Postanowienie KIO 1992/26 z 12 maja 2026 r.

Uzasadnienie

Miasto Jelenia Góra („Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.), zwanej dalej: „Pzp”, którego przedmiotem jest „Wdrożenie systemu ITS na terenie Miasta Jelenia Góra (zamówienie w formule zaprojektuj i wybuduj”, numer referencyjny postępowania: RZ.271.4.2026, zwane dalej „Postępowaniem”.

Postępowanie prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 6 lutego 2026 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem 88007-2026 (OJ S 26/2026).

Szacunkowa wartość zamówienia przekracza kwoty wskazane w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp dla zamówień klasycznych na roboty budowlane.

27 kwietnia 2026 r. wykonawca Swarco Poland sp. z o.o. z siedzibą w Modlniczce (zwany także „Odwołującym”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dotyczące Postępowania.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie

1) art. 135 ust. 1 i 2 w zw. z art. 137 ust. 1, 2 i 6 w zw. z art. 16 pkt 1 – 3 Pzp poprzez zaniechanie przedłużenia terminu składania ofert o czas niezbędny na zapoznanie się z odpowiedziami Zamawiającego, zmianami specyfikacji warunków zamówienia („SWZ”) i przygotowanie oferty;

2) art. 135 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 pkt 1 – 3 Pzp poprzez udzielenie nieprecyzyjnych, nierozstrzygających wątpliwości odpowiedzi na pytania oznaczone numerami 259, 260 oraz 261, co skutkuje nieprecyzyjnym i nierzetelnym opisem przedmiotu zamówienia i brakiem możliwości skalkulowania i przygotowania ofert przez wykonawców;

3) art. 99 ust. 1 i 2 w zw. z art. 135 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 pkt 1 – 3 Pzp poprzez udzielenie nieprecyzyjnych, nierozstrzygających wątpliwości odpowiedzi na pytanie oznaczone numerem 250, co skutkuje nieprecyzyjnym i nierzetelnym opisem przedmiotu zamówienia i brakiem możliwości skalkulowania i przygotowania ofert przez wykonawców. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu zmiany postanowień SWZ i opisu przedmiotu zamówienia („OPZ”) w następujący sposób: nakazanie wydłużenia terminu składania ofert do dnia 29 maja 2026 r., nakazanie udzielenia odpowiedzi na pytania nr 259, 260 oraz 261 poprzez określenie, czy Zamawiający dopuszcza wskazane w pytaniach wykonawców rozwiązania równoważne oraz nakazanie udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 250 poprzez dookreślenie lokalizacji przyłączy elektrycznych i światłowodowych w zakresie niezbędnym do realizacji rozwiązania równoważnego określonego w pytaniu nr 196.

Nadto domagał się zasądzenia od Zamawiającego na rzecz Odwołującego zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów doradztwa prawnego, według norm przepisanych i zgodnie z fakturą przedstawioną przez Odwołującego na rozprawie.

Odwołujący wskazał, że jest wykonawcą, który świadczy roboty, dostawy i usługi stanowiące przedmiot Postępowania oraz zamierza złożyć w nim ofertę. Uznał, że 17 kwietnia 2026 r. Zamawiający dokonał znaczącej zmiany SWZ w sposób, który musi zostać dokładnie przeanalizowany przez wykonawców, w związku z czym niezbędny jest dodatkowy czas na sporządzenie oferty. Stwierdził, że Zamawiający, przesuwając termin składania ofert na 30 kwietnia 2026 r. nie zapewnił wykonawcom wystarczająco dużo czasu na analizę zmian i ewentualne przygotowanie ofert. Dodatkowo uznał, że udzielenie przez Zamawiającego nieprecyzyjnych odpowiedzi na pytania uniemożliwia przygotowanie kalkulacji cenowej oraz sporządzenie rzetelnej oferty. Wskazał, że powyższe utrudnia, a nawet uniemożliwia Odwołującemu złożenie konkurencyjnej oferty w Postępowaniu. Tym samym uznał, że może ponieść szkodę w postaci utraconych korzyści, które osiągnąłby realizując przedmiotowe zamówienie.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów. Żaden podmiot nie zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego.

11 maja 2026 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w treści której uwzględnił odwołanie w zakresie zarzutu pierwszego, a w zakresie pozostałych zarzutów złożył wniosek o oddalenie odwołania.

12 maja 2026 r. Odwołujący złożył pismo procesowe, w treści którego zawarł oświadczenie o cofnięciu odwołania w całości.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Art. 520 ust. 2 Pzp stanowi, że cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

W niniejszej sprawie Odwołujący w piśmie z dnia 12 maja 2026 r. jednoznacznie oświadczył, że cofa w całości odwołanie wniesione w niniejszej sprawie. Cofnięcie odwołania nastąpiło na 3 dni przed wyznaczonym terminem posiedzenia z udziałem stron.

Jak podkreśla się w doktrynie, odwołujący jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Weryfikacji podlega wyłącznie formalna skuteczność złożenia oświadczenia o jego cofnięciu. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do zastosowania tego przepisu. Odwołujący skutecznie wycofał odwołanie, co rodzi konieczność umorzenia postępowania odwoławczego. Tym samym Izba na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp w zw. z art. 520 Pzp postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 557 Pzp w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.

W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze zostało umorzone w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego. W konsekwencji zastosowanie znalazł § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Mając na względzie powyższe, Izba nakazała zwrócić na rzecz Odwołującego 90 % kwoty wpisu uiszczonego od odwołania. Odwołujący uiścił wpis w wysokości 20 000 zł, a zatem do zwrotu pozostaje kwota 18 000 zł.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.