Postanowienie KIO 2514/22 z 6 października 2022 r.

Uzasadnienie

I. Województwo Pomorskie z siedzibą w Gdańsku (dalej: Zamawiający) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest świadczenie usług publicznych w zakresie wojewódzkich kolejowych przewozów pasażerskich, numer referencyjny: DAZ-Z.272.50.2022.

W tymże postępowaniu, w dniu 26 września 2022 r. przez wykonawcę PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gdyni (sygn. akt KIO 2514/22) oraz przez wykonawcę POLREGIO spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie (sygn. akt KIO 2543/22) zostały wniesione odwołania. Obaj wykonawcy w swoich odwołaniach kwestionowali postanowienia specyfikacji warunków zamówienia i projektu umowy i w konsekwencji wnosili o nakazanie Zamawiającemu zmiany skarżonych postanowień.

Do postępowań odwoławczych po stronie odwołujących skutecznie zgłosili przystąpienia: wykonawca Arriva RP spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Toruniu (sygn. akt KIO 2514/22 i sygn. akt KIO 2543/22) i wykonawca POLREGIO spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie (KIO 2514/22).

II. Izba na podstawie kopii dokumentacji postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, przekazanej przez Zamawiającego do akt sprawy, ustaliła, co następuje: przedmiotem zamówienia jest świadczenie usług publicznych w zakresie wojewódzkich kolejowych przewozów pasażerskich. Kwestia ta nie była sporna, z odwołań wprost wynikało, że do takiego przedmiotu zamówienia odnoszą się zarzuty obu odwołań.

Na tej podstawie Izba stwierdziła, że oba odwołania podlegały odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.; dalej: Prawa zamówień publicznych): w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy, ponieważ przedmiotem zamówienia są usługi publiczne w zakresie transportu pasażerskiego koleją.

Izba w tym zakresie całkowicie podzieliła stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia sygn. akt KIO 51/22 i przyjęła je za własne.

W przywołanym postanowieniu Izba przeanalizowała postanowienia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (tzw. dyrektywy klasycznej), przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1371 i poz. 2445) oraz przepisy Prawa zamówień publicznych i doszła do wniosku, że są one ze sobą spójne: do wyboru operatora w publicznym transporcie zbiorowym można co do zasady zastosować przepisy Prawa zamówień publicznych (art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym), ale na podstawie wyłączenia zawartego w Prawie zamówień publicznych (art. 11 ust. 1 pkt 10 Prawa zamówień publicznych), taka możliwość nie istnieje w przypadku usług publicznych w zakresie transportu pasażerskiego koleją lub metrem.

Przepis art. 11 ust. 1 pkt 10 Prawa zamówień publicznych jest po pierwsze, przepisem szczególnym (ustawa o publicznym transporcie zbiorowym reguluje szereg kategorii usług publicznego transportu zbiorowego, a nie tylko transport kolejowy, zaś przepis art. 11 ust. 1 pkt 10 Prawa zamówień publicznych zawiera wyłączenie stosowania Prawa zamówień publicznych tylko do jednej kategorii tych usług), a po drugie - późniejszym wobec art. 19 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym (art. 11 ust. 1 pkt 10 Prawa zamówień publicznych wszedł w życie w dniu 1 stycznia 2020 r., przy czym w poprzedniej ustawie Prawo zamówień publicznych z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129 ze zm.) brak było analogicznego wyłączenia).

Reasumując, w ocenie Izby nie może budzić żadnych wątpliwości, że przepis art. 11 ust. 1 pkt 10 Prawa zamówień publicznych w sposób jednoznaczny wyłącza stosowanie przepisów Prawa zamówień publicznych w odniesieniu do zamówień, których przedmiotem są usługi publiczne w zakresie transportu pasażerskiego koleją. Ze względu na powyższe, oba odwołania podlegały odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 1 Prawa zamówień publicznych, zgodnie z którym Izba odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy.

Stosownie do art. 529 ust. 1 i art. 553 zd. drugie Prawa zamówień publicznych Izba wydała postanowienie o odrzuceniu obu odwołań na posiedzeniu niejawnym.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. 2020 r. poz. 2437).

Wobec powyższego, orzeczono, jak w sentencji.