Postanowienie KIO 1990/25 z 16 czerwca 2025 r.

Uzasadnienie

Działdowska Agencja Rozwoju S.A. z siedzibą w Działdowie, zwana dalej „zamawiającym”, działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tj.: z dnia 14 lipca 2023 r., Dz. U. z 2023 r., poz. 1605), zwanej dalej „ustawą Pzp”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie podstawowym pn. „Nowoczesne kształcenie kadr medycznych – fundamentem zdrowego życia.” w części 1 – Wyposażenie sal.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych z dnia 4 października 2024 r. pod numerem 2024/BZP 00532132/01.

W dniu 19 maja 2025 r. (pismem z tej samej daty) wykonawca TRONUS Polska Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, zwany dalej „odwołującym”, wniósł odwołanie na czynność:

1) odrzucenia oferty odwołującego pomimo, iż oferta ta jest zgodna z wymaganiami SWZ;

2) braku wezwania do wyjaśnienia treści oferty złożonej przez odwołującego w zakresie pozycji 48 i 66;

3) wyboru oferty wykonawcy Konkret sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Chełmnie, zwanego dalej „wykonawcą Konkret”, jako najkorzystniejszej w części 1 przedmiotowego postępowania, choć oferta ta nie jest ofertą najkorzystniejszą; zarzucając zamawiającemu naruszenie:

1) art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp w związku z art. 239 ustawy Pzp i w związku z art. 16 ust. 1 ustawy Pzp poprzez odrzucenie oferty odwołującego w części 1, pomimo iż jej treść jest zgodna z warunkami zamówienia, oraz prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców;

2) art. 223 ust. 1 ustawy Pzp i art. 107 ust. 4 ustawy Pzp poprzez brak wezwania odwołującego do wyjaśnienia treści oferty, w szczególności w zakresie złożonych przedmiotowych środków dowodowych oraz zaoferowanego przedmiotu zamówienia i sposobu zamierzonego wykonania zamówienia;

3) art. 239 ust. 1 ustawy Pzp poprzez wybór oferty wykonawcy Konkret, która nie jest ofertą najkorzystniejszą przy prawidłowym ustaleniu wyniku postępowania.

Odwołujący wniósł o

1) uwzględnienie odwołania w całości;

2) nakazanie zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej złożonej przez wykonawcę Konkret w części 1;

3) nakazanie unieważnienia czynności odrzucenia oferty złożonej przez odwołującego w części 1;

4) nakazanie zamawiającemu dokonania powtórnej oceny ofert w części 1;

5) o zasądzenie od zamawiającego na rzecz odwołującego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według dokumentów przedstawionych na rozprawie.

Kopia odwołania została przekazana wykonawcom uczestniczącym w postępowaniu za pośrednictwem platformy e-Zamówienia w dniu 20 maja 2025 r. W dniu 23 maja 2025 r. wykonawca Konkret sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Chełmnie zgłosił przystąpienie do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego.

W dniu 12 czerwca 2025 r. wpłynęło do Krajowej Izby Odwoławczej pismo zamawiającego informujące o unieważnieniu czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w zakresie części 1 oraz o ponownym przeprowadzeniu czynności badania i oceny ofert.

W załączeniu do przedmiotowego pisma zamawiający przekazał zawiadomienie z dnia 12 czerwca 2025 r. o unieważnieniu czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w zakresie części 1 i odrzucenia oferty odwołującego oraz o ponownym przeprowadzeniu czynności badania i oceny ofert.

Mając na uwadze powyższe, Izba zważyła co następuje.

Zgodnie z art. 568 pkt 2 ustawy Pzp „Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia w przypadku (…) stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne”. Z godnie z tym przepisem podstawą do umorzenia postępowania jest stwierdzenie przez Izbę, że postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Ustawodawca nie doprecyzował jednak, o jakie sytuacje chodzi. „Dyspozycją tego przepisu objęte są więc sytuacje utraty bytu prawnego przez stronę odwołania, na skutek likwidacji lub śmierci odwołującego. Wydaje się również, że podstawa umorzenia zaistnieje, jeśli zamawiający przed zakończeniem rozprawy unieważni postępowanie, wówczas spór stanie się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu zaskarżeniu w drodze odwołania będzie podlegała nowa czynność zamawiającego.” (Komentarz Prawo Zamówień Publicznych, pod red. Marzeny Jaworskiej, Wydawnictwo C. H. Beck, W-wa 2021, str. 1236). Ustawodawca przy tym nie doprecyzował, o jakie konkretnie sytuacje chodzi, wobec czego zawsze należy dokonać indywidualnej oceny stanu faktycznego.

W tym stanie faktycznym zamawiający przed otwarciem rozprawy – jak wynika z akt sprawy - unieważnił czynność wyboru najkorzystniejszej oferty oraz odrzucenia oferty odwołującego. Oznacza to więc, że czynności, wobec których zostało wniesione odwołanie, na dzień rozpoznawania sprawy przez Izbę, nie istnieją.

Powyższe powoduje więc, że spór staje się bezprzedmiotowy, a ewentualnemu zaskarżeniu w drodze odwołania będzie podlegała nowa czynność zamawiającego. Nie istnieje bowiem tzw. substrat zaskarżenia, niezbędny do tego, aby Izba mogła rozpoznać odwołanie merytorycznie i stwierdzić czy zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów ustawy Pzp, czy też nie. Tym samym postępowanie odwoławcze stało się zbędne, gdyż przedmiot zaskarżenia przestał istnieć, co stanowi podstawę umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 2 ustawy Pzp.

Biorąc powyższe pod uwagę, orzeczono jak w sentencji.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 ustawy Pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r, poz. 2437) z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których mowa w , znosi się wzajemnie, a przez art. 574 ustawy Pzp należy rozumieć, że Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu uiszczonego wpisu, w tym przypadku w wysokości 7 500 zł 00 gr, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji orzeczenia.