Postanowienie KIO 1575/25, KIO 1579/25 z 14 maja 2025 r.

Uzasadnienie

Zamawiający – PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., ul. Targowa 74, 03-734 Warszawa, w imieniu której działa: Centrum Realizacji Inwestycji, Region Śląski, ul. Joannitów 13, 50-525 Wrocław, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn.:

1) „Zaprojektowanie, dostawa i zabudowa urządzeń Centralnego Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej na linii kolejowej nr 190 na odcinku Skoczów – Cieszyn”, numer postępowania: 9090/IREZA4/14252/03718/23/P, ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 21.08.2023 r., nr 2023/S 159-504284,

2) „Zaprojektowanie, dostawa i zabudowa urządzeń Centralnego Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej na linii kolejowej nr 191 na odcinku Goleszów – Wisła Głębce w ramach projektu pn.: „Zabudowa Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej – etap I”, numer postępowania: 9090/IREZA4/14258/03783/23/P; ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 21.08.2023 r., nr 2023/S 159-505400.

W dniu 22.04.2025 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęły dwa odwołania wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: MAXTO Technology sp. z o.o., ul. Willowa 87, 32-085 Modlniczka oraz PROASISSTANS spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A., ul. Bronowicka 38/5, 30-091 Kraków (dalej: „Odwołujący”), w których Odwołujący zarzucił Zamawiającemu te same naruszenia:

1) art. 257 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 1710 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, poprzez unieważnienie postępowania, pomimo braku ziszczenia się przesłanki, o której mowa w ww. przepisie, tj. bezpodstawne uznanie, że środki które Zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia nie zostały mu przyznane,

2) art. 255 pkt 5 ustawy Pzp poprzez unieważnienie postępowania pomimo braku ziszczenia się przesłanki, o której mowa w ww. przepisie, tj. bezpodstawne uznanie, że nastąpiła niemożliwa do przewidzenia istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym,

3) art. 260 ust. 1 ustawy Pzp poprzez ogólne, lakoniczne i nieprecyzyjne podanie uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji o unieważnieniu postępowania,

4) art. 16 pkt 1-3 ustawy Pzp poprzez prowadzenie postępowania w sposób niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji, nieprzejrzysty oraz nieproporcjonalny.

W związku z powyższym Odwołujący w obu odwołaniach wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

1) unieważnienia czynności unieważnienia postępowania,

2) dokonania wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej.

W dniu 09.05.2025 r. Zamawiający przekazał odpowiedzi na oba odwołania, w których wniósł o ich oddalenie.

W dniu 13.05.2025 r. (tj. przed terminem 14.05.2025 r., na który zostało wyznaczone posiedzenie) Odwołujący poinformował, że cofa oba odwołania.

Zgodnie z art. 520 ustawy Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy, a cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 ustawy Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437):

W przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy: najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego - odwołującemu zwraca się 90% wpisu; w takim przypadku Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości.

Izba umorzyła zatem oba postępowania odwoławcze na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp i nakazała zwrócić Odwołującemu 90% kwoty każdego uiszczonego wpisu od odwołania.