Postanowienie X Ga 393/14 z 30 września 2014 r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 24 kwietnia 2014r., Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie Mariusza Kluczyka prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Usługowo- Handlowe Camino Mariusz Kluczyk w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonym przez zamawiającego Zarząd Dróg Powiatowych w Poznaniu. Na powyższe postanowienie skargę złożył reprezentowany profesjonalnie wykonawca Mariusz Kluczyk, wnosząc jednocześnie o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi. Postanowieniem z 29 sierpnia 2014r., Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział X Gospodarczy Odwoławczy oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie z 29 sierpnia 2014r., zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 15 września 2014r. W dniu 22 września 2014r., skarżący złożył zażalenie na przedmiotowe postanowienie, kierując je do Sądu Apelacyjnego w Poznaniu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie skarżącego na postanowienie z 29 sierpnia 2014r było niedopuszczalne, a zatem podlegało odrzuceniu, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 24 kwietnia 2014 r. jako nieopłaconej.

W pierwszej kolejności należało bowiem wskazać, iż zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego o odmowie zwolnienia od obowiązku poniesienia opłaty sądowej od skargi, jest niedopuszczalne i podstawą prawną do wniesienia takiego zażalenia nie może być art. 394 § 1 ust. 2 k.p.c. Mianowicie, w postępowaniu, które toczy się przed Sądem Okręgowym na skutek wniesienia skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej, Sąd Okręgowy stosuje przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o apelacji (art. 198 a ust, 2 - Prawo zamówień publicznych) i pełni funkcję Sądu drugiej instancji. Powołany w zażaleniu art. 394 § 1 pkt.2 k.p.c., dotyczy zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji, którym nie jest Sąd Okręgowy, rozpoznający skargę na postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej (art. 198a ust. 2 p.z.p.), a zatem przepis ten nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Nadto, zgodnie z art. 112 u.k.s.c. który ma zastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy - jeśli strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w takim przypadku, jeżeli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony przed upływem terminu do opłacenia pisma został oddalony, tygodniowy termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia, a gdy postanowienie zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia. Jeżeli jednak o zwolnieniu od kosztów sądowych orzekał sąd pierwszej instancji, a strona wniosła zażalenie w przepisanym terminie, termin do opłacenia pisma biegnie od dnia doręczenia stronie postanowienia oddalającego zażalenie, a jeżeli postanowienie sądu drugiej instancji zostało wydane na posiedzeniu jawnym - od dnia jego ogłoszenia. Z powyższego wynika, że art. 394 § 1 ust. 2 k.p.c. nie może być podstawą do wywiedzenia zażalenia od postanowienia Sądu Okręgowego w Poznaniu z 29 sierpnia 2014r., do Sądu Apelacyjnego, jako Sądu drugiej instancji. Nie może być także podstawą do złożenia takiego zażalenia do Sądu Najwyższego, w tym zakresie utrwalone zostało w orzecznictwie stanowisko, że na postanowienie sądu drugiej instancji o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych zażalenie nie przysługuje (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca 2009 r. SK 19/2008 OTK ZU 2009/3A poz. 29, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2009 r. II PZ 14/2009 LexPolonica nr 3026664 i z dnia 13 stycznia 2010 r. II CZ 81/2009 niepubl.).

Wobec powyższego na podstawie art. 397 § 2 kpc w związku z art. 370 kpc orzeczono jakwpkt. 1 sentencji.

Odnosząc się z kolei do skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej, wskazać należało, że ponieważ skarżący nie uzupełnił braków skargi w terminie, tj. nie uiścił stosownej opłaty, przy czym z uwagi na fakt, że był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, na podstawie art. 112 ust. 3 u.k.s.c. Sąd nie wzywał do uiszczenia opłaty, a skarżący wniósł zażalenie które było niedopuszczalne, stosownie do treści art. 198e ustawy prawo zamówień publicznych orzeczono jak w pkt. 2 sentencji, skarga nie została bowiem w terminie wynikającym z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. opłacona.

SSO Ryszard Trzebny SSO Ewa Kaźmierczak SSO Jolanta Waltrowska

C 3 10 2014

Sylwia Wawrzyniak