Postanowienie KIO 1876/26 z 14 maja 2026 r.

Uzasadnienie

Zamawiający – Dolnośląska Służba Dróg i Kolei we Wrocławiu – prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie przetargu nieograniczonego pod nazwą: „ Zaprojektowanie i wykonanie robót budowalnych dla zadania pn: Rewitalizacja linii kolejowej nr 308 relacji Kowary Górne – Kowary ; nr referencyjny: NI.2720.129.2025.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 24 listopada 2025 r., nr wydania Dz.U.S:226/2025, nr publikacji ogłoszenia: 778931-2025.

W dniu 22 kwietnia 2026 r. wykonawca ETF Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Bielanach Wrocławskich wniósł odwołanie wobec czynności Zamawiającego polegających na:

1) wystosowaniu do Odwołującego wezwania z dnia 17 kwietnia 2026 r. w trybie art. 224 ust. 1 Pzp jako wezwania do złożenia wyjaśnień w zakresie ceny oferty, chociaż znaczna część pytań z Wezwania stanowi w rzeczywistości wezwanie do wyjaśnienia treści oferty, zaś kwestie objęte zapytaniem w ramach pkt 2-5, 8-12 i 17 Wezwania nie dotyczą kalkulacji ceny,

2) wyznaczeniu terminu wynoszącego zaledwie 6 dni roboczych na przygotowanie odpowiedzi na Wezwanie wraz z dowodami, co jest okresem nierealnym i zbyt krótkim, aby odpowiedzieć na liczne i szczegółowe pytania Zamawiającego.

Odwołujący zarzucił naruszenie następujących przepisów

1) art. 224 ust. 1 Pzp w zw. art. 16 pkt 1 i 2 Pzp poprzez jego nieprawidłową, rozszerzającą wykładnię skutkującą wystosowaniem do Odwołującego Wezwania w trybie art. 224 ust. 1 Pzp jako wezwania do złożenia wyjaśnień w zakresie ceny oferty, chociaż pytania z pkt 2-5, 8-12 i 17 Wezwania w rzeczywistości nie dotyczą kalkulacji ceny oferty Odwołującego, a zatem nie mogą stanowić przedmiotu wyjaśnień dokonywanych na wezwanie Zamawiającego oparte o normę art. 224 ust. 1 Pzp, co w konsekwencji naruszyło zasadę przejrzystości – poprzez nałożenie na Odwołującego obowiązków nieznajdujących podstawy normatywnej w przepisach Pzp oraz treści dokumentów zamówienia dla Postępowania, a także stanowi obrazę zasady równego traktowania wykonawców; ewentualnie

2) art. 224 ust. 1 Pzp w zw. art. 16 pkt 1 i 3 Pzp poprzez wyznaczenie Odwołującemu w Wezwaniu terminu obejmującego finalnie jedynie 6 dni roboczych (już po przedłużeniu tego terminu) na udzielenie odpowiedzi na Wezwanie wraz z przedstawieniem dowodów, co jest okresem nieproporcjonalnym i nierealnym z uwagi na liczne i szczegółowe pytania Zamawiającego, co prowadzi do bezpośredniego naruszenia podstawowych zasad związanych z istotą zamówień publicznych, w tym w szczególności zasady przygotowania i prowadzenia postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców oraz zasady proporcjonalności.

Opierając się na przedstawionych zarzutach Odwołujący wnosił o uwzględnienie niniejszego odwołania i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wezwania Odwołującego do wyjaśnień pismem z dnia 17 kwietnia 2026 r. w trybie art. 224 ust. 1 Pzp.

Do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego skutecznie przystąpił wykonawca Przedsiębiorstwo Robót Kolejowych Wrocław Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu oraz wykonawca LWZ Sp. z o.o. z siedzibą w Żórawinie.

Izba stwierdziła, że ww. Przystępujący zgłosili przystąpienie do postępowania w ustawowym terminie, wykazując interes w rozstrzygnięciu odwołania na korzyść zamawiającego.

Przystępujący - Przedsiębiorstwo Robót Kolejowych Wrocław Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu przy zgłoszeniu przystąpienia do postępowania odwoławczego z dnia 24 kwietnia 2026 r. wnosił o oddalenie odwołania w całości.

Przystępujący - LWZ Sp. z o.o. z siedzibą w Żórawinie pismem z dnia 4 maja 2026 r. wnosił o oddalenie odwołania w całości jako bezzasadnego.

Izba zważa, iż w wyniku wniesionego odwołania przez wykonawcę ETF Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Bielanach Wrocławskich , Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie z dnia 5 maja 2026 r. (pismo z dnia w dniu 5 maja 2026 r.) wnosił o oddalenie odwołania w całości.

Nadto, w dniu 13 maja 2026 r. Odwołujący przesłał pismo do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, w którym wnosił o „umorzenie postępowania odwoławczego w całości na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 poz. 1320 ze zm., dalej - „Pzp”), albowiem dalsze postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie stało się zbędne”.

Izba zważa, iż na wezwanie Zamawiającego z dnia 17 kwietnia 2026 r., Odwołujący w dniu 24 kwietnia 2026 r. złożył wymagane wyjaśnienia, co Zamawiający potwierdził w odpowiedzi na odwołanie z dnia 5 maja 2026 r., oświadczając: „Wykonawca w dniu 24.04.2026 r. udzielił Zamawiającemu dodatkowych wyjaśnień (pismo w załączeniu)”.

W konsekwencji powyższego, ze względu na fakt, iż Odwołujący udzielił odpowiedzi na wezwanie Zamawiającego z dnia 17.04.2026 r. oraz patrząc przez pryzmat żądania Odwołującego co do unieważnienia czynności wezwania Odwołującego do wyjaśnień pismem z dnia 17 kwietnia 2026 r. w trybie art. 224 ust. 1 PZP w kontekście złożonej już odpowiedzi przez Odwołującego w dniu 24 kwietnia 2026 r. na ww. wezwanie Zamawiającego, powoduje w ocenie Izby sytuację, w której dalsze prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie stało się zbędne.

Tym samym, na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.), Izba umorzyła postępowanie odwoławcze, orzekając w formie postanowienia na podstawie art. 553 zd. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. 2020 r. poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, zgodnie z art. 568 pkt 2 ustawy, koszty znosi się wzajemnie.

Z uwagi na powyższe, Izba postanowiła jak w sentencji.