Wyrok KIO 3073/25

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 3073/25 WYROK Warszawa, 3 września 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Bartosz Stankiewicz Protokolant: Mikołaj Kraska po rozpoznaniu na rozprawie 2 września 2025 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 23 lipca 2025 r. przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: REMONDIS Medison spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą ‎ w Dąbrowie Górniczej przy ul. Puszkina 41 (42-530 Dąbrowa Górnicza) oraz Szpital Specjalistyczny Świętego Ducha w Sandomierzu z siedzibą w Sandomierzu przy ul. Schinzla 13 (27-600 Sandomierz) w postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Św. Rafała w Czerwonej Górze z siedzibą w Czerwonej Górze pod numerem 10 (26-060 Chęciny) przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: ECO-ABC spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą ‎ w Bełchatowie przy ul. Przemysłowej 71 (97-400 Bełchatów) oraz ECO CLEAN ENERGY spółki akcyjnej z siedzibą w Bełchatowie przy ul. Przemysłowej 71 (97-400 Bełchatów) orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2. Kosztami postępowania obciąża wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: REMONDIS Medison spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą ‎ w Dąbrowie Górniczej oraz Szpital Specjalistyczny Świętego Ducha w Sandomierzu i: 2.1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 7 500 zł 00 gr (siedem tysięcy pięćset złotych zero groszy) uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty zamawiającego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika; 2.2. zasądza od wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: REMONDIS Medison spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Dąbrowie Górniczej oraz Szpitala Specjalistycznego Świętego Ducha w Sandomierzu na rzecz zamawiającego Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. Św. Rafała w Czerwonej Górze kwotę w wysokości 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych .

Przewodniczący: ……………………..…………

Sygn. akt: KIO 3073/25 U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Św. Rafała w Czerwonej Górze zwany dalej „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych ( t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm.) zwanej dalej: „Pzp”, w trybie podstawowym, pn.: Odbiór, transport i utylizacja odpadów medycznych oraz dostarczenie materiałów do pakowania odpadów, znak sprawy: ZP-1080-2025, zwane dalej „postępowaniem”. Postępowanie zostało podzielone na pięć zadań. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie zamówień Publicznych 10 czerwca 2025 r., pod numerem: 2025/BZP 00271254. Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są usługi jest niższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp. 23 lipca 2025 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: REMONDIS Medison Sp. z o.o. z siedzibą w Dąbrowie Górniczej oraz Szpital Specjalistyczny Świętego Ducha w Sandomierzu (zwani dalej: „odwołującym”) wnieśli odwołanie od czynności zamawiającego w przedmiocie dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej złożonej przez konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. w zakresie zadania nr 1. Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie: 1) art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp przez przyjęcie przez zamawiającego, że oferta złożona przez konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY SA nie podlega odrzuceniu ‎ z uwagi na fakt, iż jest niezgodna z warunkami zamówienia, które zostały przez zamawiającego przedstawione; 2) art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w związku z art. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez zaniechanie przez zamawiającego odrzucenia oferty konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY SA z uwagi na to, że oferta złożona została w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, albowiem konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY SA świadomie naruszyło interes innego przedsiębiorcy Szpitala Specjalistycznego Ducha Świętego w Sandomierzu – konsorcjanta odwołującego przez wprowadzenie w błąd zamawiającego w piśmie z 2 lipca 2025 r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie zamawiającego z 27 czerwca 2025 r. przez wskazanie, że konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY SA zwracało się do spalarni w Sandomierzu z pismem o udzielenie informacji czy posiada ona wolne moce przerobowe na potrzeby postępowania, jednocześnie wskazując, iż do 2 lipca 2025 r. nie otrzymało żadnej informacji ze strony spalarni, co jest niezgodne ze stanem faktycznym sprawy – konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY SA w toku całego postępowania nie zwracało się do Szpitala Specjalistycznego Ducha Świętego w Sandomierzu z żadnym pismem, w tym z zapytaniem o możliwość zawarcia umowy konsorcjum oraz z pytaniem ‎ w kwestii mocy przerobowych spalarni na potrzeby postępowania, co zostało potwierdzone ‎ w oświadczeniu spalarni w Sandomierzu z 23 lipca 2025 r. Powyższe działanie konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY SA było sprzeczne z dobrymi obyczajami m.in. zasadą uczciwości kupieckiej, ponieważ na skutek działań niezgodnych z ww. zasadą – działając w pełni świadomie zmierza do wygrania postępowania, co niewątpliwie naruszało interes odwołującego. Odwołujący wniósł o: - unieważnienie czynności zamawiającego o wyborze oferty konsorcjum ECO – ABC Sp. ‎ z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY S.A.; - dokonanie powtórnej oceny ofert oraz podjęcie czynności wykluczenia konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. oraz odrzucenia oferty konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY SA na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp oraz art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w związku z art. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Odwołujący wyjaśnił, że jego interes prawny polegał na tym, że złożona przez niego oferta jest najkorzystniejsza i gdyby zamawiający nie podjął decyzji o wyborze oferty konsorcjum ECO – ABC Sp. z o.o. oraz ECO CLEAN ENERGY S.A., odwołujący byłby wykonawcą przedmiotowego zamówienia. W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów. Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosili wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: ECO-ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. z siedzibą w Bełchatowie. 28 sierpnia 2025 r. zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której przedstawił stanowisko dla wniosku o oddalenie w całości zarzutów odwołania . 1 września 2025 r. wykonawca zgłaszający przystąpienie złożył do akt sprawy pismo procesowe wraz z załącznikami, w którym przedstawił stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania w całości. 2 września 2025 r. odwołujący przedstawił pismo, do którego załączył dowód w postaci zestawienia ilości odpadów przyjętych do unieszkodliwienia, na potwierdzenie dysponowania wolnymi mocami przerobowymi. Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania, złożonych dowodów oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: ECO-ABC Sp. z o.o. z siedzibą w Bełchatowie oraz ECO CLEAN ENERGY S.A. z siedzibą w Bełchatowie (zwanych dalej jako: „przystępujący”), do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego. W związku z tym ww. wykonawca stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego. Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 528 Pzp i skierowała odwołanie na rozprawę. Izba uznała, że odwołujący posiadał interes w uzyskaniu zamówienia oraz mógł ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 Pzp. Izba zaliczyła na poczet materiału dowodowego: 1) dokumentację przekazaną w postaci elektronicznej, zapisaną na płycie CD, przesłaną do akt sprawy przez zamawiającego 29 sierpnia 2025 r., w tym w szczególności: - ogłoszenie o zamówieniu; - specyfikację warunków zamówienia (zwaną dalej nadal: „SWZ”) wraz z załącznikami; - oferty złożone w postępowaniu w ramach zadania nr 1; - wezwanie do złożenia wyjaśnień z 20 czerwca 2025 r. skierowane do przystępującego; - wyjaśnienia przystępującego z 23 czerwca 2025 r. stanowiące odpowiedź na powyżej wskazane wezwanie; - pismo odwołującego z 26 czerwca 2025 r. skierowane do zamawiającego; - wezwanie do złożenia wyjaśnień z 27 czerwca 2025 r. skierowane do przystępującego; - wyjaśnienia przystępującego z 2 lipca 2025 r. stanowiące odpowiedź na powyżej wskazane wezwanie; - informację z 18 lipca 2025 r. o wyborze najkorzystniejszej oferty w zakresie zadania nr 1; 2) załączniki do odwołania: - umowę nr 28/U/2024 zawartą 19 sierpnia 2024 r. pomiędzy zamawiającym, a konsorcjum REMONDIS Medison Sp. z o.o., REMONDIS Medison Rzeszów Sp. z o.o. oraz Szpital Specjalistyczny im. Ducha Świętego w Sandomierzu; - pismo z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego z 6 lipca 2023 r.; - oświadczenie z 17 czerwca 2025 r., złożone przez zarządzającego spalarnią w Sandomierzu w przedmiocie posiadania wolnych mocy przerobowych na potrzeby niniejszego postępowania; - oświadczenie zarządcy instalacji w Sandomierzu z 23 lipca 2025 r.; 3) załączniki do pisma procesowego przystępującego: - zestawienie obrazujące część kontraktów zawartych przez odwołującego z ilością odpadów przyjętych do unieszkodliwiania i porównaniem ich do mocy przerobowych wynikających ‎ z decyzji na unieszkodliwianie odpadów; - pismo przystępującego z 18 czerwca 2025 r.; - dokumentację postępowania ze Świętokrzyskiego Centrum Onkologii w Kielcach, szpitala ‎ w Chmielniku i szpitala w Ostrowcu Świętokrzyskim; - pismo z Ministerstwa Klimatu z 1 lipca 2025 r.; - zestawienie ilości odpadów unieszkodliwionych przez przystępującego w Świętokrzyskim Centrum Onkologii w Kielcach w 2022 r., 2023 r. i 2024 r.; - decyzję na unieszkodliwianie odpadów przez spalarnię w Sandomierzu; 4) złożone wraz z pismem z 2 września 2025 r. przez odwołującego – zestawienie ilości przyjętych do unieszkodliwienia odpadów za miesiąc sierpień i czerwiec; 5) złożony na posiedzeniu przez przystępującego wydruk korespondencji z poczty elektronicznej z 30 czerwca 2025 r. Izba ustaliła co następuje Zamawiający w treści opisu przedmiotu zamówienia, stanowiącego załącznik nr 2 do SWZ w pkt II ppkt 1 określił, że przedmiot zamówienia w zakresie zadania nr 1 stanowi usługa odbioru, transportu i utylizacji odpadów medycznych oznaczonych kodami: 18 01 02*, 18 01 03*, 18 01 06*, 18 01 08*, 18 01 09, 18 01 82*. Odpady te mają pochodzić Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. Św. Rafała w Chęcinach (ul. Czerwona Góra 10) oraz ‎ z Wojewódzkiej Przychodni Specjalistycznej w Kielcach (ul. Jagiellońska 72). Przedmiotem zamówienia były zatem odpady należące do grupy odpadów medycznych, w tym również odpadów zakaźnych oraz niebezpiecznych. Łączna szacunkowa ilość odpadów wytwarzanych przez zamawiającego w okresie trwania umowy to ok. 112 000 kg. Ponadto w pkt II ppkt 8 opisu przedmiotu zamówienia zamawiający wskazał: 8. Zamawiający wymaga wykonania usługi zgodnie z nw. zapisami ustawy o odpadach dotyczącymi tzw. zasady bliskości: Zgodnie z art. 20 ust 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach zakazuje się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone. Zgodnie z art. 20 ust 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych . Wzór formularza ofertowego stanowił załącznik nr 1 do SWZ. W pkt 1.1 tego formularza dla zadania nr 1 zamawiający wskazał: 1.1 . Miejsce unieszkodliwiania odpadów (proszę podać adres spalarni): ………………………………………………………… (pełna nazwa) ………………………………………… (ulica, nr budynku, miejscowość, kod pocztowy, województwo), która to znajduje się w odległości …….. od siedziby Zamawiającego W wyjaśnieniach treści SWZ z 12 czerwca 2025 r. zamawiający udzielił następującej odpowiedzi na pytanie nr 8 (poniżej treść pytania i odpowiedzi): 8 – Dotyczy zadania nr 1 - Zamawiający w Opisie przedmiotu zamówienia SWZ w zakresie Zadanie 1: Odbiór, transport i utylizacja odpadów medycznych wskazał, że zamierza przekazywać do unieszkodliwiania odpady medyczne o szacowanej masie 112,00 Mg w tym odpady medyczne o charakterze zakaźnym o kodach 180102*, 180103* oraz 180182*. Ze względu na odpowiedzialność Zamawiającego (Wytwórcy) za prawidłowe gospodarowanie w/w zakaźnymi odpadami medycznymi stanowiącymi wysokie ryzyko skażenia epidemiologicznego zgodnie z art 20 ust. 2-6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach oraz wywiązania się z obowiązku w zakresie przeprowadzenia rzetelnej oceny ofert już na etapie ich weryfikacji pod względem przestrzegania Ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku ‎ o odpadach wnosimy o oddanie zapisu w WARUNKACH UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU ‎ o treści: „Zamawiający będzie brał pod uwagę zasadę bliskości - zgodnie z art 20 ust. 2-6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach. Oferta wykonawcy, który nie spełnia zasady bliskości zostanie odrzucona, zgodnie z artykułem 226 ust. 1 pkt. 5 PZP.” Brak powyższego zapisu może wiązać się z dokonaniem wyboru oferty wykonawcy ‎ z naruszeniem przepisów dot. tzw. „Zasady Bliskości” wyrażonej w art. 20 Ustawy z dn. 14 grudnia 2012r o odpadach a tym samym prowadzić do zawarcia nieskutecznej umowy. Wyjaśnienie: Zamawiający w Opisie przedmiotu zamówienia SWZ w zakresie Zadanie 1: Odbiór, transport i utylizacja odpadów medycznych , w punkcie 8 wskazał: ,,8. Zamawiający wymaga wykonania usługi zgodnie z nw. zapisami ustawy o odpadach dotyczącymi tzw. zasady bliskości: Zgodnie z art. 20 ust 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. ‎ o odpadach zakazuje się unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone. Zgodnie z art. 20 ust 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych.” Ponadto w Rozdziale VI SWZ Zamawiający określił, że o udzielenie zamówienia mogą się ubiegać Wykonawcy, którzy nie podlegają wykluczeniu na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy Pzp oraz spełniają warunki udziału w postępowaniu, min. dotyczące posiadania aktualnego zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej polegającej na zbieraniu odpadów oraz ich przetwarzaniu wydane przez właściwy organ odpowiednio ze względu na miejsce zbierania odpadów zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14.12.2012 r o odpadach lub dokument potwierdzający spełnienie warunków określone w art. 27 ust 2 pkt 2 –3) ww. ustawy. Zamawiający na etapie badania ofert, dochowując należytej staranności będzie weryfikował informacje otrzymane od Wykonawców, również te dotyczące wykonania usługi zgodnie ‎ z zapisami ustawy o odpadach dotyczącymi tzw. zasady bliskości. Oferta Wykonawcy, który nie spełni w/w zasady zostanie odrzucona . W zakresie zadania nr 1 oferty złożyli odwołujący i przystępujący. Odwołujący w pkt 1.1 formularza ofertowego podał: 1.1 . Miejsce unieszkodliwiania odpadów (proszę podać adres spalarni): Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu (pełna nazwa) ul. Schinzla 13 27-600 Sandomierz (ulica, nr budynku, miejscowość, kod pocztowy, województwo), która to znajduje się w odległości 103km od siedziby Zamawiającego Przystępujący w tym samym punkcie w złożonym formularzu ofertowym natomiast wskazał: 1.1 . Miejsce unieszkodliwiania odpadów (proszę podać adres spalarni): Spalarnia odpadów medycznych i weterynaryjnych (pełna nazwa) ul. Dymarek 7, Kraków, 31-383, woj. małopolskie (ulica, nr budynku, miejscowość, kod pocztowy, województwo), która to znajduje się w odległości 108 km od siedziby Zamawiającego Pismem z 20 czerwca 2025 r. zamawiający wezwał przystępującego na podstawie art. 223 ust. 1 Pzp do wyjaśnień, w których wskazał m. in.: Zwracamy się do Wykonawcy z żądaniem wyjaśnień w zakresie treści złożonej oferty ‎ w postępowaniu w zadaniu nr 1 ,,Odbiór, transport i utylizacja odpadów medycznych”, ‎ a dotyczącej spełniania „zasady bliskości”. W swojej ofercie jako miejsce unieszkodliwiania odpadów wskazaliście Państwo: „Spalarnia odpadów medycznych i weterynaryjnych ul. Dymarek 7, Kraków, 31-383, woj. małopolskie, która to znajduje się w odległości 108 km od siedziby Zamawiającego”. Tym samym spalarnia ta nie spełnia wymogów wskazanych w art. 20 ust. 3 Ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach i w takiej sytuacji „dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych”. (art. 20 ust. 6 Ustawy o odpadach) . Przystępujący pismem z 23 czerwca 2025 r. złożył następujący wyjaśnienia: Zadeklarowane w przedmiotowym postępowaniu, w zakresie zadania nr 1, miejsce unieszkodliwiania odpadów, tj. instalacja termicznego unieszkodliwiania odpadów zlokalizowana w Krakowie (31-383) przy ul. Dymarek 7 spełnia wymogi zasady bliskości opisanej w art. 20 ustawy o odpadach. Jest to najbliżej położona instalacja, posiadającą wolne moce przerobowe, pozwalające unieszkodliwić odpady objęte przedmiotowym zamówieniem. I tak, art. 20 ustawy o odpadach, w którym opisano tzw. zasadę regionalizacji nazywaną „zasadą bliskości”, zakazuje unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych — poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone. Wyjątki od powyższej zasady przewidują ust. 5-6, zgodnie z którymi można nie stosować ustalonej zasady regionalizacji w następujących sytuacjach: a) jeżeli odległość od miejsca wytwarzania odpadów do miejsca stosowania położonego na obszarze innego województwa jest mniejsza niż odległość do miejsca stosowania położonego na obszarze tego samego województwa; b) na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych. To właśnie wyjątkiem związanym z brakiem wolnych mocy przerobowych mamy do czynienia w przedmiotowym postępowaniu. Powszechnie wiadomym jest bowiem, że na obszarze województwa świętokrzyskiego nie ma wystarczających mocy przerobowych pozwalających unieszkodliwić odpady medyczne wytworzone w województwie. Brak mocy przerobowych ‎ w województwie świętokrzyskim nie jest zjawiskiem nowym, a występuje o wielu lat i trwa nadal. Potwierdzają to m. in. pisma Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego wskazujące, że funkcjonująca w województwie świętokrzyskim instalacja do unieszkodliwiania odpadów nie ma zdolności przerobowych: a) ŚO-VI.706.48.2023 z 26 października 2023 r., b) ŚO-V.706.3.2023 z 15 lutego 2023 r., c) ŚO-VI.706.64.2022 z 26 lipca 2022 r., d) ŚO-VI.706.2.2022 z 18 stycznia 2022 r. (…) Podsumowując opisane powyżej okoliczności, należy uznać, że zaoferowane przez konsorcjum firm "ECO-ABC" Sp. z o. o. i ECO CLEAN ENERGY S.A. miejsce unieszkodliwiania odpadów spełnia wymogi zasady bliskości opisanej w art. 20 ustawy ‎ o odpadach. Instalacja w Krakowie jest najbliżej położoną spalarnią względem miejsca wytwarzania odpadów, posiadającą niezbędne wolne moce przerobowe, pozwalające unieszkodliwić odpady medyczne objęte zamówieniem . Pismem z 26 czerwca 2025 r. odwołujący złożył wyjaśnienia, w których stwierdził: W odpowiedzi na otrzymane pismo z dnia 24.06.2025r. w sprawie złożenia wyjaśnień do oferty Wykonawcy, konsorcjum firm: REMONDIS Medison Sp. z o.o. oraz Szpital Specjalistyczny Ducha Świętego w Sandomierzu gwarantuje, że przez cały okres trwania przyszłej umowy zakładana w postępowaniu ilość odpadów przewidziana w zadaniu nr 1 będzie utylizowana na terenie spalarni w Szpitalu Specjalistycznym Ducha Świętego w Sandomierzu . Pismem z 27 czerwca 2025 r. zamawiający po raz kolejny wezwał przystępującego na podstawie art. 223 ust. 1 Pzp do wyjaśnień, w których wskazał m. in.: W związku z udzieloną przez Państwa odpowiedzią z dnia 23.06.2025 roku Zamawiający zwrócił się do Departamentu Rolnictwa, Klimatu i Środowiska Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego z prośbą o informacje w zakresie ilości odpadów medycznych wytwarzanych na terenie województwa świętokrzyskiego oraz mocy przerobowych instalacji służących do unieszkodliwiania odpadów medycznych zlokalizowanych na terenie województwa świętokrzyskiego. W odpowiedzi otrzymaliśmy informację, że funkcjonująca ‎ w województwie instalacja do termicznego przekształcania odpadów medycznych ‎ i weterynaryjnych zlokalizowana przy ul. Schinzla 13 w Sandomierzu posiada wolne moce przerobowe do unieszkodliwienia zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych. (…) W związku z powyższym prosimy o wyjaśnienie, czy zwróciliście się Państwo do spalarni przy Szpitalu Specjalistycznym Ducha Świętego w Sandomierzu z zapytaniem o możliwości przyjęcia odpadów celem ich unieszkodliwienia i czy spalarnia gwarantuje, że przez cały okres trwania przyszłej umowy zakładana w postępowaniu ilość odpadów będzie utylizowana na terenie ich spalarni w województwie świętokrzyskim oraz o przedstawienie dowodów na tę okoliczność . W odpowiedzi na powyżej opisane wezwanie przystępujący pismem z 2 lipca 2025 r. złożył następujący wyjaśnienia: Konsorcjum firm ”ECO-ABC” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz ECO CLEAN ENERGY Spółka Akcyjna (dalej: Konsorcjum) zwróciło się do prowadzącego instalację ‎ w Sandomierzu z zapytaniem o możliwość przyjęcia odpadów objętych przedmiotowym zamówieniem, wytworzonych przez zamawiającego w ramach zadania nr 1. Do dnia złożenia wyjaśnień, tj. do 02.07.2025 r. do godz. 12:00, operator instalacji nie udzielił odpowiedzi na zadane przez Konsorcjum zapytanie, co jest jednoznaczne z brakiem możliwości przyjęcia odpadów, czyli brakiem niezbędnych mocy przerobowych. Z uwagi na brak udostępnienia pisma Konsorcjum nie może odnieść się merytorycznie do informacji udzielonej przez Departament Rolnictwa, Klimatu i Środowiska Urzędu Marszałkowskiego Województwa Świętokrzyskiego. Nie mniej jednak na podstawie informacji opisanych przez Państwa w ww. wezwaniu, zwracam uwagę na wadliwy sposób w jaki Urząd Marszałkowski próbuje ustalić stan faktyczny. Chodzi o rozmowę telefoniczną z pracownikiem spalarni, która obiektywnie rzecz biorąc nie może być podstawą do oceny posiadania mocy przerobowych. Pracownik spalarni, pracownik fizyczny nie ma wiedzy jakie zobowiązania zostały podjęte dla danej instalacji i w jakim okresie będą one obowiązywały, przez co nie może on w obiektywny sposób ocenić posiadanych mocy przerobowych. W przypadku potwierdzenia przez Konsorcjanta Remondis mocy przerobowych spalarni ‎ w Sandomierzu wskazuję,że podmiot ten właściwie do każdego postępowania, prowadzonego przez Wytwórców zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych ‎ w województwie świętokrzyskim, składa podobne oświadczenia. Oświadczenia te nie potwierdzają jednak prawdziwego stanu, który opisaliśmy w wyjaśnianiach z dnia 23.06.2025 r., dlatego raz jeszcze zwracam uwagę na fakty. (…) Podsumowując, jedynie zaoferowane przez Konsorcjum miejsce unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych wytworzonych w ramach zadania nr 1 przedmiotowego postępowania, spełnia wymogi zasady bliskości. Instalacja w Krakowie jest najbliżej położoną spalarnią względem miejsca wytwarzania odpadów, posiadającą niezbędne wolne moce przerobowe, pozwalające unieszkodliwić odpady medyczne objęte zamówieniem . 18 lipca 2025 r. zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty w zakresie zadania nr 1. Za najkorzystniejszą została wybrana oferta przystępującego. Oferta odwołującego została sklasyfikowana na drugim miejscu w rankingu. Treść przepisów dotyczących zarzutów w obu odwołaniach: - art. 226 ust. 1 pkt 5 i 7 Pzp – Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…) 5) jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia; (…) 7) została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ; - art. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji – 1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. 2. Czynami nieuczciwej konkurencji są w szczególności: 1) wprowadzające w błąd oznaczenie przedsiębiorstwa; 2) fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia geograficznego towarów albo usług; 3) wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub usług; 4) naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa; 5) nakłanianie do rozwiązania lub niewykonania umowy; 6) naśladownictwo produktów, pomawianie lub nieuczciwe zachwalanie, utrudnianie dostępu do rynku; 7) przekupstwo osoby pełniącej funkcję publiczną; 8) nieuczciwa lub zakazana reklama; 9) organizowanie systemu sprzedaży lawinowej; 10) prowadzenie lub organizowanie działalności w systemie konsorcyjnym; 11) nieuzasadnione wydłużanie terminów zapłaty za dostarczane towary lub wykonane usługi; 12) działanie w zakresie usług pośrednictwa internetowego i wyszukiwarek internetowych ‎ w rozumieniu art. 2 pkt 2 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1150 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie propagowania sprawiedliwości i przejrzystości dla użytkowników biznesowych korzystających z usług pośrednictwa internetowego (Dz. Urz. UE L 186 z 11.07.2019, str. 57), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/1150”, naruszające przepisy tego rozporządzenia . Izba zważyła co następuje. Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. W zakresie pierwszego zarzutu Izba na wstępie ustaliła, że w województwie świętokrzyskim wytwarzane jest rocznie ponad 3 600 ton odpadów medycznych ‎ i weterynaryjnych „podlegających zasadzie bliskości”, a moce przerobowe jedynej spalarni obsługującej tego typu odpady, działającej w tym w województwie wynoszą ok. 1 200 ton. Skład orzekający zdecydował się poczynić powyżej opisane ustalenie, ponieważ wynikało ono z okoliczności bezspornych. Twierdzenie w tym zakresie podniósł zamawiający, wynikało ono również za stanowiska przystępującego, a odwołujący tego twierdzenia nie kwestionował. Zgodnie natomiast z art. 533 ust. 2 Pzp gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, Izba, mając na uwadze wynik całej rozprawy, może fakty te uznać za przyznane. Konsekwencją powyżej przedstawionego ustalenia było stwierdzenie wskazujące, że ponad 2/3 odpadów medycznych wytworzonych w województwie świętokrzyskim musi być utylizowanych poza granicami województwa czyli przy zastosowaniu wyjątku od zasady bliskości wynikającego z art. 20 ust 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach: Dopuszcza się unieszkodliwienie zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych na obszarze województwa innego niż to, na którym zostały wytworzone, ‎ w najbliżej położonej instalacji, w przypadku braku instalacji do unieszkodliwiania tych odpadów na obszarze danego województwa lub gdy istniejące instalacje nie mają wolnych mocy przerobowych . Odwołujący w formularzu ofertowym jako miejsce unieszkodliwiania odpadów wskazał jedyną spalarnię działającą na terenie województwa świętokrzyskiego, która jest zarządzana przez członka konsorcjum odwołującego. Ponadto odwołujący nie przedstawił stanowiska, które uprawdopodabniałoby w jaki sposób wskazana przez niego instalacja (jedyna na terenie województwa świętokrzyskiego) radzi sobie z unieszkodliwianiem całości odpadów medycznych wytwarzanych w na terenie województwa w ujęciu rocznym (zamówienie ‎ w zakresie zadania nr 1 ma być realizowane przez 12 miesięcy, stąd Izba uznała, że posługiwanie się w tym wypadku rocznym okresem czasu było adekwatne). Stąd mając na uwadze powyżej opisane informacje można było wysnuć dwa wnioski: - albo nieprawdziwe były dane wskazujące, że jedyna działająca na terenie województwa świętokrzyskiego instalacja utylizująca odpady medyczne jest w stanie „przerobić” tylko ok. 1/3 całości wytworzonych odpadów; - albo pozostała część odpadów medycznych wytwarzanych na terenie województwa świętokrzyskiego (czyli de facto większość), przekraczająca moce przerobowe instalacji będącej w dyspozycji odwołującego, jest utylizowana w instalacjach mieszczących się poza terenem tego województwa. Pierwszy z powyżej opisanych wniosków Izba odrzuciła ze względów opisanych wcześniej tj. informacje przedstawione przez zamawiającego okazały się bezsporne i skład orzekający w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie znalazł powodów, aby ich kwestionować. Tym samym, siłą rzeczy, skład orzekający doszedł do przekonania, że ‎ w praktyce ok. 2/3 odpadów medycznych wytwarzanych rocznie na terenie województwa świętokrzyskiego utylizowanych jest w instalacjach położonych poza tym województwem. Praktykę tą Izba oceniła jako wynikającą z okoliczności obiektywnych. Ponadto w trakcie postępowania odwoławczego nie zostały złożone dowody, które potwierdzałyby, że wykonawcy będący w sytuacji przystępującego, czyli przekazujący odpady medyczne z terenu województwa świętokrzyskiego do instalacji zlokalizowanych na terenie innych województw, byli karani przez właściwe organy za naruszenie zasady bliskości wynikającej z ustawy ‎ o odpadach. Dodatkowo przystępujący na rozprawie potwierdził, że na niego nie były nakładane kary związane z naruszeniem tej zasady. Co więcej jak wynika z wyroku z 21 października 2024 r. w sprawie o sygn. akt 3503/24 przepisy ustawy o odpadach przewidują odpowiedzialność karną i kary administracyjne za nieprzestrzeganie przepisów dotyczących unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i zakaźnych odpadów weterynaryjnych – poza obszarem województwa, na którym zostały wytworzone, o czym stanowi Dział X Przepisy karne i administracyjne kary pieniężne, a mianowicie na treść art. 171 oraz art. 172 ustawy ‎ o odpadach (…) Z kolei zgodnie z art. 193 Orzekanie w sprawach, o których mowa w następuje na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. z 2022 r. ). A co za tym idzie, weryfikacja czy Uczestnik postępowania w sposób prawidłowy stosuje przepisy o odpadach nie leży w kompetencjach Krajowej Izby Odwoławczej W ocenie składu orzekającego w takich sytuacjach jak ta należy stosować indywidualne podejście, które uwzględni wszystkie okoliczności składające się na stan faktyczny sprawy oraz pozwoli w stopniu możliwie jak najszerszym pogodzić zasadę bliskości wynikającą ‎ z ustawy o odpadach z zasadą uczciwej konkurencji wynikającą z Pzp. Zasada bliskości nie wyklucza działania zasady uczciwej konkurencji zatem jest możliwe działanie, które te zasady może pogodzić. W tym celu konieczna jest analiza stanu faktycznego danej sprawy. ‎ W okolicznościach przedmiotowej sprawy Izba uznała, że nie można było uznać, że oferta przystępującego powinna zostać odrzucona jako niezgodna z warunkami zamówienia ‎ w związku z naruszeniem zasady bliskości. Warto było również podkreślić argumentację wynikającą z wyroku z 23 września 2024 r. o sygn. akt KIO 3244/24, w którym Izba stwierdziła: W sytuacji gdy ofertę w postępowaniu składa podmiot prowadzący jedyną instalację na terenie województwa zachodzą uzasadnione obawy o możliwość ograniczenia konkurencji wyłącznie do tego podmiotu. Wskazuje na to również obecne odwołanie. Ocena stanu faktycznego wynikającego z prowadzonej w Sandomierzu spalarni miała już swój wyraz w wyroku KIO 702/23, dotyczącym odwołania konsorcjum w składzie z zarządzającym spalarnią. Tam również skład orzekający dostrzegł konsekwencje zarzutów naruszenia zasady bliskości określonej w art. 20 ust. 6 ustawy o odpadach, wskazując na możliwość podejmowania decyzji co do sposobu wykorzystania spalarni, tak aby zapewnić sobie uzyskanie i realizację zamówień. Dopuszczenie do monopolizacji postępowań przez podmioty prowadzące instalacje nie może być niczym tłumaczone . Ponadto ww. orzeczeniu Izba wskazała również, że nie było możliwe stwierdzenie naruszenia zasady bliskości, wyłącznie w oparciu o oświadczenia złożone w ofertach. Z jednej strony, nie mogło rodzić negatywnych skutków dla konsorcjum (…) oświadczenie konkurenta ‎ o zarezerwowaniu dla zamawiającego mocy przerobowych. Skoro inni wykonawcy nie mają możliwości zawarcia umowy ze spalarnią, na co wskazywali przystępujący i zamawiający, to oświadczenie to miało wyłącznie znaczenie dla oferty odwołującego. Z drugiej strony zamawiający powinien mieć na uwadze ograniczenia wynikające z możliwości tej spalarni. Zamawiający nie wymagał przedstawienia w ofercie informacji o dostępnych mocach przerobowych, co w zasadzie uniemożliwiało stwierdzenie ponad wszelką wątpliwość, iż odpady wyprodukowane w ramach obecnego zamówienia będą mogły być przekazane ‎ w całości do spalarni w Sandomierzu przez cały okres świadczenia usługi. Sama deklaracja wykonawcy ubiegającego się o zamówienie nie miała rozstrzygającego znaczenia. Istotne ‎ w ocenie składu orzekającego były informacje z Urzędu Marszałkowskiego, określające ilości odpadów wytwarzanych na terenie województwa, jak również moc przerobową spalarni, jako niewystarczającą dla odebrania wszystkich produkowanych na terenie województwa odpadów medycznych . Mając na uwadze potrzebę uwzględnienia zmieniających się uwarunkowań realizacji usługi, na które wpływ ma ustalenie stopnia w jakim istniejąca na terenie województwa instalacja posiada już wykorzystane moce przerobowe, nie jest możliwe stwierdzenie, iż odpady nie będą musiały być kierowane do innych instalacji z poszanowaniem przepisów właściwych. Sam odwołujący potwierdził, iż spalarnia jaką posiada na terenie województwa (jedyna) nie posiada wystarczających mocy przerobowych dla ilości odpadów medycznych i weterynaryjnych wytwarzanych na terenie województwa, a tym samym jej wskazanie nawet w jego ofercie nie przesądzało, iż w trakcie świadczenia usługi nie zajdzie konieczność przekazania odpadów do innej instalacji . Cytowany obszernie powyżej wyrok w sprawie o sygn. akt KIO 3244/24 należało potraktować jako wyjątkowo adekwatny, ponieważ dotyczył analogicznej sytuacji, tj. zamawiającym był podmiot mający siedzibę na terenie województwa świętokrzyskiego, a odwołujący ‎ i przystępujący byli właściwie tożsami – z tym zastrzeżeniem, że odwołujący w tamtej sprawie działał w konsorcjum, które obejmowało jeszcze jeden podmiot. Co więcej w wymienionym ‎ w ww. orzeczeniu, wyroku z 27 marca 2023 r. sprawie o sygn. akt KIO 703/23 wskazano: Izba nie podziela wynikającej ze stanowiska Odwołującego tezy, zgodnie z którą już sam fakt, że jedyna instalacja zlokalizowana w województwie świętokrzyskim znajduje się w jego dyspozycji powoduje, że tylko oferta Odwołującego może być uznana za zgodną z przepisami i warunkami zamówienia, a inni wykonawcy z zasady nie mogą skutecznie ubiegać się ‎ o udzielenie przedmiotowego zamówienia. Gdyby rozumieć zasadę bliskości tak jak to robi Odwołujący, oznaczałoby to, że Odwołujący miałby faktyczny monopol na odbiór i unieszkodliwianie odpadów wytworzonych na terenie województwa świętokrzyskiego. Okoliczność, że Odwołujący może gospodarować mocami przerobowymi swojej instalacji w sposób umożliwiający mu realizację zamówienia nie świadczy o tym, że instalacja generalnie ma wolne moce przerobowe . Nie bez znaczenia pozostawał również fakt związany z niewielką różnicą pomiędzy odległościami spalarni wskazanych przez odwołującego i przystępującego w stosunku do siedziby zamawiającego. Zgodnie z oświadczeniami zawartymi w formularzach ofertowych tych podmiotów spalarnia wskazana przez odwołującego miała się znajdować w odległości 103 km od siedziby zamawiającego, a spalarnia wymieniona przez przystępującego ‎ w odległości 108 km. Różnica w odległości była zatem nieznaczna, przez co nie można było zakładać, że ryzyka związane z przewożeniem odpadów diametralnie się zwiększą. Do uwzględnienia odwołania nie doprowadziły również dowody przedstawione przez odwołującego. Dowody załączone do odwołania zostały pominięte w związku z argumentacją przedstawioną powyżej, wynikającą z cytowanych orzeczeń w tym przede wszystkim ‎ z orzeczenia w sprawie o sygn. akt KIO 3244/24. Z podobnych względów Izba pominęła również dowód złożony wraz pismem z 2 września 2025 r., tj. zestawienie ilości przyjętych do unieszkodliwienia odpadów za miesiąc sierpień i czerwiec. Poza tym skład orzekający stwierdził, że przedmiotowy dowód okazał się nieprzydatny, ponieważ nie uwzględniał informacji o kodach odpadów, tylko zawierał generalne informacje o ilościach odpadów przyjętych do unieszkodliwienia w instalacji zarządzanej przez Szpital Specjalistyczny Świętego Ducha w Sandomierzu w wybranych miesiącach z podziałem na ilość odpadów pochodzących od podmiotów, które je wytworzyły. Opis przedmiotu zamówienia ‎ w postępowaniu obejmował odpady medyczne o określonych kodach, zatem brak informacji w dowodzie odnośnie odpadów o określonych kodach czynił ten środek dowodowy bezużytecznym. Z powyżej opisanych powodów Izba oddaliła zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 5 Pzp podniesiony w pkt I petitum odwołania. W ramach drugiego zarzutu odwołujący wskazywał, że oferta przystępującego powinna zostać odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w związku z art. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z uwagi na to, że oferta złożona została w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, albowiem przystępujący miał świadomie naruszyć interes innego przedsiębiorcy tj. Szpitala Specjalistycznego Ducha Świętego ‎ w Sandomierzu – konsorcjanta odwołującego przez wprowadzenie w błąd zamawiającego ‎ w piśmie z 2 lipca 2025 r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie zamawiającego z 27 czerwca 2025 r. przez wskazanie, że przystępujący zwracał się do spalarni w Sandomierzu ‎ z pismem o udzielenie informacji czy posiada ona wolne moce przerobowe. W zakresie tego zarzutu skład orzekający wziął pod uwagę złożony ostatecznie na posiedzeniu przez przystępującego dowód w postaci wydruku korespondencji z poczty elektronicznej z 30 czerwca 2025 r. Z dowodu tego wynikało, że przystępujący 30 czerwca 2025 r. wysłał informację na nieprawidłowy adres instalacji w Sandomierzu, tj. na adres s.. Tymczasem prawidłowy adres placówki to . Tym samym ustalone w ten sposób okoliczności sprawy wskazywały, że przystępujący posłużył się nieprawidłowym adresem poczty elektronicznej, stąd do instalacji w Sandomierzu nie dotarło zapytanie ze strony przystępującego. Ponadto, jak słusznie argumentował zamawiający, z okoliczności przedstawionej przez odwołującego wskazującej, że przystępujący nie zwrócił się z zapytaniem o możliwość zawarcia umowy konsorcjum oraz z pytaniem w kwestii mocy przerobowych spalarni na potrzeby postępowania, nie wynikało, że czyn ten może zostać uznany za działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami zagrażające lub naruszające interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Brak podjęcia współpracy z konkurentem (i to w trakcie toczącego się postępowania) czy fakt znany przystępującemu i zamawiającemu, tj. złożenie przez odwołującego w ramach postępowania oświadczenia o wolnych mocach przerobowych nie świadczył o udowodnieniu przez odwołującego zaistnienia czynu nieuczciwej konkurencji. Aby doszło do popełnienia czynu nieuczciwej konkurencji, niezbędne jest kumulatywne spełnienie następujących przesłanek: - działanie poddane ocenie musi zostać podjęte w związku z działalnością gospodarczą; - czyn ten musi być sprzeczny z prawem lub dobrymi obyczajami; - działanie to musi zagrażać interesowi innego przedsiębiorcy lub klienta lub naruszać go. Żadna z powyżej wymienionych przesłanek nie została przez odwołującego wykazana, zatem Izba oddaliła zarzut naruszenia art. 226 ust. 1 pkt 7 Pzp w związku z art. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, wskazany w pkt II petitum odwołania. W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie podlegało oddaleniu i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze Pzp orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 i 575 Pzp oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. b) w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), zaliczając na poczet kosztów postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania oraz koszt poniesiony przez zamawiającego z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Jednocześnie Izba zasądziła od odwołującego na rzecz zamawiającego koszty związane z wynagrodzeniem pełnomocnika (na podstawie rachunku złożonego na rozprawie).

Przewodniczący: ……………………..…………