Postanowienie KIO 5507/25 z 9 stycznia 2026 r.

Uzasadnienie

Zamawiający – Rządowa Agencja Rezerw Strategicznych, ul. Stawki 2B, 00-193 Warszawa, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Świadczenie usług transmisji danych w warstwie 2 (L2 OSI/ISO) pracujących w technologii Carrier Ethernet”, numer ref.: BPzp.271.111.2025. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 26.11.2025 r., nr 228/2025 785243-2025.

W dniu 08.12.2025 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy Netia S.A., ul. Poleczki 13, 02-822 Warszawa (dalej: „Odwołujący”), w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1) art. 240 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 i art. 17 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, poprzez:

a) ustanowienie kryterium „Termin rozpoczęcia świadczenia usług od dnia zawarcia umowy”, które nie pozwala na obiektywną i proporcjonalną ocenę ofert i w praktyce nie weryfikuje rzeczywistej zdolności wykonawców do rozpoczęcia świadczenia, skoro Zamawiający jednocześnie narzuca w § 2 ust. 1 wzoru umowy stanowiącej załącznik do SWZ ograniczenie terminu rozpoczęcia świadczenia usług w postaci daty 11.01.2026 r. co powoduje, że kryterium może premiować deklaracje oderwane od obiektywnego kalendarza postępowania;

b) ukształtowanie kryterium oceny ofert „Termin rozpoczęcia świadczenia usług od dnia zawarcia umowy” w powiązaniu z postanowieniem § 2 ust. 1 Projektu Umowy wprowadzającym sztywną datę graniczną 11.01.2026 r., co w realiach postępowania czyni kryterium w istotnej części nierealnym i pozornym. Pomiędzy terminem składania ofert 29.12.2025 r. a datą 11.01.2026 r. pozostaje jedynie 13 dni kalendarzowych, a zatem wykonawcy nie są w stanie w sposób racjonalny i porównywalny oferować terminów przewidzianych w kryterium (31–40 dni / 41 dni), ponieważ mechanizm punktacji zostaje zdominowany przez nierealny limit kalendarzowy, niezależny od wykonawcy;

2) art. 240 ust. 1 i 2 ustawy Pzp poprzez opis kryterium oceny ofert w sposób niejednoznaczny i niespójny z projektem umowy – kryterium premiuje określoną liczbę dni od zawarcia umowy, podczas gdy projekt umowy wprowadza dodatkowy, niezależny od oferty limit w postaci sztywnej daty 11.01.2026 r., co uniemożliwia rzeczywistą weryfikację i porównanie oferowanego poziomu wykonania świadczenia,

3) art. 387 § 1 kodeksu cywilnego w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, poprzez ukształtowanie zobowiązania i kryterium w sposób prowadzący do konieczności składania deklaracji, które już na etapie składania ofert mogą okazać się obiektywnie nierealne do dotrzymania z uwagi na przebieg postępowania;

4) art. 99 ust. 1 i 4 oraz art. 436 pkt 1 w zw. z art. 16 pkt 1 ustawy Pzp poprzez określenie terminu realizacji zamówienia, o którym mowa w § 2 ust. 1 wzoru umowy stanowiącego załącznik do SWZ (termin rozpoczęcia usługi) datą sztywną (kalendarzową), od której liczony jest termin końcowy, podczas, gdy brak jest obiektywnych przyczyn uzasadniających zaniechanie określenia tych terminów w inny sposób niż liczonego w dniach lub miesiącach od daty zawarcia umowy.

W związku z tym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu dokonania modyfikacji dokumentów zamówienia w sposób wskazany w odwołaniu.

W dniu 19.12.2025 r. Odwołujący poinformował o cofnięciu odwołania.

Zgodnie z art. 520 ustawy Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy, a cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 ustawy Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437): najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego - odwołującemu zwraca się 90% wpisu; w takim przypadku Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości,

Izba umorzyła zatem postępowanie odwoławcze na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp i nakazała zwrócić Odwołującemu 90% kwoty uiszczonego wpisu od odwołania.