Postanowienie KIO 5355/25

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 5355/25 POSTANOWIENIE Warszawa, 20 stycznia 2026 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący: Michał Rozbiewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału Stron i uczestników postępowania odwoławczego 20 stycznia 2026 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 1 grudnia 2025 r. przez wykonawcę L.K. prowadzącego w Zielonce działalność gospodarczą pod firmą L.K. Firma Usługowo – Handlowo - Produkcyjna w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Powiat Brzozowski z siedzibą w Brzozowie przy udziale wykonawcy S.P. prowadzącego w Niebocku działalność gospodarczą pod firmą Firma Usługowo-Handlowa „Sławex” S.P. – uczestnika postępowania po stronie zamawiającego postanawia: 1. Umorzyć postępowanie odwoławcze. 2. Nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz ‎ odwołującego L.K. prowadzącego w Zielonce działalność gospodarczą pod firmą L.K. Firma Usługowo – Handlowo - Produkcyjna kwoty 9 000 zł (słownie: dziewięć tysięcy złotych), stanowiącej 90 % kwoty wpisu uiszczonego przez odwołującego od odwołania. Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych . Przewodniczący: ………………….......................

‎ Sygn. akt: KIO 5355/25 Uzasadnienie Powiat Brzozowski z siedzibą w Brzozowie („Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.), zwanej dalej: „Pzp”, którego przedmiotem jest „Budowa chodników dla pieszych w ciągu dróg powiatowych”, numer referencyjny postępowania: ZP.272.17.2025 , zwane dalej „Postępowaniem”. Postępowanie podzielone jest na części. Postępowanie prowadzone jest w trybie podstawowym bez możliwości przeprowadzenia negocjacji. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 22 października 2025 r. w Biuletynie Zamówień Publicznych pod numerem 2025/BZP 00489672. Szacunkowa wartość zamówienia nie przekracza kwot wskazanych w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp dla zamówień klasycznych na roboty budowlane. 1 grudnia 2025 r. wykonawca Leszek Kochanowicz prowadzący w Zielonce działalność gospodarczą pod firmą L.K. Firma Usługowo – Handlowo - Produkcyjna (zwany także „Odwołującym”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dotyczące części 2 Postępowania. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów: 1. art. 226 ust. 1 pkt 3 Pzp w zw. z art. 224 ust. 3 pkt 4 Pzp oraz w zw. z przepisami ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę oraz rozporządzeń określających wysokość wynagrodzenia minimalnego poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy S.P. prowadzącego w Niebocku działalność gospodarczą pod firmą Firma Usługowo-Handlowa „Sławex” S.P. (dalej także jako „Sławex”) mimo iż oferta ta pozostaje niezgodna z przepisami Pzp w zakresie, w jakim zakłada wypłatę na rzecz pracowników realizujących zamówienie wynagrodzenia w wysokości niższej niż wynikająca z przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę i aktów do niej wykonawczych; 2. art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 Pzp oraz w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Sławex, mimo iż złożone przez tego wykonawcę wyjaśnienia ceny nie potwierdzają rynkowego charakteru zaoferowanej ceny, a w zakresie części kosztów (w tym przede wszystkim kosztu pracy) wprost potwierdzają niedoszacowanie ceny ofertowej poprzez zastosowanie stawki roboczogodziny pracy wyliczonej według nieaktualnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za prace. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu: unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w części 2 Postępowania, powtórzenia czynności badania i oceny ofert w części 2 Postępowania oraz dokonania w ramach tego badania czynności odrzucenia oferty Sławex. Ponadto Odwołujący domagał się zasądzenia od Zamawiającego na jego rzecz kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Odwołujący wskazał, że ma interes w rozstrzygnięciu niniejszego postępowania odwoławczego na jego korzyść. Jego oferta została sklasyfikowana na drugiej pozycji listy rankingowej. Odrzucenie oferty konkurenta, która została wybrana jako najkorzystniejsza – czego Odwołujący domaga się odwołaniem – mogłoby pozwolić uzyskać Odwołującemu zamówienie. Odwołujący uznał, że w wyniku działań i zaniechań Zamawiającego utracił możliwość realizacji zamówienia (z uwagi na wybór oferty innego wykonawcy jako najkorzystniejszej, wbrew obowiązującym przepisom prawa). W jego ocenie to jego oferta powinna zostać wybrana jako najkorzystniejsza. Gdyby Zamawiający sprostał obowiązkom wynikającym z Pzp, to oferta złożona przez Odwołującego byłaby ofertą najkorzystniejszą. Szkoda, którą może ponieść Odwołujący w wyniku zaskarżonych czynności Zamawiającego ma odpowiadać co najmniej zyskowi, jaki uzyskałby Odwołujący, gdyby realizował zamówienie. W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów. 4 grudnia 2025 r. wykonawca Sławex zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego oraz wniósł o oddalanie odwołania. 5 stycznia 2026 r. Zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie, w treści której przedstawił stanowisko przemawiające za utrzymaniem w mocy dokonanych przezeń czynności. 19 stycznia 2026 r. Odwołujący złożył pismo procesowe, w treści którego zawarł oświadczenie o cofnięciu odwołania. Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego przez wykonawcę Sławex do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie Zamawiającego. W związku z tym wyżej wymieniony wykonawca stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego. Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Art. 520 ust. 2 Pzp stanowi, że cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby. Odwołujący w piśmie z dnia 19 stycznia 2026 r. jednoznacznie oświadczył, że cofa odwołanie wniesione w niniejszej sprawie. Cofnięcie odwołania nastąpiło na dzień przed wyznaczonym terminem posiedzenia z udziałem stron i uczestników postępowania. Jak podkreśla się w doktrynie, odwołujący jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Weryfikacji podlega wyłącznie formalna skuteczność złożenia oświadczenia o jego cofnięciu. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania. Zgodnie z art. 568 pkt 1 Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania. W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do zastosowania tego przepisu. Odwołujący skutecznie wycofał odwołanie, co rodzi konieczność umorzenia postępowania odwoławczego. Tym samym Izba na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp w zw. z art. 520 Pzp postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego. Zgodnie z art. 557 Pzp w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze zostało umorzone w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego. W konsekwencji zastosowanie znalazł § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437). Mając na względzie powyższe, Izba nakazała zwrócić na rzecz Odwołującego 90 % kwoty wpisu uiszczonego od odwołania. Odwołujący uiścił wpis w wysokości 10 000 zł, a zatem do zwrotu pozostaje kwota 9 000 zł. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. Przewodniczący: ………………….......................