Postanowienie KIO 2040/25 z 10 czerwca 2025 r.

Uzasadnienie

Ministerstwo Cyfryzacji z siedzibą w Warszawie zwane dalej „zamawiającym” w imieniu i na rzecz którego działa Centrum Obsługi Administracji Rządowej z siedzibą w Warszawie, prowadzi postępowanie na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych ( t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm. ) zwanej dalej: „Pzp”, w trybie przetargu nieograniczonego w celu zawarcia umowy ramowej na dostawę sprzętu komputerowego wraz z niezbędnym oprogramowaniem na potrzeby Organów prowadzących szkoły i placówki oświatowe , o numerze: WIP.261.23.2025.NP, zwane dalej: „postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 13 maja 2025 r., pod numerem publikacji: 306156-2025 (numer wydania Dz.U. S: 91/2025).

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są dostawy jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

22 maja 2025 r. wykonawca Egida IT Solutions Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie wobec czynności i zaniechań zamawiającego polegających na sporządzeniu specyfikacji warunków zamówienia (zwanej dalej jako: „SWZ”) w zakresie części nr 2 zamówienia obejmującej laptopy przeglądarkowe.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie

1) art. 16 pkt 1 i 3 Pzp tj. obowiązku przygotowania postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców oraz proporcjonalny;

2) art. 17 ust 1 oraz 2 Pzp przez zastosowanie w postępowaniu wymagań objętych zarzutami odwołania niezapewniających najlepszej jakości, uzasadnionej charakterem zamówienia i nieprowadzących do uzyskania najlepszych efektów zamówienia w stosunku do poniesionych nakładów;

3) art. 99 ust 4 Pzp przez sporządzenie SWZ w zakresie opisu przedmiotu zamówienia w sposób ograniczający konkurencję, przez taki dobór wymagań objętych zakresem zaskarżenia, które stanowią nieuzasadnioną barierę w dostępie do postępowania przy jednoczesnym braku uzasadnienia obiektywnymi przyczynami wprowadzenia takich ograniczeń.

W oparciu o przedstawione wyżej zarzuty na podstawie art. 554 ust. 1 i 3 Pzp odwołujący wniósł o : - merytoryczne rozpatrzenie oraz uwzględnienie odwołania; - dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentacji postępowania - na okoliczności wskazane odwołaniem, modyfikację opisu przedmiotu zamówienia w sposób zawarty w uzasadnieniu odwołania.

W ramach postępowania odwoławczego przystąpienie po stronie odwołującego zgłosili wykonawcy: Euvic Solutions S.A. z siedzibą w Warszawie, Infonet Projekt S.A. z siedzibą w Bielsku-Białej, MBA System Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie oraz GALAXY Systemy Informatyczne Sp. z o.o. z siedzibą w Zielonej Górze, natomiast po stronie zamawiającego wykonawcy: Intaris Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, Grupa E Sp. z o.o. z siedzibą w Tychach oraz MDP Polska ITS Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie. Izba stwierdziła skuteczność przystąpień zgłoszonych przez ww. wykonawców. 5 czerwca 2025 r. odwołujący złożył do akt sprawy pismo, w którym poinformował, że uwzględniając dokonaną przez zamawiającego 2 czerwca 2025 r. modyfikację SWZ w zakresie objętym zarzutami odwołania – modyfikacja ta uczyniła w całości zadość żądaniom odwołania. Dalej odwołujący wskazał, że zgodnie z ww. modyfikacją SWZ, zamawiający dopuścił dla laptopów przeglądarkowych porty USB oraz klawiaturę dostosowaną do wymiarów laptopa po usunięciu wymogu, aby była to klawiatura pełnowymiarowa, co konsumowało w całości zarzuty i żądania zawarte w odwołaniu. Tym samym odwołujący stwierdził, że w świetle dokonanych przez zamawiającego czynności zaskarżona odwołaniem treść SWZ została zmodyfikowana i dopuszczono rozwiązania równoważne. W konsekwencji na nie istnieje już w sprawie spór, który Izba miałaby rozstrzygnąć (brak substratu zaskarżenia), skoro zaskarżona treść SWZ ma odmienną treść. Uwzględniając powyższe okoliczności, w ocenie odwołującego w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 568 pkt 2 Pzp do umorzenia postępowania odwoławczego. Reasumując odwołujący uznał, że dalsze prowadzenie postępowania odwoławczego stało się bezprzedmiotowe i zbędne oraz wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego.

W ocenie Izby w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budziło wątpliwości, że w związku z dokonanymi czynnościami zamawiającego znalazł zastosowanie art. 568 pkt 2 Pzp, zgodnie z którym Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne.

Zgodnie ze stanowiskiem doktryny Podstawą do umorzenia postępowania jest również stwierdzenie przez Izbę, że postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował, o jakie sytuacje chodzi. Z pewnością dyspozycją przepisu objęte będą sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania, na skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia zaistnieje, jeśli zamawiający przed zakończeniem rozprawy unieważni postępowanie, wówczas spór stanie się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu zaskarżeniu w drodze odwołania będzie podlegała nowa czynność zamawiającego.” (Komentarz Prawo Zamówień Publicznych, pod red. Marzeny Jaworskiej, Wydawnictwo C. H. Beck, W-wa 2021, str. 1236).

W ocenie Izby do takich okoliczności zalicza się również sytuacja, która zaistniała w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz postępowaniu odwoławczym.

Zamawiający po wniesieniu odwołania dokonał nowych czynności, zgodnych z tymi, do których odnosiły się zarzuty odwołania. Zamawiający zadecydował się zmodyfikować treść kwestionowanych w odwołaniu postanowień SWZ, a odwołujący w piśmie z 5 czerwca 2025 r. przyznał, że na dzień dzisiejszy nie istnieje już w sprawie spór który Izba miałaby rozstrzygnąć (brak substratu zaskarżenia), skoro zaskarżona treść SWZ ma odmienną treść .

Dostrzeżenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 Pzp Izba wydając orzeczenie bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania odwoławczego. Warto również podkreślić, że przepisy Pzp nie zobowiązują zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego odwołania.

Izba zwróciła uwagę, że treść art. 552 ust. 1 Pzp – podobnie jak w przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy – nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy, o którym mowa w przepisie art. 552 ust. 1 Pzp należy analogicznie – jak w art. 316 § 1 kpc – interpretować jako okoliczności faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia (wyrok SN z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z 13 września 2018 r., sygn. akt: I Aga 159/18).

Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązania uwzględnić czynności zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie. Skoro zamawiający dokonał modyfikacji treści skarżonych postanowień SWZ, tym samym czynność stanowiąca podstawę wniesienia środka ochrony prawnej przestała istnieć. Zaskarżenie czynności, która w kształcie wskazanym w odwołaniu już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie składu orzekającego Izby należało, że prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego było bezcelowe, czyli jak stanowi przepis Pzp – zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie w podobnych sytuacjach.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności przedmiotowej sprawy, orzeczono jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 Pzp, umarzając postępowanie odwoławcze.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których mowa w , znosi się wzajemnie.

Na podstawie art. 574 Pzp Izba orzekała o dokonaniu zwrotu Odwołującemu uiszczonego wpisu, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji orzeczenia.

W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 568 pkt 2) Pzp umorzyła postępowanie odwoławcze, orzekając w formie postanowienia na podstawie art. 553 zd. 2 Pzp.