Postanowienie KIO 1565/19

Treść orzeczenia

Sygn

Sygn. akt: KIO 1565/19 POSTANOWIENIE

z dnia 23 sierpnia 2019 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodniczący: Anna Chudzik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 sierpnia 2019 r. w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 12 sierpnia 2019 r. przez wykonawcę Kolumna Transportu Sanitarnego Triomed Sp. z o.o. z siedzibą w Lublinie, w postępowaniu prowadzonym przez Szpital Wojewódzki im. św. Łukasza Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w Tarnowie, orzeka:

1. umarza postępowanie odwoławcze;

2. nakazuje zwrot z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz Odwołującego kwoty 6 750 zł 00 gr (słownie: sześć tysięcy siedemset pięćdziesiąt złotych zero groszy), stanowiącej 90% wpisu od odwołania.

Stosownie do art. 198a i 198b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1986) na niniejsze postanowienie - w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Tarnowie.

Przewodniczący: Sygn. akt: KIO 1565/19 Zamawiający - Szpital Wojewódzki im. św. Łukasza Samodzielny Publiczny Zakład

Opieki Zdrowotnej w Tarnowie - prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. Wykonywanie usług transportu

sanitarnego dla potrzeb pacjentów Szpitala Wojewódzkiego im. Św. Łukasza SPZOZ

w Tarnowie . Wartość zamówienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 ustawy Pzp. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych 5 sierpnia 2019 r. pod numerem 582377-N-2019.

W dniu 12 sierpnia 2019 r. wykonawca Kolumna Transportu Sanitarnego Triomed Sp. z o.o. wniósł odwołanie wobec treści SIWZ. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1) art. 30 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp, poprzez:.

a) zaniechanie opisania przedmiotu zamówienia przez odniesienie się do polskiej normy przenoszącej normę europejską PN EN 1789+A2:2015-01, a jedynie selektywne wskazanie, że ambulanse mają spełniać wymagania normy w zakresie wymiarów (dotyczy zakresu 1, zakresu poz. 1 i 2, zakresu 3);

b) opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niezgodny z normą przenoszącą normę europejską PN EN 1789+A2:2015-01, przez zastrzeżenie możliwości uzupełnienia przez Zamawiającego wyposażenia ambulansów własnym sprzętem medycznym i lekami (dotyczy zakresu 1, zakresu 2 poz. 1 i 2);

c) opisanie przedmiotu zamówienia w sposób niezgodny z normą przenoszącą normę europejską PN EN 1789+A2:2015-01, przez zastrzeżenie możliwości przewozu ambulansem typu C więcej niż jednego pacjenta w trakcie jednego transportu (dotyczy zakresu 1);

2) art. 29 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w zw. z art. art. 70b ust. 1 i 2 i art. 70c pkt a i b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, poprzez wskazanie, że usługa może być wykonywana środkami transportu posiadającymi „polskie świadectwo homologacji”, co jest określeniem niedokładnym, nie zostało bowiem określone, czy pod pojęciem „polskiego świadectwa homologacji” rozumie wyłącznie świadectwo homologacji wydane przez polski organ, czy każde świadectwo przewidziane w Prawie o ruchu drogowym, a nadto wymóg posiadania świadectwa homologacji wydanego przez polski organ utrudnia uczciwą konkurencję, ograniczając dostęp do zamówienia wykonawców, którzy posiadają świadectwo homologacji typu WE (dotyczy zakresu 1, zakresu 2 poz. 1-3, zakresu 3);

3) art. 29 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zastrzeżenie, że Zamawiający ma uprawni nie, a nie obowiązek, uzupełnienia składu osobowego ambulansu swoimi pracownikami, lekarzami, ratownikami medycznymi, pielęgniarką lub innym pracownikiem w sytuacji, gdy takie zastrzeżenie pozostaje w sprzeczności z wymogiem zapewnienia przez wykonawcę ambulansu z kierowcą, a transportowani mają być pacjenci wymagający również opieki medycznej (dotyczy zakresu 1, zakresu 2 poz. 1-2);

4) art. 29 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w zw. z art. 53 ust. 1 pkt 12 Prawa o ruchu drogowym poprzez wskazanie, że pojazdy do przewozu osób dializowanych muszą posiadać zezwolenie na uprzywilejowanie w ruchu drogowym, co jest wymaganiem nadmiernym i utrudniającym uczciwą konkurencję, gdyż przewóz osób dializowanych nie jest związany z ratowaniem życia i zdrowia ludzkiego, a więc uzyskanie zezwolenia na uprzywilejowanie w ruchu drogowym nie jest możliwe (dotyczy zakresu 3).

W dniu 22 sierpnia 2019 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło oświadczenie Odwołującego o cofnięciu odwołania. Wobec powyższego postępowanie

odwoławcze - zgodnie z art. 187 ust. 8 ustawy Pzp - należało umorzyć.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do art. 187 ust. 8 zd.

2 ustawy Pzp w związku z § 5 ust. 1 pkt 3 lit. a

, nakazując zwrot na rzecz Odwołującego kwoty 6.750 zł stanowiącej 90 % uiszczonego wpisu.

Przewodniczący: ....................

3