Wyrok KIO 4092/26 z 21 września 2026 r.

Uzasadnienie

Gmina Łoniów (dalej: „zamawiający”) prowadzi, na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 roku - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2026 r., poz. 793) - dalej: „ustawa Pzp” postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, w trybie podstawowym pn. „Dowóz uczniów w roku szkolnym 2026/2027”; numer referencyjny: DR.271.6.2026 (dalej „postępowanie” lub „zamówienie”).

Wartość szacunkowa zamówienia nie przekracza kwot progów unijnych, o których mowa w art. 3 ustawy Pzp.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych numer 2026/BZP 00350017/01 z dnia 17 lipca 2026 r. W dniu 12 sierpnia 2026 r. zamawiający poinformował wykonawców o wyborze jako najkorzystniejszej, oferty wykonawcy Usługi Przewozowe Mini Bus R.K. z siedzibą w Klimontowie (dalej „Mini Bus”).

W dniu 17 sierpnia 2026 r. przez wykonawcę: PKS Tarnobrzeg Sp. z o.o. z siedzibą w Tarnobrzegu (dalej „odwołujący”) do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej zostało wniesione odwołanie na czynności i zaniechania zamawiającego polegające na:

1) zaniechaniu podjęcia czynności, do której zamawiający był zobowiązany na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp, tj. odrzucenia oferty wykonawcy Mini Bus, pomimo że zawiera ona rażąco niską cenę, a jej kalkulacja opiera się na błędach w obliczeniu ceny i nie została należycie uzasadniona;

2) zaniechaniu podjęcia czynności, do której był zobowiązany na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, tj. odrzucenia oferty pomimo, iż zawiera ona błędy w obliczeniu ceny lub kosztu;

3) zaniechaniu podjęcia czynności, do której był zobowiązany na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, tj. odrzucenia oferty pomimo, iż jest niezgodna z warunkami zamówienia; a w konsekwencji:

4) dokonaniu wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez wykonawcę Mini Bus, która winna zostać odrzucona na podstawie co najmniej trzech niezależnych podstaw prawnych.

Odwołujący zarzucał zamawiającemu naruszenie niżej wymienionych przepisów ustawy Pzp

1) art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp - poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy Mini Bus pomimo, że zaoferowana przez niego cena (573.382,80 zł. brutto, tj. 165,24 PLN brutto za 1 bilet) jest rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia, a złożone przez wykonawcę wyjaśnienia z dnia 30 lipca 2026 r. nie uzasadniają zaoferowanej ceny ani nie udowadniają jej realności, między innymi z uwagi na brak przedłożenia dowodów na koszty ubezpieczenia OC, badań technicznych oraz legalizacji tachografów dla przeważającej części floty, brak wskazania zasad podziału i alokacji sztywnych opłat urzędowych oraz podatkowych, zaniżenie i ukrycie rzeczywistych kosztów pracy kierowców poprzez niedozwolone dzielenie etatów, pominięcie obowiązkowych ryczałtów za dyżury i czas przerywany, a także całkowite pominięcie kosztów napraw, robocizny i amortyzacji taboru;

2) art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp - poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy, pomimo że oferta zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu wynikające między innymi z braku wyceny wynagrodzeń opiekunów dzieci niepełnosprawnych wbrew postanowieniom projektu umowy, nieuzasadnionego pominięcia kilometrażu, zużycia paliwa i eksploatacji dla części tras do ośrodków specjalnych, zastosowania zaniżonych stawek za olej napędowy oraz płyn AdBlue, zaniżenia kilometrażu dojazdów z bazy eksploatacyjnej, a także błędów metodologicznych polegających na utożsamianiu kwot brutto z kwotami netto przy kalkulacji przeglądów technicznych;

3) art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp - poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia między innymi z uwagi na brak w wykazanej flocie pojazdu specjalistycznego przystosowanego do przewozu dzieci niepełnosprawnych wymaganego w Opisie Przedmiotu Zamówienia (dalej: „OPZ”) i poprzestanie na wykazaniu wyłącznie standardowych autobusów, a także z uwagi na operacyjną i logistyczną niewykonalność obsłużenia wszystkich porannych tras oraz zadań przewozowych przed wymaganą godziną graniczną przy zadeklarowanej, zbyt małej liczbie kierowców i pojazdów;

4) art. 16 pkt 1 i pkt 2 ustawy Pzp - poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców, polegające na dokonaniu wyboru oferty wykonawcy, która podlegała odrzuceniu na podstawie kilku niezależnych przesłanek prawnych, poprzez zaakceptowanie oferty obarczonej rażącymi brakami rzeczowymi, nieudowodnionej cenowo, zawierającej nieusuwalne błędy w wycenie oraz niezgodnej z warunkami zamówienia, co doprowadziło do nieuzasadnionego uprzywilejowania wybranego wykonawcy kosztem odwołującego, który rzetelnie i zgodnie z przepisami skalkulował pełny zakres zamówienia.

Odwołujący, w oparciu o przedstawione wyżej zarzuty, wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu dokonania następujących czynności w ramach postępowania: unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej, powtórzenia czynności badania i oceny ofert oraz nakazanie odrzucenia oferty wykonawcy Mini Bus.

Zamawiający poinformował wykonawców, zgodnie z art. 185 ust. 1 ustawy Pzp, o wniesieniu odwołania, wzywając uczestników postępowania do złożenia przystąpienia.

W terminie określonym w art. 525 ust. 1 ustawy Pzp, do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca.

Zamawiający złożył do akt sprawy pismo procesowe z 3 września 2026 r. - Odpowiedź na odwołanie, w którym odniósł się do zarzutów odwołania, wnosząc o jego oddalenie w całości jako niezasadnego.

Krajowa Izba Odwoławcza, po przeprowadzeniu rozprawy w przedmiotowej sprawie, na podstawie zebranego materiału dowodowego, po zapoznaniu się z dokumentacją postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, przesłaną przez zamawiającego w formie elektronicznej, po zapoznaniu się z treścią odwołania, odpowiedzią na nie, a także po wysłuchaniu stanowisk stron, złożonych ustnie do protokołu w toku rozprawy ustaliła i zważyła, co następuje Izba ustaliła, że nie zaszła żadna z przesłanek, o których stanowi art. 528 ustawy Pzp, s kutkujących odrzuceniem odwołania.

Odwołujący, powołując się na art. 505 ustawy Pzp stwierdził, że posiada interes w uzyskaniu przedmiotowego zamówienia uzasadniając to w następujący sposób.

Zgodnie z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, środki ochrony prawnej określone w Dziale IX przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. Z przywołanej regulacji wynika, że środki ochrony prawnej (w tym odwołanie), przysługują wykonawcy, jeżeli ten ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. W doktrynie wskazuje się: „Interes w uzyskaniu zamówienia to nic innego, jak możliwość jego uzyskania. Interes posiadać będzie ten wykonawca, który wskutek decyzji zamawiającego traci możliwość uzyskania zamówienia. Tym samym niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie zamawiającego pozbawia go możliwości uzyskania zamówienia.” (vide: P. Wójcik [w:] A. Gawrońska - Baran, E. Wiktorowska, A. Wiktorowski, P. Wójcik, Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2025, art. 505.).

Ponadto, w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp odwołujący może ponieść szkodę, która pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z uchybieniami zamawiającego (vide: wyrok KIO, sygn. akt: KIO 2431/16). Za szkodę może zostać uznana choćby utrata możliwości uzyskania zamówienia przez odwołującego (vide: wyrok KIO, sygn. akt: KIO 2318/15), czego konsekwencją jest utrata potencjalnej możliwości osiągnięcia przez niego zysku (vide: wyrok KIO, sygn. akt: KIO 983/16). Gdyby zamawiający nie zaniechał czynności, do której był zobowiązany, tj. odrzucenia oferty złożonej przez wykonawcę Mini Bus, która podlegała odrzuceniu z co najmniej trzech niezależnych podstaw prawnych, oferta odwołującego miałaby realną szansę na uzyskanie zamówienia.

Izba dopuściła dowód z dokumentacji postępowania, przesłanej przez zamawiającego do akt sprawy.

Izba, mając na uwadze treść przepisu art. 505 ust. 1 ustawy Pzp stwierdziła, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wyżej wskazana regulacja definiuje przesłankę materialnoprawną korzystania ze środków ochrony prawnej. Zgodnie z przepisem art. 505 ust. 1 ustawy Pzp odwołanie przysługuje, gdy podmiot je wnoszący jest wykonawcą, uczestnikiem konkursu lub innym podmiotem, cechującym się dodatkowo określonymi przymiotami, tj. musi posiadać interes w uzyskaniu zamówienia i ponosi lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy.

Niewątpliwie odwołujący jest wykonawcą, który wziął udział w prowadzonym przez zamawiającego postępowaniu. Sam ten jednak fakt nie daje mu prawa do skorzystania z przysługujących wykonawcom środków ochrony prawnej przewidzianych ustawą Pzp.

Odwołujący już w treści wniesionego przez siebie odwołania powinien był wykazać, że: zamawiający przez swoje działanie lub zaniechanie dopuścił się naruszenia przepisów ustawy Pzp; ma on lub miał szansę na uzyskanie zamówienia (zamówienia rozumianego jako odpłatna umowa zawierana między zamawiającym, a wykonawcą, której przedmiotem w tym przypadku jest nabycie usług), w czym przejawia się jego interes we wniesieniu odwołania oraz, że niezgodne z ustawą działania lub zaniechania zamawiającego pozostają w adekwatnym związku przyczynowo - skutkowym z zagrażającą lub występującą po stronie odwołującego szkodą.

Izba zwraca w tym miejscu uwagę, że dostęp do procedury odwoławczej nie jest nieograniczony, nie jest to rodzaj postępowania kontrolującego legalność wszystkich działań czy czynności zamawiającego, podejmowanych przez niego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Z tych też względów już z samej dyrektywy odwoławczej wynika, że możliwość wniesienia odwołania dotyczy wyłącznie tych wykonawców, którzy mają lub mieli szansę na uzyskanie zamówienia.

Izba za wyrokiem Izby z dnia 29 marca 2023 r., sygn. akt KIO 752/23, wyrokiem z dnia 12 września 2023 r., sygn. akt KIO 2537/23 oraz za wyrokiem z dnia 23 lipca 2025 r., sygn. akt KIO 2373/25; wyrokiem z dnia 27 marca 2026 r., sygn. akt 787/26 wskazuje, że wykazanie posiadania interesu w uzyskaniu zamówienia oraz poniesienia lub możliwości poniesienia szkody przez odwołującego - ten ostatni musi wykazać na moment wniesienia odwołania, a stanowisko w tym zakresie musi zostać zawarte w odwołaniu.

Pogląd ten jest jednoznaczny i ugruntowany w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej od lat, jak też funkcjonował i ugruntowany był w oparciu o przepisy, nieobowiązującej już na dziś ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (art. 179 ust. 1 tejże ustawy), tak np.: Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 12 listopada 2010 r., sygn. akt KIO 2345/10; Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt V Ca 3383/14; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 11 sierpnia 2014 r., sygn. akt KIO 1488/14, KIO 1548/14; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 20 marca 2015 r., sygn. akt KIO 438/15; Wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt KIO 859/18).

W ocenie Izby, odwołujący nie wykazał, że ma interes prawny oraz nie wskazał w czym upatruje szkody, jaką może ponieść w wyniku wadliwości działań zamawiającego. Odwołujący w części, w której odnosi się do interesu prawnego w uzyskaniu zamówienia wskazuje wyłącznie przepisy prawa, dalej stwierdza, że „może ponieść szkodę, która pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym z uchybieniami Zamawiającego” oraz że: „Za szkodę może zostać uznana choćby utrata możliwości uzyskania zamówienia przez Odwołującego”. Odwołujący w swoim odwołaniu ani jednym zdaniem nie wskazał, w czym faktycznie upatruje swojej szkody w związku z wyborem oferty Mini Bus, jako najkorzystniejszej. Oznacza to, że odwołujący nie dopełnił obowiązku wykazania przesłanki materialnoprawnej dopuszczalności odwołania.

Już samo to przesądza, że odwołanie zasługuje na oddalenie. Jak wskazał bowiem Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w wyroku z dnia 27 marca 2023 r., sygn. akt XXIII Zs 11/23 - Izba nie może ustalać istnienia interesu we wniesieniu odwołania czy możliwości poniesienia szkody za odwołującego. Rozpoznając skargę na wydane orzeczenie i zmieniając wyrok Izby Sąd Okręgowy uznał, że ta nie była władna rozpoznać zarzutów odwołania w sytuacji, gdy odwołujący nie wykazał jednej z przesłanek występujących w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, czyli szkody. W ocenie Sądu już tylko taki brak stanowił wystarczającą podstawę do oddalenia odwołania. Sąd wydając wyrok zważył: „Wbrew temu, co wskazała w uzasadnieniu do wyroku Krajowa Izba Odwoławcza Odwołujący/ Uczestnik nie wykazał wypełnienia łącznie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp. Środki ochrony prawnej określone w niniejszym dziale przysługują wykonawcy, uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu zamówienia lub nagrody w konkursie oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy - to jest posiadania interesu w uzyskaniu danego zamówienia oraz możliwości poniesienia szkody. Tymczasem Odwołujący na żadnym etapie postępowania nie powołał się na przesłankę szkody. Uczestnik nawet nie wskazał, że on jako Odwołujący ma interes w złożeniu niniejszego odwołania, nie podniósł, że w razie uwzględnienia odwołania jego oferta będzie ofertą najkorzystniejszą w przedmiotowym postępowaniu. Odwołujący nie wskazał jednej z określonych w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp przesłanek, tj. poniesienia lub możliwości poniesienia szkody w wyniku naruszenia przepisów ustawy. Sąd Okręgowy - przy tak postawionym zarzucie Skarżącego i jego powtórzonym z postępowania odwoławczego uzasadnieniu, uważnie prześledził każde słowo uczestnika zawarte w odwołaniu. Odwołujący nie odniósł się w ogóle do jednej z przesłanek określonych artykule 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. poniesienia bądź możliwości podniesienia szkody w wyniku naruszenia przepisów ustawy przez Zamawiającego. Samo posiadanie statusu wykonawcy - podmiotu który złożył ofertę w postępowaniu - i nawet wskazanie, że zajął 2 pozycję w rankingu oceny ofert - nie jest wystraczające do skutecznego korzystania ze środków ochrony prawnej określonych ustawą i w zasadzie nie rodzi żadnych skutków procesowych.

Podsumowując, w odniesieniu do przesłanki poniesienia szkody lub jej możliwości Odwołujący nie przedstawił zarówno twierdzenia, jak i jego uzasadnienia. Krajowa Izba Odwoławcza uzupełniła twierdzenia Odwołującego, odnosząc się do "oczywistej szkody": "oczywistym jest że na skutek błędnej, niezgodnej z przepisami prawa decyzji zamawiającego, odwołujący może nie uzyskać zamówienia, co oznacza, że w takiej sytuacji poniesie szkodę. Na te okoliczności właśnie zwrócił uwagę Odwołujący w treści odwołania". Tymczasem analiza odwołania prowadzi do odmiennych wniosków, albowiem Odwołujący na takie okoliczności nie zwrócił żadnej uwagi, nie podniósł takiego twierdzenia. W odwołaniu wniesionym w sprawie, Odwołujący uzasadniając interes we wniesieniu odwołania wskazywał jedynie, że "jego oferta jest druga pod względem złożonych ofert oraz kryterium oceny ofert. Tańsza, a tym samym wyżej sklasyfikowana w rankingu ofert - jest aktualnie oferta Wykonawcy (...)".

Izba powyższe wywody w całości aprobuje i uznaje za własne.

Przy czym podnieść należy, że w niniejszej sprawie odwołujący nie wykazał nie tylko szkody, ale też ogólnie interesu we wniesieniu odwołania, i to w konsekwencji powoduje, że odwołanie należało oddalić.

I tak, odnosząc się kolejno do przesłanek opisanych w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp - pierwszą z materialnoprawnych przesłanek wniesienia odwołania, wskazanych w przepisie jest wykazanie posiadania interesu w uzyskaniu zamówienia. Ustawa Pzp nie wprowadza wprawdzie definicji tego pojęcia, jednak w oparciu o stanowiska doktryny oraz ugruntowane orzecznictwo Izby należy wskazać, że wiąże się on z chęcią uzyskania zamówienia w konkretnym postępowaniu o udzielenie zamówienia lub konkursie. Niezbędnym do wykazania interesu w uzyskaniu danego zamówienia, na etapie składania odwołania, jest chociażby potencjalna możliwość uzyskania przez odwołującego zamówienia, a interes odwołującego musi być utożsamiany z doznanym przez wykonawcę uszczerbkiem interesu własnego w uzyskaniu zamówienia w danym postępowaniu w wyniku naruszenia przepisów ustawy.

W świetle brzmienia przepisu art. 505 ust. 1 ustawy Pzp uznaje się, że interes wykonawcy w odwołaniu powinien być oceniany na dzień jego złożenia. W związku z tym przyszłe lub hipotetyczne działania zamawiającego nie mają wpływu na ocenę istnienia tego interesu. Środki ochrony prawnej, które przewidziane są przepisami ustawy Pzp mają na celu ochronę interesów wykonawców uczestniczących w postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych i prowadzić do poprawy ich sytuacji w postępowaniu.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie mogło umknąć uwadze składu orzekającego, że oferta odwołującego została sklasyfikowana dopiero na trzecim, ostatnim miejscu w rankingu złożonych ofert, co wynika z Informacji o wyborze oferty najkorzystniejszej, opublikowanej 12 sierpnia 2026 r. Tym samym, aby faktycznie wykazać swój interes w uzyskaniu zamówienia, odwołujący powinien zakwestionować nie tylko wybór oferty, która została wybrana jako najkorzystniejsza, ale również powinien postawić zarzuty wobec zaniechania wykluczenia lub odrzucenia oferty wykonawcy, który zajął drugie miejsce w rankingu ofert. Innymi słowy, nawet w przypadku uwzględnienia odwołania i odrzucenia oferty wykonawcy Mini Bus, czynność taka nie zapewni wykonawcy możliwości uzyskania zamówienia i zawarcia umowy, ponieważ wyższą pozycję w rankingu złożonych ofert uzyskał inny wykonawca (DEWU TRANS Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Osieku). Z kolei oferta tego wykonawcy nie jest w postępowaniu kwestionowana, zatem w przypadku nawet odrzucenia oferty wykonawcy Mini Bus odwołujący zamówienia by nie uzyskał (podobne stanowisko wynika z orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 16 kwietnia 2026 r., sygn. akt 1124/26).

Drugą z kolei przesłanką legitymacji czynnej, której spełnienie musi nastąpić kumulatywnie wraz z przesłanką interesu w uzyskaniu danego zamówienia jest wykazanie przez odwołującego, że poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy. Przez szkodę rozumie się uszczerbek majątkowy lub niemajątkowy, jakiego doznaje poszkodowany w wyniku określonego działania lub zaniechania. Na kanwie zamówień publicznych, szkoda co do zasady będzie rozumiana jako szkoda majątkowa z tego względu, że utrata możliwości uzyskania zamówienia ma charakter ekonomiczny. Szkoda jakiej poniesienie lub możliwość poniesienia musi wykazać odwołujący musi być wynikiem naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp oraz musi pozostawać w adekwatnym związku przyczynowym z naruszeniem podnoszonych przez odwołującego w zarzutach przepisów. Przy tym należy wskazać, że szkoda, o której mowa w ramach przesłanki art. 505 ust. 1 ustawy Pzp również powiązana jest z określonym zamówieniem, co powiązane jest bezpośrednio z utratą możliwości pozyskania zamówienia, w zakresie którego wnoszone jest odwołanie.

Odwołujący w tym zakresie twierdził, że za szkodę może być uznana utrata możliwości uzyskania zamówienia przez odwołującego, przy tym nie przedstawił żadnej argumentacji w zakresie tego, w jaki sposób odrzucenie oferty Mini Bus wpłynie na jego sytuację w postępowaniu. Przy czym, jak ustalono na podstawie akt postępowania samo odrzucenie oferty Mini Bus, nie spowoduje jeszcze, że to oferta odwołującego zostanie wybrana jako najkorzystniejsza. Odwołujący zatem nie wykazał przesłanki opisanej w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. poniesienia szkody w wyniku naruszenia wskazywanych przez niego w odwołaniu przepisów. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, Izba oddaliła przedmiotowe odwołanie z braku wykazania przesłanki materialnoprawnej dopuszczalności odwołania określonej w art. 505 ust. 1 ustawy Pzp.

Skoro odwołanie było niedopuszczalne, konsekwencją powyższego jest, że Izba nie mogła rozpoznać zarzutów merytorycznych odwołania. Z tego też względu Izba nie odniesie się do stanowisk odnoszących się do formułowanych przez odwołującego zarzutów, złożonych w sprawie.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 574 ustawy Pzp, tj. stosownie do wyniku postępowania, z uwzględnieniem postanowień Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437) na podstawie § 8 ust. 2 pkt. 1 cytowanego Rozporządzenia zaliczając w poczet kosztów koszty wpisu i obciążając kosztami uiszczonego wpisu odwołującego.