Postanowienie KIO 2207/26 z 11 czerwca 2026 r.

Uzasadnienie

Postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzone w trybie podstawowym pn. modernizacja i wyposażenie pomieszczeń Sokólskiego Ośrodka Kultury w Sokółce ogłoszono w Biuletynie Zamówień Publicznych nr 2026/BZP 00006065/01 z 5 stycznia 2026 r.

4 maja 2026 r. zamawiający unieważnił postępowanie na podstawie art. 255 ust. 3 ustawy.

8 maja 2026 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia M.Ż. i M.G. prowadzący działalność pod firmą REMONTDOM spółka cywilna M.Ż. i M.G. z siedzibą w Białymstoku, ul. Reymonta 1A wnieśli odwołanie podpisane przez obu wspólników. Do odwołania dołączono dowód jego opłacenia oraz dowód przekazania zamawiającemu.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie przez zamawiającego art. 16 pkt 1 i 2 w zw. z art. 255 pkt 3 ustawy przez niezasadne unieważnienie postępowania ze względu na rzekomy brak środków na sfinansowanie zamówienia, podczas gdy zamawiający dysponuje środkami na sfinansowanie zamówienia, a w których to środkach oferta odwołującego się mieści, co prowadzi do wniosku, że oferta odwołującego winna zostać wybrana jako najkorzystniejsza, a w konsekwencji nie zaszły przesłanki do unieważnienia niniejszego postępowania przez zamawiającego. co prowadzi do wniosku, że zamawiający nie zastosował zasad równego traktowania wszystkich oferentów, a postępowanie nie zostało przeprowadzone w sposób przejrzysty.

Wniósł o:

1. merytoryczne rozpatrzenie przez Krajową Izbę Odwoławczą („KIO”) odwołania i jego uwzględnienie w całości,

2. nakazanie zamawiającemu dokonania uchylenia czynności unieważnienia postępowania z 4 maja 2026 r.,

3. dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej zgodnie z przepisami ustawy

4. zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania odwoławczego.

Odwołujący jest uprawniony do wniesienia odwołania zgodnie z art. 505 ust.1 ustawy, bowiem oferta odwołującego mogłaby być uznana za najkorzystniejszą w postępowaniu.

Odwołujący prowadzi działalność gospodarczą, która koncentruje się wokół wykonywania robót budowlanych. Znaczna część zobowiązań odwołującego dotyczy kontraktów pozyskanych w wyniku udzielenia zamówienia publicznego. Zainteresowanie odwołującego uzyskaniem zamówienia będącego przedmiotem postępowania jest zatem związane bezpośrednio z profilem jego działalności.

Jakiekolwiek naruszenia po stronie zamawiającego, które mogą mieć wpływ na końcowy wynik postępowania wprost narażają odwołującego na szkodę i utratę dochodu.

Odwołującemu przysługuje interes tak prawny, jak i faktyczny do wniesienia odwołania.

W przypadku uwzględnienia odwołania, czynność unieważnienia postępowania na podstawie art. 255 pkt 3 ustawy zostanie unieważniona, co spowoduje powrót zamawiającego do oceny ofert i w konsekwencji umożliwi wybór oferty odwołującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu, co wprost świadczy o interesie prawnym i faktycznym odwołującego.

18 maja 2026 r. zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie wnosząc o:

1) odrzucenie odwołania, albowiem zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony;

2) (w przypadku nieuwzględnienia wniosku z pkt 1) oddalenie odwołania w całości;

3) obciążenie kosztami postępowania odwoławczego odwołującego;

4) dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z:

a) pisma SOK z dnia 10 lutego 2026 r., znak: SOK.ZDYR.3/2026.AK na fakt wystąpienia przez SOK o zabezpieczenie dodatkowych środków w wysokości 150 000 zł, w tym na wynagrodzenie inspektora nadzoru oraz koszty nieprzewidziane;

b) pisma Urzędu Miejskiego w Sokółce z dnia 16 lutego 2026 r., znak: F.3031.45.2026 na fakt przyznania SOK jedynie 115 000 zł zwiększenia dotacji celowej jako wkładu własnego do inwestycji, a więc kwoty niższej od wnioskowanej;

c) pisma Urzędu Miejskiego w Sokółce z dnia 5 stycznia 2026 r. oraz planu finansowego SOK na 2026 r. na fakt pierwotnego ujęcia wkładu własnego do inwestycji w wysokości 293 081,12 zł oraz braku swobodnej puli środków pozwalającej na automatyczne zwiększenie finansowania zamówienia do ceny oferty odwołującego;

10 czerwca 2026 r. odwołujący oświadczył, że cofa odwołanie. Wskazał, że zamawiający pismem z dnia 18 maja 2026 r., przekazał uczestnikom postępowania odpowiedź na odwołanie, w którym uwzględnia odwołanie w całości w części 1.

Wobec powyższego odwołujący oświadczył, że cofa odwołanie i wnosi o umorzenie postępowania.

Rozważania Krajowej Izby Odwoławczej (KIO):

Postępowanie należy umorzyć. Odwołujący jednoznacznie i stanowczo oświadczył, że cofa odwołanie i wniósł o umorzenie postępowania. Wprawdzie odwołujący wskazał, że zamawiający uwzględnił odwołanie w części pierwszej, co stoi w sprzeczności z treścią odpowiedzi na odwołanie, którą KIO przekazał zamawiający 18 maja 2026 r., jednak KIO nie została wyposażona w aparat prawny pozwalający jej na ocenę oświadczeń składanych przez strony. Tym samym KIO jest związana oświadczeniem odwołującego o cofnięciu odwołania.

Taki stan faktyczny nadaje się do subsumpcji pod normę prawną art. 520 ust. 1 i 2 ustawy, które stanowią, że odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy i cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa KIO. W tym stanie rzeczy KIO wydała postanowienie o umorzeniu postępowania, działając na podstawie art. 568 ust. 1 ustawy.

Oświadczenie o wycofaniu odwołania stanowi czynność dyspozytywną wnoszącego odwołanie.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 i 575 ustawy, tj. stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem postanowień Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437) na podstawie par. 9 ust. 1 pkt. 3 lit a cyt. rozporządzenia nakazując zwrot odwołującemu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych kwoty 90% uiszczonego wpisu.