Postanowienie KIO 5097/25 z 23 grudnia 2025 r.

Uzasadnienie

Instytut Kultury Miejskiej w Gdańsku (dalej zwany: „Zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w trybie podstawowym pn. „ Świadczenie usług ochrony fizycznej osób, nieruchomości, mienia, terenów i urządzeń usytuowanych przy ul. Targ Rakowy 11 w Gdańsku oraz imprez wewnętrznych i plenerowych ”, numer referencyjny: ZP/03/IKM/TP/2025 (dalej zwane: „postępowaniem”).

Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 2025/BZP 00444208 z dnia 26 września 2025 r. Wartość zamówienia nie przekracza progów unijnych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 oraz z 2025 r. poz. 620) (dalej zwanej: „PZP” lub „ustawą Pzp”).

W dniu 14 listopada 2025 r. wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia FUDEKO SECURITY Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Gdyni i FUDEKO Spółka Akcyjna z siedzibą w Gdyni (dalej zwani: „Odwołującym”) wnieśli odwołanie, w którym zarzucili Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów ustawy Pzp:

1. art. 223 ust. 2 pkt 3 PZP poprzez zaniechanie dokonania poprawy omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, pomimo że ta nie powodowałaby istotnych zmian w treści oferty, rozumianych jako zmiany które prowadziłyby do znacznego zniekształcenia oświadczenia woli Wykonawcy w zakresie merytorycznej treści oferty, a Zamawiający posiadał wszystkie dane niezbędne do poprawienia omyłki,

2. art. 226 ust. 1 pkt 5 PZP poprzez odrzucenie oferty Odwołującego, z uwagi na jej rzekomą niezgodność z warunkami zamówienia, pomimo że oferta Odwołującego podlegała poprawie w trybie art. 223 ust. 2 pkt 3 PZP i jako zgodna z warunkami zamówienia nie podlegała odrzuceniu,

3. art. 239 w zw. z art. 17 ust. 2 PZP w zw. z art. 16 pkt 1) i 3) PZP poprzez dokonanie wyboru jako najkorzystniejszej oferty niezawierającej najniższej ceny.

Wobec powyższego Odwołujący wniósł o:

1. nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz czynności odrzucenia oferty Odwołującego;

2. nakazanie Zamawiającemu dokonania poprawy treści oferty Odwołującego, w zakresie wskazanym w odwołaniu;

3. nakazanie Zamawiającemu dokonanie ponownego badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego;

4. zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego;

Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje.

W dniu 22 grudnia 2025 r. do akt sprawy wpłynęła od Zamawiającego odpowiedź na odwołanie z uzasadnienia, której wynikało, że w dniu 28 listopada 2025 r. Zamawiający unieważnił czynność wyboru oferty najkorzystniejszej z dnia 12 listopada 2025 r., a następnie w dniu 17 grudnia 2025 r. dokonał wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu. Na dowód czego Zamawiający w załączniku do odpowiedzi na odwołanie przekazał pismo z dnia 28 listopada 2025 r. i pismo z dnia 17 grudnia 2025 r.

Izba ustaliła, że w terminie określonym w art. 525 ust. 1 ustawy Pzp do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden wykonawca.

W ocenie Izby w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budziło wątpliwości, że w związku z dokonanymi czynnościami przez Zamawiającego, znalazł zastosowanie art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym Izba umarza postępowanie odwoławcze w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne.

Wobec nowych czynności podjętych przez Zamawiającego w postępowaniu, Odwołujący będzie uprawniony skorzystać ze środków ochrony prawnej, dlatego też ostatecznie spór stał się bezprzedmiotowy. Aby Izba mogła rozpoznać wniesione odwołanie – musi ono dotyczyć czynności Zamawiającego (art. 513 pkt 1 ustawy Pzp). Zatem na moment wniesienia odwołania musi istnieć substrat zaskarżenia, będący podstawą dla wykonawcy do wniesienia środka ochrony prawnej. Czynność unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej miała miejsce po wniesieniu przedmiotowego odwołania . Powyższe oznacza, że czynność wobec, której zostało wniesione odwołanie, na dzień rozpoznawania sprawy przez Izbę, nie istnieje. Dostrzeżenia wymaga również, iż zgodnie z treścią art. 552 ust. 1 ustawy Pzp Izba wydając orzeczenie bierze pod uwagę stan rzeczy ustalony na moment zamknięcia postępowania odwoławczego. Ustawodawca przewidział zatem sytuację, w której może dojść do zmian w toku postępowania o udzielenie zamówienia – co Izba zobowiązana jest uwzględnić wydając orzeczenie w sprawie w toku postępowania odwoławczego. Nie można także tracić z pola widzenia tego, że przepisy ustawy nie zobowiązują Zamawiającego do zawieszenia postępowania o udzielenie zamówienia, wobec wniesionego odwołania.

Reasumując, zaskarżenie czynności, która już nie istnieje, nie daje podstaw Izbie do stwierdzenia naruszenia przepisów przez Zamawiającego. Uznać w takiej sytuacji należało, że prowadzenie dalszego postępowania odwoławczego było zbędne.

W konsekwencji mając na względzie okoliczności przedmiotowej sprawy, orzeczono jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 568 pkt 2 ustawy Pzp, umarzając postępowanie odwoławcze.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku na podstawie art. 557 ustawy Pzp w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r., poz. 2437) z którego wynika, że w przypadku umorzenia postępowania odwoławczego przez Izbę w całości na skutek stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne, koszty o których mowa w , znosi się wzajemnie.

Wobec czego na podstawie art. 574 ustawy Pzp, Izba orzekła o dokonaniu zwrotu Odwołującemu uiszczonego wpisu.