Postanowienie KIO 1869/26 z 25 maja 2026 r.

Uzasadnienie

Miasto Radzyń Podlaski („Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.), zwanej dalej: „Pzp”, którego przedmiotem jest „Przebudowa sieci wodno-kanalizacyjnej oraz kanalizacji deszczowej wraz z odtworzeniem dróg w Radzyniu Podlaskim”, numer referencyjny postępowania: WRG.271.1.2026, zwane dalej „Postępowaniem”.

Postępowanie prowadzone jest w trybie podstawowym bez przeprowadzenia negocjacji. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 27 marca 2026 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2026/BZP 00175717.

Szacunkowa wartość zamówienia nie przekracza kwot wskazanych w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp dla zamówień klasycznych na roboty budowlane.

22 kwietnia 2026 r. wykonawca M.W. prowadzący w Zbuczynie działalność gospodarczą pod firmą WASKOP M.W. (zwany także „Odwołującym”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dotyczące Postępowania.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie

1) art. 16 pkt 1–3 Pzp przez prowadzenie Postępowania z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości oraz proporcjonalności;

2) art. 99 ust. 1 Pzp przez opisanie przedmiotu zamówienia po zmianach z dnia 17 kwietnia 2026 r. w sposób niejednoznaczny i niewyczerpujący;

3) art. 103 ust. 1 Pzp przez utrzymanie w mocy dokumentacji robót budowlanych, która nie stanowi kompletnego i spójnego opisu przedmiotu zamówienia za pomocą dokumentacji projektowej i specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych;

4) art. 286 ust. 1, 3 i 7 Pzp przez dokonanie zmian i wyjaśnień treści Specyfikacji Warunków Zamówienia („SWZ”) bez usunięcia istotnych niejasności oraz bez zapewnienia wykonawcom czasu niezbędnego do przygotowania ofert po istotnym pakiecie zmian .

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany treści SWZ, dokumentu „Wyjaśnienia i zmiana treści SWZ” oraz załącznika nr 6 do SWZ w sposób zapewniający jednoznaczny, wyczerpujący i spójny opis przedmiotu zamówienia oraz jednoznaczne określenie obowiązków wykonawcy, uzupełnienia i ujednolicenia dokumentacji opisującej przedmiot zamówienia, tak aby stanowiła ona samowystarczalną podstawę przygotowania i wyceny oferty, zmiany załącznika nr 6 do SWZ przez usunięcie albo jednoznaczne doprecyzowanie postanowień przerzucających na wykonawcę skutki niejednoznaczności dokumentacji, jednoznacznego określenia zakresu robót związanych z organizacją ruchu, w tym projektami organizacji ruchu, oznakowaniem oraz urządzeniami bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz przedłużenia terminu składania ofert o czas niezbędny do przygotowania ofert po dokonaniu wymaganych zmian.

Nadto domagał się zasądzenia od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa, według norm przepisanych.

Odwołujący wskazał, że jest wykonawcą zainteresowanym ubieganiem się o udzielenie zamówienia i złożeniem oferty w Postępowaniu. Stwierdził, że zaskarżone czynności oraz zaniechania Zamawiającego uniemożliwiają jednak sporządzenie oferty w sposób rzetelny, porównywalny i zgodny z rzeczywistym zakresem przedmiotu zamówienia. W konsekwencji uznał, że może ponieść szkodę polegającą na utracie realnej możliwości uzyskania zamówienia albo na konieczności złożenia oferty obarczonej niemożliwym do prawidłowego oszacowania ryzykiem kalkulacyjnym i kontraktowym.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów. Żaden podmiot nie zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego.

4 maja 2026 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w treści której złożył wniosek o oddalenie odwołania.

25 maja 2026 r. Odwołujący złożył pismo procesowe, w treści którego zawarł oświadczenie o cofnięciu odwołania w całości.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Art. 520 ust. 2 Pzp stanowi, że cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

W niniejszej sprawie Odwołujący w piśmie z 25 maja 2026 r. jednoznacznie oświadczył, że cofa w całości wniesione przez siebie odwołanie. Cofnięcie odwołania nastąpiło na dzień przed wyznaczonym terminem posiedzenia z udziałem stron.

Jak podkreśla się w doktrynie, odwołujący jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Weryfikacji podlega wyłącznie formalna skuteczność złożenia oświadczenia o jego cofnięciu. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do zastosowania tego przepisu. Odwołujący skutecznie wycofał odwołanie, co rodzi konieczność umorzenia postępowania odwoławczego. Tym samym Izba na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp w zw. z art. 520 Pzp postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 557 Pzp w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.

W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze zostało umorzone w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego. W konsekwencji zastosowanie znalazł § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Mając na względzie powyższe, Izba nakazała zwrócić na rzecz Odwołującego 90 % kwoty wpisu uiszczonego od odwołania. Odwołujący uiścił wpis w wysokości 10 000 zł, a zatem do zwrotu pozostaje kwota 9 000 zł.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.