Postanowienie KIO 4200/25 z 22 października 2025 r.

Uzasadnienie

Bialskie Wodociągi i Kanalizacja „WOD-KAN” Sp. z o.o. z siedzibą w Białej Podlaskiej zwana dalej „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych ( t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm. ) zwanej dalej: „Pzp”, w trybie podstawowym bez negocjacji, pn. Przebudowa i rozbudowa kwatery nr II składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w Białej Podlaskiej. ETAP II., o numerze referencyjnym: ZK-1/2025, zwane dalej „postępowaniem”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych 1 września 2025 r., pod numerem 2025/BZP 00400410.

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są roboty budowlane jest niższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp.

1 października 2025 r. wykonawca S.P. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Zakład Elektrotechniczny ZELTECH S.P. z siedzibą w Siedlcach (zwani dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie wobec zaniechania czynności zmiany opisu przedmiotu zamówienia, w zakresie wymagań dla zbiornika retencyjnego odcieków, wynikających z uwzględnienia przez zamawiającego w całości odwołania wniesionego 8 września 2025 r. Zaskarżonym czynnościom i zaniechaniom czynności zamawiającego, odwołujący zarzucił naruszenie art. 522 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3), art. 17 ust. 1, art. 99 ust. 2, 4, 5 i 6, art. 101 ust. 4 Pzp, przez zaniechanie czynności zmiany opisu przedmiotu zamówienia w postępowaniu, w zakresie wymagań dla zbiornika retencyjnego odcieków, wynikających z uwzględnienia przez zamawiającego w całości odwołania wniesionego przez odwołującego 8 września 2025 r., tj. zmiany w opisie przedmiotu zamówienia zakresu parametru technicznego „początkowy moduł sprężystości przy zginaniu” z: ≥ 11800 MPa na: ≥10 000 MPa i zakresu parametru technicznego „długotrwały moduł sprężystości przy zginaniu” z: ≥ 8000 MPa na: ≥ 6000 MPa oraz zmiany w opisie przedmiotu zamówienia postanowień dotyczących odniesienia do norm, wg których mają być badane parametry techniczne zbiornika retencyjnego odcieków, co miało wpływ na treść ofert w postępowaniu.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący wniósł o: - uwzględnienie odwołania w całości; - nakazanie zamawiającemu unieważnienie postępowania na podstawie art. 255 pkt 6) Pzp gdyż postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.

W ramach postępowania odwoławczego przystąpienie po stronie odwołującego zgłosił wykonawca Soleco Pro Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Krakowie. Izba stwierdziła skuteczność zgłoszonego przystąpienia w związku z tym ww. wykonawca stał się uczestnikami postępowania odwoławczego.

17 października 2025 r. zamawiający przesłał do akt sprawy pismo informujące, w którym wskazał, że postępowanie pod nazwą „Przebudowa i rozbudowa kwatery nr II składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w Białej Podlaskiej. ETAP II.” nr postępowania ZK-1/2025 zostało skutecznie unieważnione dnia 01.10.2025r (zał. nr 5 – informacja o rozstrzygnięciu postępowania) i nikt nie wniósł odwołania . Do pisma została załączona informacja o rozstrzygnięciu postępowania z 1 października 2025 r., której wynikało, że postępowanie zostało unieważnione na podstawie art. 255 pkt 3 Pzp. Dodatkowo 22 października 2025 r. do akt sprawy została złożona dokumentacja przesłana przez zamawiającego w postaci elektronicznej, która zawierała informację o rozstrzygnięciu postępowania z 1 października 2025 r. oraz ogłoszenie o wyniku postępowania z 1 października 2025 r., z których wynikało, że postępowanie zostało unieważnione na podstawie art. 255 pkt 3 Pzp.

W ocenie Izby w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budziło wątpliwości, że w związku z dokonaną czynnością zamawiającego, polegającą na unieważnieniu postepowania, zastosowanie znalazł art. 568 pkt 2 Pzp, zgodnie z którym Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne.

Izba doszła do przekonania, że okoliczność, która zaistniała w przedmiotowym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego oraz postępowaniu odwoławczym skutkowała umorzeniem postępowania na podstawie art. 568 pkt 2 Pzp. Zamawiający po wniesieniu odwołania unieważnił postępowanie, a z informacji przekazanej od zamawiającego wynikało, że od tej czynności nie zostało wniesione odwołanie.

Wobec czynności unieważnienia postępowania podjętej przez zamawiającego, spór w zakresie zarzutów podniesionych w odwołaniu stał się bezprzedmiotowy. Aby Izba mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć czynności zamawiającego (art. 513 pkt 1 Pzp). Tym samym na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący podstawą dla wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej. Następnie dostrzeżenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 Pzp Izba wydając orzeczenie bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania odwoławczego. Zauważenia również wymaga, że przepisy ustawy nie zobowiązują zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego odwołania.

Skład orzekający wskazał, że treść art. 552 ust. 1 Pzp – podobnie jak w przypadku art. 316 § 1 kpc, w myśl którego podstawą wydania przez sąd wyroku jest stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy – nakazuje uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Ponadto stan rzeczy, o którym mowa w przepisie art. 552 ust. 1 Pzp należy analogicznie – jak w art. 316 § 1 kpc – interpretować jako okoliczności faktyczne ustalone przed zamknięciem rozprawy oraz stan prawny, tj. obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę rozstrzygnięcia (wyrok SN z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt: V CSK 535/14, wyrok Sądu Apelacyjnego ze Szczecina z 13 września 2018 r., sygn. akt: I Aga 159/18). Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązania uwzględnić czynności zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie. Skoro zamawiający dokonał unieważnienia postępowania, tym samym czynność stanowiąca podstawę wniesienia środka ochrony prawnej przestała istnieć. Zaskarżenie czynności w postępowaniu, które zostało ostatecznie unieważnione, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji należało, że prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego było bezcelowe, czyli jak stanowi przepis Pzp – zbędne. Jest to przesłanka umożliwiająca umorzenie postępowania odwoławczego i zdaniem Izby może być ona wykorzystywana właśnie w podobnych sytuacjach. W innym wypadku bowiem odwołanie podtrzymywane przez odwołującego podlegałoby oddaleniu jako bezzasadne wobec nieistniejącej czynności zamawiającego. Orzekanie przez Izbę wobec nowych czynności zamawiającego nie może mieć miejsca, gdyż wykraczałoby poza ramy postępowania odwoławczego, które wyznacza treść wniesionego odwołania.

W konsekwencji, mając na względzie okoliczności przedmiotowej sprawy, orzeczono jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 Pzp, umarzając postępowanie odwoławcze.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 Pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których mowa w , znosi się wzajemnie.

Na podstawie art. 574 Pzp Izba orzekała o dokonaniu zwrotu odwołującemu uiszczonego wpisu, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.