Wyrok V Ca 3443/12

Treść orzeczenia

Untitled

Sygn. akt V Ca 3443/12

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący - Sędziowie

Protokolant

SSO Bożena Miśkowiec (spr.) SO Magdalena Majewska SR del. Agnieszka Wiśniewska sekr. sądowy Marcin Ponikowski

po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy ze skargi Centrum Usług Wspólnych w Warszawie

z udziałem Jolanty Redek Jaroszewicz

o zamówienie publiczne

od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej

z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt KIO 2416/12

1. oddala skargę;

2. zasądza od Centrum Usług Wspólnych w Warszawie na rzecz Jolanty Redek Jaroszewicz kwotę 1.200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu skargowym.

Na oryginale właściwa podpisy za zy dr.cść

/i

aa/z

Sygn. akt V Ca 3443/12

UZASADNIENIE

Zamawiający w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego na „sukcesywne dostawy akcesoriów i materiałów biurowych dla Jednostek Administracji Państwowej - część 1" dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty.

Dwaj wykonawcy Partner XXI Spółka z o. o. z siedzibą w Zabrzu w sprawie o sygn. KIO 2396/12 oraz Jolanta Redek Jaroszewicz prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą Jolimpex w Warszawie w sprawie o sygn. KIO 2416/12 wnieśli odwołania.

Wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r. Krajowa Izba Odwoławcza m.in. uwzględniła odwołanie Jolanty Redek Jaroszewicz i nakazała: unieważnienie czynności

wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert, w tym odrzucenie oferty Konsorcjum Biuro Klub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Łomiankach; w punkcie 3. nakazała dokonać wpłaty kwoty 18597,75 zł przez zamawiającego Centrum Usług Wspólnych w Warszawie na rzecz odwołującego Jolanty Redek Jaroszewicz, stanowiącej uzasadnione koszty strony z tytułu wpisu oraz wynagrodzenia pełnomocnika w sprawie o sygn. KIO 2416/12.

Krajowa Izba Odwoławcza o kosztach postępowania orzekła stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 192 ust. 9 i 10 Prawo zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 ust. 4 w zw. z § 3 pkt 1) i 2) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz.U. Nr 41, poz. 238). Uwzględniono koszty zastępstwa Odwołującego przez pełnomocnika w sprawie KIO 2416/12, a także Zamawiającego w sprawie KIO 2396/12, stosownie do wyniku postępowania, na podstawie złożonego rachunku.

Skargę na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 22 listopada 2012 roku,

sygn. akt. KIO 2416/12 wniosło Centrum Usług Wspólnych w Warszawie, zaskarżając

orzeczenie w części zobowiązującej zamawiającego Centrum Usług Wspólnych do wpłaty na rzecz odwołującego Jolanty Redek Jaroszewicz kwoty 18.597,75 zł tj. pkt. 3 wyroku wniósł o jej uwzględnienie i zmianę zaskarżonego wyroku w skarżonej części, ewentualnie jego uchylenie w zaskarżonej części, zasądzenie kosztów postępowania skargowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych

Orzeczeniu zarzucił: 1/ naruszenie postanowień art. 192 ust. 9 i 10 poprzez nałożenie na Instytucję Gospodarki Budżetowej Centrum Usług Wspólnych działające w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa - Jednostek Administracji Publicznej obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, podczas gdy koszty postępowania zgodnie z obowiązującym prawem ponosi zawsze strona a nie jej pełnomocnik,

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu wobec niezasadności zarzutów w niej wywiedzionych.

Jolanta Redek Jaroszewicz prowadząc działalność gospodarczą pod firmą Jolimpex, złożyła odwołanie w sprawie o sygn. KIO 2416/12, które zostało uwzględnione, albowiem Izba nakazała zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności badania i oceny ofert. Odwołująca tytułem wpisu od wniesionego środka zaskarżenia przed KIO uiściła w dniu 2 listopada 2012 r. wpis w kwocie 15.000 zł.

Umocowała również radę prawnego Michała Mosia do reprezentowania jej w postępowaniu odwoławczym przed Krajową Izbą Odwoławczą.

W imieniu Skarbu Państwa występował Centrum Usług Wspólnych, który podczas posiedzenia i rozpraw przed KIO działał jako zamawiający. Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego prowadził również ten podmiot. W zaskarżonym wyroku w punkcie

2.2. Izba orzekła o dokonaniu wpłaty 3.600 zł. od wskazanej Spółki na rzecz zamawiającego Centrum Usług Wspólnych, tytułem uzasadnionych kosztów strony stanowiących wynagrodzenie pełnomocnika. W tej części skarżący nie negował swej legitymacji do ich pozyskania jako zamawiający, natomiast gdy koszty KIO przyznało od zamawiającego, neguje on podstawę i zasadność takiego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu Okręgowego taki ewidentny dysonans skarżącego stanowi o wadliwości wniesionego środka zaskarżenia. Gdy bowiem ma miejsce przysporzenie w postaci należnych stronie kosztów postępowania odwoławczego, to zamawiający jest władny do ich uzyskania na swoją rzecz, nie zaś innego podmiotu. Natomiast gdy koszty te skarżący ma zapłacić wobec uwzględnienia odwołania wykonawcy, w jego ocenie nie posiada legitymacji strony zobowiązanej w tym przedmiocie.

Podkreślenia także wymagało, że skarżący działał w postępowaniu jako zamawiający, zatem brak jest podstaw aby na etapie postępowania skargowego podmiot ten relegować z tego postępowania, skoro działał w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jako zamawiający.

Nawet pełnomocnictwo udzielone Andrzejowi Bednarczykowi do występowania przed sądem w ramach skargi, zostało udzielone przez Dyrektora Centrum Usług Wspólnych do reprezentowania CU W, również w skardze określono w/w jako pełnomocnika zamawiającego.

Nie sposób uznać zarzutów wniesionego środka zaskarżenia skoro Centrum Usług Wspólnych występował w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego jako strona tegoż postępowania, brak jest dokumentu z którego wynikałoby, że podmiot ten był pełnomocnikiem innych stationes fisci Skarbu Państwa. Niewątpliwie więc Centrum Usług Wspólnych jako centralny zamawiający, był i jest stroną postępowania, brak przesłanek dla odmiennej konstatacji. Z zarządzenia nr. 16 Prezesa Rady Ministrów z 30 marca 2011 r. wynika, że Centrum Usług Wspólnych jako instytucja gospodarki budżetowej jest centralnym zamawiającym właściwym do realizacji zamówień centralnych w którego gestii jest przygotowanie i przeprowadzenie postępowań o udzielenie zamówień publicznych w imieniu i na rzecz zamawiających. Z powołanego zarządzenia wynika również, że skarżący może samodzielnie realizować zamówienia publiczne, co jednoznacznie wynika z toku całego postępowania. Także ze Specyfikacji Istotnych warunków Zamówienia wynika, że zamawiającym jest skarżący, działający w imieniu własnym oraz w imieniu i na rzecz jednostek administracji państwowej. Zatem Centrum Usług Wspólnych jest specyficznym podmiotem nadrzędnym w którego kompetencjach skupia się prowadzenie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w istocie na rzecz konkretnych podmiotów Skarbu Państwa. Powyższa konstatacja nie zmienia jednak faktu, że to centralny zamawiający występował w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego, odwoławczym, a także skargowym, jako strona, która podlega zasadzie przewidzianej w art. 192 ust. 9 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Z powyższych rozważań wynika, że KIO w zaskarżonym punkcie 3 wyroku miała podstawę w trybie art. 192 ust. 9 i ust. 10 ustawy Prawo zamówień publicznych do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego, które ponoszą strony postępowania stosownie do jego wyniku. Skoro więc skarżący, będący stroną postępowania, przegrał przed KIO, brak jest podstaw do negatywnej oceny skarżonego rozstrzygnięcia. Zakaz przyznania kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika ponad kwotę 3.600 zł. nie został naruszony, bowiem pełnomocnik odwołującej złożył rachunek opiewający na kwotę 3.597,75 zł.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 385 k.p.c. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania skargowego zapadło na zasadzie § 10 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu .