Wyrok KIO 2504/26

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 2504/26

WYROK

Warszawa, dnia 7 lipca 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Katarzyna Prowadzisz

Katarzyna Paprocka

Małgorzata Rakowska

Protokolant: Piotr Cegłowski

po rozpoznaniu na rozprawie, w Warszawie, odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 25 maja 2026 roku przez wykonawcę Yunex spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie

w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w Radomiu działający w imieniu i na rzecz Gminy Miasta Radomia

przy udziale:

A) po stronie zamawiającego uczestnika wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz Sprint spółka akcyjna z siedzibą w Olsztynie,

B) po stronie zamawiającego uczestnika wykonawcę MAXTO TECHNOLOGY spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Modlniczce

C) po stronie odwołującego uczestnika wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie SPIE Stangl Technik spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Świdnicy oraz Swarco Poland spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Modlniczce

orzeka:

1. Oddala odwołanie.

2. Kosztami postępowania obciąża wykonawcę Yunex spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie i:

2.1 zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 20 000 zł 00 gr (słownie: dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez wykonawcę Yunex spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie tytułem wpisu od odwołania,

kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez wykonawcę Yunex spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie tytułem wynagrodzenia pełnomocnika,

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych.

Przewodniczący: ……………………...…….…

……………………………….

……………………………….

Sygn. akt: KIO 2504/26

U Z A S A D N I E N I E

Zamawiający – Miejski Zarząd Dróg i Komunikacji w Radomiu działający w imieniu i na rzecz Gminy Miasta Radomia prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia pod nazwą „ Zaprojektowanie, budowa oraz uruchomienie Inteligentnego Systemu Transportowego w Radomiu (zwanego dalej „System ITS”) w związku z realizacją przedsięwzięcia pn.: „Rozwój infrastruktury mobilności miejskiej na terenie Obszaru Funkcjonalnego Radomia – etap I i II” (nr postępowania DZ.2603.82.2025)

Ogłoszenie o zamówieniu opublikowane zostało w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej [Dz.U. S: 203/2025] w dniu 22 października 2025 roku pod numerem: 694327-2025.

W dniu 25 maja 2026 roku odwołujący wniósł odwołanie wobec następujących czynności i zaniechań zamawiającego w postępowaniu:

(1) Zaniechanie unieważnienia Postępowania w sytuacji, gdy osoba odpowiedzialna za przygotowanie Opisu Przedmiotu Zamówienia („OPZ”) pozostawała z jednym z wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia w relacjach, o których mowa w art. 56 ust. 2 pkt 3 i 4 Pzp – przy czym czynności podjętych przez tą osobę nie można na obecnym etapie powtórzyć zgodnie z dyspozycją art. 56 ust. 7 Pzp;

(2) zaniechania wykluczenia wykonawcy Maxto Technology Sp. z o.o. („Maxto”) z udziału w Postępowaniu w sytuacji, w której, wykonawca ten w oświadczeniu JEDZ wprowadził Zamawiającego w błąd w zakresie dotyczącym jego udziału w przygotowaniu Postępowania ewentualnie, w przypadku uznania przez Izbę, że nie doszło do ww. naruszeń :

(3) zaniechania wykluczenia wykonawcy Maxto z udziału w Postępowaniu w sytuacji, gdy wykonawca ten brał udział w jego przygotowaniu i co skutkowało zakłóceniem konkurencji w Postępowaniu; ewentualnie, w przypadku uznania przez Izbę, że nie doszło do ww. naruszenia:

(4) zaniechanie wezwania Maxto do złożenia wyjaśnień w zakresie odnoszącym się do braku wpływu udziału tego wykonawcy przy przygotowaniu niniejszego Postępowania w sposób, który nie wpływa na zakłócenie konkurencji; w każdym wypadku:

(5) przeprowadzenia nieprawidłowej czynności oceny i badania ofert, co doprowadziło do błędnej oceny oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia w składzie Budimex S.A. oraz Sprint S.A. („Konsorcjum Budimex”) poprzez niesłuszne uznanie, że samooczyszczenie przeprowadzone przez Budimex S.A. („Budimex”) w związku ze zmową przetargową, jakiej dopuścił się On w innym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pozwala na wykazanie, że jest on rzetelnym oraz wiarygodnym wykonawcą (czego nie potwierdza złożone przez niego samooczyszczenie z dnia 3 kwietnia 2026 roku („Nowe samooczyszczenie”);

(6) niezasadne przyznanie Konsorcjum Budimex 5 punktów w ramach kryterium pozacenowego pod nazwą „Doświadczenia Kluczowego Zespołu Wykonawcy” za posiadanie dodatkowego doświadczenia w ramach funkcji pod nazwą „Kierownik Zespołu Projektowego z zakresu sygnalizacji świetnej”; a w konsekwencji powyższych:

(7) uznania za najkorzystniejszą oraz dokonania wyboru oferty złożonej przez Maxto.

Odwołujący zarzuca Zamawiającemu naruszenie :

1 (1) art. 255 pkt 6 Pzp w zw. z art. 56 ust. 7 oraz art. 56 ust. 2 pkt 3 i 4 Pzp przez zaniechanie unieważnienia Postępowania w sytuacji, w której Pan S.L. – osoba odpowiedzialna za przygotowanie OPZ ze strony Zamawiającego – pozostawała z wykonawcą Maxto w relacji, o której mowa w art. 56 ust. 2 pkt 3 i 4 Pzp – przy czym czynności dokonanych przez instytucję Zamawiającą nie można na obecnym etapie powtórzyć – stosownie do treści art. 56 ust. 7 Pzp;

1 (2) art. 239 Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 Pzp przez zaniechanie wykluczenia Maxto z Postępowania w sytuacji, w której w wyniku swojego zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa, a co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa, przedstawił informacje wprowadzające Zamawiającego w błąd w składanym w Postępowaniu załączniku do oświadczenia w formie JEDZ, ponieważ zataił On informację na temat swojego wcześniejszego zaangażowania w przygotowanie zamówienia objętego Postępowaniem;

ewentualnie, w przypadku braku uwzględnienia zarzutu 1 i 2:

1 (3) art. 108 ust. 1 pkt 6 Pzp w zw. z art. 85 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp przez zaniechanie wykluczenia Maxto z udziału w Postepowaniu na skutek wcześniejszego zaangażowania tego wykonawcy w przygotowanie zamówienia objętego Postępowaniem, które skutkowało zakłóceniem konkurencji;

ewentualnie, w przypadku braku uwzględnienia zarzutu 3:

1 (4) art. 108 ust. 1 pkt 6 Pzp w zw. z art. 85 ust. 1 i 2 Pzp przez zaniechanie wezwania Maxto do złożenia wyjaśnień w zakresie dotyczącym braku wpływu wcześniejszego zaangażowania Maxto w przygotowanie Postępowania na konkurencję (brak zakłócenia konkurencji na skutek powyższego zdarzenia); w każdym wypadku:

1 (5) art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5) Pzp w zw. z art. 111 pkt 4) Pzp w zw. z art. 110 ust. 3 Pzp przez zaniechanie wykluczenia Konsorcjum Budimex z Postępowania (oraz odrzucenia oferty tego wykonawcy) w sytuacji, w której Budimex (tj. wykonawca wchodzący w skład ww. Konsorcjum) zawarł porozumienie z wykonawcami Mostostal Kraków S.A. z siedzibą w Krakowie oraz Budimex Budownictwo Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, mające na celu zakłócenie konkurencji w innym postępowaniu pn. „ Budowa linii 400 kV Choczewo – nacięcie linii Gdańsk Błonia – Grudziądz Węgrowo”, prowadzonym przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. i na skutek tego porozumienia został prawomocnie wykluczony (a Jego oferta odrzucona) z rzeczonego postępowania, a jednocześnie czynności tzw. „samooczyszczenia” podjęte przez Budimex w obecnym Postępowaniu w celu wypełnienia przesłanek z art. 110 ust. 2 Pzp nie są wystarczające do wykazania Jego rzetelności;

1 (6) art. 239 ust. 1 Pzp oraz art. 16 Pzp przez niezasadne przyznanie Konsorcjum Budimex 5 punktów w ramach kryterium pozacenowego pod nazwą „Doświadczenia Kluczowego Zespołu Wykonawcy” za posiadanie dodatkowego doświadczenia w ramach funkcji pod nazwą „Kierownik Zespołu Projektowego z zakresu sygnalizacji świetnej”, co skutkowało bezpodstawnym uplasowaniem się oferty rzeczonego wykonawcy na drugim miejscu rankingowym, w sytuacji gdy oferta złożona przez Odwołującego powinna znajdować się przed ofertą złożoną przez ten podmiot;

a w konsekwencji powyższych:

1 (7) art. 239 Pzp przez uznania za najkorzystniejszą oraz dokonania wyboru oferty złożonej przez MAXTO TECHNOLOGY Sp. z o.o., oraz – w każdym wypadku, 1 (8) art. 16 Pzp przez przeprowadzenie Postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, proporcjonalności i przejrzystości.

Odwołujący wniósł : o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu:

(1) unieważnienie czynności wyboru najkorzystniejszej oferty;

(2) odrzucenie oferty złożonej przez wykonawcę Maxto z uwagi na wprowadzenie Zamawiającego co do wcześniejszego zaangażowania wykonawcy w przygotowanie Postepowania;

(3) unieważnienie Postępowania; ewentualnie:

(4) odrzucenie oferty Maxto z uwagi na wcześniejsze zaangażowanie tego wykonawcy w przygotowanie Postępowania o udzielenie zamówienia objętego Postępowaniem, które skutkowało zakłóceniem konkurencji; ewentualnie:

(5) wezwanie Maxto do złożenia wyjaśnień w zakresie braku wpływu wcześniejszego zaangażowania tego wykonawcy w przygotowanie Postępowania na konkurencję; w każdym wypadku:

(6) odrzucenie oferty złożonej przez Konsorcjum Budimex z uwagi na podleganie przez tego wykonawcę wykluczeniu z Postępowania;

(7) odjęcie Konsorcjum Budimex 5 punktów w ramach kryterium pozacenowego pod nazwą „Doświadczenia Kluczowego Zespołu Wykonawcy” za posiadanie dodatkowego doświadczenia w ramach funkcji pod nazwą „Kierownik Zespołu Projektowego z zakresu sygnalizacji świetnej”;

(8) podjęcie dalszych czynności w Postępowaniu, w tym dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej;

Odwołujący wniósł o zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przewidzianych przepisami prawa zgodnie z fakturą przedstawioną na rozprawie.

Odwołujący wniósł, na podstawie art. 534 ust. 1 w zw. z art. 535 Pzp o dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodów załączonych do odwołania, wnioskowanych w odwołaniu lub przedstawionych na rozprawie, na okoliczności wskazane w uzasadnieniu pisemnym bądź ustnym;

Do odwołania załączono:

1 Dokument dot. Pana L. (nr 1) 2 Dokument dot. Pana L. (nr 2)

Na podstawie art. 573 Pzp wnoszę o zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przewidzianych przepisami prawa zgodnie z fakturą przedstawioną na rozprawie.

Odwołujący podał, że ma interes w uzyskaniu zamówienia będącego przedmiotem Postępowania oraz może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów prawa. Odwołujący uczestniczy w Postępowaniu prowadzonym przez Zamawiającego. Gdyby Zamawiający prawidłowo ocenił oferty złożone w Postępowaniu, to oferta Odwołującego zostałaby uznana za najkorzystniejszą.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że Zamawiający nie wezwał Konsorcjum Budimex do złożenia podmiotowych środków dowodowych. W przypadku więc odrzucenia oferty złożonej przez Maxto – Odwołujący będzie miał możliwość zakwestionowania treści dokumentów oraz oświadczeń złożonych przez Konsorcjum Budimex.

Finalnie, w przypadku uwzględnienia najdalej idącego żądania odwołania – to jest unieważnienia Postępowania, Zamawiający będzie zmuszony rozważyć ponowne jego przeprowadzenie, co dodatkowo potwierdza interes Odwołującego w złożeniu odwołania (będzie on mógł bowiem złożyć nową ofertę w tak wszczętym postępowaniu).

Odwołujący legitymuje się więc interesem w złożeniu odwołania, o którym mowa w art. 505 ust. 1 Pzp.

Odwołujący przedstawił uzasadnienie zarzutów odwołania (w aktach sprawy).

Po przeprowadzeniu posiedzenia i rozprawy z udziałem stron i uczestników postępowania odwoławczego na podstawie zebranego materiału w sprawie Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek, o których stanowi art. 528 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień ustawy z 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. z 2026 poz. 793: dalej „ustawa”, „Pzp”) skutkujących odrzuceniem odwołania.

Skład orzekający Izby rozpoznając sprawę uwzględnił akta sprawy odwoławczej, które zgodnie z par. 8 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 roku w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (Dz. U. z 2020 r. poz. 2453) ze zmianą z dnia 12 marca 2026 roku rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 marca 2026 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (Dz. U z 2026r. poz. 329) stanowią odwołanie wraz z załącznikami oraz dokumentację postępowania o udzielenie zamówienia w postaci elektronicznej lub kopię dokumentacji, o której mowa w § 7 ust. 2, a także inne pisma składane w sprawie oraz pisma kierowane przez Izbę lub Prezesa Izby w związku z wniesionym odwołaniem.

Izba uwzględniła stanowiska prezentowane na rozprawie przez strony i uczestników postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz Sprint spółka akcyjna z siedzibą w Olsztynie , jak również wykonawcy MAXTO TECHNOLOGY spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Modlniczce.

Uczestnik wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie SPIE Stangl Technik spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Świdnicy oraz Swarco Poland spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Modlniczce nie stawili się na posiedzeniu i rozprawie, o terminie prawidłowo zawiadomiony co wynika z akt postępowania odwoławczego. Zgodnie z art. 549 ust. 4 ustawy niestawiennictwo uczestnika postępowania odwoławczego prawidłowo zawiadomionego o terminie rozprawy nie wstrzymuje rozpoznania odwołania.

Izba uwzględniła stanowisko zamawiającego zawarte w piśmie z dnia 19 czerwca 2026 roku „Odpowiedź na odwołanie”, w którym zmawiający wniósł o oddalenie odwołania w całości jako całkowicie bezzasadnego.

Izba uwzględniła stanowisko uczestnika postępowania odwoławczego wykonawcy MAXTO TECHNOLOGY spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Modlniczce zawarte w piśmie z dnia 29 czerwca 2026 roku „Pismo procesowe przystępującego”.

Do pisma załączono Oświadczenie Pana S.L..

Izba uwzględniła stanowisko uczestnika postępowania odwoławczego wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz Sprint spółka akcyjna z siedzibą w Olsztynie zawarte w piśmie z dnia 26 czerwca 2026 roku „Stanowisko przystępującego po stronie zamawiającego”.

Do pisma załączono:

Załącznik nr 1 – poświadczenie ZDiK Tarnów Załącznik nr 2 – poświadczenie Sprint S.A. Izba uwzględniła stanowisko uczestnika postępowania odwoławczego wykonawców wspólnie ubiegający się o zamówienie SPIE Stangl Technik spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Świdnicy oraz Swarco Poland spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Modlniczce zawarte w piśmie z dnia 29 czerwca 2026 roku „Stanowisko przystępującego do odwołania po stronie odwołującego”.

Izba uwzględniła stanowisko odwołującego zawarte w piśmie z dnia 30 czerwca 2026 roku „Pismo procesowe odwołującego”.

Do pisma załączono:

Załącznik nr 1 - Wniosek Yunex o udostępnienie akt postępowania, Załącznik nr 2 - Protokół z przebiegu Postępowania, Załącznik nr 3 - Informacja z otwarcia ofert – w aktach sprawy, Załącznik nr 4 - Oświadczenie S. L. oraz zarządzenie, Załącznik nr 5 - załącznik nr 10 do SWZ dot. ITS Konin, Załącznik nr 6 - oferta Maxto Technology Sp. z o.o., Załącznik nr 7 - Wykaz osób złożony przez Maxto Technology Sp. z o.o. w ITS Konin., Załącznik nr 8 - Wykaz spraw, Załącznik nr 9 - pytania zadania przez Maxto Technology Sp. z o.o., Załącznik nr 10 - Odpowiedź Zamawiającego, Załącznik nr 11 - Odwołanie Maxto Technology Sp. z o.o. Załącznik nr 12 - Zgłoszenie Maxto Technology Sp. z o.o. do udziału w wizji lokalnej, Załącznik nr 13 - Wniosek do regionalnej izby obrachunkowej.

W trakcie rozprawy do akt sprawy zawnioskowani i złożono dowody: - dowód złożony przez odwołującego – Wykaz osób podpisany dnia 14 marca 2022 roku - dowód złożony przez uczestnika postępowania odwoławczego wykonawcy MAXTO TECHNOLOGY spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Modlniczce – korespondencja mailowa z dnia 30 czerwca 2026 roku z Panem S.L..

W trakcie rozprawy do akt sprawy zamawiający złożył: - umowę z dnia 17 kwietnia 2024 roku pomiędzy Gminą Miasta Radomia a Polską Agencją Ewaluacji Sektora Publicznego spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie w przedmiocie „Opracowanie dokumentacji dla potrzeb rozwoju zrównoważonej mobilności w ramach Programu Polska Wschodzenia – etap I: System ITS” wraz z załącznikiem nr 2 do SWZ. Zamawiający złożył również ogłoszenie o wyborze ww. podmiotu w postępowaniu o zamówienie. Dokument „Zaprojektowanie, budowa oraz uruchomienie Inteligentnego Systemu Transportowego w Radomiu” podpisany przez Pana L..

Izba postanowieniem wydanym w trakcie rozprawy dopuściła dowody załączone do pism oraz złożone na rozprawie.

Izba ustaliła i zważyła w zakresie zarzutów odwołania:

Izba na wstępie wskazuję, zgodnie z art. 559 ust. 2 ustawy podstawy prawne oraz przytacza przepisy prawa:

- zgodnie z art. 559 ust. 2 ustawy - Uzasadnienie orzeczenia zawiera wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, w tym ustalenie faktów, które Izba uznała za udowodnione, dowodów, na których się oparła, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówiła wiarygodności i mocy dowodowej, oraz wskazanie podstawy prawnej orzeczenia z przytoczeniem przepisów prawa.

- art. 16 pkt 1 ustawy - Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób:

1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;

2) przejrzysty;

3) proporcjonalny.

- art. 17 ust. 2 ustawy - Zamówienia udziela się wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy.

- art. 56 ust. 1 – Kierownik zamawiającego, członek komisji przetargowej oraz inne osoby wykonujące czynności związane z przeprowadzeniem postępowania o udzielenie zamówienia po stronie zamawiającego lub osoby mogące wpłynąć na wynik tego postępowania lub osoby udzielające zamówienia podlegają wyłączeniu z dokonywania tych czynności, jeżeli po ich stronie występuje konflikt interesów.

- art. 56 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy - Konflikt interesów występuje wówczas, gdy osoby wymienione w ust. 1:

3) w okresie 3 lat przed wszczęciem postępowania o udzielenie zamówienia pozostawały w stosunku pracy lub zlecenia z wykonawcą, otrzymywały od wykonawcy wynagrodzenie z innego tytułu lub były członkami organów zarządzających lub organów nadzorczych wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia;

4) pozostają z wykonawcą w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że istnieje uzasadniona wątpliwość co do ich bezstronności lub niezależności w związku z postępowaniem o udzielenie zamówienia z uwagi na posiadanie bezpośredniego lub pośredniego interesu finansowego, ekonomicznego lub osobistego w określonym rozstrzygnięciu tego postępowania.

- art. 56 ust. 7 ustawy - Czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia podjęte przez osobę podlegającą wyłączeniu powtarza się, z wyjątkiem otwarcia ofert oraz innych czynności faktycznych niewpływających na wynik postępowania.

- art. 255 pkt 6 ustawy - Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli:

6) postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego;

- art. 108 ust. 1 pkt 6 ustawy - Z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę: jeżeli, w przypadkach, o których mowa w art. 85 ust. 1, doszło do zakłócenia konkurencji wynikającego z wcześniejszego zaangażowania tego wykonawcy lub podmiotu, który należy z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, chyba że spowodowane tym zakłócenie konkurencji może być wyeliminowane w inny sposób niż przez wykluczenie wykonawcy z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

- art. 109 ust. 1 ustawy - Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę:

(…)

8) który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych;

(…)

10) który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

W zakresie zarzutu (1) odwołania tj. naruszenia art. 255 pkt 6 Pzp w zw. z art. 56 ust. 7 oraz art. 56 ust. 2 pkt 3 i 4 Pzp przez zaniechanie unieważnienia Postępowania w sytuacji, w której Pan S.L. – osoba odpowiedzialna za przygotowanie OPZ ze strony Zamawiającego – pozostawała z wykonawcą Maxto w relacji, o której mowa w art. 56 ust. 2 pkt 3 i 4 Pzp – przy czym czynności dokonanych przez instytucję Zamawiającą nie można na obecnym etapie powtórzyć – stosownie do treści art. 56 ust. 7 Pzp – Izba zarzut uznała za niezasadny.

Zgodnie z art. 56 ust. 1 ustawy Kierownik zamawiającego, członek komisji przetargowej oraz inne osoby wykonujące czynności związane z przeprowadzeniem postępowania o udzielenie zamówienia po stronie zamawiającego lub osoby mogące wpłynąć na wynik tego postępowania lub osoby udzielające zamówienia podlegają wyłączeniu z dokonywania tych czynności, jeżeli po ich stronie występuje konflikt interesów. Na podstawie art. 56 ust. 2 pkt 3 ustawy konflikt interesów występuje wówczas, gdy osoby wymienione (w ust. 1) w przytoczonym wyżej art. 56 ust. 1 ustawy w okresie 3 lat przed wszczęciem postępowania o udzielenie zamówienia pozostawały w stosunku pracy lub zlecenia z wykonawcą, otrzymywały od wykonawcy wynagrodzenie z innego tytułu lub były członkami organów zarządzających lub organów nadzorczych wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia; natomiast zgodnie z punktem 4 wskazanego na wstępie art. 56 ust. 2 ustawy to osoby wymienione w art. 56 ust. 1 ustawy, które pozostają z wykonawcą w takim stosunku prawnym lub faktycznym, że istnieje uzasadniona wątpliwość co do ich bezstronności lub niezależności w związku z postępowaniem o udzielenie zamówienia z uwagi na posiadanie bezpośredniego lub pośredniego interesu finansowego, ekonomicznego lub osobistego w określonym rozstrzygnięciu tego postępowania.

Zgodnie z ww. art. 56 ust. 1 ustawy zdefiniowane zostały trzy kategorie osób, które będą podlegały wyłączeniu z postępowania o udzielenie zamówienia z uwagi na konflikt interesów i należą do nich: te osoby, które wykonują czynności związane z przeprowadzeniem postępowania , jak również osoby, które mogą wpłynąć na wynik tego postępowania i osoby udzielające zamówienia. Tym samym, stwierdzić należy, że osoby, które nie są wymienione w tymże jednoznacznie sprecyzowanym przez ustawodawcę katalogu nie będą podlegały wyłączeniu w oparciu o przytoczone wyżej przesłanki konfliktu interesu wynikające z art. 56 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy. Na podstawie powyższego stwierdzić należy jednoznacznie, że osoby biorące udział w przygotowaniu postępowania, wykonujące czynności związane z przygotowaniem postępowania nie będą podlegały wyłączeniu w oparciu o ww. przepisy .

Tak też wskazano w piśmiennictwie np.: Prawo zamówień publicznych. Komentarz red. Marzena Jaworska, wyd. 7 (legalis) - Osoby wykonujące czynności związane z przygotowaniem postępowania nie będą więc podlegały wyłączeniu na skutek wystąpienia jednej z okoliczności wskazanych w ust. 2 komentowanego przepisu. Powyższe uzasadnione jest faktem, że przesłanki określone w art. 56 ust. 2 PZP dotyczą relacji tych osób z wykonawcami.; oraz Prawo zamówień publicznych. Komentarz red. H. Nowak, M. Winiarz, UZP wyd. 1 - Wyłączenie z uwagi na konflikt interesów nie dotyczy osób wykonujących czynności przed wszczęciem postępowania, związanych z jego przygotowaniem, jeżeli osoby te następnie nie wykonują żadnych czynności po wszczęciu postępowania. Czynnościami takimi są w szczególności: ustalanie wartości szacunkowej zamówienia, opis przedmiotu zamówienia, ustalenie warunków udziału w postępowaniu lub kryteriów oceny ofert.) Należy podkreślić w tym miejscu, że odwołujący w zupełności pomija w swoim stanowisku okoliczności wynikające z art. 56 ust. 1 ustawy, a co do których Izba wypowiedziała się powyżej.

Na podstawie definicji zawartej w art. 7 punkt 18 ustawy przez postępowanie o udzielenie zamówienia należy rozumieć postępowanie wszczynane przez przekazanie albo zamieszczenie ogłoszenia, przekazanie zaproszenia do negocjacji albo zaproszenia do składania ofert, prowadzone jako uporządkowany ciąg czynności, których podstawą są warunki zamówienia ustalone przez zamawiającego, prowadzące do wyboru najkorzystniejszej oferty lub wynegocjowania postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego, kończące się zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego albo jego unieważnieniem, z tym że zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego nie stanowi czynności w tym postępowaniu.

Powyżej przytoczona definicja postępowania o zamówienie publiczne, która jednoznacznie została określona w przepisach ustawy (art. 7 pkt 18 ustawy) określa chwilę wszczęcia i zakończenia postępowania o zamówienie. Zabieg ustawodawcy i wprowadzenie ww. definicji do słownika w obowiązującej obecnie ustawy Prawo zamówień publicznych z dnia 11 września 2029 roku w sposób precyzyjny określający ramy prowadzonego postepowania o zamówienie kończy wszelki problemy interpretacyjne w zakresie zdefiniowania czasookresu prowadzenia postępowania o zamówienie, które istniały i były przedmiotem orzecznictwa i doktryny we wcześniejszych okresach funkcjonowania przepisów regulujących zamówienia publiczne w Polsce. W definicji tej również zawarty jest cel prowadzonego postępowania o zamówienie, czyli wybór oferty najkorzystniejszej, który ma nastąpić właśnie w ramach prowadzonego postępowania o zamówienie.

W piśmiennictwie wskazuje się np.: Prawo zamówień publicznych. Komentarz red. H. Nowak, M. Winiarz, UZP wyd. 1 - Czynnościami związanymi z przeprowadzeniem postępowania w świetle zamieszczonej w art. 7 pkt 18 Pzp definicji postępowania o udzielenie zamówienia publicznego są czynności wykonywane od momentu wszczęcia postępowania do jego zakończenia zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego albo jego unieważnieniem, z tym, że zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego nie stanowi czynności w tym postępowaniu. Należą do nich w szczególności czynności, takie jak: udzielanie wyjaśnień treści dokumentów zamówienia, badanie wniosków lub ofert, negocjacje, ocena podmiotowa wykonawców, odrzucenie wniosków lub ofert, wybór najkorzystniejszej oferty czy też unieważnienie postępowania.

Mając na uwadze powyższe ustalenia w zakresie obowiązujących regulacji prawnych Izba podkreśla jednocześnie w tym miejscu, że odwołujący stawiając zarzuty odwołania obowiązany jest do wykazania wszelkich okoliczności uzasadniających podstawę do odrzucenia oferty innego wykonawcy z postępowania.

Izba wskazuje, że zgodnie z art. art. 516 ust. 1 ustawy - Odwołanie zawiera: 8) zwięzłe przedstawienie zarzutów; 9) żądanie co do sposobu rozstrzygnięcia odwołania;

10) wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych uzasadniających wniesienie odwołania oraz dowodów na poparcie przytoczonych okoliczności.

Zgodnie ze stanowiskiem Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych wyrażonym w Komentarzu do Ustawy Prawo zamówień Publicznych W ramach zarzutu mieszczą się zarówno okoliczności prawne, jak i okoliczności faktyczne, które wskazują na nieprawidłowość kwestionowanego działania lub zaniechania zamawiającego, które stanowią podstawę zgłaszanego w odwołaniu żądania. Należy podkreślić, że prawidłowe sformułowanie zarzutów jest bardzo ważne, bowiem zgodnie z art. 555 Pzp KIO nie może orzekać co do zarzutów, które nie były zawarte w odwołaniu. Jeżeli zatem zarzut nie zostanie podniesiony do upływu terminu wniesienia odwołania, nie będzie go można skutecznie przedstawić w dalszym toku postępowania i KIO go nie rozpozna;

Zarzut odwołania to substrat okoliczności faktycznych i prawnych, które powinny być wskazane w odwołaniu, o ile oczywiście wykonawca chce podnieść taki zarzut odwołania. Zarzut odwołania zakreśla granice rozpoznania odwołania, co jednoznacznie wynika za art. 555 ustawy, zgodnie z którym Izba nie może orzekać ponad zarzuty odwołania. Granice zarzutu odwołania wyznacza jego podstawa prawna jak również i w szczególności uzasadnienie faktyczne podnoszonych naruszeń. Tym samym argumentacja (okoliczności faktyczne lub prawne) niezawarte w odwołaniu, niepodniesione w stanowisku odwołującego w zakresie zarzutów odwołania, a podnoszone przez odwołującego na dalszym etapie postępowania odwoławczego na rozprawie, nie może być brane przez Izbę pod uwagę, ponieważ stanowi już nowe zarzuty.

Stanowiska powyższe ugruntowane są w orzecznictwie Izby jak również Sadu Okręgowego – Sadu Zamówień Publicznych. Warto wskazać w tym miejscu wyroku SO z dnia 9 maja 2024 r. sygn. akt XXIII Zs 16/24 "Izba jest związana zarzutami odwołania i nie może wyjść poza ich zakres. Jednoznacznie wskazuje to zatem na konieczność ich przemyślanego i precyzyjnego formułowania przez odwołującego. Możliwość stawiania zarzutów upływa z terminem na wniesienie odwołania. Jeżeli więc odwołujący na późniejszym etapie postępowania odwoławczego podnosi okoliczności, które nie zostały wyraźnie i wprost ujęte w treści wniesionego odwołania, to ich spóźnione wskazywanie nie może być brane przez Izbę pod uwagę. Nawet jeżeli odwołujący próbowałby powiązać nowe zarzuty z ogólnie zakreślonymi okolicznościami faktycznymi wskazanymi w odwołaniu. Brak precyzyjnego przywołania podstawy prawnej i uzasadnienia zarzutu prowadzi do braku możliwości rozpatrzenia tego zarzutu przez Izbę". Jak również wyrok z 27 września 2023 r. sygn. akt XXIII Zs 46/23 " Istotnie treść art. 555 ustawy PZP nie odnosi się do żądania, gdzie w sposób oczywisty Izba nie jest związana żądaniem odwołania, ale jest bezwzględnie związana zarzutami, które Odwołujący wystosował w odwołaniu. ".

W odniesieniu do zarzutu odwołania jaki podnosi odwołujący jednoznacznie wynika z niego, że naruszenia wskazanych w zarzucie przepisów prawa upatruje w tym, że Pan S.L. – osoba odpowiedzialna za przygotowanie OPZ ze strony Zamawiającego – pozostawała z wykonawcą Maxto w relacji, o której mowa w art. 56 ust. 2 pkt 3 i 4 Pzp. Kluczowym dla oceny podniesionego zarzutu jest to, że odwołujący referuje w swoim zarzucie jak i prezentowanym stanowisku w uzasadnieniu odwołania do czynności przygotowania opisu przedmiotu zamówienia. Jak już wcześniej zostało wskazane zakres osób podlegających wyłączeniu na podstawie konfliktu interesów w oparciu o art. 56 ust. 2 ustawy, który odnosi się jednoznacznie do art. 56 ust. 1 ustawy, nie dotyczy osób biorących udział w przygotowaniu postępowania o zamówienie. Irrelewantnym dla rozpoznania tego zarzutu odwołania pozostaje tym samym odniesienie odwołującego do podnoszonej relacji Pana L. i wykonawcy MAXTO TECHNOLOGY spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Modlniczce (dalej: Maxto). Pan L., zgodnie z argumentacją odwołującego poczynioną w odwołaniu dla tego zarzutu odwołania (punkt II.2 uzasadnienia odwołania) był autorem opisu przedmiotu zamówienia do tego postępowania o zamówienie, jest to okoliczność niesporna i wynikająca z dokumentów przedstawionych przez zamawiającego tj. Dokument „Zaprojektowanie, budowa oraz uruchomienie Inteligentnego Systemu Transportowego w Radomiu” podpisany przez Pana L.. Przygotowanie opisu przedmiotu zamówienia dla tego postępowania o zamówienie było wynikiem zawartej umowy z dnia 17 kwietnia 2024 roku pomiędzy Gminą Miasta Radomia a Polską Agencją Ewaluacji Sektora Publicznego spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie w przedmiocie „Opracowanie dokumentacji dla potrzeb rozwoju zrównoważonej mobilności w ramach Programu Polska Wschodzenia – etap I: System ITS”.

Zakres zarzutu odwołania wraz z jego argumentacją odnosi się do „przygotowania postępowania”, czyli „etapu” i „kategorii osób” jaki nie został objęty regulacją art. 56 ust. 1 ustawy, a co do których odnoszą się przesłanki wystąpienia konfliktu interesów z art. 56 ust. 2 ustawy. Tym samym również bezzasadne było odnoszenie do naruszenia art. 56 ust. 7 ustawy, bowiem skoro osoba biorąca udział w przygotowaniu postępowania o zamówienie nie należy do kategorii osób określonych na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy, to nie można stwierdzić podstawy wyłączenia z art. 56 ust. 2 ustawy, a tym samym nie ma podstawy do rozstrzygania co do powtarzania czynności dokonanych wcześniej z udziałem takiej osoby.

Stanowisko odwołującego co do udzielania przez Pana L. odpowiedzi na pytania w ramach prowadzonego postępowania o zamówienie, Izba stwierdza, że takie stanowisko nie jest prezentowane w ramach uzasadnienia zarzutu odwołania podniesionego w odwołaniu. Również w odniesieniu do podnoszonych w trakcie rozprawy okoliczności związanych ze złożeniem przez Maxto wniosku o odbycie wizji lokalnej, takie stanowisko również nie było zawarte w odwołaniu. Powyższe stanowi nowe okoliczności, jakie nie były prezentowane w uzasadnieniu zarzutu odwołania, gdzie odwołujący skupił się na tym, że Pan L. przygotował opis przedmiotu zamówienia w przedmiotowym zamówieniu, oraz że współpracował z Maxto. Okoliczności jakie nie zostały podniesione w zakresie zarzutów odwołania muszą zostać pominięte przez Izbę, bowiem ich wzięcie pod uwagę byłoby nieuprawionym rozszerzeniem zarzutów odwołania, o czym mowa powyżej.

W odniesieniu do składanych przez Pana L. oświadczeń w trakcie postępowania o zamówienie podkreślić należy, że Pan L. złożył oświadczenie w trybie art. 56 ust. 3 ustawy (o podstawach skazania) w dniu 17 października 2025 roku oświadczając, że nie został prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w związku z postępowaniem o zamówienie publiczne (w zakresie wskazanym w oświadczeniu). Natomiast oświadczenie w trybie art. 56 ust. 2 ustawy (o konflikcie interesu) Pan L. złożył w dniu 12 marca 2026 roku oświadczając, że w okresie 3 lat przed wszczęciem postępowania o udzielenie zamówienia pozostawały w stosunku pracy lub zlecenia z wykonawcą, otrzymywały od wykonawcy wynagrodzenie z innego tytułu lub były członkami organów zarządzających lub organów nadzorczych wykonawców ubiegających się o udzielenie zamówienia. Przy czym złożenie tego oświadczenia nie zmienia tego, że w odniesieniu do Pana L. stanowisko odwołującego z odwołania odnosiło się do etapu przygotowania postępowania o zamówienie, przygotowania opisu przedmiotu zamówienia. Ten etap natomiast, zgodnie z wyżej wskazanymi rozważaniami na temat art. 56 ust. 1 i 2 ustawy nie odnosi się do grupy osób, która przygotowywała postępowanie, bowiem ta grupa nie wpisuje się w ww. regulację prawną. Zatem wszelka argumentacja podnoszona w zakresie składanych oświadczeń pozostaje bez wpływu na ocenę zarzutu i stanowiska odwołującego skupiającego się na przygotowaniu przez Pana L. opisu przedmiotu zamó wienia do tego przedmiotowego postępowania o zamówienie, czyli etapu jaki nie został objęty regulacją art. 56 ust. 1 ustawy. Tym samym bez znaczenia dla oceny tego zarzutu odwołania pozostaje okoliczność podana przez Pana L. w oświadczeniu z dnia 12 marca 2026 roku.

Zgodnie z oświadczeniem Pana L. z dnia 29 czerwca 2026 roku przedstawionym przez Maxto, jednoznacznie wynika, że Pan Langamnn brał udział w przygotowaniu części opisu przedmiotu zamówienia i zakończył te czynności w marcu 2025 roku. Postępowanie o zamówienie zostało ogłoszone w 22 października 2025 roku, czyli w tym dniu rozpoczyna się prowadzenie przedmiotowego postępowania o zamówienie. Odwołujący w uzasadnieniu odwołania nie odnosił się w żaden sposób do etapu prowadzenia postępowania, co też może wynikać faktycznie z tego, że Pan L. nie udzielał odpowiedzi na pytania potencjalnych wykonawców, co podał w przedstawionej do akt sprawy przez Maxto korespondencji emaliowej z dnia 30 czerwca 2026 roku.

Z powyższego wynika, że Pan Langamann nie brał udziału w prowadzeniu postępowania, tylko jak podnosił w odwołaniu odwołujący w przygotowaniu postępowania, co nie poddaje się regulacji art. 56 ustawy.

Mając powyższe na uwadze Izba stwierdziła, że nie ma podstawy do uwzględnienia zarzutu odwołania i nie ma podstawy do unieważnienia postępowania o zamówienie na podstawie art. 255 pkt 6 w zw. z art. 56 ust. 7 ustawy oraz 56 ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy.

W zakresie zarzutu (2) odwołania tj. naruszenia art. 239 Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 Pzp przez zaniechanie wykluczenia Maxto z Postępowania w sytuacji, w której w wyniku swojego zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa, a co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa, przedstawił informacje wprowadzające Zamawiającego w błąd w składanym w Postępowaniu załączniku do oświadczenia w formie JEDZ, ponieważ zataił On informację na temat swojego wcześniejszego zaangażowania w przygotowanie zamówienia objętego Postępowaniem – Izba zarzut uznała za niezasadny.

W zakresie zarzutu odwołania Izba stwierdza, że w specyfikacji warunków zamówienia (dalej: SWZ) zamawiający przewidział fakultatywne przesłanki wykluczenia wykonawców w oparciu o art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy (Rozdział VIII Podstawy wykluczenia z postępowania) – w aktach sprawy.

W zakresie uzasadnienia tego zarzutu odwołania, odwołujący odnosi się do argumentacji zaangażowania wykonawcy Maxto w przygotowanie postępowania. Odwołujący odwraca kolejność podniesionych w odwołaniu zarzutów w uzasadnieniu zarzutu odwołania względem zarzutów odwołania podniesionych w petitum, które podnoszone są jako zarzuty ewentualne.

Izba w tym miejscu obowiązana jest, przy takiej konstrukcji uzasadnienia odwołania, odnieść się również do tych zarzutów – ich uzasadnienia – które podnoszone są jako zarzuty ewentualne w petitum. Wynika to z tego, że odwołujący powołuje się na stanowisko z uzasadnienia poczynione jako pierwsze w odniesieniu do podniesionych zarzutów ewentualnych.

W odniesieniu do zaangażowania Maxto w przygotowanie postępowania (zarzut 3 ewentualny), gdzie odwołujący zarzuca naruszenia art. 108 ust. 1 pkt 6 ustawy w zw. z art. 85 ust. 1 i 2 ustawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art. 85 ust. 1 ustawy jeżeli wykonawca lub podmiot, który należy z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2025 r. poz. 1714), doradzał lub w inny sposób był zaangażowany w przygotowanie postępowania o udzielenie tego zamówienia, zamawiający podejmuje odpowiednie środki w celu zagwarantowania, że udział tego wykonawcy w postępowaniu nie zakłóci konkurencji, w szczególności przekazuje pozostałym wykonawcom istotne informacje, które przekazał lub uzyskał w związku z zaangażowaniem wykonawcy lub tego podmiotu w przygotowanie postępowania, oraz wyznacza odpowiedni termin na złożenie ofert. Zamawiający wskazuje w protokole postępowania środki mające na celu zapobieżenie zakłóceniu konkurencji.

Zgodnie z piśmiennictwem np.: Prawo zamówień publicznych. Komentarz red. H. Nowak, M. Winiarz, UZP wyd. 1 - Przepis dotyczy przede wszystkim wykonawców, którzy ubiegają się o zamówienie, a uprzednio doradzali, lub w inny sposób byli zaangażowani w przygotowanie postępowania o udzielenie tego zamówienia, albo robiły to podmioty, które należą z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Natomiast zgodnie z art. 108 ust. 1 pkt 6 ustawy – przesłanki obligatoryjne wykluczenia wykonawcy z postępowania o zamówienie - Z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę: jeżeli, w przypadkach, o których mowa w , doszło do zakłócenia konkurencji wynikającego z wcześniejszego zaangażowania tego wykonawcy lub podmiotu, który należy z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, chyba że spowodowane tym zakłócenie konkurencji może być wyeliminowane w inny sposób niż przez wykluczenie wykonawcy z udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

Powyższy stan prawny, obecnie obowiązujący, jest odmienny od tego jaki kreowała ustawa Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 roku, gdzie w art. 24 ust. 1 pkt 19 ustawodawca wskazywał, że z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się: wykonawcę, który brał udział w przygotowaniu postępowania o udzielenie zamówienia lub którego pracownik, a także osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia, o dzieło, agencyjnej lub innej umowy o świadczenie usług, brał udział w przygotowaniu takiego postępowania, chyba że spowodowane tym zakłócenie konkurencji może być wyeliminowane w inny sposób niż przez wykluczenie wykonawcy z udziału w postępowaniu.

Wskazane powyżej odmienności stanów prawnych prowadzą w sposób jednoznaczny do stwierdzenia, że w obecnie obowiązujących regulacjach prawnych odniesienie jest jedynie do wykonawcy, czyli tego, który w ramach prowadzonej procedury o udzielnie zamówienia publicznego (bądź podmiotu należącego z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej) złożył ofertę, i co należy podkreślić, nie ma żadnej podstawy prawnej do rozszerzania obowiązujących przepisów (art. 85 i art. 108 ust. 1 pkt 6 ustawy) ponad to co jest zawarte w obowiązujących regulacjach prawnych. Ustawodawca w sposób jednoznaczny odnosi się do wykonawcy (bądź podmiotu należącego z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej) i w tym zakresie nie ma odniesienia, do osób które pozostają w jakikolwiek sposób powiązane z wykonawcą (bądź podmiotem należącego z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej).

W szczególności nie ma odniesienia, do podnoszonej przez odwołującego w uzasadnieniu zarzutu (pkt II.1 uzasadnienia w aktach sprawy) „współpracy”. Ustawodawca nie odnosi się również do pracowników wykonawcy, co należy podkreślić w tym miejscu, a co stanowi odmienność w stosunku do poprzednio obowiązujących przepisów. Pan S.L. był, jak sam to stwierdza odwołujący, w ramach przedmiotowego postępowania o zamówienie „osobą odpowiedzialną za opracowanie Opisu przedmiotu zamówienia” (co zostało przez Izbę jednoznacznie również wskazane w ramach rozpoznania zarzutu 1 odwołania). Przy czym, co należy podkreślić z całą stanowczością, nie ma mowy o tym, aby odpowiedzialnym za przygotowanie opisu przedmiotu zamówienia w ramach przedmiotowego postępowania o zamówienie był wykonawca Maxto. Nie podnosi tego odwołujący, a czemu jednoznacznie zaprzecza w swoim stanowisku pisemnym wykonawca Maxto.

Izba podkreśla w tym miejscu, że na kanwie tego postępowania o zamówienie wykonawcą jest Maxto, a nie Pan S.L., który był autorem (współautorem) opisu przedmiotu zamówienia w przedmiotowym postępowaniu o zamówienie wykonanego w wyniku realizacji umowy z dnia 17 kwietnia 2024 roku pomiędzy Gminą Miasta Radomia a Polską Agencją Ewaluacji Sektora Publicznego spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie w przedmiocie „Opracowanie dokumentacji dla potrzeb rozwoju zrównoważonej mobilności w ramach Programu Polska Wschodzenia – etap I: System ITS”.

Ambiwalentne, uwzględniając obecnie obowiązujący przepisy art. 85 ust. 1 i 2 ustawy oraz art. 108 ust. 1 pkt 6 ustawy, są wszelkie okoliczności dotyczące Pana L., a do których odnosi się w swoim stanowisku odwołujący. Jakakolwiek - podnoszona przez odwołującego – argumentacja odnosząca się do „współpracy” oraz jej czasookresu wykonawcy Maxto z Panem Langmanem nie mieści się w zakresie przesłanek wynikających z powyżej podanych podstaw prawnych. W konsekwencji wszelka argumentacja dotycząca przewagi wykonawcy Maxto w związku ze współpracą z Panem Langmanem ró wnież, w obliczu przesłanek ustawowych, nie znajduje podstawy dla uznania stanowiska odwołującego. Nie stanowi bowiem żadnego uzasadnienia dla zaistnienia okoliczności uznania zaangażowania wykonawcy Maxto w przygotowanie postępowania. To wynika w sposób jednoznaczny z obowiązującej obecnie konstrukcji prawnej przepisów ustawy.

Istotą do rozpoznania tego zarzutu ewentualnego (zarzut 3) co należy podkreślić, jest dostrzeżenie, że ustawodawca w obecnie obowiązującym stanie prawnym odnosi się wprost do wykonawcy (bądź podmiotu należącego z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej), a w tym zakresie tj. w odniesieniu do wykonawcy Maxto odwołujący w żaden sposób nie odnosił swojego stanowiska. Odwołujący w żaden sposób nie wykazał, aby wykonawca Maxto był zaangażowany w przygotowanie postępowania. Tym samym zarzut 3 ewentualny jest niezasadny.

Mając na uwadze powyższe Izba przechodzi do rozpoznania zarzutu głównego tj. zarzutu 2 odwołania odnoszącego się do wprowadzenia zamawiającego w błąd w świetle art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy.

Po pierwsze, Izba stwierdza z całą stanowczością, że wskazane w podstawi prawne zarzutu naruszenia art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy dotyczą zupełnie innych przesłanek i w swoim zakresie wymagają szczegółowej odrębnej argumentacji w celu wykazania ich zasadności.

Za wyrokiem Izby z dnia 4 maja 2026 roku sygn. akt KIO 1236/26 i KIO 1239/26 Izba wskazuje, że zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Zamawiający może wykluczyć z postępowania wykonawcę, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych. Przepis ten transponuje art. 57 ust. 4 lit. h dyrektywy klasycznej.

W ramach regulacji tej wykluczeniu podlega wykonawca, który wprowadził w błąd zamawiającego, zataił informacje lub nie złożył podmiotowych środków dowodowych. Mając na uwadze stanowisko doktryny i spójne orzecznictwo podkreślenia wymaga, że wprowadzenie w błąd zamawiającego oparte o to, że zamawiający został wprowadzony w błąd, a błędem jest rozbieżność między obiektywną rzeczywistością a wyobrażeniem o niej lub jej odbiciem w świadomości podmiotu. Czyli chodzi o to, że zamawiający może mieć fałszywe wyobrażenie o rzeczywistości polegające na tym, że przyjmuje okoliczności jakie nie występują lub pozostaje w nieświadomości okoliczności jakie występują. Wprowadzenie w błąd może polegać na przedstawieniu informacji obiektywnie nieprawdziwych lub prawdziwych, ale wywołujących mylne wyobrażenie po stronie zamawiającego. Błąd musi nastąpić przy przedstawianiu informacji.

Za wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 marca 2024 roku , sygn. akt XXIII Zs 16/25 należy podać: Wskazać w tym miejscu należy na wyrok TSUE z 4 maja 2017 roku, sygn. akt C-387/14, SC T. (...) SRL v. O. K. és T. F., EU:C:2015:780, w którym Trybunał, odpowiadając na pytanie prejudycjalne " Czy art. 45 ust. 2 lit. g) dyrektywy 2004/18, wskazujący, że z postępowania można wykluczyć wykonawcę winnego poważnego wprowadzenia w błąd w zakresie przekazania lub nieprzekazania informacji, można interpretować w ten sposób, że z postępowania wyklucza się wykonawcę, który złożył nieprawdziwe informacje mające lub mogące mieć wpływ na wynik postępowania, uznając, że winą we wprowadzeniu w błąd jest samo przekazanie instytucji zamawiającej informacji niezgodnych ze stanem faktycznym, a mających wpływ na decyzję instytucji zamawiającej w zakresie wykluczenia wykonawcy (i odrzucenia jego oferty) niezależnie od tego, czy wykonawca dokonał tego umyślnie i celowo, czy też z winy nieumyślnej, poprzez lekkomyślność, niedbalstwo lub niezachowanie należytej staranności? Czy za «winnego poważnego wprowadzenia w błąd w zakresie przekazania lub nieprzekazania informacji» można uznać tylko wykonawcę, który przedstawił informacje nieprawdziwe (niezgodne ze stanem faktycznym), czy również wykonawcę, który co prawda przedstawił informacje prawdziwe, lecz przedstawił je w taki sposób, by instytucja zamawiająca powzięła przekonanie, że wykonawca spełnia postawione przez nią wymogi, pomimo że ich nie spełnia ?" udzielił odpowiedzi, iż " artykuł 45 ust. 2 lit. g) dyrektywy 2004/18, umożliwiający wykluczenie z postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego wykonawcy «winnego poważnego» wprowadzenia w błąd w zakresie przekazania żądanych przez instytucję zamawiającą informacji, należy interpretować w ten sposób, że przepis ten można zastosować, jeżeli dany wykonawca dopuścił się pewnego stopnia niedbalstwa, a mianowicie niedbalstwa mogącego mieć decydujący wpływ na decyzje w sprawie wykluczenia, wyboru lub udzielenia zamówienia publicznego, bez względu na to, czy stwierdzone zostanie umyślne naruszenie przepisów przez tego wykonawcę ".

Posługując się pojęciami zamierzonego działania oraz rażącego niedbalstwa, ustawodawca chciał objąć wykluczeniem tylko takie przypadki wprowadzenia w błąd, które podważają rzetelność (wiarygodność, uczciwość i staranność) wykonawcy, przy uwzględnieniu zasady proporcjonalności. W kontekście zaś rażącego niedbalstwa należy wskazać, że zachowanie wykonawcy przy podaniu informacji zamawiającemu podlega ocenie w świetle art. 355 § 1 k.c., zgodnie z którym dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Należyta staranność określana przy uwzględnieniu zawodowego charakteru prowadzonej działalności gospodarczej uzasadnia zwiększone oczekiwanie co do umiejętności, wiedzy, skrupulatności i rzetelności, zapobiegliwości i zdolności przewidywania. Obejmuje także znajomość obowiązującego prawa oraz następstw z niego wynikających w zakresie prowadzonej działalności. Stwierdzenie niedbalstwa danego podmiotu jest uzasadnione tylko wtedy, gdy podmiot ten zachował się w określonym miejscu i czasie w sposób odbiegający od właściwego dla niego miernika należytej staranności. Dodatkowo w stosunku do profesjonalistów miernik ten ulega podwyższeniu, gdyż art. 355 § 2 k.c. precyzuje, że należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności. Za takiego profesjonalistę uznać należy oczywiście wykonawcę ubiegającego się o udzielenie zamówienia publicznego. Należyta staranność profesjonalisty nakłada na wykonawcę, który składa ofertę, dokumenty i oświadczenia we własnym imieniu, aby upewnił się, czy deklarowany w nich stan rzeczy odpowiada rzeczywistości. W tym wypadku wykonawca powinien dokonać szczególnej weryfikacji prezentowanych przez siebie danych, mając prawną świadomość, jako profesjonalista, konsekwencji ich nierzetelnej prezentacji (wyroki Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 października 2021 roku, sygn. akt XXIII Zs 109/21 oraz 13 marca 2025 roku, sygn. akt XXIII Zs 168/24).

Natomiast zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Inaczej mówiąc wprowadzenie zamawiającego w błąd ma polegać na przedstawieniu, w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa, informacji nieprawdziwych, które mogły mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Tym samym możliwość wykluczenia wykonawcy na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy zachodzi w sytuacji, gdy spełnione są trzy przesłanki, tj. przedstawienia informacji wprowadzających w błąd; uczynienia tego w wyniku niedbalstwa lub lekkomyślności; przedstawione informacje zaś muszą charakteryzować się tym, że mogą mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia (tak: Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 4 lipca 2023 roku sygn. akt XXIII Zs 33/23). Natomiast za wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 marca 2023, sygn. akt XXIII Zs 5/23 należy wskazać, że Konstrukcja przepisu art. 109 ust. 1 pkt 10 pozwala na przyjęcie, że zachowanie wykonawcy przy podaniu informacji zamawiającemu podlega ocenie na kanwie art. 355 § 1 k.c. (tak np. Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z 20.03.2017 r., KIO 382/17, LEX nr 2261033), zgodnie z którym dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność). Podkreślić również należy, że w stosunku do profesjonalistów miernik ten ulega podwyższeniu, gdyż art. 355 § 2 k.c. precyzuje, że należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności - za takiego profesjonalistę należy uznać, co do zasady, wykonawcę ubiegającego się o udzielenie zamówienia publicznego.

Za wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 marca 2024 roku , sygn. akt XXIII Zs 168/24 należy podać, co również ugruntowane zostało już w doktrynie przedmiotu, że: W orzecznictwie tutejszego Sądu Zamówień Publicznych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym punktem wyjścia do rozważań w kontekście art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP winny być przesłanki wykluczenia zawarte we wskazanym przepisie, gdzie relewantne dla ich zastosowania jest samo zachowanie wykonawcy. W istocie relewantne są tu dwie przesłanki - wina (umyślna/nieumyślna) wykonawcy oraz treść informacji (mogąca mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia). Stan wiedzy, czy w ogóle zachowanie zamawiającego, nie mają tu żadnego znaczenia. W szczególności nie ma znaczenia to, czy zamawiający skutecznie został w wprowadzony w błąd, na skutek czego podjął jakiekolwiek decyzje, czy wykonał jakiekolwiek czynności. Takie stanowisko znajduje uzasadnienie nie tylko w zaprezentowanej wykładni gramatycznej i celowościowej, ale jest również zgodne z teorią racjonalnego ustawodawcy. Gdyby bowiem wola ustawodawcy była inna, dałby temu wyraz w brzmieniu przepisu, jak uczynił to choćby w art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP, który expressis verbis wskazuje na określony, zamknięty katalog dokonanych, konkretnych okoliczności zamawiającego, tj.: przesłanki wykluczenia, warunki udziału i kryteria selekcji. Omawiana podstawa prawna posługuje się zaś pojęciem nieostrym, niedookreślonym (okoliczności mogące mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia), co oznacza, że zakres stosowania tego przepisu jest bardzo szeroki. Uznając nawet, że zamawiający w powołaniu na wypracowane notorium zachowałby ostrożność w podejmowaniu decyzji, czy dalszych czynności, w sprawie, to i tak należy dojść do wniosku, że samo podanie informacji nieprawdziwej wypełnia przesłankę wykluczenia z postępowania o udzielenie zamówienia. Spełniona bowiem została również przesłanka, o której mowa w dalszej części przepisu art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP, tj. potencjalna możliwość wywierania istotnego wpływu na decyzje zamawiającego (wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 marca 2023 roku sygn. akt XXIII Zs 5/23; wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 marca 2024 roku sygn. akt XXIII Zs 1/24; podobnie wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 lipca 2018 roku, sygn. akt XXIII Ga 849/18).

Wystarczające jest samo przedstawienie (w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa) informacji "wprowadzających w błąd" zamawiającego, które to informacje mogą mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego. Z powyższego wynika, że po stronie zamawiającego nie musi powstać mylne wyobrażenie o faktach, na skutek przedstawionych przez wykonawcę informacji, wystarczającym jest, iż takie wyobrażenie mogło powstać. Istotna jest sama treść informacji i to, jaki skutek mogły one wywołać w świadomości zamawiającego, niezależnie od okoliczności czy wprowadzenie w błąd rzeczywiście nastąpiło (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 2 listopada 2017 roku, sygn. KIO 2007/17).

Wskazania także wymaga, że z zestawienia art. 109 ust. 1 pkt 10 PZP ("przedstawił informacje wprowadzające w błąd") z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP ("wprowadził zamawiającego w błąd") wynika, że do zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP wystarczy, aby przedstawione informacje cechowały się zdolnością do wprowadzenia w błąd. Zamawiający nie musi zostać skutecznie wprowadzony w błąd. Stan wiedzy, czy w ogóle zachowanie zamawiającego, nie mają tu żadnego znaczenia. W szczególności nie ma znaczenia to, czy zamawiający skutecznie został wprowadzony w błąd, na skutek czego podjął jakiekolwiek decyzje, czy wykonał jakiekolwiek czynności (Prawo Zamówień Publicznych pod redakcją Huberta Nowaka, Mateusza Winiarza, Urząd Zamówień Publicznych, wyd. II, Warszawa 2023, s. 386).

W wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 lipca 2024 roku, sygn. akt XXIII Zs 54/24 czytamy natomiast: Ustawodawca w art. 109 ust. 1 ustawy PZP przewidział zamknięty katalog tzw. fakultatywnych podstaw wykluczenia. Są to podstawy, których zastosowanie zależy od decyzji zamawiającego. Wykluczenie zależy od tego, czy zamawiający przewidział podstawę wykluczenia, wskazując ją w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia (art. 109 ust. 2 ustawy PZP). Co istotne w przypadku ziszczenia się przesłanek wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP bądź art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy PZP nie stosuje się art. 109 ust. 3 ustawy PZP, który przewiduje możliwość odstąpienia od wykluczenia, jeżeli wykluczenie byłoby w oczywisty sposób nieproporcjonalne. Ponadto zamawiający nie ma kompetencji do kształtowania fakultatywnych podstaw wykluczenia inaczej niż zostały określone w Prawie zamówień publicznych. Rola zamawiającego sprowadza się jedynie do doboru podstaw wykluczenia z ustawowego katalogu oraz żądania przedłożenia niezbędnych dokumentów.

Z powyższego wynika zatem, że zakres argumentacji jaka odnosi się do każdej z przesłanek fakultatywnych wykluczenia z postępowania o zamówienie jest charakterystyczna dla każdej z tych przesłanek, a co najistotniejsze odnosi się w ocenie do czynności podejmowanych przez wykonawcę składającego ofertę.

Izba podkreśla w tym miejscu, że rozpoznała powyżej zarzut 3 ewentualny i jednoznacznie stwierdziła, że w odniesieniu do wykonawcy Maxto nie stwierdzono zaangażowania tego wykonawcy w przygotowanie przedmiotowego postępowania o zamówienie publiczne. Skoro Izba nie stwierdziła, że w ramach podniesionego zarzutu i argumentacji odwołujący wykazał zaangażowanie wykonawcy Maxto w przygotowanie postępowania, to nie było tym samym żadnych podstaw wykazywania przez Maxto takich informacji. Podkreślić należy, że to wykonawca Maxto składał ofertę w postępowaniu, a nie Pan L.. W tym zakresie w całości Izba przywołuje stanowisko wyartykułowane w zakresie rozpoznania zarzutu 3 ewentualnego, podkreślając, że nie ma znaczenia dla oceny przesłanek z art. 85 i 108 ust. 1 pkt 6 ustawy współpraca danej osoby z wykonawcą, który składa ofertę w postępowaniu. Skoro to Pan S.L. przygotowywał opis przedmiotu zamówienia dla przedmiotowego postępowania – w wyniku realizacji umowy z dnia 17 kwietnia 2024 roku pomiędzy Gminą Miasta Radomia a Polską Agencją Ewaluacji Sektora Publicznego spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie w przedmiocie „Opracowanie dokumentacji dla potrzeb rozwoju zrównoważonej mobilności w ramach Programu Polska Wschodzenia – etap I: System ITS”, a o czym była również mowa przy rozpoznaniu zarzutu 1 i zarzutu 3 ewentualnego – a odwołujący nie wykazał, że przygotowywał ten opis przedmiotu zamówienia wykonawca Maxto, to nie ma żadnej podstawy do uznania na kanwie obowiązujących przepisów, że wykonawca Maxto miał uwzględniać w ramach składanego oświadczenia JEDZ informacje odnoszącej się do Pana Langamanna i jego czynności w przygotowaniu opisu przedmiotu zamówienia, która realizowana była na rzecz zupełnie innego podmiotu wskazanego w tamtejszej umowie.

Odwołujący podnosi, że Pan L. jest zatrudniony przez Maxto, ale w żaden sposób tego nie wykazuje, jak równie nie wykazuje w oparciu o obowiązujące regulacje prawne, że ma to jakiekolwiek znaczenie w ramach obowiązujących przepisów prawa. Odwołujący, co należy podkreślić w tym miejscu, nie wykazał w żaden sposób, aby to wykonawca Maxto był zaangażowany w przygotowanie przedmiotowego postępowania o zamó wienie.

Mając na uwadze powyższe Izba stwierdza, że nie doszło do naruszenia przez zamawiającego przepisów art. 109 ust. 1 pkt 8 i 10 ustawy, a zamawiający prawidłowo ocenił dokumenty i oświadczenia złożone przez wykonawcę Maxto w postępowaniu.

W związku z oddaleniem zarzutu 1 i 2 odwołania – zarzutów głównych - Izba zobowiązana była do poddania ocenie zarzutu 3 ewentualnego naruszenia art. 108 ust. 1 pkt 6 Pzp w zw. z art. 85 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a Pzp przez zaniechanie wykluczenia Maxto z udziału w Postepowaniu na skutek wcześniejszego zaangażowania tego wykonawcy w przygotowanie zamówienia objętego Postępowaniem, które skutkowało zakłóceniem konkurencji – Izba zarzut uznała za niezasadny.

W zakresie rozpoznania i argumentacji co do zarzutu 3 ewentualnego Izba przyjmuje w tym miejscu w całości stanowisko i argumentację zawartą w tym zakresie przy rozpoznaniu zarzutu 2 odwołania. Izba podkreśla jedynie w tym miejscu, że obowiązujące regulacje prawne odnoszą się jedynie do wykonawcy (bądź podmiotu należącego z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej) i nie ma odniesienia w obowiązujących regulacjach do żadnych innych osób. Wykonawcą w tym postępowaniu o zamówienie jest wykonawca Maxto.

W związku z oddaleniem zarzut 3 odwołania Izba zobowiązana była do poddania ocenie zarzutu ewentualnego (od zarzutu 3 ewentualnego) zarzutu 4 ewentualny naruszenia art. 108 ust. 1 pkt 6 ustawy w zw. z art. 85 ust. 1 i 2 ustawy przez zaniechanie wezwania Maxto do złożenia wyjaśnień w zakresie dotyczącym braku wpływu wcześniejszego zaangażowania Maxto w przygotowanie Postępowania na konkurencję (brak zakłócenia konkurencji na skutek powyższego zdarzenia) – Izba uznała za niezasadny.

W tym miejscu Izba wskazuje, że w całości przyjmuje w tym miejscu argumentację wyrażoną w ramach rozpoznania zarzutu 2 odwołania w odniesieniu do poczynionej tam oceny w zakresie zarzutu 3 ewentualnego. Izba przyjmuje w tym miejscu również stanowisko wyrażone powyżej w zakresie zarzutu 3 ewentualnego.

Izba stwierdza w pierwszej kolejności, że samo uzasadnienie tego podniesionego w petitum odwołania zarzutu (punkt uzasadnienia II.1.3 w aktach sprawy) sprowadza się w zasadzie do dwóch zdań. Ponownie odwołujący w sposób wynikowy prowadzi argumentację wskazując, że na skutego zaniechań Maxto zamawiający nie może wezwać go do złożenia wyjaśnień. Przy czym co należy podkreślić, zarzut ten tj. zarzut 4 ewentualny odwołania został podniesiony przez odwołującego jako zarzut ewentualny w stosunku do zarzutu 3 ewentualnego, a nie zarzutu 2 odwołania. Izba nie stwierdziła w świetle art. 108 ust.1 pkt 6 ustawy w zw. z art. 85 ust. 1 i 2 ustawy – rozpoznając zarzut 3 odwołania – aby zaistniała podstawa do wykluczenia wykonawcy Maxto z udziału w postepowaniu na skutek wcześniejszego zaangażowania tego wykonawcy w przygotowanie przedmiotowego postępowania o zamówienie. Izba nie stwierdziła, aby zostało wykazane, że Wykonawca Maxto był zaangażowany w przygotowanie przedmiotowego postępowania o zamó wienie. Tym samym nie ma żadnej podstawy do stwierdzenia, że wykonawca, który jak wynika z powyższego nie był zaangażowany w przygotowanie przedmiotowego postępowania o zamó wienie miał być wzywany do składania jakichkolwiek wyjaśnień w tym zakresie.

W zakresie zarzutu (5) odwołania tj. naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 5) Pzp w zw. z art. 111 pkt 4) Pzp w zw. z art. 110 ust. 3 Pzp przez zaniechanie wykluczenia Konsorcjum Budimex z Postępowania (oraz odrzucenia oferty tego wykonawcy) w sytuacji, w której Budimex (tj. wykonawca wchodzący w skład ww. Konsorcjum) zawarł porozumienie z wykonawcami Mostostal Kraków S.A. z siedzibą w Krakowie oraz Budimex Budownictwo Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, mające na celu zakłócenie konkurencji w innym postępowaniu pn. „Budowa linii 400 kV Choczewo – nacięcie linii Gdańsk Błonia – Grudziądz Węgrowo”, prowadzonym przez Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. i na skutek tego porozumienia został prawomocnie wykluczony (a Jego oferta odrzucona) z rzeczonego postępowania, a jednocześnie czynności tzw. „samooczyszczenia” podjęte przez Budimex w obecnym Postępowaniu w celu wypełnienia przesłanek z art. 110 ust. 2 Pzp nie są wystarczające do wykazania Jego rzetelności – Izba zarzut odwołania uznała za niezasadny.

Izba ustaliła, na podstawie akt postępowania o zamówienia SWZ w Rozdziale 2 – Tryb udzielenia zamówienia, zamawiający podał w punkcie 4, że:

Należy podkreślić w tym miejscu, że odwołujący w całym swoim stanowisku prezentowanym w odwołaniu, w żadnym miejscu nie odniósł się do wyżej wskazanego przez zamawiającego, a przyjętego w SWZ trybu, sposobu oceny ofert w przedmiotowym postępowaniu o zamówienie. Nie sposób stwierdzić czy odwołujący faktycznie nie zauważył tej okoliczności, czy też dostrzegając powyższe ustalenia zamawiającego celowo pominął je w swoim stanowisku, aby wywrzeć mylne wrażenie o dokonanej przez zamawiającego ocenie podmiotowej wykonawców, których oferty nie zostały najwyżej ocenione.

Wymaga zaznaczenia, za wyrokiem Izby z dnia 20 marca 2026 roku sygn. akt KIO 551/26, że uregulowana w art. 139 procedura, nazywana "odwróconą kolejnością oceny" / „procedurą odwróconą” polega na tym, że zamawiający w pierwszej kolejności dokonuje badania ofert pod kątem wystąpienia okoliczności skutkujących odrzuceniem oferty tj. dokonuje oceny w zakresie spełniania przesłanek z art. 226 ust. 1 ustawy, a następnie ocenia oferty z zastosowaniem kryteriów oceny ofert przyjętych w SWZ. W dalszej kolejności dokonuje kwalifikacji podmiotowej wykonawcy, ale jedynie wykonawcy, którego oferta została najwyżej oceniona, w zakresie braku podstaw wykluczenia i spełniania warunków udziału w postępowaniu. W ramach kwalifikacji podmiotowej zamawiający bada złożone przez tego wykonawcę wraz z ofertą oświadczenie na jednolitym dokumencie o niepodleganiu wykluczeniu i spełnianiu warunków udziału w postępowaniu w zakresie wskazanym przez zamawiającego, lub wzywa tego wykonawcę do złożenia tego oświadczenia, jeżeli przewidział w SWZ możliwość jego żądania jedynie od wykonawcy, którego oferta została najwyżej oceniona. Następnie na podstawie PZP żąda od tego wykonawcy złożenia podmiotowych środków dowodowych.

Kluczowym natomiast jest, że przy stosowaniu procedury odwróconej ocena braku podstaw wykluczenia oraz spełniania warunków udziału w postępowaniu dotyczy tylko tego wykonawcy, którego oferta została najwyżej oceniona. Wynika to również jednoznacznie z treści art. 139 ust. 3 zd. 2 ustawy, bowiem – w przypadku, gdy w stosunku do wybranego w oparciu o kryteria wyboru oferty wykonawcy zaistniały podstawy do odrzucenia oferty w wyniku oceny podmiotowej – zamawiający dokonuje ponownego badania i oceny ofert pozostałych wykonawców, a następnie dokonuje kwalifikacji podmiotowej wykonawcy, którego oferta została najwyżej oceniona, w zakresie braku podstaw wykluczenia oraz spełniania warunków udziału w postępowaniu. Jednoznacznie wskazał na to również zamawiający w złożonej odpowiedzi na odwołanie, gdzie podał wprost, że wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz Sprint spółka akcyjna z siedzibą w Olsztynie nie byli wzywani do złożenia podmiotowych środków dowodowych, a zamawiający badał sytuację podmiotową jedynie tego wykonawcy, którego oferta została oceniona najwyżej.

Mając na uwadze powyższe Izba uznała za niezasadne podnoszenie przez odwołującego zarzutu w odniesieniu do wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz Sprint spółka akcyjna z siedzibą w Olsztynie.

W odniesieniu do przedstawianych dowodów w zakresie zarzutów 1 – 4 odwołania, Izba stwierdza, że w obliczu braku ustawowych przesłanek stwierdzenia podstawy wyłączenia Maxto z postępowania (art. 56 ustawy ust. 1 i 2) w związku ze współpracą z Panem L.em, oraz stwierdzeniem, że to Pan L. był autorem / współautorem opisu przedmiotu zamówienie dla przedmiotowego postępowania a nie wykonawca Maxto oraz stwierdzeniem braku zaangażowania Maxto w przygotowanie przedmiotowego postępowania o zamówienie oraz brakiem podstawy wykazywania tych okoliczności przez Maxto Izba uznała, że wszelkie dowody jakie zostały złożone na okoliczność wykazania współpracy Pana L. z Maxto pozostają bez wypływu na rozstrzygniecie w świetle obowiązujących przepisów prawa.

W zakresie zarzutu (6) odwołania tj. naruszenia art. 239 ust. 1 Pzp oraz art. 16 Pzp przez niezasadne przyznanie Konsorcjum Budimex 5 punktów w ramach kryterium pozacenowego pod nazwą „Doświadczenia Kluczowego Zespołu Wykonawcy” za posiadanie dodatkowego doświadczenia w ramach funkcji pod nazwą „Kierownik Zespołu Projektowego z zakresu sygnalizacji świetnej”, co skutkowało bezpodstawnym uplasowaniem się oferty rzeczonego wykonawcy na drugim miejscu rankingowym, w sytuacji gdy oferta złożona przez Odwołującego powinna znajdować się przed ofertą złożoną przez ten podmiot – Izba zarzut odwołania uznała za niezasadny.

W zakresie podniesionego zarzutu odwołania odwołujący kwestionuje przyznanie Maxto 5 punktów w Kryterium „Doświadczenie Kluczowego Zespołu Wykonawcy (DKZW)” w związku z doświadczeniem Pana D.J..

Zgodnie z SWZ, Rozdziałem XIX – Opis kryteriów oceny ofert wraz z podaniem wag tych kryteriów i sposobu oceny ofert zamawiający podał w ramach Kryterium „Doświadczenie Kluczowego Zespołu Wykonawcy (DKZW)”:

Wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz Sprint spółka akcyjna z siedzibą w Olsztynie, w ramach tego kryterium wskazali doświadczenie Pana D.J., który legitymował się doświadczeniem ramach zadania „Dostawa Inteligentnego Systemu Transportowego Miasta Tarnowa realizowana w ramach projektu „Integracja transporty publicznego w Tarnowie” (dalej: „Projekt w Tarnowie”).

Zgodnie z zarzutem odwołania odwołujący podnosi, że Pan J. nie kierował zespołem projektowym, a pełnił funkcję Projektanta, co miała potwierdzać treść oferty złożona w tymże postępowaniu w Tarnowie. Odwołujący w odwołaniu podał również, że „informuje, że Pan J. nie pełnił funkcji polegającej na kierowaniu racami zespołu projektowego realizującej projekt sygnalizacji świetlnej, nawet przy założeniu, że został On wskazany do pełnienia innej funkcji w ramach zadania pn. „Dostawa Inteligentnego Systemu Transportowego Miasta Tarnowa realizowana w ramach projektu „Integracja transportu publicznego w Tarnowie” (dalej: realizacja projektu w Tarnowie).

Izba stwierdza w tym miejscu, że odwołujący oparł swoje stanowisko jedynie na własnych przypuszczeniach oraz analizie dokumentów postępowania o zamówienie publiczne i to nie odnoszących się do zamówienia wskazanego w celu wykazania doświadczenia w ramach kryterium. Odwołujący stworzył na potrzeby tego odwołania jakiś osobliwy sposób wyjaśnienia swojego stanowiska, przez odniesienie się do oferty złożonej w postępowaniu w Świnoujściu (i tam wskazanego doświadczenia Pana J.), która miałaby potwierdzać, że pełniona w realizacji projektu w Tarnowie funkcja Projektanta nie zakładała realizacji czynności potwierdzających nabyte doświadczenie zgodnie z Kryterium w przedmiotowym postępowaniu o zamówienie. Fakt wskazania w ramach oferty w postępowaniu w Świnoujściu określonego doświadczenia Pana J. w żaden sposób nie dowodzi, że nie posiada on doświadczenia odpowiadającego wymaganiu w ramach Kryteriów w tym postępowaniu a uzyskanego w realizacji projektu w Tarnowie. Słusznie wskazał uczestnik postępowania, że zakres wskazywanych w danym postępowaniu o zamówienie informacji, tak jak w tym przypadku w postępowaniu w Świnoujściu, determinowany jest wymaganymi SWZ tamtego zamawiającego. Nic innego z tego nie wynika, a w szczególności w ocenie Izby nie wynika w żaden sposób, aby na tej podstawie móc stwierdzić, że Pan J. nie posiadania doświadczenia wykazanego w złożonych dokumentach pozyskanego w ramach realizacji projektu w Tarnowie. Podobnie należy odnieść się do stanowiska odwołującego opartego na fragmentach dokumentów postępowania przetargowego realizacji projektu w Tarnowie określających wymagania w zakresie doświadczenia stawianych wobec stanowisk projektanta i inżyniera ruchu – z tego nie wynika bowiem w żaden sposób, że w ramach realizacji projektu w Tarnowie Pan J. nie kierował pracami zespołu projektowego.

Wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz Sprint spółka akcyjna z siedzibą w Olsztynie na potwierdzenie spełnienia w całości wymagań w ramach kryterium oceny ofert, złożyli wraz z pismem procesowym dwa dokumenty:

(-) Poświadczenie z dnia 19 marca 2026 roku, gdzie inwestor potwierdził posiadanie przez Pana J. doświadczenia w kierowaniu zespołem projektowym jednoznacznie podając, że: Pan J. okazał się sprawnym organizatorem prac związanych z projektowaniem sygnalizacji świetlnych, opracowania algorytmów sterowania, a także przygotowania symulacji odpowiadającej ściśle tym algorytmom.

(-) poświadczenie z dnia 26 czerwca 2026 roku od Sprint spółka akcyjna, z którego wynika, że: Pan D.J. w ramach realizacji zadania „Dostawa i uruchomienie Inteligentnego Systemu Transportowego Miasta Tarnowa (System ITS)” kierował zespołem projektowym realizującym projekty sygnalizacji świetlnych (wraz z algorytmami sterowania oraz mikrosymulacjami, w których praca sygnalizacji ściśle odwzorowuje algorytm sterowania). Jednocześnie Pan D.J. pełnił funkcję projektanta sygnalizacji świetlnej w ramach tego projektu.

W obliczu powyższych dokumentów, oraz braku dowodu przeciwnego (np.: informacji pozyskanej przez odwołującego od zamawiającego w Tarnowie), jednoznacznie stwierdzić należy, że zamawiający prawidłowo dokonał oceny doświadczenia Pana D.J., a tym samym prawidłowo dokonał oceny oferty wykonawców wspólnie ubiegający się o zamówienie Budimex spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie oraz Sprint spółka akcyjna z siedzibą w Olsztynie i prawidłowo przyznała punkty za doświadczenie wskazane przy Kierowniku Zespołu Projektowego z zakresu sygnalizacji świetlnej. Tym samym nie doszło do naruszenia art. 23 ust. 1 ustawy oraz art. 16 ustawy. Przy czym w odniesieniu do zasad postępowania o zamó wienie stwierdzić należy, że odwołujący podał ogólnie jednostkę redakcyjną nie odnosząc się w żaden sposób do określonej zasady, jak również nie argumentując jej w uzasadnieniu zarzutu odwołania, co nie pozwala na jednoznaczne odniesienie danej zasady do podnoszonego naruszenia art. 239 ust. 1 ustawy.

W zakresie zarzutu (6) odwołania tj. naruszenia art. 239 Pzp przez uznania za najkorzystniejszą oraz dokonania wyboru oferty złożonej przez MAXTO TECHNOLOGY Sp. z o.o. – Izba zarzut odwołania uznała za niezasadny.

Izba stwierdza w tym miejscu, że w zakresie przytoczonego art. 239 ust. 1 ustawy odwołujący nie przedstawił żadnej argumentacji odnoszącej się do podniesionych podstaw prawnych, poza osobno rozpoznanym zarzutem 7 odwołania.

Izba stwierdza, że w zakresie tego zarzutu odwołania nie została podniesiona żadna argumentacji w uzasadnieniu odwołania.

Odwołujący również nie przedstawił argumentacji do naruszenia regulacji SWZ odnoszących się do kryteriów oceny ofert, ich zastosowania lub nie czy też stosowania kryteriów niewskazanych w SWZ w czynności zamawiającego wyboru oferty najkorzystniejsze – poza oczywiście zarzutem 6 odwołania, stanowiącym odrębny zarzut od tego ogólnikowego wskazania naruszenia podanych podstaw prawnych bez jego faktycznego uzasadnienia w odwołaniu.

Ustawodawca wprowadził przepis art. 17 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym zamówienia udziela się wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy. Przepis ten podniesiony jest w zamówieniu publicznym do rangi zasady. W konsekwencji, kwestionowanie dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej, czyli tej czynności samego wyboru jako podlegającej unieważnieniu mieści się w tej regulacji ustawowej.

W zakresie zarzutu (7) odwołania tj. naruszenia – w każdym przypadku – art. 16 Pzp przez przeprowadzenie Postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, proporcjonalności i przejrzystości – Izba zarzut odwołania uznała za niezasadny.

Izba zarzut ten uznała za niezasadny w sposób wynikowy, bowiem nie uwzględniła żadenego z podniesionych wcześniej siedmiu zarzutów, w tym zarzutów ewentualnych (3 i 4) odwołania. Jednocześnie należy wskazać, że odwołujący w uzasadnieniu odwołania, dla tego wyodrębnionego osobnego zarzutu odwołania, nie przedstawił żadnej argumentacji faktycznej dającej poddać się ocenie w ramach czynności zamawiającego, która to czynności podlega ocenie Izby w ramach postępowania odwoławczego. Izba przywołuje w tym miejscu stanowisko wyrażone w ramach rozpoznania zarzutu 1 odwołania, a odnoszące się do zakresu odwołania i regulacji art. 516 ustawy. Naruszenie co do każdej z zasad do jakich odniósł się w zarzucie odwołujący wymaga wykazania w ramach czynności zamawiającego, tak choćby np.: naruszenie zasady proporcjonalności jaką podnosi odwołujący, czy też zasady przejrzystości nie sposób odnieść do jakichkolwiek czynności zamawiającego, bo odwołujący ich nie wskazał. Zarzut jest blankietowy, nieuzasadniony i jest niezasadny.

Koszty:

Izba oddaliła odwołanie.

Zgodnie z art. 557 ustawy z 2019 r., w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 557 ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1 pkt 2 lit. b oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji wyroku.

Przewodniczący: ……………………...…….…

……………………………….

……………………………….