Postanowienie V Ca 1893/11 z 12 kwietnia 2012 r.

Uzasadnienie

postanowienia z dnia 11 kwietnia 2012 roku

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 198a ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 roku, Nr 113, poz. 759, ze zm.) skarga do sądu przysługuje na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej.

Służy zatem na wyrok, rozstrzygający odwołanie co do istoty oraz na postanowienia kończące postępowanie w sprawie, czyli na postanowienie o odrzuceniu odwołania (art. 189 ust. 2) oraz postanowienie o umorzeniu postępowania odwoławczego (art. 183 ust. 5). Ustawodawca nie przewidział natomiast skargi na postanowienie Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w przedmiocie zwrotu odwołania (art. 187 ust. 6), gdyż art. 198a ust. 1 wyraźnie ogranicza zastosowanie omawianego środka zaskarżenia tylko do orzeczeń Krajowej Izby Odwoławczej, a nie do orzeczeń jej Prezesa (tak: J. Jerzykowski, Komentarz do art. 198a ustawy - Prawo zamówień publicznych, Lex 2010). Żadnego znaczenia nie ma przy tym wadliwe pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, bo nie może ono kształtować uprawnień procesowych uczestników postępowania.

Dlatego, na podstawie art. 198e ust. 1 ustawy wymienionej na wstępie, orzeczono jak w pkt. I postanowienia. O kosztach postępowania przed Sądem Okręgowym orzeczono w oparciu o zasadę z art. 198f ust. 5 ustawy. Na koszty te złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika, obliczone na podstawie § 10 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.) w zw. z art. 185 ust. 7 Prawa zamówień publicznych.