Postanowienie KIO 762/22 z 30 marca 2022 r.

Uzasadnienie

„Świadczenie usług odbioru i wywozu nieczystości stałych segregowanych i niesegregowanych wraz z dzierżawą pojemników do gromadzenia odpadów oraz wywóz nieczystości płynnych wytwarzanych w kompleksach wojskowych administrowanych przez 4 Wojskowy Oddział Gospodarczy”, nr referencyjny: 4WOG-1200.2712.49.2021. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 26.11.2021 r., nr 2021/S 230-605119.

W dniu 18.03.2022 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie, w którym wykonawca FCC Lubliniec sp. z o.o., ul. Przemysłowa 5, 42-700 Lubliniec (dalej:

„odwołujący”) zarzucił zamawiającemu naruszenie:

1) § 2 i 4 Rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy, poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że wykonawca składając dokument w postaci odpisu z ewidencji rejestru karnego osób fizycznych Rejestru Karnego Republiki Czeskiej wraz z tłumaczeniem dla osoby wchodzącej w skład organów zarządczych lub nadzorczych wykonawcy zamieszkałej poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej czyni to w sposób sprzeczny z ww. Rozporządzeniem,

2) art. 226 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 125 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, oraz § 2 i 4 ww. Rozporządzenia, poprzez jego zastosowanie i odrzucenie oferty odwołującego z uwagi na przyjęcie, że odwołujący w przewidzianym terminie nie złożył podmiotowego środka dowodowego, podczas gdy odwołujący złożył prawidłowy dokument tj. odpis z ewidencji rejestru karnego osób fizycznych Rejestru Karnego Republiki Czeskiej wraz z tłumaczeniem,

3) art. 255 pkt 2 w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp poprzez jego zastosowanie i unieważnienie postępowania, ponieważ wszystkie złożone oferty podlegały odrzuceniu, podczas gdy oferta złożona przez odwołującego odrzuceniu nie podlega,

4) art. 98 ust. 6 pkt 1 w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 oraz art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez jego zastosowanie i zatrzymanie wadium w związku z tym, że odwołujący miał na wezwanie, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, z przyczyn leżących po jego stronie, nie złożyć podmiotowych środków dowodowych lub podmiotowych środków dowodowych potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 125 ust. 1 ustawy Pzp, pomimo okoliczności, że odwołujący takie podmiotowe środki dowodowe złożył.

Pismem z dnia 29.03.2022 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o jego oddalenie.

W trakcie posiedzenia odwołujący oświadczył, że cofa odwołanie.

Zgodnie z art. 520 ustawy Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy, a cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 ustawy Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437):

W przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy w dniu, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego - odwołujący ponosi koszty, o których mowa w § 5 pkt 2, oraz zwraca się mu 90% wpisu; w takim przypadku Izba zasądza koszty, o których mowa w § 5 pkt 2, od odwołującego na rzecz zamawiającego lub uczestnika postępowania odwoławczego, który przystąpił po stronie zamawiającego, wnoszącego sprzeciw wobec uwzględnienia przez zamawiającego w całości albo w części zarzutów przedstawionych w odwołaniu, oraz orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości.

Z uwagi na cofnięcie odwołania Izba orzekła jak w sentencji.

W niniejszej sprawie zamawiający nie złożył wniosków kosztowych. Dlatego też Izba nakazała zwrócić odwołującemu 90% kwoty uiszczonego wpisu od odwołania.