Wyrok KIO 4343/25 z 20 listopada 2025 r.

Odwołanie oddaloneKrajowa Izba OdwoławczaWytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie

Przejdź do treści orzeczenia ↓

W skrócie

Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie w postępowaniu, które prowadził zamawiający Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie.

Zagadnienia sporu: bezprawny wpływ na czynności zamawiającego; błąd w obliczeniu ceny; brak wezwania do poprawienia lub usunięcia nieścisłości. Przywołane przepisy ustawy Pzp: art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 109 ust. 1 pkt 7, art. 110 ust. 3.

Od wniesienia odwołania (10 października 2025 r.) do wydania wyroku minęło 41 dni.

Koszty postępowania
obciążają odwołującego
Pokaż wszystkie dane (4)
Miejscowość
Warszawa
Przewodniczący składu
Andrzej Niwicki
Rozpoznanie
na rozprawie, 18 listopada 2025 r.
Czas rozpoznania
41 dni od wniesienia odwołania

Ścieżka sprawy

  1. 10 października 2025Wniesienie odwołania
  2. 18 listopada 2025Rozprawa przed Izbą
  3. 20 listopada 2025Wyrok KIOOdwołanie oddalone

Przepisy i zagadnienia

Przywołane przepisy ustawy Pzp

Zagadnienia z indeksu tematycznego

  • bezprawny wpływ na czynności zamawiającego
  • błąd w obliczeniu ceny
  • brak wezwania do poprawienia lub usunięcia nieścisłości
  • naruszenie obowiązków dotyczących płatności
  • samooczyszczenie

Treść orzeczenia

Sentencja

Sygn. akt: KIO 4343/25

WYROK

Warszawa, dnia 20 listopada 2025 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodniczący: Andrzej Niwicki

Protokolant : Tomasz Skowroński

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2025 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 10 października 2025 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia - Agencja Ochrony MK Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie (pełnomocnik), Agencja Ochrony Kowalczyk Security Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie i Agencja Ochrony Kowalczyk KM Sp. z o.o. z siedzibą w Grójcu w postępowaniu prowadzonym przez Wytwórnię Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie z udziałem wykonawców DGP Security Partner Sp. z o.o., "DERSŁAW" Sp. z o.o., SECURITY SERVICE Sp. z o.o., SEBAN Sp. z o.o. z siedzibą pełnomocnika w Warszawie, przystępujących do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego

orzeka:

1. A. umarza postępowanie w zakresie zarzutu bezprawnego ujawnienia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa B. oddala odwołanie w pozostałym zakresie.

2. Kosztami postępowania obciąża wykonawców Agencja Ochrony MK Spółka z o.o. z siedzibą w Warszawie (pełnomocnik), Agencja Ochrony Kowalczyk Security Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie i Agencja Ochrony Kowalczyk KM Sp. z o.o. z siedzibą w Grójcu i zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł (piętnaście tysięcy złotych) uiszczoną przez wyżej wskazanego odwołującego jako wpis od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu zamówień publicznych.

Uzasadnienie

Zamawiający: Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem są „Usługi całodobowej ochrony obiektów i terenów wraz z parkingami należącymi do WFDiF w Warszawie

Odwołujący wskazany w sentencji wyroku wniósł odwołanie, którym zaskarżył czynności Zamawiającego polegające na:

1) wykluczeniu Odwołujących z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego,

2) zaniechaniu wezwania Odwołujących do złożenia wyjaśnień w zakresie dokumentacji złożonej w ramach procedury self-cleaningu oraz stwierdzonych tam nieścisłości,

3) bezprawnym ujawnieniu informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa Odwołujących zawartych w zbiorze dokumentów dot. procedury self-cleaningu oraz określonych i zastrzeżonych przez Odwołujących jako „TAJEMNICA”, (zarzut cofnięty)

4) błędnym uznaniu, iż przedłożone przez Odwołujących dokumenty zawierające szeroki opis procedury self-cleaningu nie stanowią wystarczającego dowodu na potwierdzenie podjętych przez Odwołujących działań, rozwiązań oraz strategii w ramach w/ w procedury, a tym samym, że złożona przez nich oferta winna podlegać odrzuceniu, Zamawiającemu zarzucił naruszenie następujących przepisów pzp:

1. art. 226 ust. 1 pkt 2 lit a w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 oraz art. 110 ust. 3 pzp przez bezzasadne wykluczenie Odwołujących opierające się na przekonaniu Zamawiającego, iż przedstawione przez nich środki naprawcze i zapobiegawcze opisane w ramach procedury self-cleaningu pozostają niewystarczające i na ich podstawie brak jest możliwości oceny zasadności oraz zakresu przeprowadzonych działań, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia złożonej przez Odwołujących oferty, wówczas gdy przedłożone przez Odwołujących dokumenty stanowią zarówno akty wewnętrzne (uchwały, regulaminy, raporty z audytów, harmonogramy szkoleń), jak i dowody wdrożenia (protokoły konfroli, zapisy rejestrowe, ewidencje zdarzeń, wzorce raportów), a także dokumenty wykazujące ścieżkę zarządczą i rozliczeniową, z których w sposób niebudzący wątpliwości wynika zakres, rodzaj, charakter oraz skutki działań podjętych w procedurze self-cleaningu,

2. /…/

3. art. 128 ust. 1 i 4 pzp poprzez zaniechanie przez Zamawiającego wezwania Odwołujących do poprawienia lub usunięcia rzekomych nieścisłości lub błędów lub ewentualnie złożenia wyjaśnień w zakresie rzekomych nieścisłości w przedłożonej dokumentacji stanowiącej procedurę self-cleaningu, co w następstwie doprowadziło do tendencyjnego uznania przez Zamawiającego, iż przedstawione środki w ramach w/ w procedury są niewiarygodne oraz sprzeczne, wówczas gdy w tego typu sytuacji Zamawiający zobligowany był do wezwania Odwołujących do poprawienia lub uzupełnienia przedstawionych nieścisłości i błędów lub ewentualnie do złożenia wyjaśnień w tym zakresie oraz w sposób umożliwiający usunięcie stwierdzonych rozbieżności,

4. art. 111 pkt 4 pzp poprzez brak jego zastosowania przez Zamawiającego i w konsekwencji oparcie swego uzasadnienia dot. podstaw wykluczenia na zdarzeniach zaistniałych we wrześniu oraz październiku 2022 roku, które to wydarzenia na dzień wykluczenia Odwołujących przekroczyły już 3-letni ustawowy okres uzasadniający wykluczenie oferenta.

Wniósł o

1. unieważnienie czynności wykluczenia Odwołujących i odrzuceniu oferty,

2. nakazanie ponownego badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołujących,

1. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów: /wniosek cofnięty/

Uzasadnienie

6 października 2025 r., Zamawiający zawiadomił, iż na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 110 ust. 3 pzp wyklucza Odwołujących z postępowania.

Podstawą decyzji było uznanie, iż przedłożone przez Odwołujących dokumenty stanowiące zbiór informacji dotyczących przeprowadzonej procedury self-cleaningu są niewystarczające, zawierają szereg nieścisłości, jak również nie stanowią potwierdzenia wykonania środków naprawczych i zapobiegawczych w ramach tejże procedury. W ocenie Zamawiającego, Odwołujący nie udowodnili, że spełnione zostały łącznie przesłanki wymienione w art. 110 ust. 2 pzp, niezbędne do skutecznego dokonania samooczyszczenia, co miałoby uzasadniać wykluczenie Odwołujących w ramach trwającego postępowania oraz odrzucenie ich oferty.

Odwołujący wskazał, że w związku z podjęciem decyzji o wykluczeniu Odwołujących doszło do szeregu naruszeń obowiązującej procedury o udzielenie zamówienia publicznego.

1.

Z przepisów wynika, że wykonawca zagrożony wykluczeniem z postępowania może podjąć czynności samooczyszczenia, co do zasady, w oświadczeniu własnym składanym wraz z ofertą albo wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, np. w jednolitym europejskim dokumencie zamówienia (JEDZ). Aby skorzystać z self-cleaningu wykonawca musi przyznać się do deliktu.

Wykonawca może przedstawić dowody na to, że podjęte przez niego środki są wystarczające do wykazania jego rzetelności, w szczególności udowodnić naprawienie szkody, zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę lub naprawienie szkody, wyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego oraz podjęcie konkretnych środków technicznych, organizacyjnych i kadrowych, które są odpowiednie dla zapobiegania dalszemu nieprawidłowemu postępowaniu wykonawcy.

Do możliwych środków zaradczych odnosi się motyw 102 preambuły dyrektywy 2014/24/ UE, stanowiący, że mogą do nich należeć w szczególności (a zatem nie wyłącznie) działania personalne i organizacyjne, takie jak zerwanie wszelkich powiązań z osobami lub organizacjami odpowiedzialnymi za niewłaściwe zachowania, odpowiednie środki służące reorganizacji personelu, wdrożenie systemów sprawozdawczości i kontroli, utworzenie struktury typu audyt wewnętrzny monitorujący przestrzeganie i przyjęcie wewnętrznych zasad odpowiedzialności i odszkodowań. Jednym z możliwych środków pozwalających stwierdzić, że wykonawca podjął działania zaradcze, jest zapłata odszkodowania.

Wykonawca może wykazać podjęcie środków mających świadczyć o jego rzetelności, np. poprzez złożenie pisemnego oświadczenia pokrzywdzonego o zrekompensowaniu szkody, dowodu uiszczenia grzywny, zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego, złożenie oświadczenia inwestora o treści potwierdzającej, że szkoda została w całości naprawiona, jak również poprzez przedstawienie zobowiązań do naprawienia szkody czy not obciążających.

To wykonawca ma wykazać przyjęcie środków technicznych, organizacyjnych i kadrowych odpowiednich do zapobiegania dalszym naruszeniom, zaś zamawiający musi oceniać te środki w sposób obiektywny, spójny i proporcjonalny do wagi naruszeń, z poszanowaniem zasady domniemania rzetelności przedsiębiorcy, który działa w dobrej wierze. Konstrukcja z art. 110 ust. 2 pzp nie wymaga przy tym dowiedzenia absolutnego braku ryzyka ani wykazania „pełnej naprawy” w znaczeniu materialnofinansowym w chwili składania wyjaśnień dopuszcza zobowiązanie do naprawienia szkody, zawarcie porozumień lub przedstawienie adekwatnych zabezpieczeń, co Odwołujący uczynił i co zostało udokumentowane w złożonym pakiecie se!f-cleaning. Zamawiający zignorował tę strukturę normatywną, koncentrując się na "branych, wyrwanych z kontekstu fragmentach dokumentacji, a następnie wyprowadził wniosek o rzekomej ogólnikowości środków, nie badając ich efektów w ujęciu funkcjonalnym i w oparciu o mierniki, które w naszej działalności zostały wdrożone i przyniosły trwałe rezultaty.

Odnosząc się do dalszych zarzutów, w tym do tezy o rzekomych „sprzecznościach” i „braku dat”, należy zauważyć, że złożony przez Odwołujących pakiet selfcleaning obejmuje zarówno akty wewnętrzne (uchwały, regulaminy, raporty z audytów, harmonogramy szkoleń), jak i dowody wdrożenia (protokoły kontroli, zapisy rejestrowe, ewidencje zdarzeń, wzorce raportów), a także dokumenty wykazujące ścieżkę zarządczą i rozliczeniową. Zarzut, iż faktury dokumentujące zakup sprzętu biurowego nie „dowodzą” skuteczności, jest chybiony, gdyż dowodem skuteczności środków są nie same faktury, lecz łańcuch dokumentacyjny oraz praktyka operacyjna po wdrożeniu - tj. brak powtarzalności naruszeń, stabilność obsady, terminowość raportowania i pozytywne wyniki audytów wewnętrznych i odbiorów, co wykazaliśmy. Próba zdeprecjonowania środków na podstawie przykładu pojedynczego alkomatu pomija realia organizacji i fakt, że model kontroli trzeźwości może wykorzystywać sprzęt obwoźny z protokołami przeprowadzanych kontroli, przy czym decydujące znaczenie ma polityka „zero tolerancji”, procedura interwencji, szkolenia i rejestrowanie incydentów, a nie nominalna liczba urządzeń. Zamawiający nie wykazał, aby po wdrożeniu naszego systemu doszło do powtarzalności incydentów ze sfery bezpieczeństwa pracy na obiektach porównywalnych ryzykowo - przeciwnie, materiał dowodowy wskazuje na trwałą poprawę.

W zakresie art. 110 ust. 2 pkt 1 pzp Zamawiający zdaje się wymagać "łącznie jednego rodzaju dowodu - potwierdzenia zapłaty spornej należności - podczas gdy przepis wyraźnie przewiduje alternatywność sposobów naprawienia lub zobowiązania do naprawienia szkody, a praktyka obrotu dopuszcza ekwiwalentne formy zabezpieczenia roszczeń, potrącenia czy wreszcie prowadzenie sporu co do zasadności kar umownych. Wykonawca nie może być karany wykluczeniem tylko dlatego, że korzysta z przysługujących mu środków ochrony prawnej w sporze o zasadność kar lub ich wysokość. Wymaganie bezwzględnego przedstawienia dowodu zapłaty kary - pomimo przedstawienia not obciążeniowych, korespondencji i oświadczeń co do zobowiązania do naprawienia szkody oraz stosownych zabezpieczeń i potrąceń jest sprzeczne z funkcją przepisu i stanowi nieproporcjonalne podwyższenie progu dowodowego ponad to, co wynika z ustawy i z dorobku prawa unijnego w materii self-cleaning.

W odniesieniu do art. 110 ust. 2 pkt 2 pzp nie sposób podzielić stanowiska Zamawiającego, jakoby Odwołujący „nie wyjaśnił wyczerpująco” faktów i okoliczności naruszeń. Złożona dokumentacja obejmuje opis stanu faktycznego, identyfikację przyczyn źródłowych, mapę ryzyk oraz wdrożone działania naprawcze i zapobiegawcze, a nadto wskazuje na współprace z zamawiającymi i organami, w tym: przekazanie materiału wjaśniaj3cego, udostepnienie rejestrów, wprowadzenie dodatkowych kontroli i korektę grafików. Okoliczność, że w szeregu spraw równolegle trwają czynności wyjaśniające, nie uchyla wniosku, że Odwołujący działał proaktywnie i transparentnie. Wreszcie, co najistotniejsze, na płaszczyźnie art. 110 ust. 2 pkt 3 pzpz Odwołujący wykazał przyjęcie i wdrożenie środków o charakterze technicznym, organizacyjnym i kadrowym, w tym reorganizacje personelu kierowniczego, ustanowienie funkcji compliance, procedur antynadużyciogy_ch, ścieżki audytu i raportowania oraz polityk odpowiedzialności pracowniczej. Zamawiający nie może w sposób dowolny dyskwalifikować tych środków jako „niekonkretnych” tylko dlatego, że nie przyjął postulowanych przez siebie. nieuwzględnionych w SWZ, form mierników. Nie można również pominąć ratio legis całej instytucji przewidzianej w art. 109 ust. 1 pkt 7 oraz art. 110 ust. 2-3 ustawy pzp, której celem nie jest penalizacja wykonawcy za dawne uchybienia, lecz ochrona interesu publicznego poprzez wyeliminowanie ryzyka nienależytej realizacji przyszłej umowy Zamawiający dokonując oceny procedury samooczyszczenia robił to w sposób całkowicie abstrakcyjny i formalistyczny, w oderwaniu od okoliczności sprawy.

3. Zarzut naruszenia art. 128 ust. 1 i 4 pzp Wspomniany powyżej brak wezwania Odwołujących do złożenia wyjaśnień dokumentów lub oświadczeń zgodnie z treścią art. 128 ust. 1 i 5 pzp stanowi kolejne istotne naruszenie przez Zamawiającego procedury udzielenia zamówienia publicznego.

Bowiem skoro w ocenie Zamawiającego przedłożone przez Odwołujących dokumenty dot. samooczyszczenia nie potwierdzały przeprowadzenia określonych działań, czego skutkiem miałoby być wykluczenie oferenta to jednocześnie uaktualnił się obowiązek po stronie Zamawiającego do uzupełnienia dokumentacji w tym zakresie ew. wezwania Odwołujących do wyjaśnienia rzekomych rozbieżności oraz nieścisłości w już dostarczonej dokumentacji.

Co do zasady skorzystanie z dyspozycji art. 128 pzp powinno nastąpić w okolicznościach wyjątkowych, wtedy gdy złożone przez wykonawcę dokumenty lub oświadczenia zawierają błędy lub ich nie złożono albo w sposób oczywisty nie potwierdzają spełniania warunków udziału w postępowaniu.

Ewentualnie Zamawiający mógł również wezwać Odwołujących do złożenia stosownych wyjaśnień w trybie art. 128 ust. 4 pzp. Zamawiający nie tylko zaniechał skierowania do Odwołującego jakiegokolwiek wezwania do złożenia dodatkowych wyjaśnień lub uzupełnienia dokumentacji ale dodatkowo posiłkował się informacjami pochodzącymi z odrębnego postępowania prowadzonego przez innego zamawiającego - Naukową i Akademicką Sieć Komputerową (NASK). Dokonał tego z naruszeniem art. 128 ust. 5 pzp, wprowadzającej prawo Zamawiającego do zwrócenia się do podmiotu trzeciego o udzielenie stosownych wiadomości. Dane i oceny z postępowania dotyczącego NASK zostały wykorzystane przez Zamawiającego w sposób pozbawiony podstawy prawnej i bez zapewnienia Odwołującemu możliwości odniesienia się do tych informacji.

Należy zauważyć, że postępowanie NASK dotyczyło zupełnie odmiennych warunków, zakresu usług, okresu realizacji i innych podmiotów uczestniczących, a także odrębnego stanu faktycznego. Zamawiający nie może opierać ustaleń dotyczących konkretnego wykonawcy w jednym postepowaniu na materiałach pochodzących z innego postępowania, bez przeprowadzenia odrębnej, indywidualnej oceny dokumentów i wyjaśnień złożonych w sprawie własnej. Tym bardziej niedopuszczalne jest formułowanie wniosków o „nieskuteczności samooczyszczenia” wyłącznie na podstawie informacji zawartych w publicznej „Informacji o wyniku postępowania” innego zamawiającego, bez jakiegokolwiek odniesienia do dowodów przedłożonych w niniejszej sprawie. Postępowanie Zamawiającego w istocie polegało na transferze negatywnej oceny z obcego postępowania (NASK) do własnego postępowania (WFDiF), co nie ma żadnego oparcia w przepisach i prowadzi do arbitralnego pozbawienia wykonawcy prawa do rzetelnej oceny jego dokumentacji.

Zaniechanie wezwania Odwołującego do złożenia dodatkowych wyjaśnień oraz posłużenie się materiałami z innego, niezwiązanego postępowania — przy jednoczesnym braku dowodu, że dokumentacja Odwołującego była niekompletna — pozbawiło wykonawcę prawa do obrony, naruszyło zasadę równego traktowania i proporcjonalności oraz skutkuje wadliwością czynności wykluczenia.

4. Zarzut naruszenia art. 111 pkt 4 pzp Z pola widzenia nie może zejść również fakt naruszenia przez Zamawiającego art. 111 ust. 4 pzp polegający na oparciu znaczącej części swego uzasadnienia decyzji o wykluczenia na zdarzeniach zaistniałych w okresie września oraz października 2022 roku tj. po upływie okresu wykluczenia (3-letni termin). Zgodnie przywołanym przepisem, wykonawca może zostać wykluczony na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 PZP jedynie przez okres trzech lat od dnia zaistnienia zdarzenia stanowiącego podstawę wykluczenia, a nie od daty zakończenia jakichkolwiek postępowań czy czynności wyjaśniających. Termin ten ma charakter materialny i prekluzyjny - jego upływ powoduje wygaśnięcie skutków prawnych danej przesłanki, co oznacza, że po jego przekroczeniu Zamawiający nie ma podstawy prawnej do wykluczenia wykonawcy z postępowania.

W niniejszej sprawie Zamawiający odwołał się do co najmniej 3(frzech) zdarzeń, które wydarzyły się w okresie września oraz października 2022 roku tj. przypadek związany z ECI Łódź - Miasto Kultury, PKP PLKw Łodzi oraz zdarzenie analizowane przez Prokuraturę Okręgową w Piotrkowie Trybunalskim. Z powyższego wynika, że swoją decyzję Zamawiający opierał niemalże wyłącznie na zdarzeniach 'przedawnionych”, których nie powinien, a wręcz nie mógł brać pod uwagę.

Słusznie wskazuje się w orzecznictwie, iż wskazywany przepis określa jednoznaczne ramy czasowe trzyletniego okresu wykluczenia w przypadku zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w art. 109 ust. 1 pkt 7 tej ustawy. Przepis wskazuje na moment, w którym okres wykluczenia rozpoczyna swój bieg, a którym jest zaistnienia zdarzenia będącego podstawą wykluczenia. Moment końcowy określany jest zaś przez upływ frzech lat od zaistnienia zdarzenia będącego podstawą wykluczenia. Tym samym termin 3 lat, należy liczyć od pierwszego zdarzenia będącego podstawą wykluczenia, gdyż odmienny sposób liczenia terminu może spowodować niepewność po sfronie wykonawcy, co do terminu, w jakim będzie mógł być wykluczany z postępowań. Sankcja wykluczenia wykonawcy z postępowania jest jedną z najbardziej dotkliwych, jakich może doznać wykonawca w postępowaniu, dlatego też winna być interpretowana ściśle, nie dając możliwości nadinterpretacji (wyrok KIO z dnia 18 111 2022 r., sygn. KIO 566/22).

Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując stanowisko zawarte w decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia, w której wskazał m. in.:.

Brak jest dowodów na potwierdzenie tego, czy Wykonawca rzeczywiście naprawił lub zobowiązał się do naprawienia szkód wyrządzonych swoim nieprawidłowym postępowaniem, w tym poprzez zadośćuczynienie pieniężne. Wykonawca nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie uregulowania roszczeń z tytułu rzekomo wypłaconych na rzecz zamawiających: EC 1 Łódź - Miasto Kultury w Łodzi, i PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. kar umownych. Wykonawca przedstawił tylko noty obciążeniowe. Wykonawca nie dostarczył żadnego dowodu potrącenia należności z wynagrodzenia lub choćby zabezpieczenia należytego wykonania umowy, a noty obciążeniowe są jedynie podstawą do zapłaty i nie mogą być uznane za dowód uiszczenia określonych w nich kar umownych;

Odnośnie kwestii naprawienia szkód wyrządzonych innym zamawiającym, Wykonawca ogólnikowo wskazał, że podejmował działania mające na celu zadośćuczynienie zamawiającym jego usługi w zakresie naruszeń wskazanych w wezwaniach, przy czym nie wiadomo jakie to były konkretnie działania. Brak jest jednak jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie powyższego. Wykonawca w szczególności nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie uregulowania roszczeń z tytułu kar umownych;

Wykonawca może i podjął środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, ale nie były to konkretne środki odpowiednie dla zapobiegania dalszemu nieprawidłowemu postępowaniu Wykonawcy świadcząc usługi dla innych zamawiających. Wykonawca nie wskazał żadnych konkretnych informacji w zakresie efektów osiągniętych poprzez wprowadzenie tych rozwiązań. Zamawiający nie może wywnioskować, czy w związku z upływem czasu od ich wprowadzenia w przedsiębiorstwie Wykonawcy, przyczyniło się to do poprawy sytuacji i zapobiegania dalszym naruszeniom, które miały charakter powtarzalny (w ocenie Zamawiającego wskazane naruszenia nie były jednostkowe i incydentalne). Powyższe w ocenie Zamawiającego nie daje rękojmi, że umowa, która miałaby zostać zawarta pomiędzy Zamawiającym a Wykonawcą byłaby należycie wykonywana;

a) zerwał wszelkie powiązania z osobami lub podmiotami odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie wykonawcy - podjęte przez Wykonawcę czynności, o których mowa w tym punkcie nie są wystarczające do wykazania rzetelności Wykonawcy. Wykonawca nie zerwał wszelkich powiązań z osobami lub podmiotami odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie Wykonawcy.

Istotą self-cleaningu jest to, że Wykonawca, który ma świadomość, iż powinien zostać wykluczony z postępowania, może uchronić się przed takim wykluczeniem, wykazując Zamawiającemu, że posiada niezbędną wiarygodność i tym samym jako podmiotowi godnemu zaufania można mu powierzyć realizację danego zamówienia. Wykonawca nie spełnił tego warunku i w ocenie Zamawiającego nie udowodnił, że spełnia przesłanki do skutecznego samooczyszczenia i uzyskania zamówienia.

W związku z powyższym, Zamawiający uznał, że podjęte przez Wykonawcę czynności, o których mowa w art. 110 ust. 2 ustawy Pzp nie są wystarczające do wykazania jego rzetelności i z tego powodu wyklucza Wykonawcę z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 110 ust. 3 ustawy Pzp mając na uwadze zachodzące w niniejszym przypadku określone w ww. przepisach przesłanki tego wykluczenia.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje

Zarzuty i żądania odwołania jako niesporne nie wymagają ponownego przytoczenia.

W świetle powyższego zarzuty Odwołującego w ocenie Zamawiającego nie znajdują uzasadnienia, a tym samym odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

W zakresie przedstawionych przez strony dowodów, za nieprzydatne uznano dokumenty dotyczące innych postępowań o udzielenie zamówienia z udziałem odwołującego, w tym dotyczącym usług świadczonych w bieżącym roku na rzecz zamawiającego. W zakresie rozpatrzenia pozostały dokumenty z niniejszego postępowania, wskazane zamawiającemu przez odwołującego oraz ustalenia własne zamawiającego

W pierwszej kolejności Izba oceniła twierdzenie odwołującego o naruszeniu przez zamawiającego art. 111 ust. 4 pzp przez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy nastąpiło przedawnienie wskazane w tym przepisie ustawy tj. upływ 3-letniego okresu wykluczenia. Odpowiedź na tę kwestię jest negatywna i wynika ze stanowiska samego odwołującego. W odwołaniu wskazano bowiem, że zamawiający w znaczącej części swego uzasadnienia decyzji o wykluczenia opierał się niemalże na zdarzeniach zaistniałych w okresie września oraz października 2022 roku tj. po upływie okresu wykluczenia (3-letni termin), których nie powinien, a wręcz nie mógł brać pod uwagę. Tu podano przykłady.

Tym samym jednak istniały zdarzenia, dla których okres przedawnienia nie upłynął. Nade wszystko jednak o braku przedawnienia odwołujący poświadczył czynnością przyznania w treści JEDZ i czynnościami samooczyszczenia, które to byłyby zbędne, gdyby przedmiotowe delikty zaistniały dawniej niż przed trzema laty, jak stanowi ustawa dla czynów wskazanych w art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy PZP. Należy przyznać rację odwołującemu, że bieg terminu w tych okolicznościach biegnie przez okres trzech lat od dnia zaistnienia zdarzenia stanowiącego podstawę wykluczenia, a nie od daty zakończenia jakichkolwiek postępowań czy czynności wyjaśniających. Termin ten istotnie ma charakter materialny i prekluzyjny - jego upływ powoduje wygaśnięcie skutków prawnych danej przesłanki, co oznacza, że po jego przekroczeniu zamawiający nie ma podstawy prawnej do wykluczenia wykonawcy z postępowania. Jednakże, a istocie z przyczyn leżących po stronie wykonawcy, główną podstawą ustalenia, iż okres wykluczenia nadal trwa, jest przyznanie odwołującego, jak wyżej wskazano, przy jednoczesnym, w istocie niejasnym i chaotycznym opisie zdarzeń i działań mających na celu skuteczne oczyszczenie.

Zasadnie wytknął te okoliczności zamawiający w decyzji o wykluczeniu wykonawcy z postępowania; skład orzekający tę ocenę podziela.

W zakresie zarzutu dotyczącego zaniechania zastosowania przez zamawiającego art. 128 ust. 4, należy podkreślić, że przepis ten nie obliguje zamawiającego do żądania dodatkowych dokumentów i oświadczeń, pozostawiając to jego decyzji. Jakkolwiek nie można wykluczyć zastosowania takiej procedury przy ocenie sytuacji podmiotowej wykonawcy, a za taką można uznać ocenę co do przesłanek wykluczenia lub skuteczności self-cleaningu, to zasadniczo obowiązkiem wykonawcy jest pełne i klarowne wyjaśnienie przyczyn wykluczenia, wszelkich okoliczności, a także podjętych działań w celu skutecznego samooczyszczenia. W sprawie rozpatrywanej żadna z tych okoliczności nie została wyjaśniona, a zamiast klarownych informacji, treści obarczone są błędami i znaczącymi brakami, co wymagałoby ponownych pełnych informacji, co wykraczałoby poza ramy przedmiotowe wskazanego przepisu ustawy.

Mając na uwadze powyższe Izba stwierdziła, że odwołanie w zakresie zarzutów podtrzymanych przez odwołującego nie zasługiwało na uwzględnienie i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze ustawy Pzp orzekła jak w sentencji. Brak potwierdzenia się zarzutów wskazanych w odwołaniu oddaleniem odwołania.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku postępowania - na podstawie art. 557 i art. 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 8 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437).

Treść orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń Urzędu Zamówień Publicznych — zobacz w źródle. Podział na sekcje, spis treści i dane uzupełniające: PrzetargHub.

Orzeczenia powołane w treści (1)

Jak Izba rozstrzyga podobne spory

Art. 226 Pzp — odrzucenie oferty (Pzp 2019)

9 621 orzeczeń w bazie

  • uwzględnione: 26,3% (2 532)
  • oddalone: 43,4% (4 170)
  • umorzone: 24,9% (2 398)
  • odrzucone: 1,1% (105)
  • inne: 4,3% (411)

W sprawach z przepisem „Art. 226 Pzp” Izba uwzględniła 38% odwołań rozpoznanych merytorycznie (zakończonych wyrokiem uwzględniającym albo oddalającym). Umorzeń (także po uwzględnieniu zarzutów przez zamawiającego) ani odrzuceń nie wliczamy — pokazuje je wykres wyżej.

Podobne orzeczenia

Orzeczenia o zbliżonej treści i zagadnieniach — dobrane po znaczeniu całego tekstu, nie tylko po słowach kluczowych.

Najnowsze orzeczenia: Art. 226 Pzp

Wszystkie orzeczenia z tym przepisem →

Inne spory tego zamawiającego

Pytania i odpowiedzi

Jak rozstrzygnięto sprawę KIO 4343/25?

Wyrokiem z 20 listopada 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie.

Czego dotyczył spór w sprawie KIO 4343/25?

Główne zagadnienia: bezprawny wpływ na czynności zamawiającego; błąd w obliczeniu ceny; brak wezwania do poprawienia lub usunięcia nieścisłości; naruszenie obowiązków dotyczących płatności. Przywołane przepisy ustawy Pzp: art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a, art. 109 ust. 1 pkt 7, art. 110 ust. 3.

Kto poniósł koszty postępowania odwoławczego?

Kosztami postępowania odwoławczego Izba obciążyła odwołującego.

Zacznij wygrywać przetargi na jasnych zasadach

Otrzymuj codzienne powiadomienia o nowych zamówieniach z Twojej branży i szybciej reaguj na błędy zamawiających.

Ustaw alert e-mail

← Wszystkie orzeczenia KIO