Postanowienie KIO 385/21 z 17 lutego 2021 r.

Uzasadnienie

W odniesieniu do postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na budowę toru podejściowego wewnętrznego (do Portu Północnego w Gdańsku) wraz z obrotnicą, ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 1 grudnia 2020 r., prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Morskiego w Gdyni, ul. Chrzanowskiego 10, 81-338 Gdynia (dalej „zamawiający”) wykonawca Jan De Nul NV, Tragel 60, 9308 Aalst – Hofstade-Aalst, Belgia (dalej „odwołujący”) złożył odwołanie wobec czynności zamawiającego, polegającej na wadliwym sporządzeniu Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia i braku ich korekty, mimo wniosków w formie pytań, kierowanych przez wykonawców, a to w zakresie utrzymania instytucji rękojmi za wady robót, kiedy przy tak określonym przedmiocie zamówienia, podejmowanie przez wykonawcę działań w ramach rękojmi za wady jest tożsame z ponownym częściowym wykonaniem przedmiotu zamówienia.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2019 poz. 1843 ze zm.) w zw. z art. 29 ust. 2 i w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 16 tejże ustawy, poprzez zaniechanie korekty specyfikacji istotnych warunków zamówienia w zakresie rękojmi za wady robót i żądanie od wykonawcy zaakceptowania zapisów o rękojmi za wady, w sytuacji, w której specyfika robót będących przedmiotem zamówienia i udzielenie przez wykonawcę rękojmi, prowadzi w praktyce do obowiązku niegraniczonego ilościowo, ponownego wykonywania prac będących przedmiotem zamówienia, tym samym do obowiązku utrzymywania miejsca wykonania robót w niezmienionym stanie, mimo, że zmiana tych miejsc będzie następowała samoczynnie, a jej przyczyną nie będą w żadnym razie wady dzieła.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie zamawiającemu zmiany projektowanego postanowienia umowy dotyczącego rękojmi, poprzez jego usunięcie.

Pismem z dnia 15 lutego 2021 r. odwołujący oświadczył, że cofa odwołanie.

Zgodnie z art. 92 ust. 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2020), do postępowań odwoławczych oraz postępowań toczących się wskutek wniesienia skargi do sądu, o których mowa w ustawie uchylanej w art. 89, wszczętych po dniu 31 grudnia 2020 r., dotyczących postępowań o udzielenie zamówienia wszczętych przed dniem 1 stycznia 2021 r., stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1.

Zgodnie z art. 520 ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2019 ze zm.), odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy, a cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437): w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy: a) najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego – odwołującemu zwraca się 90% wpisu; w takim przypadku Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości.

Dlatego też Izba orzekła jak w sentencji i nakazała zwrot odwołującemu 90 % kwoty uiszczonego wpisu od odwołania.