Postanowienie KIO 4410/26 z 24 września 2026 r.

Uzasadnienie

Uniwersyteckie Centrum Kliniczne Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w Warszawie, zwane dalej „zamawiającym”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 793), zwanej dalej „ustawą Pzp” lub „Pzp”, którego przedmiotem jest dostawa sprzętu medycznego Aparat RTG z ramieniem C do zabiegów naczyniowych dla Kliniki Chirurgii Ogólnej, Naczyniowej, Endokrynologicznej i Transplantacyjnej .

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 25 czerwca 2026 r., Dz.U. S: 120/2026, nr 437706-2026.

Wobec czynności i zaniechań zamawiającego w ww. postępowaniu 4 września 2026 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, zwanej dalej również „Izbą”, wniósł odwołanie wykonawca TIMKO sp. z o.o. w Warszawie, zwany dalej „odwołującym”.

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie

1) art. 224 ust. 6 w zw. z art. 224 ust. 5 Pzp przez błędne uznanie, że złożone przez Roesys Polska sp. z o.o. wyjaśnienia wraz z dowodami z dnia 13 sierpnia 2026 r. wykazały, iż zaoferowana przez tego wykonawcę cena nie jest ceną rażąco niską, podczas gdy prawidłowa ocena tych wyjaśnień prowadzi do wniosku przeciwnego – że wykonawca nie udźwignął spoczywającego na nim ciężaru dowodu i nie wykazał, iż zaoferowana cena pokrywa koszty realizacji przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami SWZ;

1a) Z ostrożności – na wypadek nieuwzględnienia przez Krajową Izbę Odwoławczą zarzutu wskazanego w pkt 1 powyżej (tj. zarzutu naruszenia art. 224 ust. 6 w zw. z art. 224 ust. 5 Pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Roesys Polska sp. z o.o.) – naruszenie art. 224 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 pkt 1 i 2 oraz art. 18 Pzp, przez zaniechanie przeprowadzenia rzetelnego, wyczerpującego postępowania wyjaśniającego w przedmiocie zaoferowanej przez Roesys Polska sp. z o.o. rażąco niskiej ceny, polegające na poprzestaniu na jednokrotnym wezwaniu z dnia 12 sierpnia 2026 r. i bezkrytycznym przyjęciu lakonicznych, ogólnikowych wyjaśnień wykonawcy z dnia 13 sierpnia 2026 r., mimo że wyjaśnienia te nie usuwały pierwotnych wątpliwości Zamawiającego, a wręcz ujawniały nowe okoliczności wymagające dalszego wyjaśnienia i uzupełnienia o konkretne dowody.

2) art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp przez zaniechanie odrzucenia oferty Roesys Polska sp. z o.o. mimo, że oferta ta zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia;

3) art. 16 pkt 1 i 2 Pzp przez naruszenie zasady równego traktowania wykonawców oraz uczciwej konkurencji, polegające na zaniechaniu wyeliminowania z postępowania oferty nierealnej cenowo, co postawiło wykonawcę oferującego cenę rzetelną, realną i pokrywającą koszty realizacji zamówienia (Odwołującego) w pozycji przegrywającej postępowanie na rzecz wykonawcy, który zaoferował cenę niepokrywającą kosztów realizacji zamówienia;

4) art. 239 ust. 1 i 2 Pzp przez dokonanie wyboru jako najkorzystniejszej oferty, która podlegała odrzuceniu, a w konsekwencji naruszenie zasady, że najkorzystniejszą ofertą może być wyłącznie oferta niepodlegająca odrzuceniu.

Odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu:

1) unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty złożonej przez Roesys Polska sp. z o.o., dokonanej i zakomunikowanej zawiadomieniem z dnia 25 sierpnia 2026 r.;

2) powtórzenia czynności badania i oceny ofert (z ostrożności - ponownego wezwania Roesys Polska Sp. z o.o., na podstawie art. 224 ust. 1 Pzp, do złożenia dodatkowych, uzupełniających wyjaśnień oraz dowodów dotyczących wyliczenia ceny oferty, w szczególności szczegółowej kalkulacji kosztów realizacji przedmiotowego zamówienia oraz odniesienia się do wskazanych w niniejszym odwołaniu rozbieżności i wątpliwości);

3) dokonania ponownej, rzetelnej oceny tych wyjaśnień zgodnie z wymogami art. 224 ust. 5 i 6 Pzp, przed podjęciem decyzji o wyborze oferty najkorzystniejszej. ;

4) odrzucenia oferty Roesys Polska sp. z o.o. na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 Pzp w związku z art. 224 ust. 6 Pzp;

5) dokonania wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Odwołującego, jako jedynej oferty niepodlegającej odrzuceniu.

Ustalono także, że 7 września 2026 r. zamawiający zawiadomił wykonawców, iż unieważnia przeprowadzoną czynność wyboru najkorzystniejszej oferty oraz o przystępuje do ponownego badania i oceny ofert (por. ww. zawiadomienie, w aktach sprawy).

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje.

Izba, działając na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, postanowiła umorzyć odwoławcze, gdyż dalsze postępowanie stało się zbędne. Stosownie do art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne .

Zbędność postępowania odwoławczego wynikała z faktu, że po wniesieniu odwołania zamawiający 7 września 2026 r. unieważnił przeprowadzoną czynność wyboru najkorzystniejszej oferty oraz zawiadomił, że powtórzy czynność badania i oceny ofert oraz wyboru najkorzystniejszej oferty.

Na uwagę zasługuje fakt, że czynność wyboru oferty najkorzystniejszej jest tym momentem, który wyznacza koniec procesu badania i oceny ofert, w tym analizy istnienia podstaw wykluczenia wykonawcy z postępowania, podstaw odrzucenia oferty, czy badania skuteczności zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstw informacji składanych przez wykonawców. Zamawiający wybierając daną ofertę jako najkorzystniejszą przesądza, że oferta ta nie podlega odrzucaniu, a wykonawca który ją złożył nie podlega wykluczeniu z udziału w postępowaniu. Skutkiem unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej było to, że zamawiający powrócił do etapu badania i oceny ofert. O zakończeniu tego procesu będzie można mówić w momencie zawiadomienia wykonawców o rezultatach badania (np. zawiadomienia o wyborze oferty najkorzystniejszej czy unieważnienia postępowania).

Dostrzeżenia wymaga również, że zgodnie z art. 513 ust. 1 ustawy Pzp odwołanie przysługuje na:

1) niezgodną z przepisami ustawy czynność zamawiającego, podjętą w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, w tym na projektowane postanowienie umowy;

2) zaniechanie czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub konkursie, do której zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy;

3) zaniechanie przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia lub zorganizowania konkursu na podstawie ustawy, mimo że zamawiający był do tego obowiązany.

Z przepisu tego wynika zatem, że odwołanie nie przysługuje wobec zamiaru czy zapowiedzi dokonania bądź niedokonania jakiejś czynności. W tej sytuacji rozstrzyganie w przedmiocie zarzutów skierowanych wobec historycznych, nieistniejących na moment wyrokowania, czynności zamawiającego stało się zbędne. Wykonawcom służyć będzie prawo wniesienia odwołania w terminie liczonym od dnia zawiadomienia o nowej czynności wyboru oferty najkorzystniejszej lub czynności unieważnienia postępowania, gdyż dopiero w tym momencie będzie można mówić o istnieniu nowego substratu zaskarżenia (to jest czynności lub zaniechania zamawiającego).

Na konieczność umorzenia postępowania odwoławczego w analogicznej sytuacji wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie Izby, por. przykładowo postanowienie Izby z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. akt KIO 3094/21 oraz KIO 3105/21.

W związku z powyższym Izba, działając na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, postanowiła jak w pkt 1 sentencji.

Zgodnie z art. 557 ustawy Pzp, w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego. Z kolei w świetle art. 575 ustawy Pzp, strony oraz uczestnik postępowania odwoławczego wnoszący sprzeciw ponoszą koszty postępowania odwoławczego stosownie do jego wyniku.

Jak wskazuje się w piśmiennictwie, reguła ponoszenia przez strony kosztów postępowania odwoławczego stosownie do wyników postępowania odwoławczego oznacza, że „ obowiązuje w nim, analogicznie do procesu cywilnego, zasada odpowiedzialności za wynik procesu, według której koszty postępowania obciążają ostatecznie stronę „przegrywającą” sprawę (por. art. 98 § 1 k.p.c.)” Jarosław Jerzykowski, Komentarz do art.192 ustawy - Prawo zamówień publicznych, w: Dzierżanowski W., Jerzykowski J., Stachowiak M. Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2014, wydanie VI.

Izba, kierując się wynikiem postępowania odwoławczego, stosując przepis § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), postanowiła znieść wzajemnie koszty postępowania odwoławczego oraz zwrócić odwołującemu kwotę uiszczoną tytułem wpisu od odwołania.