Wyrok I Ca 143/11
sąd okręgowy · 20 stycznia 2012 · zmienia wyrok/postanowienie
Metryka orzeczenia
Przywołane przepisy
- art.. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp
Zagadnienia
- podatek VAT
- odrzucenie oferty błąd w obliczeniu ceny
- omyłka polegająca na niezgodności oferty z siwz, niepowodująca istotnych zmian w treści oferty
Treść orzeczenia
Sąd Okręgowy w Koninie I Wydział Cywilny ui. Energetyka 5 62-510 Konin
tek +48 63 242 30 22 fax +48 63 242 65 69
Sygnatura akt I Ca 143/11
(w odpowiedzi należy podać datę i sygn. akt)
Urząd Zamówień Publicznych
r.pr Jarosław Niklewicz ul. Postępu 17/A 02-676 WARSZAWA
Urząd Zamówień Publicznych
1t 02. 2012
WPŁYNĘŁO
DORĘCZENIE ODPISU WYROKU Z UZASADNIENIEM Sąd Okręgowy w Koninie doręcza Panu jako pełnomocnika odpis wyroku z uzasadnieniem.
Sygnatura akt II Ca 143/11
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 20 stycznia 2012 r.
Sąd Okręgowy w Koninie, I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Ewa Kozłowska - spr.
Sędzia: SO Aleksandra Bolczyk
Sędzia: SO Iwona Złoty
Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Szulc
po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2012 r. w Koninie
na rozprawie
rozpoznał sprawę ze skargi Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych
przeciwko zamawiającemu Miastu Konin Urząd Miejski w Koninie przy uczestnictwie odwołującego Szymona Rąpla prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą SZART Szymon Rąpcl i Piotra Zbyszewskiego prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Zakład Usługowo - Handlowy AGROMAX
od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w Warszawie
z dnia 1 marca 2011 r sygn. akt KIO 313/11.
I Zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 i oddala odwołanie oraz w punkcie 2 w ten sposób, że kosztami postępowania obciąża odwołującego Szymona Rąpla prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą SZART Szymon Rąpel zaliczając na rzecz Urzędu Zamówień Publicznych uiszczony przez niego wpis.
II Odstępuje od obciążania stron kosztami postępowania skargowego.
właściw^podpisyha oryginale
/ * ” • •• * x - * i
r-
ygn. akt I 1 Ca 143/11
UZASADNIENIE
Zamawiający Miasto Konin - Urząd Miejski w Koninie prowadząc w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pod nazwą
-,Utrzymanie, na terenie
pielęgnacja i porządkowanie zieleni miejskiej
Konina", na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm.) zw. dalej „Pzp", odrzucił ofertę Szymona Rąpla prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą SZART Szymon Rąpel, jako zawierającą błędy w obliczeniu ceny. Uzasadniając odrzucenie tej oferty zamawiający wskazał, że wykonawca w poszczególnych pozycjach formularza cenowego zawartego w ofercie zastosował nieprawidłową stawkę podarku VAT, tj.8 %, podczas gdy w świetle prawa podatkowego właściwą była stawka podatku na poziomie 23 %, a podanie błędnej stawki podarku VAT skutkuje tym, że oferta zawiera błędy w obliczeniu ceny i w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 89 ust.l pkt 6 Pzp.
W wyniku złożenia przez tego wykonawcę odwołania Krajowa Izba Odwoławcza wyrokiem z dnia 1 marca 2011 r. sygn. akt KIO 313/11 uwzględniła odwołanie i nakazała unieważnić czynności odrzucenia oferty odwołującego i wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności oceny ofert i wyboru oferty najkorzystniejszej, a nadto orzekła o kosztach postępowania.
W uzasadnieniu orzeczenia Izba stwierdziła, że wskazanie w ofercie niewłaściwej stawki podatku od towarów i usług (podatku VAT) nie stanowi błędu w obliczeniu ceny i tym samym nie uzasadnia odrzucenia oferty. Zdaniem Izby zastosowanie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp, przede wszystkim sprowadzać się będzie do sytuacji, gdy wykonawca obliczając cenę swej oferty nie zastosuje się do sposobu obliczenia ceny opisanego w specyfikacji istotnych warunków zamówienia (zw. dalej „siwz") i otrzyma cenę ofertową inną niż w przypadku postępowania zgodnie z instrukcjami zamawiającego. Przykładem takiego błędu jest przede wszystkim omyłka rachunkowa w obliczeniu ceny inna niż oczywista (oczywistą omyłkę rachunkową zamawiający obowiązany jest poprawić na mocy art. 87 ust. 2 pkt 2).
W ocenie Izby to właśnie treści siwz należy prs^ możliwość określenia żądanego sposobu obliczania względem którego należy następnie oceniać prawidłowość ofertowych w tym zakresie i na podstawie dyspozyc;^ art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp odrzucać oferty zawierające błędy w obliczeniu ceny. Tym samym to właśnie postanowienia siwz w przedmiocie sposobu obliczenia ceny warunkują zastosowanie wyżej wymienionego przepisu.
Izba zwróciła uwagę na fakt, iż naliczenie i odprowadzenie podatku VAT obciąża wykonawcę jako podatnika {wystawcę faktury VAT) i to on ponosi ryzyko i pełną odpowiedzialność z tego tytułu, w tym odpowiedzialność karnoskarbową.
Krajowa Izba Odwoławcza podkreśliła przy tym, że nie tylko przepisy Pzp nie zobowiązują zamawiających do weryfikowania wysokości podatku uwzględnionego w ofercie. Również przepisy Kodeksu cywilnego, mające zastosowanie do umów o zamówienia publiczne, nie przewidują sankcji nieważności czynności prawnych w przypadku wystąpienia błędów o charakterze podatkowym, a strony tych czynności nie są zobowiązane do kontrolowania prawidłowości wywiązywania się przez ich kontrahentów z obowiązków podatkowych.
Niezależnie od powyższego Izba zaznaczyła, że przy ustalaniu ceny ofertowej nie ma miejsca stosowanie przepisów podatkowych, gdyż złożenie oferty w postępowaniu o zamówienie publiczne nie prowadzi do powstania obowiązku podatkowego wykonawcy, który co do zasady powstaje dopiero z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi.
Powyższe, w ocenie Izby, prowadzi do wniosku, że w postępowaniach o zamówienia publiczne brak jest podstaw (wynikających zarówno z literalnego brzmienia przepisów, jak i z wykładni celowościowej) do przypisania zamawiającemu obowiązku bądź uprawnienia do weryfikacji wysokości przyszłych zobowiązań prawno-podatkowych wykonawców. Niecelowe jest również dokonywanie takiej weryfikacji przez organy orzekające, jako że niezależnie od jej wyników, brak będzie podstaw do odrzucenia oferty, a w konsekwencji brak wpływu na przebieg i wynik postępowania o zamówienie publiczne. Przyjęcie takiego stanowiska nie tylko pozwala uniknąć negatywnych skutków dla pewności i bezpieczeństwa prowadzenia działalności gospodarczej, ale jest spójne z obowiązującym systemem prawnym, przypisującym poszczególnym podmiotom określone kompetencje i odpowiedzialność. Stanowisko odmienne jest nie tylko niecelowe, nie służy bowiem ani ochronie interesów zamawiającego, ani zapewnieniu wyboru oferty zgodnie z zasadami uczciwej konkurencji i równego traktowania
wpisuje się pogodzenia z
Prezesa Urzędu zarzucił
Wykonawców, ale przede wszystkim nie w obowiązujący system prawny i jest nie do założeniem racjonalności ustawodawcy.
Powyższy wyrok został zaskarżony przez Zamówień Publicznych, który zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1) art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp, poprzez błędną jego wykładnię
polegającą na uznaniu, że wskazanie przez wykonawcę w ofercie niewłaściwej stawki podatku od towarów i usług (VAT) nie stanowi błędu w obliczeniu ceny, a w konsekwencji nieprawidłowe uznanie, że oferta odwołującego nie zawierała błędu w obliczeniu ceny, pomimo że odwołujący w poz. 13, 14,
15 (w zakresie kostki), 19, 20 (w zakresie naprawy ogrodzenia i urządzeń zabawowych), 21 i 25 formularza cenowego wskazał
stawkę podatku VAT w wysokości 8% zamiast 23%, a przez to błędne uznanie, że oferta odwołującego nie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp;
2) art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11
marca 2004 r. o podatku od towarów i usług poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji brak ustalenia, że podana przez odwołującego w poz. 13, 14, 15 (w zakresie kostki), 19,
20 (w zakresie naprawy ogrodzenia i urządzeń zabawowych), 21
i 25 formularza cenowego oferty stawka podatku VAT w wysokości 8% jest nieprawidłowa (błędna).
Wskazując na powyższe na podstawie art. 198c w zw. z art. 198f ust. 2 zd. 2 oraz art. 60 § 1 zd. 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 198b ust. 4 zd. 3 Pzp wniósł o:
1) zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez oddalenie odwołania;
2) rozstrzygnięcie o kosztach zgodnie z art. 198f ust. 5 in
odwoławczego
jednocześnie
postępowania fine Pzp i
nieobciążanie żadnej ze stron kosztami postępowania skargowego (art. 102 k.p.c).
Przy rozpoznawaniu skargi Prezesa w ocenie tutejszego Sądu Okręgowego powstało zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie czy określenie w treści oferty wykonawcy błędnej stawki podatku VAT oraz obliczenie w oparciu o tę stawkę podatku VAT jako składnika ceny brutto, stanowi błąd w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp i jest podstawą odrzucenia oferty.
Sąd stwierdził bowiem, rozstrzygnięcie czy niezgodna z
że istotą sporu jest przepisami podatkowymi stawka cenowym zawartym w ofercie,
podatku VAT podana na formularzu
jest błędem w obliczeniu ceny w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp i w konsekwencji pociąga za sobą konieczność odrzucenia
oferty. Sąd Okręgowy zauważył jednocześnie, że w orzecznictw, sądów okręgowych zgodnie przyjmowano, że w opisana wyżej sytuacja podania błędnej stawki podatku VAT, stanowi błąd w obliczeniu ceny w rozumieniu wspomnianego wyżej przepisu, a wyrok Krajowej Izby Odwoławczej w niniejszej sprawie stanowi odejście od dotychczasowej linii orzeczniczej.
Z powyższych przyczyn Sąd Okręgowy przedstawił opisane wyżej zagadnienie prawne Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt III CZP 52/11 udzielił odpowiedzi na pytanie Sądu Okręgowego stwierdzając, że określenie w ofercie ceny brutto z uwzględnieniem nieprawidłowej stawki podatku od towarów i usług stanowi błąd w obliczeniu ceny, jeżeli brak jest ustawowych przesłanek wystąpienia omyłki (art. 89 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp.
W uzasadnieniu Sąd najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 1 Pzp ilekroć w ustawie jest mowa o cenie (a jest o niej mowa w art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp) - należy przez to rozumieć cenę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.) . Według zaś wymienionego ostatnio przepisu w cenie uwzględnia się m. in. podatek od towarów i usług, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu tym podatkiem. W świetle powyższego nie może wywołać wątpliwości pogląd, że podatek VAT jest składnikiem ceny, stanowiącym element cenotwórczy, co już na etapie składania ofert przez wykonawców nakłada na nich obowiązek obliczenia określonej w ofercie ceny z uwzględnieniem właściwej stawki podatku VAT.
Według SN obowiązkiem zamawiającego jest więc dokonanie także i w tym zakresie oceny poprawności przedstawionych przcr. wykonawców ofert, skoro przepis art. 87 ust. 2 Pzp nakłada na niego w określonych sytuacjach obowiązek poprawienia oferty, a w art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp nawet obowiązek jej odrzucenia. O ile pierwszy z wymienionych przepisów formułuje przesłanki ograniczające zamawiającemu możliwość badania ewentualnego wystąpienia innej omyłki aniżeli oczywista omyłka pisarska lub rachunkowa, a polegające na niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia, to drugi z wymienionych przepisów (art. 89 ust. 1 pkt 6) nie zawiera już żadnego przedmiotowego ograniczenia przy dokonywaniu przez zamawiającego oceny, czy zawarte w ofercie obliczenie ceny zawiera błędy, a jeśli tak, to czym były one spowodowane.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu Najwyższego, ocenie zamawiającego musi także podlegać przyjęcie przez wykonawcę prawidłowej stawki podatku VAT, jako elementu cenotwórczego.
ustawie - Prawo zamówień publicznych ustawodawca obciążył zamawiającego najpierw obowiązkiem oceny ofert wykonawców, której rezultat - w zależności od przejawów negatywnego wyniku tej oceny - generuje albo obowiązek zamawiającego poprawienia w ofercie innej omyłki i niezwłocznego zawiadomienia o tym wykonawcy albo obowiązek odrzucenia oferty, jeśli zawiera ona błędy w obliczeniu ceny lub jeśli niezwłocznie zawiadomiony o poprawieniu oferty, w terminie 3 dni od dnia doręczenia tego zawiadomienia nie zgodził się na poprawienie innej omyłki.
Zakres obowiązków kontrolnych zamawiającego i kształt ustawą, chronologicznie ujętych, kolejnych jego warunkowany jest treścią siwz. Jeśli zamawiający
nakazanych
obowiązków,
wskazał w siwz konkretną stawkę podatku VAT, to wtedy może dojść do ewentualnego wystąpienia innej omyłki, polegającej na niezgodności przyjętej w ofercie stawki VAT ze stawką zawartą w siwz. Natomiast w sytuacji, w której zamawiający nie określił w siwz stawki podatku VAT w ogóle nie może dojść do wystąpienia innej omyłki w rozumieniu art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp, ponieważ nie wystąpi wówczas ustawowa przesłanka niezgodności oferty z siwz. W tej sytuacji wchodzi w grę wyłącznie ocena wystąpienia błędu w obliczeniu w ofercie ceny, polegającym na wadliwym doborze przez wykonawcę elementu mającego niewątpliwie wpływ na obliczenie wysokości zaoferowanej ceny i to bez względu na skalę czy matematyczny wymiar stwierdzonego uchybienia.
Do wystąpienia błędu w obliczeniu ceny w rozumieniu nie ma bezpośredniego znaczenia nieprawidłowej stawki VAT było
art. 89 ust. pkt 6 Pzp okoliczność czy przyjęcie
zachowaniem świadomie zamierzonym przez wykonawcę, czy też nie miało takiego charakteru. Wystąpienie tego błędu należy bowiem oceniać w kategoriach obiektywnych, a więc niezależnie do tego czy zastosowanie nieprawidłowej stawki podatku VAT było wynikiem świadomej manipulacji ze strony wykonawcy czy jedynie błędnej interpretacji przepisów określających stawki tego podatku.
Sąd Okręgowy xmiył, co następuje:
Skarga Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych jest uzasadniona.
Skarżący trafnie podważył dokonaną przez Krajową Izbę Odwoławczą wykładnię przepisu art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp poprzez uznanie, że zastosowanie niewłaściwej stawki podatku VAT nie stanowi błędu w obliczeniu ceny w rozumieniu tego przepisu.
Sąd Najwyższy w opisanej wyżej uchwale z dnia 20 października 2011 r., wiążącej Sąd Okręgowy przy rozpoznawaniu
omyłki polegającej na jest bowiem przesłanki skoro specyfikacja nie wskazywała W ocenie Sądu zadaniem zostały 21) rozdzielone na
niniejszej sprawy, wskazał, iż podanie przez wykon; w ofercie ceny brutto z zastosowaniem nieprawidłowej stawk? podatku VAT, stanowi błąd w obliczeniu ceny w rozumieniu przepisu art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp, jeżeli brak jest ustawowych przesłanek wystąpienia omyłki z art. 87 ust. 2 pkt 3 Pzp.
W niniejszej sprawie zamawiający nie określił w specyfikacji istotnych warunków zamówienia konkretnej stawki podatku VAT, dlatego nie można przyjąć, że wykonawca w złożonej ofercie dopuścił się
niezgodności oferty z siwz. Brak niezgodności oferty z siwz, żadnej konkretnej stawki podatku VAT, okoliczność, że niektóre prace objęte w formularzu cenowym (poz. 10-13, 15, 20,
poszczególne czynności ze względu na konieczność zastosowania innych stawek podatku VAT, nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, skoro w siwz brak jest na ten temat jakichkolwiek informacji, a poza tym w większości z tych zadań (poz. 10-13, 21) pomimo ich wewnętrznego rozdzielenia,
zastosowano tę samą stawkę podatku, co zostało uznane przez zamawiającego jako działanie prawidłowe (zob. oferta złożona przez Piotra Zbyszewskiego - ZUH AGROMAX).
Stąd też w niniejszej sprawie na obecnym jej etapie przedmiotem rozważań jest już nie tyle ocena wystąpienia błędu w obliczeniu ceny jako podstawy do odrzucenia oferty (skutki tego zostały jasno wskazane przez Sąd Najwyższy), ale zasadniczą kwestią wymagającą rozważenia Sądu jest ustalenie czy zamawiający trafnie uznał, że podane przez wykonawcę stawki podatki VAT w niektórych pozycjach oferty cenowej są niezgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami podatkowymi.
Wbrew bowiem stanowisku Krajowej Izby Odwoławczej przy dokonywaniu oceny poprawności obliczenia ceny zamówienia konieczna jest kontrola czy wykonawca w formularzu cenowym zastosował właściwą stawkę podatku VAT. Oczywistym jest bowiem, że aby uznać, że wykonawca dopuścił się błędu w ustaleniu ceny poprzez podanie nieprawidłowej stawki podatku VAT, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że wykonawca rzeczywiście błędnie podał stawkę należnego podatku.
Na marginesie należy zauważyć przy tym, że choć ani Izba, ani tym bardziej sąd powszechny, jakim jest tutejszy Sąd Okręgowy, co do zasady nie są powołane do rozstrzygania sporów dotyczących prawa podatkowego, to dla potrzeb kontrolowanego konkretnego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego winny dokonać interpretacji właściwych przepisów podatkowych
a/ przedmiocie zastosowania właściwej stawki podatku od towarów
r i usług. Jak to trafnie stwierdził jednak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu przytoczonej wyżej uchwały, taka interpretacja będzie miała swoje zastosowanie jedynie do oceny ofert wykonawców w postępowaniu o udzielenie tego zamówienia publicznego.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) podstawowa stawka podatku VAT wynosi obecnie 23%. Preferencyjne stawki tego podatku co do określonych towarów i usług są określone w wysokości 0%, 5%, 8%. Towary i usługi objęte obniżoną stawką 8% podatku VAT
wymienione są w załączniku nr 3 do wymienionej ustawy.
Usługi opodatkowane podatkiem VAT, zgodnie z art. 5a wymienionej ustawy, są wymienione i identyfikowane za pomocą klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. W tym zakresie dla identyfikacji towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU). Innymi słowy, aby skorzystać z możliwości objęcia danego towaru czy usługi preferencyjną stawką podatku VAT, podmiot zainteresowany winien w pierwszej kolejności prawidłowo sklasyfikować ten produkt czy usługę według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Towarów i Usług (PKWiU) - Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.
W poz. 176 załącznika nr 3 do ustawy o podatku VAT wymieniono pod symbolem PKWiU 81.30.10.0 „Usługi związane z zagospodarowaniem terenów zieleni", w poz. 174 - „Usługi
zamiatania śmieci i usuwania śniegu" (PKWiU - 81.29.12.0).
Nie budzi wątpliwości, że pod pojęciem usługi sklasyfikowanej pod symbolem PKWiU 81.30.10.0 (poz. 176 załącznika nr 3) mieszczą się wszelkie czynności związane wprost z konserwacją terenów zielonych, a więc pielęgnacja roślin, koszenie, pielenie, nawożenie, nasadzenia, odchwaszczanie, przycinanie oraz usuwanie krzewów i drzew itd. Natomiast inne usługi powiązane co prawda z utrzymaniem terenów zielonych, choć nie związane wprost z pielęgnacją zieleni, takie jak przykładowo: naprawa urządzeń służących do wypoczynku czy zabawy znajdujących się w parkach czy skwerach (ławki, huśtawki, piaskownice itd.) czy bieżące utrzymanie terenów znajdujących się co prawda w obrębie parków czy skwerów, ale będących powierzchniami trwale utwardzonymi
(boiska o nawierzchni betonowej czy asfaltowej, place wyłolk kostką prefabrykowaną itd.), nie mieszczą się już w kategoi^k usług związanych z zagospodarowanie terenów zieleni.
Na takim stanowisku trafnie stanął zamawiający, co jest zrozumiałe tym bardziej, że dysponuje on pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Koninie z dnia 21 lipca 2005 r. znak PV- 44/PP/463/665-001-79-07/2005 rozstrzygającym te kwestie. Z treści tego pisma wynika, że pod pojęciem usług związanych z zagospodarowaniem terenów zieleni, objętych obecnie 8% stawką podatku VAT, mieszczą sie usługi polegające na: zakładaniu trawników, sadzeniu, przycinaniu i wycinaniu drzew, krzewów, żywopłotów i innych roślin ozdobnych, nawożeniu, podlewaniu, odchwaszczeniu, uzupełnianiu ubytku w trawnikach, grabieniu liści, koszeniu trawy itd. Natomiast czynności takie jak: naprawa i malowanie ławek, koszy parkowych, urządzeń
zabawowych, itd., nie są już objęte preferencyjną stawką podatku VAT. W ocenie Sądu treść pisma jest w pełni aktualna, pomimo zmiany klasyfikacji PKWiU oraz załącznika nr 3 do ustawy o podatku VAT.
Przechodząc do analizy formularza cenowego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności należy podkreślić, że nazwa zamówienia „Utrzymanie, pielęgnacja, porządkowanie zieleni miejskiej na terenie Konina" w istocie wprowadza w błąd co do zakresu zadania. Analiza bowiem zakresu prac w odniesieniu do Rejonu III, co do którego ofertę złożył wykonawca Szymon Rąpiel, prowadzi do wniosku, że prace te obejmują nie tylko pielęgnację zieleni, ale dodatkowo inne prace, które nie są związane wprost z konserwacją zieleni, ale wynikają z konieczności kompleksowego utrzymaniem terenów rekreacji czy wypoczynku na terenie zamawiającego, np. naprawa i malowanie ławek i koszy (poz. 13); naprawa urządzeń zabawowych wraz z piaskownicami na placach zabaw (poz. 21); naprawa ogrodzenia wraz z dwiema furtkami na placu zabaw przy ul. Wyzwolenia (poz. 25) czy naprawa i malowanie pomnika Inwalidów Wojennych ul. Wyszyńskiego (poz. 14).
Niezależnie od powyższej uwagi wymienione wyżej prace z całą pewnością nie mieszczą się w pojęciu usług związanych z zagospodarowaniem terenów zieleni i nie mogą być opodatkowane niższą 8% stawką podatku VAT, a stawką podstawową w wysokości 23 %.
Oceny tej nie zmienia indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 09.10.2008 r. ILPP1/443-683/08-3/KG, na którą powołuje się wykonawca. Interpretacja opisuje bowiem hipotetyczną sytuację, w której
/przedmiot zamówienia „utrzymywanie terenów poszczególnych zadań, przedmiotu zamówienia, poszczególne rodzaje klasyfikację wymagają
byłby opisany jedynie ogólnie jako zieleni miejskiej" bez wyszczegółowienia W niniejszej sprawie, pomimo podobnego zamawiający dokonał rozbicia zadania na prac, które ze względu na swoją opodatkowania różnymi stawkami podatku
VAT. Poza tym, jak trafnie zauważył skarżący, interpretacja indywidualna nie była skierowana do wykonawcy, więc nie może on skutecznie się na nią powoływać. Istotą bowiem tej instytucji prawa podatkowego jest to, że dotyczy ona indywidualnej sprawy zainteresowanego (art. 14b ust. 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.). Interpretacja indywidualna nie jest bowiem abstrakcyjnym objaśnieniem przepisów podatkowych, a jedynie oceną prawną przedstawionego przez zainteresowanego konkretnego stanu faktycznego, choć rzeczywiście w praktyce analiza interpretacji może posłużyć innym podatnikom do właściwego stosowania prawa podatkowego.
W konsekwencji skarżący trafnie zarzucił, że Krajowa Izba Odwoławcza winna ustalić czy wykonawca podał w ofercie cenowej prawidłowe stawki podatku VAT, jako przesłankę do ustalenia czy wykonawca popełnił błąd w obliczeniu ceny
art. 89 ust. 1 pkt 6 Pzp.
przez Sąd Okręgowy
w rozumieniu
potwierdzają,
zamiast 23%) przytoczonej błąd w
uchwały
obliczeniu
Ustalenia poczynione że wykonawca rzeczywiście cenowego (poz. 13, 14, 15, stawkę podatku VAT (8% stwierdzeniem, w świetle Najwyższego, że wykonawca popełnił i jego oferta podlega odrzuceniu.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest okoliczność, że w wypadku zastosowania przez wykonawcę prawidłowej stawki podatku VAT jego oferta i tak byłaby niższa cenowo, aniżeli konkurencyjna oferta Piotra Zbyszewskiego. Przepisy ustawy - Prawo zamówień publicznych w takiej sytuacji bowiem nakazują odrzucić ofertę, bez potrzeby wzywania wykonawcy do jej poprawienia i merytorycznej oceny chyba, że w siwz zamawiający podałby wymagane stawki podatku, a wykonawca popełniłby w tym zakresie błąd.
Wobec powyższego, uznając podniesione przez skarżącego Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych zarzuty za uzasadnione, Sąd Okręgowy w oparciu o przepis art. 198f ust.2 Pzp zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie, a nadto na podstawie aro. 198f ust. 5 Pzp kosztami postępowania obciążył
w niektórych pozycjach formularza 19, 20, 21, 25) podał nieprawidłową Skutkuje
to
Sądu
ceny
odwołującego Szymona Rąpla, zaliczając na rzecz Zamówień Publicznych uiszczony przez niego wpis.
Jednocześnie z uwagi na precedensowy charakter sprawy Są na podstawie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 198a ust. 2 Pz odstąpił od obciążania stron kosztami postępowania skargowego.
Aleksandra Bolczyk
Ewa Kozłowska
Iwona Złoty
10
Inne spory tego zamawiającego
- II Ca 143/11zmienia wyrok/postanowienie20 stycznia 2012
- III CZP 52/1120 października 2011
- I 1 Ca 143/1131 maja 2011
- I 1 Ca 143/1131 maja 2011
- KIO 313/11uwzględnione1 marca 2011
- KIO 740/09oddalone25 czerwca 2009