Postanowienie KIO 1514/25 z 9 maja 2025 r.

Uzasadnienie

Szpital Specjalistyczny im. E.B. w Mielcu , zwany dalej „Zamawiającym”, działając na podstawie przepisów ustawy dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1320), zwanej dalej „ustawą PZP”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na „sprzedaż i dostawę jednorazowego i drobnego sprzętu oraz materiałów medycznych dla potrzeb Szpitala Specjalistycznego im. E.B. w Mielcu”.

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 18 grudnia 2024 r., pod numerem 2024/S 246-774335.

W dniu 18 kwietnia 2025 r. (data wpływu do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej) wykonawca SINMED Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Przyszowicach , zwany dalej „Odwołującym”, wniósł odwołanie wobec czynności i zaniechań Zamawiającego w zakresie części nr 23 zamówienia.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 8 i 10 w zw. z art. 224 ust. 6 w zw. z art. 239 ust. 1 ustawy PZP poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy BILLMED Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie (zwanego dalej „wykonawcą BILLMED”) jako zawierającej rażąco niską cenę oraz błąd w obliczeniu ceny z uwagi na fakt, że złożone przez wykonawcę BILLMED wyjaśnienia z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny oraz oparte są o nieprawidłowe założenie powodujące istnienie błędu w obliczeniu ceny, czego skutkiem był bezpodstawny wybór tej oferty jako najkorzystniejszej w ramach części nr 23 zamówienia.

W konsekwencji Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu:

1) unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w ramach części nr 23 zamówienia,

2) odrzucenia oferty wykonawcy BILLMED w ramach części nr 23 zamówienia,

3) powtórzenia czynności badania i oceny ofert w ramach części nr 23 zamówienia,

4) wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej w ramach części nr 23 zamówienia.

Ponadto Odwołujący wniósł o zasądzenie od Zamawiającego na jego rzecz kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa według spisu złożonego na rozprawie.

Z informacji przekazanej przez Zamawiającego Prezesowi Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 28 kwietnia 2025 r. wynika, że kopia odwołania została przesłana wykonawcom w dniu 22 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem formularzy do komunikacji dostępnych na Platformie e-Zamówienia. Do dnia wydania postanowienia przez Izbę na posiedzeniu niejawnym do akt sprawy odwoławczej nie wpłynęło żadne zgłoszenie przystąpienia do postępowania odwoławczego – ani po stronie Zamawiającego, ani po stronie Odwołującego.

Następnie w dniu 9 maja 2025 r. Odwołujący złożył pismo, w którym oświadczył, że wycofuje odwołanie wniesione w tej sprawie i

Krajowa Izba Odwoławcza stwierdza, że odwołanie można cofnąć w każdym czasie do zamknięcia rozprawy. Cofnięcie odwołania przez Odwołującego – zgodnie z regulacją art. 568 pkt 1 ustawy PZP oraz § 13 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 2020 r. w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (Dz. U. z 2020 r., poz. 2453) – oznacza, że postępowanie odwoławcze należy umorzyć.

Na podstawie § 9 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437) Izba orzekła o dokonaniu zwrotu na rzecz Odwołującego z rachunku bankowego Urzędu 90% kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania, tj. kwoty 13 500 zł 00 gr.

Jednocześnie Izba zasądziła od Odwołującego na rzecz Zamawiającego zwrot kosztów postępowania odwoławczego, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania, który obejmuje wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3 600 zł 00 gr, koszty tłumaczenie dowodów z języka angielskiego na język polski w wysokości 400 zł 00 gr i wydatek poniesiony na dwie opłaty skarbowe od pełnomocnictw w wysokości 34 zł 00 gr.

Z uwagi na niestawiennictwo na posiedzeniu niejawnym Izby pełnomocnika głównego Zamawiającego, który ma siedzibę zawodową w Mielcu, brak było podstaw do zasądzenia od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kosztów związanych z jego dojazdem na wyznaczone posiedzenie. Ponadto Izba ustaliła, że Zamawiający nie poniósł żadnych kosztów związanych z dojazdem na posiedzenie swojego pełnomocnika substytucyjnego, albowiem ten na posiedzeniu niejawnym Izby oświadczył, że dojechał na to posiedzenie prosto z Warszawy. Mając natomiast na uwadze treść § 5 pkt 2 lit. b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania brak było podstaw do zasądzenia od Odwołującego na rzecz Zamawiającego zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości przekraczającej kwotę 3 600 zł 00 gr. W związku z tym Izba nie uwzględniła dalej idącego żądania Odwołującego dotyczącego zasądzenia na jego rzecz – ponad przyznaną postanowieniem kwotę 3 600 zł 00 gr – także kwoty 848 zł 00 gr i dodatkowo również kwoty 350 zł 00 z tytułu wydatku na wynagrodzenie pełnomocnika substytucyjnego.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.