Postanowienie KIO 2026/24 z 25 czerwca 2024 r.

Uzasadnienie

Zamawiający – Miasto Łódź – Zarząd Inwestycji Miejskich, ul. Piotrkowska 175, 90-447 Łódź oraz Zakład Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o., ul. Wierzbowa 52, 90-133 Łódź, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego, postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. „Rozbudowa ul. Franciszkańskiej na odcinku od rejonu posesji nr 24 do ul. Północnej w Łodzi w systemie zaprojektuj i wybuduj”, numer referencyjny: ZIM-DZ.2620.60.2023. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 24.11.2023 r., nr 227/2023 00715820-2023.

W dniu 10.06.2024 r. do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej wpłynęło odwołanie wykonawcy Balzola Polska sp. z o.o., Al. Jana Pawła II 12, 00-124 Warszawa (dalej: „Odwołujący”), w którym Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1) art. 109 ust. 1 pkt 7 w. zw. z art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 16 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1605 ze zm.), zwanej dalej: „ustawą Pzp”, poprzez błędne uznanie, że Odwołujący powinien podlegać wykluczeniu z postępowania w związku z faktem, iż rzekomo z przyczyn leżących po jego stronie długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązania wynikające z dwóch wcześniej zawartych umów o udzielenie zamówienia publicznego, tj. umowy zawartej z zamawiającym Tramwaje Śląskie S.A. w ramach zamówienia pn. „Budowa i modernizacja infrastruktury torowo-sieciowej w ciągu ul. Piłsudzkiego w Sosnowcu od ul. Sobieskiego do drogi ekspresowej S86”- zadanie nr 3 oraz umowy zawartej z Gminą Miejską Mielec w ramach zamówienia pn. „Budowa hali sportowej na terenie MOSiR przy ul. Solskiego 1 w Mielcu”, co miało doprowadzić do naliczenia kar umownych i co spowodowało, iż Zamawiający doszedł do wniosku, że w związku z tym oferta Odwołującego powinna podlegać odrzuceniu z postępowania, chyba że zostanie w sposób skuteczny przeprowadzona procedura samooczyszczenia, podczas gdy okoliczności na podstawie których naliczone zostały kary umowne w ramach dwóch ww. umów o udzielenie zamówienia publicznego nie wchodzą w zakres zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, ponieważ skorzystano z tych instytucji w sposób niezasadny oraz z przyczyn nie leżących po stronie Odwołującego, czego Zamawiający nie uwzględnił opierając się wyłącznie na informacjach przekazanych przez zamawiających, którzy udzielili dwóch ww. zamówień,

2) ewentualnie art. 128 ust. 4 w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 16 ustawy Pzp poprzez niezasadne zaniechanie wezwania Odwołującego do uzupełnienia wyjaśnień złożonych w dniu 5 kwietnia 2024 r. lub wyjaśnień uzupełniających złożonych 23 kwietnia 2024 r. i ograniczenie się przy ocenie okoliczności wystąpienia przesłanek z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp wyłącznie do pozyskanych samodzielnie przez Zamawiającego informacji od zamawiających, którzy udzielili dwóch spornych zamówień, podczas gdy Zamawiający po uzyskaniu informacji od innych zamawiających, mając dalsze wątpliwości co do oceny sytuacji podmiotowej Odwołującego, powinien był co najwyżej wezwać go do dalszych wyjaśnień, w szczególności obejmujących przedłożenie dokumentów źródłowych, które byłyby rozstrzygające przy ocenie zasadności istnienia podstaw wykluczenia Odwołującego z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp.

W związku z tym Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu:

1) unieważnienia czynności z dnia 29 maja 2024 r. dotyczącej oceny sytuacji podmiotowej Odwołującego w zakresie, w jakim Zamawiający uznał, że zachodzi podstawa do wykluczenia Odwołującego z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp i wezwał go w związku z tym do przeprowadzenia procedury samooczyszczenia,

2) przeprowadzenia czynności ponownego badania i oceny oferty Odwołującego oraz nakazanie uznania, że Odwołujący nie podlega wykluczeniu na gruncie art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp i w związku z tym nie ma też powodu do przeprowadzenia procedury samooczyszczenia w tym zakresie,

3) ewentualnie - wezwania Odwołującego do złożenia dodatkowych wyjaśnień w zakresie okoliczności wykonywania umowy zawartej z zamawiającym Tramwaje Śląskie S.A. w ramach zamówienia pn. „Budowa i modernizacja infrastruktury torowo-sieciowej w ciągu ul. Piłsudzkiego w Sosnowcu od ul. Sobieskiego do drogi ekspresowej S86”- zadanie nr 3 oraz umowy zawartej z Gminą Miejską Mielec w ramach zamówienia pn. „Budowa hali sportowej na terenie MOSiR przy ul. Solskiego 1 w Mielcu” i dokonanie oceny wystąpienia przesłanek z art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp z uwzględnieniem dodatkowych wyjaśnień.

Pismem z dnia 14.06.2024 r. wykonawca STRABAG sp. z o.o., ul. Parzniewska 10, 05-800 Pruszków, zgłosił przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego. Izba stwierdziła, że przystąpienie zostało dokonane skutecznie.

Pismem z dnia 20.06.2024 r. Zamawiający poinformował, że uwzględnia odwołanie oraz że „ unieważnił czynności z dnia 29.05.2024 r. w zakresie wezwania Odwołującego do:

• poprawienia i/lub uzupełnienia Jednolitego Dokumentu w zakresie przesłanek wykluczenia z postępowania o udzielenie niniejszego zamówienia publicznego określonych w art. 109 ust. 1 pkt 7 i 10 Ustawy,

• przedstawienia środków przedsięwziętych w celu samooczyszczenia wraz z ich opisem i dowodami w zakresie przesłanki wykluczenia Wykonawcy z postępowania na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 7 Ustawy ”.

Pismem z dnia 20.06.2024 r. Odwołujący wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp z uwagi na unieważnienie przez Zamawiającego ww. czynności i przystąpienie do powtórzenia czynności badania i oceny ofert.

Zgodnie z art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne.

Unieważnienie przez zamawiającego czynności objętej zarzutami odwołania oznacza, że czynność ta przestała istnieć. Tym samym nie istnieje tzw. substrat zaskarżenia, niezbędny do tego, aby Izba mogła rozpoznać odwołanie merytorycznie i stwierdzić, czy zamawiający dopuścił się naruszenia przepisów ustawy Pzp, czy nie. Powyższe powoduje, że postępowanie odwoławcze staje się zbędne, gdyż przedmiot zaskarżenia nie istnieje, co stanowi podstawę umorzenia postępowania odwoławczego w oparciu o art. 568 pkt 2 ustawy Pzp.

Zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437), w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości ze względu na stwierdzenie, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, zgodnie z art. 568 pkt 2 ustawy, koszty znosi się wzajemnie.

Dlatego też Izba umorzyła postępowanie odwoławcze na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp i nakazała zwrócić Odwołującemu kwotę uiszczonego wpisu od odwołania.