Postanowienie KIO 693/26 z 6 marca 2026 r.

Uzasadnienie

Gmina Śliwica , zwana dalej „Zamawiającym”, działając na podstawie przepisów ustawy dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1320, ze zm.), zwanej dalej „ustawą PZP”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na „odbieranie i zagospodarowanie odpadów komunalnych z zamieszkałych nieruchomości na terenie Gmina Śliwice”.

Ogłoszenie o przedmiotowym zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 1 grudnia 2025 r., pod numerem 2025/S 231-794010.

W dniu 12 lutego 2026 r. (data wpływu do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej) wykonawca Zakład Usług Komunalnych Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Świeciu, zwany dalej „Odwołującym”, wniósł odwołanie od niezgodnej z przepisami ustawy PZP czynności Zamawiającego i zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego polegające na:

1) odrzuceniu oferty Odwołującego złożonej w postępowaniu z powodu rzekomego zaoferowania rażąco niskiej ceny pomimo, że oferta Odwołującego nie zawiera rażąco niskiej ceny,

2) zaniechaniu wyboru jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Odwołującego pomimo, że oferta ta zawiera najkorzystniejszy bilans kryteriów oceny ofert,

3) wyborze jako najkorzystniejszej w postępowaniu oferty złożonej przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Zakład Usług Komunalnych Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Czersku oraz Eko-Merkuria Czapiewski Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Czersku pomimo, że ocena ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego wskazuje, że wybrana oferta nie zawiera najkorzystniejszego bilansu kryteriów oceny ofert, przez co nie powinna zostać uznana za najkorzystniejszą w postępowaniu.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie następujących przepisów

1) art. 16 pkt 1-3 ustawy PZP poprzez naruszenie zasady nakazującej prowadzenie postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców oraz w sposób przejrzysty i proporcjonalny, a także naruszenie innych pozostających w związku z art. 16 pkt 1-3 ustawy PZP przepisów (zarzut nr 1),

2) art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu polegające na niezasadnym stwierdzeniu, że oferta złożona przez Odwołującego zawiera rażąco niską cenę w sytuacji, gdy cena zaoferowana przez Odwołującego jest wystarczająca do pokrycia kosztów realizacji zamówienia, osiągnięcia zysku oraz prawidłowego wykonania zamówienia publicznego, a więc nie jest rażąco niska, co doprowadziło do nieuzasadnionego stwierdzenia, że oferta Odwołującego powinna zostać odrzucona w oparciu o art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP (zarzut nr 2),

3) art. 224 ust. 6 ustawy PZP poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu polegające na błędnej, nieprzejrzystej i nielogicznej ocenie wyjaśnień Odwołującego dotyczących zaoferowanej ceny, prowadzącej do nieuzasadnionego stwierdzenia, że wyjaśnienia nie uzasadniają podanej w ofercie ceny pomimo, że wyjaśnienia jednoznacznie wskazują, że zaoferowana przez Odwołującego cena jest wystarczająca do pokrycia kosztów realizacji zamówienia, osiągnięcia zysku oraz prawidłowego wykonania zamówienia publicznego, a więc nie jest rażąco niska, co doprowadziło do nieuzasadnionego odrzucenia oferty Odwołującego w oparciu o 226 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP (zarzut nr 3),

4) ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia zarzutów nr 2 i 3 – art. 224 ust. 1 w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 8 i art. 224 ust. 6 ustawy PZP poprzez niezastosowanie tych przepisów polegające na zaniechaniu wezwania Odwołującego do złożenia dodatkowych wyjaśnień w zakresie ceny oferty przed odrzuceniem jego oferty mimo, że Zamawiający powziął jedynie wątpliwości co do rynkowego charakteru ceny oraz możliwości prawidłowego zrealizowania przedmiotu zamówienia za cenę zaoferowaną przez Odwołującego, co jest niewystarczające dla stwierdzenia, że zaoferowana cena jest rażąco niska i co doprowadziło do niezasadnego odrzucenia oferty Odwołującego w oparciu o 226 ust. 1 pkt 8 ustawy PZP, z tym zastrzeżeniem, że w ocenie Odwołującego wyjaśnienia były kompletne, spójne logiczne i wystarczające dla stwierdzenia, że zaoferowana przez Odwołującego cena nie jest rażąco niska (zarzut nr 4),

5) art. 239 ust. 1 ustawy PZP poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zaniechaniu dokonania czynności wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej w postępowaniu pomimo, że oferta Odwołującego jest ofertą najkorzystniejszą w świetle kryteriów oceny ofert określonych w SWZ spośród ofert złożonych w postępowaniu, a niepodlegających odrzuceniu i w konsekwencji dokonanie wyboru najkorzystniejszej oferty w sposób inny niż na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia (zarzut nr 5).

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania oraz nakazanie Zamawiającemu:

1) unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej,

2) dokonania ponownego badania i oceny ofert,

3) wyboru oferty Odwołującego jako oferty najkorzystniejszej,

4) ewentualnie unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenia czynności oceny ofert w postępowaniu i w jej ramach wezwanie wykonawcy do złożenia dalszych wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu lub ich istotnych części składowych w związku z wątpliwościami Zamawiającego powziętymi po ocenie złożonych przez Odwołującego wyjaśnień.

Ponadto Odwołujący wniósł o zasądzenie od Zamawiającego na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, zgodnie z załączoną fakturą.

Z informacji przekazanej przez Zamawiającego Prezesowi Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 4 marca 2026 r. wynika, że kopia odwołania została przekazana innym wykonawcom uczestniczącym w postępowaniu o udzielenie zamówienia w dniu 17 lutego 2026 r. przy użyciu środków komunikacji elektronicznej. Do dnia wydania przez Izbę postanowienia na posiedzeniu niejawnym do postępowania odwoławczego nie przystąpił żaden z wykonawców – ani po stronie Zamawiającego, ani po stronie Odwołującego.

Następnie w dniu 24 lutego 2026 r. Odwołujący działając poprzez swojego pełnomocnika złożył pismo, w którym oświadczył, że cofa odwołanie i wnosi o zwrot 90% uiszczonego wpisu.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje

Izba stwierdza, że odwołanie można cofnąć w każdym czasie do zamknięcia rozprawy. Cofnięcie odwołania przez Odwołującego – zgodnie z art. 568 pkt 1 ustawy PZP oraz § 13 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 2020 r. w sprawie postępowania przy rozpoznawaniu odwołań przez Krajową Izbę Odwoławczą (Dz. U. z 2020 r., poz. 2453) – oznacza, że postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu.

Na podstawie § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437) Izba orzekła o dokonaniu na rzecz Odwołującego z rachunku bankowego Urzędu zwrotu 90% kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odwołania, tj. kwoty 13 500 zł 00 gr.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.