 98 kodeksu cywilnego, co najmniej pełnomocnictwo rodzajowe. Tymczasem pełnomocnictwo udzielone przez Głubczyckie Przedsiębiorstwo Budowlane „BUDOMEX” Sp. z o.o. radcy prawnemu, który wniósł odwołanie, nie obejmuje umocowania do tej konkretnej czynności.

Skargę na powyższe postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej wniosło Głubczyckie Przedsiębiorstwo Budowlane „BUDOMEX” Sp. z o.o.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 187 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 98 k.c. przez jego błędną wykładnię i uznanie iż odwołanie skarżącego wniesione zostało przez wadliwie umocowanego pełnomocnika strony, pomimo braku przesłanek do odrzucenia odwołania, a także naruszenie przepisu art. 1167 k.p.c. w zw. z art. 187 ust. 6 ustawy Prawo zamówień publicznych przez jego niezastosowanie i przyjęcie, że rzeczone pełnomocnictwo nie upoważniało radcy prawnego do wniesienia odwołania w imieniu skarżącego oraz że powinno być co najmniej pełnomocnictwem rodzajowym.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w postępowaniu przed Krajową Izbą Odwoławczą stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania cywilnego o sądzie polubownym, jeżeli ustawa nie stawi inaczej. Należy więc stosować przepisy dotyczące postępowania a zatem i umocowania pełnomocnika w takim postępowaniu. Załączone do odwołania pełnomocnictwo miało charakter pełnomocnictwa procesowego udzielonego na podstawie przepisów k.p.c. radcy prawnemu i upoważniało ono do działania imieniem skarżącego przed organami innymi niż sądy, jak również do podejmowania wszelkich czynności. Niedopuszczalna była zatem wykładnia udzielonego pełnomocnictwa, która prowadziła do przyjęcia, że pełnomocnik nie może występować zarówno przed organami - Prezesem Urzędu Zamówień Publicznych jak i Krajową Izbą Odwoławczą i podejmować czynności w imieniu osoby reprezentowanej — w tym wniesienie odwołania — wobec braku w treści udzielanego pełnomocnictwa wyraźnego wyłączenia przedsiębranych czynności.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Bezpodstawnie Krajowa Izba Odwoławcza przyjęła, że pełnomocnik Głubczyckiego Przedsiębiorstwa Budowlanego „BUDOMEX” Sp. z o.o. nie był należycie umocowany do wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia protestu przez zamawiającego. Nieuprawnione było zatem odrzucenie odwołania.

Rozróżnienia wymagają dwa rodzaje pełnomocnictw znanych polskiemu prawu cywilnemu.

Pełnomocnictwo materialne, uregulowane przepisami 98 - 109 k.c. może być pełnomocnictwem ogólnym, rodzajowym lub szczególnym, uprawniającym do dokonania konkretnej czynności prawnej.

W dotychczasowej praktyce arbitrażowej za utrwalony uznaje się pogląd prawny, według którego pełnomocnictwo udzielone osobom, które nie posiadają statusu fachowego pełnomocnika (uprawnień adwokata, radcy prawnego) powinno bądź spełniać bądź wymagania przewidziane dla pełnomocnictwa rodzajowego bądź pełnomocnictwa szczególnego (tak: Prawo Zamówień Publicznych. Komentarz pod red. Tomasza Czajkowskiego, Warszawa 2007, s 545). W wypadku zatem, gdy odwołanie do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych wnosi pełnomocnik nie będący adwokatem lub radcą prawnym, skład orzekający winien jest udzielone pełnomocnictwo poddać analizie pod kątem jego charakteru i w wypadku, gdy nie jest to pełnomocnictwo obejmujące co najmniej wskazanie rodzaju czynności do dokonania których umocowuje, odwołanie, jako wniesione przez osobę nieuprawnioną podlega odrzuceniu.

Innego rodzaju pełnomocnictwem jest natomiast pełnomocnictwo procesowe.

Pełnomocnictwo to, uregulowane w przepisach art. 88 - 94 k.p.c., obejmuje umocowanie do zastępowania stron lub uczestników w postępowaniu sądowym, w tym

również w postępowaniu protestacyjno - odwoławczym i udzielane jest osobom mającym uprawnienia zawodowe do wykonywania zastępstwa prawnego przed sądami i innymi organami władzy publicznej, w szczególności adwokatom i radcom prawnym (zob. Prawo Zamówień Publicznych. Komentarz pod red. Tomasza Czajkowskiego, Warszawa 2007, s 543).

W niniejszej sprawie, odwołanie od rozstrzygnięcia protestu przez zamawiającego wniesione zostało do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych przez radcę prawnego legitymującego się prawidłowo sformułowanym pełnomocnictwem procesowym ogólnym. Nie ulega wątpliwości, że pełnomocnictwo to uprawniało radcę prawnego do przedsięwziętej przez niego czynności, a zatem odwołaniu należało nadać dalszy bieg.

Wobec braku zasadności postanowienia Krajowej Izy Odwoławczej Sąd Okręgowy po rozpatrzeniu skargi wydał postanowienie o jego uchyleniu jako postanowienia kończącego postępowanie sprawie, kierując się tym, iż Krajowa Izba Odwoławcza nie wydała orzeczenia merytorycznego (wyroku) rozstrzygającego istotę sprawy.

Art. 194 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych dopuszcza zaskarżalność w drodze skargi rozstrzygnięcia Krajowej Izby Odwoławczej w postaci postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, a takim jest niewątpliwie postanowienie o odrzuceniu odwołania. Brak natomiast regulacji co do przebiegu postępowania wszczętego na skutek skargi na postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej kończące postępowanie.

Zatem mając na uwadze powyższe oraz treść art. 194 ust. 2 Prawa zamówień publicznych należało per analogiom stosować przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu zażaleniowym.

Uchylenie zatem w drodze postanowienia przez Sąd Okręgowy postanowienia Krajowej Izby Odwoławczej o odrzuceniu odwołania wykonawcy skutkuje koniecznością merytorycznego rozpoznania przez Izbę zarzutów odwołującego.

W przeciwnym razie mając na uwadze, iż rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w postaci wyroku ma charakter ostateczny nie przysługuje od niego skarga kasacyjna (art. 198 ust. 4 Prawa zamówień publicznych) uczestnicy postępowania pozbawieni zostaliby możliwości poddania kontroli instancyjnej orzeczenia co do istoty sprawy.

W związku z powyższym Sąd Okręgowy działając zgodnie z art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. przy zastosowaniu art. 194 ust, 2 ustawy Prawo zamówień publicznych orzekł jak na wstępie.

Treść rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania uzasadnia wynik postępowania i art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 194 ust. 2 Prawa zamówień publicznych

Koszty postępowania obejmują opłatę sądową od skargi oraz koszty zastępstwa prawnego (3.000 złotych + 600 złotych). Wysokość kosztów zastępstwa prawnego ustalono na podstawie § 10 ust. 1 pkt 4 w związku z § 5 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U nr 163 poz. 1348 z późn. zmianami).