Postanowienie KIO 1416/26 z 14 maja 2026 r.

Uzasadnienie

Zamawiający – Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa Bemowo – Włochy, ul. gen. M.C. Coopera 5, 01-315 Warszawa, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Dostawa odczynników wraz z dzierżawą analizatorów w podziale na zadania”, numer referencyjny: 1/PN/D/2026. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 22.01.2026 r., nr 15/2026 48442-2026.

W dniu 30.03.2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy PZ CORMAY S.A., ul. Wiosenna 22, 05-092 Łomianki (dalej: „Odwołujący”), w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1) art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, poprzez odrzucenie oferty Odwołującego z powodu niezłożenia wraz z ofertą dokumentu autoryzacji, który według uzasadnienia odrzucenia oferty stanowi przedmiotowy środek dowodowy, podczas gdy zgodnie z rozdziałem VI SWZ zawierającym enumeratywne wyliczenie przedmiotowych środków dowodowych, dokument autoryzacji nie stanowi przedmiotowego środka dowodowego, a z udzielonych przez Zamawiającego w dniu 19.02.2026 r. wyjaśnień nie wynika ani wymóg złożenia tego dokumentu do oferty, ani fakt uznania go za przedmiotowy środek dowodowy,

2) art. 106 ust. 1 ustawy Pzp poprzez uznanie w uzasadnieniu o odrzuceniu oferty Odwołującego, że dokument autoryzacji stanowi przedmiotowy środek dowodowy, mimo że ani w dokumentach zamówienia, ani w ogłoszeniu o zamówieniu autoryzacja nie została określona jako przedmiotowy środek dowodowy,

3) art. 16 pkt 1 i 2 ustawy Pzp, poprzez uznanie dopiero na etapie dokonywania czynności wyboru ofert, a zatem po upływie terminu składania ofert, iż autoryzacja producenta stanowi przedmiotowy środek dowodowy niepodlegający uzupełnieniu, podczas gdy ani z wyjaśnień Zamawiającego, ani z SWZ (w tym również zmodyfikowanej, opublikowanej wraz z wyjaśnieniami w dniu 19.02.2026 r.), takiego wniosku nie da się wyprowadzić, co stanowi o prowadzeniu postępowania z naruszeniem zasady przejrzystości oraz uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców,

4) art. 137 ust. 1 ustawy Pzp poprzez stwierdzenie w informacji o rozstrzygnięciu postępowania, że dokument autoryzacji stanowi przedmiotowy środek dowodowy, co stanowi niedopuszczalną zmianę SWZ po upływie terminu składania ofert.

W związku z tym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

1) unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego,

2) powtórzenia czynności badania i oceny ofert,

3) wyboru jako najkorzystniejszej oferty Odwołującego.

W dniu 02.04.2026 r. wykonawca Siemens Healthcare sp. z o.o., ul. Polna 11, 00-633 Warszawa, zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego i przedstawił swoją argumentację. Izba stwierdziła, że przystąpienie zostało dokonane skutecznie.

W dniu 24.04.2026 r. Zamawiający przekazał odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o jego oddalenie.

W dniu 13.05.2026 r. (tj. przed terminem 15.05.2026 r., na który zostało wyznaczone posiedzenie) Odwołujący przekazał informację, że cofa odwołanie.

Zgodnie z art. 520 ustawy Pzp, odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy, a cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 ustawy Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437): W przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości, na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego - odwołującemu zwraca się 90% wpisu; w takim przypadku Izba orzeka o dokonaniu zwrotu odwołującemu z rachunku Urzędu kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości.

Izba umorzyła zatem postępowanie odwoławcze na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp i nakazała zwrócić Odwołującemu 90% kwoty uiszczonego wpisu od odwołania.