Postanowienie KIO/W 45/22 z 16 grudnia 2022 r.

Uzasadnienie

15 grudnia 2022 r. Zamawiający: Gmina Miejska Lubin z siedzibą w Lubinie (dalej: Zamawiający) wystąpił o uchylenie zakazu zawarcia umowy przed ogłoszeniem przez Izbę wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie odwoławcze, o którym mowa w art. 578 ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 1710), zwanej dalej: Pzp, w postępowaniu o udzielenie zamówienia pn. „Budowa kładki dla pieszych nad Al. Komisji Edukacji Narodowej w Lubinie” (postępowanie z 9 listopada 2022 r., ogłoszenie w Biuletynie Zamówień Publicznych opublikowane pod numerem 2022/BZP 00432372/01, dalej: postępowanie).

W uzasadnieniu wniosku Zamawiający wskazał:

Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Budowa kładki dla pieszych nad Al. Komisji Edukacji Narodowej w Lubinie” zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych 13 października 2022 r. pod numerem 2022/BZP 00391703/01 zostało unieważnione 8 listopada 2022 r. Zamawiający następnie 9 listopada 2022 r. wszczął ponownie postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Budowa kładki dla pieszych nad Al. Komisji Edukacji Narodowej w Lubinie” pod numerem 2022/BZP 00432372/01 i 7 grudnia 2022 r. dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty wykonawcy Pro-Tra Building sp. z o.o.

Zamawiający wskazał na znaczenie zadania na poprawę dostępności komunikacyjnej pieszych i zwiększenie bezpieczeństwa zarówno w ruchu pieszym, jak i bezpieczeństwa w ruchu drogowego. Budowa kładki dla pieszych będąca przedmiotem zamówienia łączy największe w mieście osiedle Przylesie (ponad 20 tysięcy mieszkańców z pozostałą częścią miasta i jest rozłożona nad droga wojewódzką składającą się z 2 pasów ruchu w każdą stronę. Kładka w każdej chwili może ulec całkowitemu uszkodzeniu ze względu na jej stan techniczny, co zagraża bezpieczeństwu i życiu ludzi, w szczególności, że ruch kołowy odbywa się pod tą kładką cały czas.

Kładka uległa już raz częściowemu zawaleniu, po czym została ponownie uszkodzona przez pojazd, który w nią wjechał. Jest ona aktualnie wyłączona z użytku pieszego ze względów bezpieczeństwa i możliwości zawalenia się kładki, zaś ruch kołowy samochodów cały czas odbywa się pod kładką.

15 kwietnia 2019 r. doszło do katastrofy budowlanej polegającej na zniszczeniu części użytkowanego obiektu budowlanego- kładki dla pieszych znajdującej się nad drogą krajową nr 3 w Lubinie w wyniku osunięcia się skrajnego przęsła kładki wraz z biegiem schodów.

W wyniku działań Komisji powołanej przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego został sporządzony protokół przyczyn zdarzenia, w którym stwierdzono, że zdarzenie było spowodowane niewłaściwą konserwację konstrukcji kładki dla pieszych przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad we Wrocławiu pkt 4.3.4. protokołu z 18 lipca 2019 r. znak sprawy WłK.775.2.2019.I.11.I.5, a także przez niewypełnienie przez GDDiK we Wrocławiu zaleceń zawartych w opracowaniu z lipca 2014 r. „Raport z przeglądu szczegółowego” dot. przedmiotowej kładki sporządzonym przez p. mgr inż. Zbigniewa Śliwińskiego.

W następstwie działań Komisji została wydana Decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 lipca 2019 r. nr WIK.775..2.2019.I.n.I.8, w której GDDiK we Wrocławiu został zobowiązany do wykonania czynności i robót w celu likwidacji zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia do czasu wykonania robót doprowadzających obiekt do stanu właściwego. GDDiK we Wrocławiu podjęło się jedynie zabezpieczenia kładki przed przez zastosowanie siatki. Następnie w związku z brakiem realizacji rozbiórki i budowy nowej kładki to Gmina Miejska Lubin przejęła ww. zadanie do wykonania.

Zawalenie się części obiektu stanowić może poważne naruszenie przepisów i obowiązków nałożonych ustawą prawo budowlane, w tym art. 61, na właściciela obiektu, a także ww. Decyzją Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Poddaje to także w wątpliwość stan techniczny pozostałej części kładki obecnie znajdującej się nad jezdnią 4 pasmową, co może doprowadzić do kolejnej katastrofy budowlanej i naraża życie oraz zdrowie użytkowników drogi znajdującej się pod kładką.

Obiekt budowlany w postaci kładki dla pieszych był podstawowym łącznikiem pomiędzy osiedlami skupiającymi kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców miasta, w szczególności jednak ułatwia funkcjonowanie osobom starszym, dla których brak tego połączenia stanowi poważny problem związany z przemieszczaniem się po terenie Miasta Lubina i wykonywaniem czynności życia codziennego.

W związku z wniesieniem odwołania dotyczącego postepowania o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym bez możliwości negocjacji zadania „Budowa kładki dla pieszych nad Al. Komisji Edukacji Narodowej w Lubinie” nie może zawrzeć umowy z wykonawcą, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje

Zgodnie z art. 577 Pzp w przypadku wniesienia odwołania zamawiający nie może zawrzeć umowy do czasu ogłoszenia przez Izbę wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie odwoławcze. Stosownie do 578 ust. 1 Pzp, zamawiający może złożyć do Krajowej Izby Odwoławczej wniosek o uchylenie zakazu zawarcia umowy. Przesłanki pozwalające na uchylenie ww. zakazu określone zostały w art. 578 ust. 2 Pzp i są to:

1) niezawarcie umowy mogłoby spowodować negatywne skutki dla interesu publicznego, przewyższające korzyści związane z koniecznością ochrony wszystkich interesów, w odniesieniu do których zachodzi prawdopodobieństwo doznania uszczerbku w wyniku czynności podjętych przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia;

2) zamawiający uprawdopodobnił, że odwołanie wnoszone jest wyłącznie w celu uniemożliwienia zawarcia umowy.

Podkreślenia wymaga, że instytucja uchylenia zakazu zawarcia umowy na podstawie art. 578 ust. 2 Pzp ma charakter wyjątkowy, a ciężar wykazania, że zaistniała przynajmniej jedna z ww. przesłanek spoczywa na zamawiającym.

Po zapoznaniu się ze stanowiskiem Zamawiającego Izba uznała, że brak jest podstaw do uznania, że w postępowaniu zaistniały okoliczności uzasadniające uchylenie zakazu zawarcia umowy do czasu jego rozstrzygnięcia. Zamawiający nie przedstawił żadnej, wiarygodnej argumentacji z której wynikałaby konieczność uchylenia zakazu zawarcia umowy wobec wypełnienia przesłanek zawartych w przytoczonym wyżej art. 578 ust. 2 Pzp.

Ze stanowiska Zamawiającego jasno wynika, że główny argument przemawiający za potrzebą uchylenia zakazu umowy to katastrofa budowlana, do której doszło w 2019 r. Zamawiający udowodnił, że doszło do takiego zdarzenia i że było ono spowodowane złym stanem technicznym obiektu. Do zdarzenia tego doszło jednak ponad trzy lata temu, trudno więc uznać na tej podstawie, że Zamawiający musi pilnie zawrzeć umowę z wybranym w postępowaniu wykonawcą.

Zamawiający nie wykazał, by istniały przyczyny uzasadniające konieczność uchylenia zakazu zawarcia umowy. Przyczyną taką nie jest sama celowość udzielenia zamówienia – Izba nie kwestionuje potrzeby realizacji zadania. Obowiązkiem Zamawiającego jest jednak udowodnienie, że zaistniały okoliczności wyjątkowe, dające podstawę do uznania, że możliwie szybka realizacja przedmiotu zamówienia przewyższa korzyści związane z koniecznością ochrony wszystkich interesów, w tym interesów Odwołującego.

Biorąc pod uwagę powyższe skład orzekający uznał, że wniosek o uchylenie zakazu zawarcia umowy w postępowaniu jest niezasadny, a argumentacja Zamawiającego podniesiona na jego poparcie nieudowodniona.

Z tego względu, Izba, na podstawie art. 578 ust. 2 i 4 Pzp, postanowiła jak w sentencji.

Stosownie do art. 578 ust. 4 Pzp na postanowienie nie przysługuje skarga.