Postanowienie KIO 3756/26 z 14 września 2026 r.

Uzasadnienie

W dniu 31 lipca 2026 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: PT Kłosok sp. z o.o. z siedzibą w Żorach oraz Jutrans sp. z o.o. z siedzibą w Żorach (dalej jako „ Odwołujący ”) wnieśli odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonym przez Miejskie Usługi Komunikacyjne w Zgierzu (dalej jako „ Zamawiający ”) na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm., „Pzp” ) w trybie przetargu nieograniczonego, którego przedmiotem jest: „Świadczenie usługi w zakresie publicznego transportu zbiorowego o charakterze użyteczności publicznej na liniach komunikacji miejskiej na terenie Miasta Zgierza i na liniach międzygminnych organizowanych na podstawie stosownych Porozumień" (znak sprawy: MUK.271.5.2025), zwane dalej „ Postępowaniem ”.

Ogłoszenie o zamówieniu zamieszczone w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem: 821074-2025 w dniu 10.12.2025 r. Odwołujący zarzucił Zamawiającemu:

„ 1. Naruszenie treści 255 pkt 5 Ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez uznanie, że wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym, czego nie można było wcześniej przewidzieć, podczas gdy taka zmiana okoliczności nie nastąpiła.

2. Naruszenie treści 255 pkt 6 Ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez uznanie, że postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego, podczas gdy postępowanie nie jest obarczone taką wadą ”.

Odwołujący wnosił o

„ – nakazanie Zamawiającemu unieważnienie czynności unieważnienia postępowania,

– nakazanie Zamawiającemu dokonania czynności badania i oceny ofert w postępowaniu,

– przyznanie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego zwrotu kosztów postępowania odwoławczego .” Odwołujący wskazał, że ma interes we wniesieniu odwołania, bowiem: „ Odwołujący ma interes w uzyskaniu zamówienia, jako wykonawca, który złożył ofertę w postępowaniu i która to oferta jest najkorzystniejsza, z uwagi na najniższą cenę spośród złożonych ofert, przy obowiązującym kryterium oceny ofert w postaci najniższej ceny ofertowej z wagą 100%. Jednocześnie cena oferty odwołującego (226 025 600 zł brutto) mieści się w kwocie przeznaczonej na sfinansowanie Zamówienia podanej przez Zamawiającego (267 170 400 zł brutto). Zatem gdyby nie naruszenie przepisów ustawy przez Zamawiającego, odwołujący mógłby spodziewać się dalszych czynności Zamawiającego w postępowaniu zmierzających do wyboru jego oferty. Oznacza to, że naruszenie przez Zamawiającego przepisów Ustawy skutkuje powstaniem lub co najmniej możliwością powstania szkody w postaci braku udzielenia zamówienia i uzyskania wynagrodzenia z jego realizacji ”.

Do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden z wykonawców. Odwołujący w piśmie procesowym z dnia 10 września 2026 r. oświadczył, że cofa wniesione odwołanie w całości.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Art. 520 ust. 2 Pzp stanowi, że cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

W niniejszej sprawie Odwołujący w piśmie z dnia 10 września 2026 r. jednoznacznie oświadczył, że cofa odwołanie wniesione w przedmiotowym Postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

Jak podkreśla się w doktrynie, odwołujący jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Weryfikacji podlega wyłącznie formalna skuteczność złożenia oświadczenia o jego cofnięciu. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do zastosowania tego przepisu. Odwołujący skutecznie wycofał odwołanie, co rodzi konieczność umorzenia postępowania odwoławczego. Tym samym Izba na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp w zw. z art. 520 Pzp postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 557 Pzp w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.

W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze zostało umorzone w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego. W konsekwencji zastosowanie znalazł § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Mając na względzie powyższe, Izba nakazała zwrócić na rzecz Odwołującego 90% kwoty wpisu uiszczonego od odwołania. Odwołujący uiścił wpis w wysokości 15 000 zł, a zatem do zwrotu pozostaje kwota 13 500 zł.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.