Wyrok VI Ga 36/10 z 28 kwietnia 2010 r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2010r. w sprawie o sygn. akt KIO/UZP 1872/09 Krajowa Izba Odwoławcza w Warszawie oddaliła odwołanie MAXBAT Paciorek Bandura Sp. jawna w Jeleniej Górze od rozstrzygnięcia przez zamawiającego - Miasto Jelenia Góra, protestu z dnia 4 grudnia 2009r. oraz orzekła o kosztach postępowania.

Krajowa Izba Odwoławcza przyjęła, że okolicznością bezsporną między stronami był fakt, iż w SIWZ wyraźnie wymagano rejestratora wykorzystującego standard kompresji MPEG 4, a w ofercie Odwołującego zaoferowano rejestrator stosujący nowocześniejszy standard kompresji - H.264.

Spór ograniczał się do kwestii, czy zaoferowanie rejestratora wykorzystującego nowszy standard kompresji jest niezgodne z SIWZ, i czy w związku z tym, oferta Odwołującego podlega odrzuceniu.

Izba po rozważeniu stanowisk stron, ostatecznie przyznała rację Zamawiającemu. Dokonując powyższej oceny oparła się na przedłożonym przez Odwołującego do akt wydruku hasła z Wikipedii, w którym opisano standard MPEG-4.1 tak, Izba przyjęła, że norma MPEG-4 składa się z kilkunastu części.

Część 10 to „Zaawansowane kodowanie wizji (Advanced Video Coding): kodek sygnałów wideo zwany także AVC, identyczny pod względem technicznym ze standardem ITU-T H.264”. W pozostałych 26 częściach normy MPEG-4 brak odwołania do standardu H.264. Wobec powyższego Izba uznała, że zaoferowany przez Odwołującego standard H.264 odpowiada wyłącznie części 10 normy MPEG-4 i nie jest identyczny przykładowo z częścią 2 standardu MPEG-4. Ponieważ standard nowszy nie pokrywa się w całości ze standardem starszym, uzasadnione było przyjęcie, że oferta Odwołującego nie odpowiada treści SIWZ, a w konsekwencji odrzucenie jego oferty. Izba uznała, że gdyby

Zamawiający chciał dopuścić w SIWZ zastosowanie standardu H.264, musiałby określić to wprost przywołując nazwę tego standardu, bądź przywołując nazwę „MPEG-4 part 10” bądź „AVC”. W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej nie można dopiero na etapie oceny ofert kształtować treści SIWZ poprzez dookreślenie typu kompresji, jaką należało zastosować w oferowanym rejestratorze, bowiem naruszałoby to zasadę równości wykonawców i uczciwej konkurencji, wyrażoną w art. 7 ust. 1 Prawa zamówień publicznych. Wobec powyższego Izba stwierdziła, że oferta Odwołującego nie odpowiadała treści SIWZ.

Skargę na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej wniósł Odwołujący i zarzucił wyrokowi naruszenie art. 89 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych przez uznanie, że oferowany przez skarżącego sprzęt nie odpowiada treści SIWZ. Wniósł o uwzględnienie skargi poprzez zmianę zaskarżonego wyroku w całości tj. unieważnienie czynności zamawiającego polegającej na odrzuceniu oferty Wykonawcy i zasądzenie kosztów postępowania.

Wniósł ponadto o przeprowadzenie dowodu z opinii z dnia 22 lutego 2010r. organizacji International Telecommunication Union, na okoliczność tego, że standard H.264 to inne równoważne oznaczenie standardu MPEG-4.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że MPEG-4 jest oznaczeniem grupy standardów kodowania audio i video wraz z pokrewnymi technologiami.

Obecnie istnieje 27 części standardów, przy czym za kodowanie wizji odpowiedzialne są głównie dwie części: 2 i 10. To jakie elementy będą zaimplementowane w obrębie MPEG-4 pozostawione jest indywidualnej decyzji programisty urządzeń. Istnieją więc rejestratory, które mają zaimplementowane różne wersje standardu, bądź zgodnie z normą ISO-IEC 14496-2 (znaną także jako MPEG-4 Visual i MPEG-4 part 2), bądź zgodnie z normą ISO-IEC 14496- 10 (znaną także jako MPEG-4/AVC i MPEG-4 Part 10 lub H.264). H.264 jest to rekomendacja organizacji HU (Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej) dla standardu MPEG-4 part 10. W związku z powyższym zarówno MPEG-4 Visual (part 2) jak i MPEG-4 (part 10)/AVC(H.264) to dwie wersje tego samego standardu MPEG-4. Zamawiający podał w o przetargu ogólnie wymagania odnośnie standardu MPEG-4, pozostawił więc dowolność wykonawcy odnośnie wersji standardu. Skarżący podkreślił, że MPEG-4 jest oznaczeniem zbioru standardów, a zatem każda podgrupa z tego zbioru przynależy do standardu MPEG-4.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona i jako taka podlega uwzględnieniu.

Na wstępie należy wskazać, że w Załączniku nr 1 do Części III Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia Publicznego dla przetargu nieograniczonego na dostawę, instalację i uruchomienie zestawów do monitoringu wizyjnego w placówkach oświatowych zlokalizowanych w granicach administracyjnych miasta Jelenia Góra, zamawiający - Miasto Jelenia Góra wskazał, że przedmiotem zamówienia są m.in. rejestratory o typie kompresji MPEG 4.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w postaci wydruku ze strony Wikipedii, artykułu prasowego pt. Zaawansowana kompresja cyfrowych sygnałów wizyjnych - standard AVC/H.264, wynika, że norma MPEG-4 jest oznaczeniem grupy standardów kodowania audio i video wraz z pokrewnymi technologiami. Norma MPEG-4 (zwana także ISO/IEC 14496) jest rekomendowana przez grupę ISO/IEC MPEG i składa się obecnie z 27 części, przy czym do kodowania wizji (kompresji) odnoszą się część 2 (starszy standard, tzw. trzecia generacja kompresji) oraz część 10 (nowszy, zaawansowany standard, tzw. czwarta generacja kompresji). Oba standardy są znormalizowane w ramach normy MPEG-4. Część 2 normy MPEG-4 oznacza się także jako ISO/IEC 14496-2 oraz MPEG-4 part 2. Część 10 normy MPEG-4 oznacza się jako ISO/IEC 14496-10, MPEG-4 part 10, a także AVC. W ramach 10 części normy MPEG-4 znajduje się także standard H.264 rekomendowany przez ITU-T (Międzynarodową Unię Telekomunikacyjną). Standard ITU-T H.264 jest identyczny pod względem technicznym ze standardem części 10 normy MPEG-4 (ISO/IEC 14496-10, MPEG-4 part 10, AVC). Rekomendacja ITU-T dla standardu H.264 jest ekwiwalentna rekomendacji ISO/IEC 14996- 10.

Wobec powyższych ustaleń, uznać należy, że wskazanie przez Zamawiającego w Załączniku nr 1 do Części III Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia Publicznego, rejestratora o typie MPEG 4 było na tyle ogólne, że obejmowało rejestratory o typie kompresji znormalizowanej w ramach części 2, jak i części 10 normy MPEG-4. Wskazanie samej normy MPEG-4 nie pozwala na konkretne i jednoznaczne ustalenie, której generacji rejestratorów dotyczyło zamówienie. Uznać więc należy, że rejestratory zarówno trzeciej, jak i czwartej generacji, znormalizowane w ramach normy MPEG 4, spełniają kryteria podane w SIWZ.

Niezasadnie również Krajowa Izba Odwoławcza przyjęła, że pkt 4.5 SIWZ dopuszczający rozwiązania równoważne, nie dotyczy standardów, lecz materiałów/wyrobów. Regulacja art. 4.5 SIWZ jest realizacją zawartej w Prawie zamówień publicznych zasady równoważności (art. 30 ust. 4) zgodnie, z którą opisując przedmiot zamówienia za pomocą norm, zamawiający jest obowiązany wskazać, że dopuszcza rozwiązana równoważne opisywanym. Przenosząc powyższe rozwiązanie na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że Zamawiający opisał przedmiot zamówienia - rejestrator - odwołując się w zakresie kompresji do normy MPEG 4. Wykonawca przedstawił ofertę na rejestrator znormalizowany w zakresie kompresji przez normę H.264, która jest równoważna normie MPEG-4 part 10. Wynika to wprost z pisma Biura Normalizacji Telekomunikacji z dnia 22 lutego 2010r. Ponieważ rejestrator zaoferowany przez Odwołującego posiada standard kompresji H.264, który jest równoważny ze standardem MPEG-4 part 10, to na zasadzie art. 30 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych, musi być uznany za spełniający wymogi SIWZ. Wymaga tego ochrona konkurencji oraz równego traktowania wykonawców. Dlatego też nawet w przypadku uznania , że standard kompresji H.264 nie należy do ogólnie określonej normy MPEG-4, to z całą pewnością jest on równoważny ze standardem MPEG - 4 część 10 i zgodnie z pkt 4.5 SIWZ spełnia wymogi przetargu.

Wobec powyższego Sąd uznał, że skarga Wykonawcy jest uzasadniona i zmienił wyrok Krajowej Izby Odwoławczej i nakazał Zamawiającemu Miastu Jelenia Góra rozpoznania oferty złożonej przez MAXBAT Paciorek, Bandura sp. j. w Jeleniej Górze, bowiem odrzucenie oferty z powołaniem się na niezgodność oferty ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia było nieuzasadnione (art. 198 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych).

Orzeczenie o kosztach znajduje podstawę w art. 198 ust. 5 ustawy Prawo zamówień publicznych.

dplsy

adę^y-

VJM

arlatu

ryginale właściwe po ,odność z oryglnałe/ąĄw KlerownI 1

arern sw a

jAi