Wyrok XII Ga 377/08 z 19 listopada 2008 r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 23 września 2008 r. Krajowa Izba Odwoławcza oddaliła odwołanie wniesione przez PTK Centertel sp. z o.o. od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Komendanta Wojewódzkiej Policji w Gdańsku protestu z dnia 29 sierpnia 2008 r.

Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że zamawiający miał uzasadnioną podstawę unieważnić prowadzone postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego. Izba uznała iż pomimo powołania przez zamawiającego błędnej podstawy prawnej unieważnienia , w niniejszym postępowaniu zaszła przesłanka prawna przewidziana w art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo zamówień publicznych (w skrócie: Pzp). Izba podkreśliła, że jak wynika z SIWZ ceną oferty jest kwota łączna cen składowych rodzajowo różnych świadczeń składających się na ofertę. Z uwagi właśnie na wielkość cen elementów składających się na cenę oferty zamawiający - biorąc pod uwagę plan finansowy jednostki na bieżący rok - nie jest w stanie dokonać wydatku na zakupu sprzętu teleinformatycznego w kwocie wynikającej z oferty.

Otrzymana przez zamawiającego oferta, pomimo, iż jest najkorzystniejsza, spowodowałaby konieczność uiszczenia ceny, przewyższającej kwotę, którą zamawiający może uiścić za realizację części umowy dotyczącą oferowanych aparatów telefonicznych.

Od powyższego wyroku skargę wywiódł PTK Centertel sp. z o.o., zaskarżając go w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez unieważnienie decyzji zamawiającego o unieważnieniu postępowania oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił:

1) naruszenie art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy Pzp poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji nieprawidłowe zastosowanie poprzez uznanie, że zachodzą wskazane w tym przepisie przesłanki unieważnienia postępowania;

2) naruszenie art. 190 ust 2 w/w ustawy poprzez sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, niedostateczne wyjaśnienie sprawy i pominięcie argumentów skarżącego przedstawionych przeciwko twierdzeniom zamawiającego;

3) naruszenie art. 191 ust 3 w/w ustawy poprzez wykroczenie poza zakres żądania skarżącego, co w konsekwencji skutkowało oddaleniem odwołania.

Skarżący podkreślił, że unieważnienie postępowania - de facto przez Izbę na podstawie art. 93 ust 1 pkt 4 Pzp - nie jest okolicznością skutkującą unieważnienie postępowania, którą Izba winna wziąć pod rozwagę z urzędu, gdyż unieważnienie postępowania należy do wyłącznej kompetencji zamawiającego. Powołaną przez zamawiającego podstawą prawną jest art. 93 ust 1 pkt 7 Pzp. Skarżący wskazał, że sprzeczność pomiędzy ustaleniami KIO wyraża się w tym, iż zamawiający na rozprawie wprost przyznał, że rozważał zastosowanie podstawy z art. 93 ust 1 pkt 4 ustawy, lecz w jego ocenie przesłanka ta nie została spełniona. Skarżący podkreślił, że cena oferty skarżącego (469.961,98 zł) z całą pewnością nie przewyższa kwoty jaką zamawiający przeznaczył na realizację zamówienia (659.996,82 zł).Okoliczność zatem braku środków w budżecie zamawiającego nie ma wpływu na ważność umowy. Również SIWZ nie wskazywał żadnych ograniczeń w tym zakresie. Gdyby więc intencją zamawiającego było wprowadzenie jakichkolwiek ograniczeń, w szczególności dotyczących określonych składników ceny, to dałby temu wyraz w Specyfikacji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zważyć należy, iż ustalenia faktyczne Krajowej Izby Odwoławczej nie wykraczają poza materiał zebrany w sprawie ani nie pozostają z nim w sprzeczności. Sprzeczność zachodzi wówczas, gdy istnieje dysharmonia pomiędzy treścią zebranego w sprawie materiału a wnioskami do jakich dochodzi sąd na podstawie tego materiału, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Sąd Okręgowy podziela zarówno poczynione w sprawie ustalenia faktyczne jak i zapatrywania jurydyczne Krajowej Izby Odwoławczej.

Nie można się przede wszystkim zgodzić z twierdzeniem skarżącego, iż jedyną powołaną przez zamawiającego podstawą prawną unieważnienia postępowania był art. 93 ust 1 pkt 7 Pzp. Wskazana podstawa była powołana jako najbliższa stanowi faktycznemu sprawy, zaś w rozstrzygnięciu protestu dodatkowo zostały powołane podstawy z art. 93 ust 1 pkt 4 i 6 Pzp, co jest wystarczającą okolicznością do wydania orzeczenia również w oparciu o te przepisy.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 93 ust 1 pkt 4 Pzp stwierdzić trzeba, iż z tego przepisu wynika dla zamawiającego obowiązek unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w sytuacji, gdy kwota najkorzystniejszej oferty przekracza kwotę, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Powołany przepis wskazuje zatem na możliwości finansowe zamawiającego w konkretnym postępowaniu o zamówienie publiczne. Tymczasem skarżący wyciąga generalne wnioski z porównania ceny oferty skarżącego kształtującej się na poziomie 469.961,98 zł z kwotą jaką zamawiający przeznaczył na realizację zamówienia tj. 659.996,82 zł. Pomimo tego, że kwota podana przez skarżącego w ofercie jest niższa od kwoty podanej przez zamawiającego uznać należy w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, iż złożona przez skarżącego oferta przekracza możliwości finansowe zamawiającego. Otóż, oferta odwołującego określa cenę aparatów telefonicznych na kwotę około 441 tys. zł, co parokrotnie przewyższa budżet zamawiającego na bieżący rok. W rezultacie oferta przewiduje, iż zamawiający zmuszony byłby na początku realizacji umowy uiścić około 90 % wartości całej umowy. Dla zamawiającego, będącego jednostką sektora finansów publicznych, istotna jest zasada planowania budżetu jednostki, zaś ewentualne przekroczenie planu finansowego zagrożone jest odpowiedzialnością z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Słusznie więc Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że przy rozstrzygnięciu należy brać pod uwagę faktyczne możliwości finansowe zamawiającego, które w niniejszej sprawie nie pozwalają zamawiającemu realizację zamówienia.

Powyższej oceny nie zmienia okoliczność, iż SIWZ nie wskazywał wprost żadnych ograniczeń dotyczących poszczególnych składników ceny, albowiem Zamawiający oczekiwał rozłożenia płatności za realizację zamówienia równomiernie na cały okres realizacji umowy, o czym świadczy oszacowanie wartości przedmiotu zamówienia sporządzone z należytą starannością na podstawie badań rynku.

Z powyższych względów na mocy przepisu art. 198 ust.2 Pzp. orzeczono jak sentencji.