Postanowienie KIO 2053/26 z 20 maja 2026 r.

Uzasadnienie

Specjalistyczny Szpital im. E. Szczeklika w Tarnowie (dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.) (dalej: „ustawa Pzp” lub „Pzp”) postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn . „dostawę wyposażenia Zakładu Patomorfologii” numer postępowania: AE/ZP-27-39/26 (dalej „Postępowanie”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych w dniu 21 kwietnia 2026r. pod nr 2026/BZP 00209017/01.

Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są dostawy jest niższa od kwot wskazanych w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp Dnia 30 kwietnia 2026 r. wykonawca Informer Med spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu (dalej: „Odwołujący”) wniósł odwołanie wobec czynności i zaniechań Zamawiającego w postępowaniu, polegających na sporządzeniu dokumentów zamówienia ostatecznie zdefiniowanych poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania wykonawców oraz modyfikacji treści SWZ (pismo z dnia 28.04.2026 r.) w sposób naruszający zasady uczciwej konkurencji z uwagi na wprowadzenie nieuzasadnionych barier ograniczających wykonawcom wzięcie udziału w postępowaniu w tym poprzez sposób sformułowanie Opisu Przedmiotu Zamówienia, który umożliwia złożenie oferty tylko przez jednego wykonawcę, tj.: REZON s.c. z siedzibą w Bydgoszczy.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie

1) art. 99 ust. 1, 2 i 4 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 Pzp poprzez określenie w opisie przedmiotu zamówienia w sposób ograniczający uczciwą konkurencję i prowadzi do nierównego traktowania wykonawców poprzez określenie wymagań technicznych, które uniemożliwiają złożenie oferty wykonawcom zdolnym do realizacji zamówienia (w tym odwołującemu) i jednocześnie, które prowadzą do możliwości złożenia oferty przez wyłącznie jeden podmiot REZON s.c. z siedzibą w Bydgoszczy;

2) art. 16 i art. 242 ust. 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych – poprzez opis przyznawania punktacji w kryterium „okres gwarancji” w sposób naruszający uczciwą konkurencję oraz w sposób, który nie służy weryfikacji i porównaniu poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia

3) art. 291 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 16 poprzez brak jednoznacznego określenia projektowanych postanowień umowy, w tym nieuprawnionego zastrzeżenia dokonanego przez zamawiającego o uprawnieniu do dowolnej i nieograniczonej modyfikacji postanowień umowy po wyborze oferty najkorzystniejszej.

Mając powyższe na względzie Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmian w dokumentacji postępowania w sposób określony w treści odwołania.

W dniu 11 maja 2026 r. Zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, w której przedstawił argumentację dla wniosku o oddalenie odwołania w całości. Jednocześnie Zamawiający poinformował w dniu 8 maja 2026 r. dokonał modyfikacji zapisów SWZ (wraz z konsekwencjami w pozostałych zapisach SWZ i dokumentach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego).

W dniu 14 maja 2026 r., Odwołujący złożył do akt sprawy pismo, w którym oświadczył, iż mając na uwadze dokonane przez Zamawiającego w dniu 8 maja 2026 r. zmiany SWZ w zakresie objętym odwołaniem i w sposób, jakiego domagał się Odwołujący, wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się zbędne.

Skład orzekający Krajowej Izby Odwoławczej, wyznaczony do rozpoznania niniejszej sprawy odwoławczej ustalił i zważył, co następuje:

Izba stwierdziła, że odwołanie czyni zadość wymogom proceduralnym zdefiniowanym w Dziale IX ustawy pzp, tj. odwołanie nie zawiera braków formalnych oraz został uiszczony od niego wpis. Izba ustaliła, że nie zaistniały przesłanki określone w art. 528 ustawy pzp, które skutkowałyby odrzuceniem odwołania.

W ocenie Izby w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, może znaleźć zastosowanie art. 568 pkt 2 ustawy pzp, w myśl którego Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne.

Izba zauważa, że Zamawiający po wniesieniu odwołania dokonał w dniu 8 maja 2026 r. modyfikacji treści dokumentacji postępowania, która objęła swoim zakresem punkty tego dokumentu kwestionowane w ramach wniesionego odwołania. W konsekwencji powyższego, na dzień rozpoznania odwołania na posiedzeniu niejawnym nie istniały już w dokumentacji postępowania zapisy, których brzmienie stanowiło podstawę zarzutów zawartych we wniesionym odwołaniu. Oznacza to, że w momencie orzekania przez Izbę nie istniał substrat odwołania, będący podstawą korzystania ze środków ochrony prawnej przez Odwołującego. Wobec nowych czynności podjętych przez Zamawiającego w postępowaniu wykonawcy będą uprawnieni skorzystać ze środków ochrony prawnej. Ostatecznie spór w zakresie objętym treścią odwołania w niniejszej sprawie stał się bezprzedmiotowy.

Aby Izba mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć czynności Zamawiającego (art. 513 pkt 1 ustawy pzp). W niniejszej sprawie niewątpliwie substratem zaskarżenia była czynność Zamawiającego polegająca na sformułowaniu treści dokumentacji postępowania w określonym brzmieniu.

Następnie dostrzeżenia wymaga, iż zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy pzp Izba wydając orzeczenie bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania przed Izbą. Zauważenia również wymaga, że przepisy ustawy nie zobowiązują Zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego odwołania. Rolą ustalenia stanu rzeczy na moment zamknięcia postępowania odwoławczego jest uwzględnienie aktualnego stanu faktycznego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Izba jest więc w takim przypadku zobowiązania uwzględnić czynności Zamawiającego, które miały miejsce po wniesieniu odwołania, do czasu wydania orzeczenia w sprawie. Skoro Zamawiający zmodyfikował treść sporządzonej przez siebie dokumentacji postępowania w zakresie którego dotyczyła treść odwołania, tym samym czynność stanowiąca podstawę wniesienia środka ochrony prawnej przestała w tym zakresie istnieć. Zaskarżenie czynności, która już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez Zamawiającego i nie może być podstawą do wydania orzeczenia merytorycznego. Uznać w takiej sytuacji w ocenie składu orzekającego Izby należy, iż prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego jest zbędne. Orzekanie przez Izbę wobec nowych czynności Zamawiającego nie może mieć w toku niniejszego postępowania odwoławczego miejsca, gdyż wykraczałoby poza ramy postępowania odwoławczego, które wyznacza treść wniesionego odwołania.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, orzeczono jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 ustawy pzp, umarzając postępowanie odwoławcze.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 i 575 ustawy pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437) z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę na skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne koszty, o których mowa w § 5 pkt 2, znosi się wzajemnie. Na podstawie art. 574 ustawy pzp Izba orzekła o dokonaniu zwrotu Odwołującemu uiszczonego wpisu w wysokości 7 500 zł, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji orzeczenia.