Postanowienie KIO 2109/26

Treść orzeczenia

Sygn. akt: KIO 2109/26

POSTANOWIENIE

Warszawa, dnia 19 maja 2026 r.

Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:

Przewodnicząca: Małgorzata Matecka

na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron oraz uczestników postępowania odwoławczego w sprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 4 maja 2026 r. przez wykonawcę Eneris Surowce Tomaszów Mazowiecki Sp. z o.o. z siedzibą w Tomaszowie Mazowieckim w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego: Gminę Rzeczyca

postanawia:

1. umorzyć postępowanie odwoławcze;

2. nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy Eneris Surowce Tomaszów Mazowiecki Sp. z o.o. z siedzibą w Tomaszowie Mazowieckim kwoty 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych zero groszy) uiszczonej tytułem wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.

Przewodnicząca:

Sygn. akt: KIO 2109/26

Uzasadnienie

Zamawiający Gmina Rzeczyca (dalej: „Zamawiający”) prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia pn. „Odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu Gminy Rzeczyca w okresie od 1 lipca 2026 r. do 30 czerwca 2028 r.” (ogłoszenie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wydanie S: 77/2026 w dniu 21.04.2026 r. pod numerem 269947-2026).

W dniu 4 maja 2026 r. wykonawca Eneris Surowce Tomaszów Mazowiecki Sp. z o.o. z siedzibą w Tomaszowie Mazowieckim (dalej: „Odwołujący”) wniósł do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie, zarzucając Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów, w tym przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (dalej: „PZP” lub „ustawa Pzp”): art. 433 pkt 2 i 3 ustawy PZP w zw. z art. 134 ust. 1 pkt 20 ustawy PZP w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy PZP w z art. 353(1) KC oraz art. 5 KC w zw. z art. 483 § 1 KC poprzez zastrzeżenie na rzecz Zamawiającego kar umownych za nieosiągnięcie przez wykonawcę poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w Projektowanych postanowieniach umownych – dalej „PPU”, w wysokości rażąco wygórowanej, nieuwzględniającej faktu, że na osiągnięcie tych poziomów mają wpływ nie tylko działania wykonawcy, ale także (a wręcz przede wszystkim) działania Zamawiającego oraz innych podmiotów (również wykonawców, którzy ewentualnie uzyskają zamówienie w różnych częściach, jak również że jest to uzależnione od jakości zbiórki odpadów u „źródła” (przez właścicieli nieruchomości), a także od uwarunkowań rynkowych i realnych możliwości przekazania do recyklingu odebranych przez wykonawcę odpadów. Nałożenie takiej, stanowi nadużycie prawa podmiotowego Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, gdyż stanowi przerzucenie odpowiedzialności administracyjna prawnej jaka został nałożona za Zamawiającego wprost na wykonawcę w postaci kar umownych, co oznacza, że kara zastrzeżona w PPU obejmuje w zasadzie karę za działania Zamawiającego;

Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu dokonania modyfikacji SWZ poprzez:

1) wykreślenie obowiązku osiągnięcia poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych w ramach każdej części zamówienia na poziomie jakie prawo przewiduje dla Gminy jako całości,

2) wykreślenia kary umownej za nieosiągnięcie przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, ewentualnie – w przypadku nieuwzględnienia powyższego – wprowadzenie mechanizmu odpowiedzialności wykonawcy ograniczonego wyłącznie do zakresu, na który ma on rzeczywisty wpływ.

Żaden wykonawca nie zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego (termin upłynął 11 maja 2026 r.).

W dniu 15 maja 2026 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Zamawiającego zawierające oświadczenie o uwzględnieniu w całości zarzutów odwołania.

Biorąc pod uwagę powyższe, Izba uznała, że zachodzi podstawa do umorzenia postępowania odwoławczego wskazana w art. 522 ust. 1 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem w przypadku uwzględnienia przez zamawiającego w całości zarzutów przedstawionych w odwołaniu, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze na posiedzeniu niejawnym bez obecności stron oraz uczestników postępowania odwoławczego, którzy przystąpili do postępowania po stronie wykonawcy, pod warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca. W takim przypadku zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu. W tej sytuacji Izba nie dokonuje oceny podniesionych w odwołaniu zarzutów. W tym stanie rzeczy Izba na podstawie art. 522 ust. 1 ustawy Pzp umorzyła postępowanie odwoławcze, orzekając w formie postanowienia zgodnie z art. 568 pkt 3 tejże ustawy.

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła na podstawie art. 557 ustawy Pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), nakazując dokonanie na rzecz Odwołującego zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych kwoty uiszczonej tytułem wpisu.

Przewodnicząca: