Postanowienie KIO 1323/26 z 21 kwietnia 2026 r.

Uzasadnienie

Zamawiający, Zarząd Dróg i Utrzymania Miasta w Piotrkowie Trybunalskim prowadzi, w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. Modernizacja oświetlenia ulicznego w Mieście Piotrków Trybunalski, wewnętrzny identyfikator DOP.33OO.7.2026. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Suplemencie do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej w dniu 13 marca 2026 r., pod nr: 2026/S 51-175703. Wartość szacunkowa zamówienia przekracza progi unijne.

W dniu 23 marca 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy Lena Lighting S.A. w Środzie Wielkopolskiej wobec treści ogłoszenia o zamówieniu i dokumentów zamówienia, tj. w związku z ukształtowaniem warunków zamówienia, w szczególności opisu przedmiotu zamówienia i projektu umowy w zakresie wymiarów opraw drogowych typu 2 w sposób niezgodny z przepisami ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm., dalej jako „PZP”), z naruszeniem zasady proporcjonalności, w sposób naruszający zasadę uczciwej konkurencji.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 99 ust. 1 i 4 PZP w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 PZP poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w zakresie gabarytów (wymiarów) oświetleniowych opraw drogowych typu 2 (w tym dopuszczalnej tolerancji +/- 5%) w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji, nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, nieznajdujący odzwierciedlenia w realnych potrzebach Zamawiającego, oderwany od specyfiki przedmiotu zamówienia i kontekstu jego realizacji oraz mogący doprowadzić do bezzasadnego uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów. Mając powyższe na uwadze, Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu zmiany warunków zamówienia poprzez całkowite wyeliminowanie wymogów dotyczących pożądanych wymiarów drogowych opraw oświetleniowych lub zmianę dopuszczalnej ich tolerancji do poziomu +/- 20% względem wartości referencyjnych.

Jak wynika z treści uzasadnienia odwołania, na poparcie zarzutów, Odwołujący przeprowadził analizę rynkową obejmującą oprawy oświetleniowe oferowane przez wielu producentów funkcjonujących na rynku, z której wynika jednoznacznie, że występuje istotne zróżnicowanie wymiarów opraw, obejmujące zarówno długość, szerokość, jak i wysokość urządzeń. Jak wskazał, rozpiętość tych parametrów znacząco przekracza poziom dopuszczalnej przez Zamawiającego tolerancji +/-5%, zaś różnice te nie mają przy tym wpływu na parametry użytkowe opraw, takie jak efektywność świetlna, rozsył światła czy trwałość eksploatacyjna. Ponadto, podkreślił, że analiza wykazała, że nie istnieje na rynku produkt, który spełniałby łącznie wszystkie wymagania określone w SWZ, w tym w szczególności wymagania dotyczące wymiarów w tak wąskim przedziale tolerancji.

Dnia 17 kwietnia, Odwołujący skierował do Prezesa Izby wniosek o umorzenie niniejszego postępowania w oparciu o art. 568 pkt 2 PZP, wskazując na fakt, że Zamawiający w wyjaśnieniach do SWZ i informacji o zmianach z dnia 7 kwietnia 2026 r. dokonał czynności zmiany w zakresie dokumentacji postępowania objętej zarzutami odwołania, przez co dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Wniósł ponadto o zwrot całej kwoty wpisu uiszczonego na rachunek Urzędu. Dołączył treść wyjaśnień Zamawiającego z dnia 7 kwietnia 2026 r. Do postępowania odwoławczego żaden wykonawca nie zgłosił przystąpienia.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje

Izba stwierdziła, że odwołanie nie zawierało braków formalnych oraz uiszczono od niego wpis w wymaganej wysokości. Wobec powyższego, odwołanie podlega rozpoznaniu (art. 517 ust. 1 PZP).

W związku z informacją przekazaną przez Odwołującego, a dotyczącą dokonania zmian zaskarżonych odwołaniem postanowień SWZ, postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie podlega umorzeniu na podstawie art. 568 pkt 2 PZP. Zgodnie z tym przepisem, Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne. Postępowanie w niniejszej sprawie stało się zbędne, skoro brak jest postanowień SWZ, które były przedmiotem odwołania. Zważając na fakt, że do ich zmiany doszło po wniesieniu odwołania, stwierdzić należy, że odwołanie na chwilę jego rozpoznania przez skład orzekający stało się bezprzedmiotowe.

W orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej, jednolicie wskazuje się, że hipotezą art. 568 pkt 2 PZP w zakresie dotyczącym „zbędności” orzekania objęte są sytuacje utraty, tzw. substratu zaskarżenia, w tym wypadku zmiany treści SWZ, która była przedmiotem zaskarżenia. Tym samym przed rozpoczęciem posiedzenia przed Izbą nie istniało naruszenie, do którego odnosiły się zarzuty odwołania i które kwestionował Odwołujący. Oznacza to, że w momencie orzekania przez Izbę nie istnieje substrat zaskarżenia, będący podstawą korzystania ze środka ochrony prawnej przez Odwołującego. Zaskarżenie naruszenia, które już nie istnieje, nie daje podstaw do analizy zaskarżonych a unieważnionych następnie, czynności Zamawiającego i do ewentualnego stwierdzenia naruszenia przepisów przez Zamawiającego. Nie może być zatem podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji należy, iż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego stało się zbędne.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy oraz brzmienie art. 568 pkt 2 PZP, orzeczono jak w sentencji.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 PZP w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 tiret pierwsze oraz ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437), z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne, koszty znosi się wzajemnie, a jeżeli doszło do tego przed otwarciem rozprawy, to Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu.