Postanowienie KIO 4187/26 z 14 września 2026 r.

Uzasadnienie

W dniu 13 września 2026 r. wykonawca M.G. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą GAJA (dalej jako Odwołujący, GAJA) cofnął odwołanie wniesione do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24 sierpnia 2026 r. w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego prowadzonego w trybie przetargu nieograniczonego, pod nazwą: „Dostawa przedmiotów umundurowania i wyekwipowania – buty ćwiczebne tropikalne WS., znak sprawy: 130/2026/D (dalej jako Postępowanie).

Postępowanie prowadzone jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (tj. Dz. U. 2026, poz. 793 – dalej jako PZP). Szacunkowa wartość zamówienia jest wyższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 PZP. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 12 sierpnia 2026 r., numer publikacji ogłoszenia: 559352 – 2026.

Odwołujący w dniu 24 sierpnia 2026 r. wniósł odwołanie wobec treści dokumentów zamówienia, w szczególności Wymagań Techniczno – Użytkowych nr 106/DKWS stanowiących opis przedmiotu zamówienia w Zadaniu nr 1 i Zadaniu nr 2.

GAJA sformułowała następujące zarzuty:

1) naruszenie art. 99 ust. 1,2 i ust. 4 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 PZP poprzez opisanie w pkt 3.1 i 3.2 WTU 106/DKWS systemu sznurowania butów nie poprzez wskazanie wymaganych właściwości funkcjonalnych, poziomu ochrony, stabilizacji stopy i kostki oraz bezpieczeństwa użytkowania, lecz poprzez narzucenie szczegółowej konstrukcji systemu sznurowania, obejmującej określoną liczbę, rodzaj oraz rozmieszczenie uchwytów, w tym:

• cztery pary zamkniętych uchwytów w sekcji dolnej bez systemu klinującego,

• jedną parę uchwytów z systemem klinującym w górnej części sekcji dolnej,

• jedną parę uchwytów w sekcji środkowej przesuniętą w kierunku pięty poza linię sekcji dolnej i górnej,

• dwie pary uchwytów w sekcji górnej, pomimo że wymagany przez Zamawiającego efekt użytkowy może zostać osiągnięty również za pomocą odmiennych systemów sznurowania, co prowadzi do eliminacji produktów zapewniających równoważny lub wyższy poziom stabilizacji i bezpieczeństwa, ale posiadających odmienną konstrukcję systemu sznurowania, co odpowiada rozwiązaniu występującemu w obuwiu MEINDL Desert Defence 3785/52, wykorzystującym firmowy system DiGAfix®, oferowanemu na rynku polskim przez LARIX J.P. S.K.A. (dalej jako LARIX), będącego oficjalnym dystrybutorem marki MEINDL w Polsce, przez co opis przedmiotu zamówienia co najmniej może prowadzić do uprzywilejowania produktu konkretnego producenta oraz eliminacji produktów konkurencyjnych;

2) naruszenie art. 99 ust. 2 i ust. 4 w zw. z art. 16 pkt 1 i 3 PZP poprzez ustanowienie w WTU 106/DKWS wybranych parametrów wytrzymałościowych istotnie wyższych od poziomów wynikających z PN – EN ISO 20347:2012, przy jednoczesnym posługiwaniu się metodami badawczymi przewidzianymi w tej normie lub normach przez nią powołanych, bez wykazania w dokumentach zamówienia obiektywnej potrzeby zastosowania właśnie takich wartości oraz ich proporcjonalności do celu zamówienia, w szczególności poprzez:

a) wymaganie odporności na ścieranie materiałów tekstylnych oraz podszewki na poziomie 100 000 cykli na sucho i 42 000 cykli na mokro, podczas gdy PN – EN ISO 20347:2012 ustanawia dla podszewki odpowiednio wartości 25 600/12 800 cykli, a dla podszewki w obszarze pięty 51 200/25 600 cykli;

b) wymaganie odporności materiału podeszwowego na ścieranie w wysokości maksymalnie 150 mm³, bez zróżnicowania tego wymagania według gęstości materiału, podczas gdy PN – EN ISO 20347:2012 dopuszcza dla materiałów o gęstości nieprzekraczającej 0,9 g/cm³ ubytek objętości do 250 mm³;

c) wymaganie absorpcji energii w części pięty na poziomie co najmniej 28 J, podczas gdy PN – EN ISO 20347:2012 przewiduje poziom co najmniej 20 J, w konsekwencji czego Zamawiający w sposób nieuzasadniony ogranicza zakres możliwych technologii i materiałów, które pomimo spełniania odpowiednich norm bezpieczeństwa i użytkowych mogą zostać wyeliminowane z postępowania, a także poprzez dostosowanie tych norm do produktu Meindl oferowanego przez LARIX, pomimo, iż ich wymóg jest nieproporcjonalny do przedmiotu zamówienia, co potwierdzają raporty z badań produktu LARIX;

3) naruszenie art.99 ust.1 PZP w związku z pkt 1.6 WTU poprzez opis przedmiotu zamówienia w sposób niejednoznaczny i nieprecyzyjny, z uwagi na wskazanie koloru obuwia w następujący sposób cyt: „Buty powinny być wykonane w kolorze piaskowym. Barwy zastosowanych materiałów (….) powinny być względem siebie stonowane.), co powoduje, że subiektywne odczucie koloru piaskowego może być różne, a tym samym istnieje ryzyko odrzucenia oferty, jeśli Zamawiający będzie miał inne odczucia koloru piaskowego i stonowania niż Zamawiający,

Odwołujący wniósł o

1) dokonanie zmiany pkt 3.1 i 3.2 WTU 106/DKWS poprzez odstąpienie od wymagania zastosowania ściśle określonej liczby i rozmieszczenia uchwytów systemu sznurowania oraz zastąpienie tych wymagań wymaganiami funkcjonalnymi, określającymi wymagany poziom stabilizacji stopy, pięty i kostki oraz bezpieczeństwa użytkowania;

2) dokonania zmiany WTU w zakresie wymagań dotyczących odporności na ścieranie materiałów tekstylnych i podszewki, odporności na ścieranie materiału podeszwowego oraz absorpcji energii w części pięty poprzez ustalenie tych parametrów na poziomie proporcjonalnym do rzeczywistego celu i przeznaczenia zamawianego obuwia, przy uwzględnieniu wartości wynikających z PN – EN ISO 20347:2012,

3) dokonania zmiany WTU w zakresie koloru obuwia (pkt 1.6 WTU) poprzez jednoznaczne wskazanie koloru za pomocą obiektywnych parametrów, jak RAL, CMYK, itp.;

4) przedłużenia terminu składania ofert o czas umożliwiający wykonawcom przygotowanie ofert zgodnie ze zmodyfikowaną dokumentacją postępowania.

Pismem z dnia 31 sierpnia 2026 r. zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego zgłosił wykonawca LARIX. W swoim piśmie LARIX przedstawił stanowisko w sprawie.

Kolejno, w dniu 02 września 2026 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której:

1) wniósł o oddalenie odwołania w całości;

2) podniósł dalsze twierdzenia w treści uzasadnienia;

3) wniósł o zasądzenie na rzecz Zamawiającego od Odwołującego zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem odwołania według norm przepisanych wraz ze zwrotem poniesionych kosztów dojazdu celem stawiennictwa na posiedzeniu i rozprawie.

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła co następuje

Do przedmiotowego postępowania przystąpienie po stronie Zamawiającego skutecznie zgłosił wykonawca LARIX.

Mając na względzie, że odwołanie można cofnąć w każdym czasie do zamknięcia rozprawy, jego cofnięcie, zgodnie art. 568 pkt 1 PZP oraz § 13 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 2020 r. w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą, (Dz.U. poz. 2453) oznacza, że postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu.

Ponadto, Izba wskazuje, że jak wynika z treści art. 520 ust. 2 PZP, cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

Na podstawie § 9 ust. 1 pkt 3 a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437), Izba orzekła o dokonaniu zwrotu na rzecz Odwołującego z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych 90% kwoty uiszczonej tytułem należnego wpisu od odwołania.