Postanowienie KIO 5376/25 z 20 stycznia 2026 r.

Uzasadnienie

Gmina Lubniewice z siedzibą w Lubniewicach („Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.), zwanej dalej: „Pzp”, którego przedmiotem jest „Odbiór i transport zmieszanych i segregowanych odpadów komunalnych zebranych od właścicieli nieruchomości zamieszkałych w Gminie Lubniewice od 1 stycznia 2026 r. do 30 czerwca 2027 r.”, nr referencyjny postępowania: IN.271.04.2025, zwane dalej „Postępowaniem”.

Postępowanie prowadzone jest w trybie podstawowym bez możliwości przeprowadzenia negocjacji. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 7 listopada 2025 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2025/BZP 00521694.

Szacunkowa wartość zamówienia nie przekracza kwot wskazanych w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp dla zamówień klasycznych na usługi.

1 grudnia 2025 r. wykonawca Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „LS-PLUS” sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu (zwany także „Odwołującym”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dotyczące Postępowania.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie przepisów Pzp poprzez dokonanie 24 listopada 2025 r. wyboru jako oferty najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o zamówienie: EKO - WEST sp. z o.o. oraz SELKO WYWÓZ ODPADÓW sp. z o.o. (zwani dalej łącznie „Konsorcjum”) podczas gdy złożone przez Konsorcjum podmiotowe środki dowodowe nie potwierdzają i nie wykazują spełnienia ustanowionego w Postępowaniu kryterium kwalifikacji dotyczącego doświadczenia minimalnego, a ze względu na przebieg Postępowania, nieodzowne pozostaje zastosowanie procedury sanacyjnej wynikającej z art. 128 ust. 1 Pzp, celem umożliwienia Konsorcjum uchylenia tej nieprawidłowości, której nieusunięcie stanowiłoby o nieodzowności odrzucenia oferty tego wykonawcy na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2) lit. b) i c) Pzp (zarzut podstawowy); a nadto wskazał, że nieodzowne pozostaje unieważnienie Postępowania na podstawie art. 255 pkt 6 Pzp jako obarczonego wadą kwalifikowaną (zarzut ewentualny postawiony na wypadek odrzucenia przez Izbę odwołania w zakresie zarzutu podstawowego albo oddalenia przez Izbę odwołania w zakresie zarzutu podstawowego, z tej przyczyny, że Izba uzna, iż warunek udziału w Postępowaniu [w tym z powodu skonfigurowania przedmiotu i zakresu zamówienia objętego Postępowaniem] należy interpretować w ten sposób, że jego spełnienie może nastąpić również poprzez powołanie się przez wykonawcę na usługę ograniczoną zakresowo tj. polegającą na odbiorze, transporcie i przekazywaniu odpadów do zagospodarowania [bez konieczności zapewnienia instalacji przez wykonawcę, lecz zapewnianej przez zamawiającego]).

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu: unieważnienia czynności wyboru oferty Konsorcjum z dnia 24 listopada 2025 r., ponownego badania i oceny ofert, w tym zastosowania względem Konsorcjum procedury wynikającej z art. 128 ust. 1 Pzp, celem umożliwienia Konsorcjum wykazania posiadania doświadczenia minimalnego niezbędnego na potrzeby spełnienia kryterium kwalifikacji ustanowionego w Postępowaniu (zarzut podstawowy) oraz unieważnienia Postępowania na podstawie art. 255 pkt 6 Pzp (zarzut ewentualny).

Odwołujący wskazał, że jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w obszarze usług związanych z odpadami, tj. pozostającym w bezpośrednim związku z przedmiotem zamówienia. Odwołujący złożył w Postępowaniu ofertę, która ulokowała się na drugim miejscu rankingowym. Jednocześnie Odwołujący kwestionuje czynności i zaniechania Zamawiającego dotyczące wyboru jako najkorzystniejszej oferty. Uwzględnienie zarzutu podstawowego wprost i bezpośrednio uchyla czynność wyboru oferty Konsorcjum jako najkorzystniejszej, jak również skutkuje możliwością odrzucenia jej w toku Postępowania, na skutek podjęcia dalszych czynności weryfikacyjnych i badawczych. W świetle wiedzy rynkowej Odwołującego EKO-WEST sp. z o.o. nie legitymuje się doświadczeniem zgodnym z kryterium kwalifikacji ustanowionym w Postępowania, jednakże antycypowanie wskazanej kwestii pozostaje bez znaczenia dla Odwołania.

Odwołujący wskazał, że w przypadku uwzględnienia zarzutu ewentualnego, ze względu na specyfikę usług objętych przedmiotem zamówienia w ramach Postępowania, Zamawiający będzie musiał ponowić postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, a w rezultacie Odwołujący będzie miał możliwość uzyskania go w ramach ponowionego postępowania o udzielenie zamówienia.

Odwołujący wskazał, że może ponieść szkodę albowiem Zamawiający z naruszeniem przepisów Pzp dokonał wyboru jako najkorzystniejszej oferty Konsorcjum, co samoistnie generuje po stronie Odwołującego poniesienie kosztów związanych z udziałem w Postępowaniu, w którym na skutek naruszeń przepisów zamówienie ma zostać udzielone konkurentowi. Szkoda Odwołującego może mieć większy wymiar albowiem gdyby nie naruszenie przepisów Pzp, Odwołujący miałby możliwość uzyskania zamówienia i osiągniecia przychodów z tytułu świadczenia usług.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów. 3 grudnia 2025 r. Konsorcjum zgłosiło przystąpienie do postępowania odwoławczego w charakterze uczestnika postępowania po stronie Zamawiającego. Konsorcjum złożyło także wniosek o oddalenie odwołania jako w całości bezzasadnego.

8 stycznia 2026 r. Zamawiający wniósł pismo, w treści którego oświadczył, że „nie ustosunkował się do zarzutów”.

14 stycznia 2026 r. Konsorcjum wniosło pismo z przedstawieniem dodatkowej argumentacji za oddaleniem odwołania.

19 stycznia 2026 r. Odwołujący złożył pismo procesowe, w treści którego zawarł oświadczenie o cofnięciu odwołania wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje

Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego przez Konsorcjum do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie Zamawiającego. W związku z tym wyżej wymieniony wykonawca stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Art. 520 ust. 2 Pzp stanowi, że cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

W niniejszej sprawie Odwołujący w piśmie z dnia 19 stycznia 2026 r. jednoznacznie oświadczył, że cofa odwołanie wniesione w sprawie o sygn. akt KIO 5376/25. Cofnięcie odwołania nastąpiło na dzień przed wyznaczonym terminem posiedzenia z udziałem stron i uczestników postępowania.

Jak podkreśla się w doktrynie, odwołujący jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Weryfikacji podlega wyłącznie formalna skuteczność złożenia oświadczenia o jego cofnięciu. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do zastosowania tego przepisu. Odwołujący skutecznie wycofał odwołanie, co rodzi konieczność umorzenia postępowania odwoławczego. Tym samym Izba na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp w zw. z art. 520 Pzp postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 557 Pzp w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.

W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze zostało umorzone w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego. W konsekwencji zastosowanie znalazł § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Mając na względzie powyższe, Izba nakazała zwrócić na rzecz Odwołującego 90 % kwoty wpisu uiszczonego od odwołania. Odwołujący uiścił wpis w wysokości 7 500 zł, a zatem do zwrotu pozostaje kwota 6 750 zł.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.