Postanowienie KIO 5569/25 z 28 stycznia 2026 r.

Uzasadnienie

Zarząd Portu Morskiego Kołobrzeg sp. z o.o. z siedzibą w Kołobrzegu („Zamawiający”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.), zwanej dalej: „Pzp”, którego przedmiotem jest „Świadczenie usług przeładunkowo-manipulacyjnych”, znak postępowania: ZPM.5211.1.2025 , zwane dalej „Postępowaniem”.

Postępowanie prowadzone jest w trybie przetargu nieograniczonego. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane 2 października 2025 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem 644946-2025 (OJ S 189/2025).

Szacunkowa wartość zamówienia przekracza kwoty wskazane w aktach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp dla zamówienia udzielanego przez zamawiającego sektorowego na usługi.

12 grudnia 2025 r. wykonawca BST Cargo Hub sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku (zwany także „Odwołującym”) wniósł odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej dotyczące Postępowania.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu

1. niezgodną z przepisami Pzp czynność z dnia 3 grudnia 2025 r. polegającą na wyborze oferty z najniższą ceną w sytuacji, gdy cena ta przewyższa kwotę, którą Zamawiający zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia zgodnie z informacją o kwocie przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia z 22 października 2025 r. w sytuacji, gdy Zamawiający w żaden sposób nie udowodnił, by mógł zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty (ani nie poinformował Odwołującego o podwyższonej kwocie), co stanowi naruszenie art. 255 pkt 3 Pzp;

2. wybór najkorzystniejszej oferty bez uzasadnienia faktycznego i prawnego, co nie pozwala poznać motywów, jakie stały za takim, a nie innym, rozstrzygnięciem – co nie pozwala odnieść się do tych motywów na kanwie odwołania, co pozbawia de facto Odwołującego możliwości powołania dalej idących zarzutów, co stanowi naruszenie art. 253 ust. 1 i 2 Pzp w zw. z art. 226 Pzp;

3. niezgodne z przepisami Pzp sformułowanie §4 ust. 1 projektowanych postanowień umowy (a także III ust. 1 Szczególnych Warunków Zamówienia), gdyż narusza ono art. 99 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp albowiem Zamawiający nie może przenosić na wykonawcę obowiązku identyfikowania i określania przedmiotu zamówienia poza tym, co zawarte jest w dokumentacji zamówienia;

4. niezgodne z przepisami Kodeksu cywilnego oraz Pzp przerzucenie na wykonawcę w sposób sprzeczny z zasadą swobody umów w zasadzie w całości ciężaru ubezpieczenia za szkody w bardzo szerokim zakresie poprzez §8 projektowanych postanowień umowy, co stanowi naruszenie art. 353 1 Kodeksu cywilnego oraz art. 16 Pzp.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu: unieważnienia Postępowania, sporządzenia uzasadnienia faktycznego i prawnego informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty, udostępnienia wykonawcy odrębnego porozumienia w zakresie zasad i warunków obsługi ruchu kolejowego wewnątrz bocznicy, usunięcia §8 projektowanych postanowień umowy, względnie unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej.

Ponadto Odwołujący domagał się zasądzenia od Zamawiającego na jego rzecz kosztów postępowania odwoławczego.

Odwołujący wskazał, że ma interes prawny we wniesieniu odwołania albowiem miał interes w uzyskaniu zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy.

W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów. Żaden podmiot nie zgłosił przystąpienia do postępowania odwoławczego.

19 stycznia 2026 r. Zamawiający wniósł odpowiedź na odwołanie, w treści której złożył wniosek o pominięcie zarzutów 3 i 4 odwołania oraz oddalenie odwołania w pozostałej części. W przypadku nieuwzględnienia wniosku o pominięcie zarzutów 3 i 4 odwołania, Zamawiający wniósł o oddalenie odwołania w całości. Nadto domagał się zasądzenia od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kosztów postępowania zgodnie z rachunkami złożonymi w trakcie rozprawy.

26 stycznia 2026 r. Odwołujący złożył pismo procesowe, w treści którego zawarł oświadczenie o cofnięciu odwołania oraz wniosek o umorzenie postępowania. Nadto wniósł o zwrot 90% wysokości wpisu od odwołania.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje

Zgodnie z art. 520 ust. 1 Pzp odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy. Art. 520 ust. 2 Pzp stanowi, że cofnięte odwołanie nie wywołuje skutków prawnych, jakie ustawa wiąże z wniesieniem odwołania do Prezesa Izby.

Odwołujący w piśmie z dnia 26 stycznia 2026 r. jednoznacznie oświadczył, że cofa w całości odwołanie wniesione w niniejszej sprawie. Cofnięcie odwołania nastąpiło na 2 dni przed wyznaczonym terminem posiedzenia z udziałem stron.

Jak podkreśla się w doktrynie, odwołujący jest dysponentem wniesionego przez siebie odwołania, co przejawia się również w uprawnieniu do jego wycofania. Krajowa Izba Odwoławcza nie bada i nie ocenia przyczyn cofnięcia odwołania. Weryfikacji podlega wyłącznie formalna skuteczność złożenia oświadczenia o jego cofnięciu. Skuteczne cofnięcie odwołania jest wiążące dla Krajowej Izby Odwoławczej. Ponadto cofnięcie odwołania nie wymaga zgody pozostałych stron i uczestników postępowania.

Zgodnie z art. 568 pkt 1 Pzp Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania.

W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki do zastosowania tego przepisu. Odwołujący skutecznie wycofał odwołanie, co rodzi konieczność umorzenia postępowania odwoławczego. Tym samym Izba na podstawie art. 568 pkt 1 Pzp w zw. z art. 520 Pzp postanowiła o umorzeniu postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 557 Pzp w wyroku oraz w postanowieniu kończącym postępowanie odwoławcze Izba rozstrzyga o kosztach postępowania odwoławczego.

W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze zostało umorzone w całości na skutek cofnięcia odwołania przed otwarciem rozprawy nie później niż w dniu poprzedzającym dzień, na który został wyznaczony termin rozprawy lub posiedzenia z udziałem stron lub uczestników postępowania odwoławczego. W konsekwencji zastosowanie znalazł § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Mając na względzie powyższe, Izba nakazała zwrócić na rzecz Odwołującego 90 % kwoty wpisu uiszczonego od odwołania. Odwołujący uiścił wpis w wysokości 15 000 zł, a zatem do zwrotu pozostaje kwota 13 500 zł.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.