Postanowienie KIO 3074/20 z 11 grudnia 2020 r.

Uzasadnienie

Gmina Miasto Grudziądz zwana dalej: „zamawiającym”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych ( t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1843 ze zm. ), zwanej dalej: „Pzp”, na odbieranie odpadów komunalnych z terenu gminy – miasto Grudziądz (sektory: I, II, III, IV i V) – znak: GSO.271.11.2020 , zwane dalej postępowaniem .

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 21 października 2020 r., pod numerem 2020/S 205-499343.

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są usługi, jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp.

Wykonawca Przedsiębiorstwo Usług Miejskich PUM Sp. z o. o. w Grudziądzu zwany dalej: „odwołującym” w dniu 20 listopada 2020 r. wniósł odwołanie od warunków udziału w postępowaniu zawartych w rozdziale VI, XIX i w opisie przedmiotu zamówienia specyfikacji istotnych warunków zamówienia (zwanej dalej: „SIWZ”).

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił naruszenie następujących przepisów: - art. 25 ust. 1 pkt 1 Pzp poprzez wymaganie od oferenta – na potwierdzenie spełniania kompetencji lub uprawnień (rozdział VI pkt 2.1 SIWZ) – posiadania wpisu do rejestru podmiotów wprowadzających produkty, produkty w opakowaniach i gospodarujących odpadami, o którym mowa w ustawie o odpadach, w zakresie objętym przedmiotem zamówienia, gdy tymczasem realizacja zamówienia opiera się o zapisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz ustawę o odpadach; w istocie ustawa o odpadach jest zasadniczym regulatorem w oparciu o którą następuje odbiór i gospodarowanie odpadami komunalnymi; wpis do BDO winien stanowić podstawę warunku kompetencji; - art. 29 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 8-11 ustawy z 6 marca 2018 r. prawo przedsiębiorstw (Dz.U. 2018, poz. 646 ze zm.) poprzez ograniczanie wykonywania działalności oferenta w ten sposób, ze nakazuje się przekazywanie wszystkich odebranych poszczególnych frakcji odpadów komunalnych bezpośrednio (bez przeładunku) do instalacji gospodarowania odpadami, gdy tymczasem – zgodnie z ustawą – taki obowiązek dotyczy odpadów zmieszanych oraz bio (kuchennych), pozostałymi frakcjami wykonawca może gospodarować zgodnie z posiadanymi zezwoleniami; - ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązanych związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2020 poz. 1842).

Mając powyższe na uwadze odwołujący wniósł o: - zmianę wymagania zawartego w rozdziale VI.2.1 SIWZ , poprzez usunięcie dotychczasowego zapisu i na spełnienie oczekiwanego kryterium wymaganie od oferenta wpisu do BDO na podstawie ustawy o odpadach; - skreślenie wymogu zawartego w OPZ I.6 SIWZ lub dopuszczenie transportu odpadów do Zakładu Gospodarowania z przeładunkiem, zgodnie z posiadaną przez wykonawcę decyzją; - likwidację aukcji elektronicznej i powtórzenie postępowania z pominięciem aukcji elektronicznej, co zapewni bezpieczeństwo osób; - obciążenie zamawiającej gminy kosztami odwołania, w tym kosztami zastępstwa procesowego.

W ramach postępowania odwoławczego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca.

W dniu 9 grudnia 2020 r. do akt sprawy wpłynęło pismo odwołującego, zawierające oświadczenie o cofnięciu odwołania w przedmiotowej sprawie.

Na skutek cofnięcia odwołania wypełniły się przesłanki do umorzenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 187 ust. 8 Pzp (Odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy; w takim przypadku Izba umarza postępowanie odwoławcze. Jeżeli cofnięcie nastąpiło przed otwarciem rozprawy, odwołującemu zwraca się 90% wpisu.).

Cofnięcie odwołania jest nieograniczonym uprawnieniem odwołującego do czasu zamknięcia rozprawy. Skuteczne cofnięcie odwołania znosi wszelkie skutki prawne związane z jego wniesieniem.

Dokonanie tej czynności przez odwołującego nastąpiło przed otwarciem rozprawy, zatem Izba umorzyła postępowanie odwoławcze na podstawie wskazanego powyżej art. 187 ust. 8 Pzp i nakazała zwrot odwołującemu kwoty 13 500 zł 00 gr, stanowiącej 90% uiszczonego wpisu.

Ponadto w dniu 9 grudnia 2020 r. pełnomocnik zamawiającego za pośrednictwem poczty elektronicznej przekazał informację – w nawiązaniu do pisma z dnia 9 grudnia 2020 r. cofającego odwołanie – o podtrzymaniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania odwoławczego w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych oraz załączył do ww. wiadomości skan faktury VAT dotyczącej reprezentowania na kwotę 3 600,00 zł.

Izba nie uwzględniła wniosku zamawiającego o zasądzenie kosztów dotyczących zastępstwa procesowego. Tytułem wyjaśnienia należy wskazać, że w związku z cofnięciem odwołania termin posiedzenia niejawnego z udziałem stron wyznaczony na dzień 10 grudnia 2020 r. na godz. 14:00, został zniesiony w dnu 9 grudnia 2020 r. Izba umorzyła postępowanie odwoławcze w przedmiotowej sprawie na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron. Z § 3 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2020 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 972) wynika, że wynagrodzenie pełnomocników, jednak nie wyższe niż kwota 3600 zł, stanowi uzasadniony koszt stron postępowania odwoławczego. Jednakże zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 3 lit. b ww. rozporządzenia w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego, jeżeli odwołujący cofnął odwołanie, Izba zasądza koszty, o których mowa w § 3 pkt 2, od odwołującego na rzecz zamawiającego lub wnoszącego sprzeciw, jeżeli odwołanie zostało cofnięte na mniej niż 1 dzień przed dniem, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron oraz uczestników postępowania, albo po otwarciu rozprawy . W przedmiotowej sprawie odwołanie zostało cofnięte na jeden dzień przed dniem, na który został wyznaczony termin posiedzenia. Podobnie Krajowa Izba Odwoławcza postanowiła w analogicznych okolicznościach w sprawach sygn. akt KIO 1092/19, sygn. akt KIO 2282/17, sygn. akt KIO 1422/18, uznając, że nie ziściła się przesłanka zasądzenia kosztów od odwołującego na rzecz zamawiającego, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 3 b przywołanego rozporządzenia. Powyższe stanowisko znalazło swoje potwierdzenie także w postanowieniu Sadu Okręgowego w Warszawie z 4 listopada 2019 r. sygn. akt XXIII Ga 1257/19.