Postanowienie IV Ca 501/13 z 8 października 2013 r.

Uzasadnienie

Wykonawca Energotechnika - Energorozruch S.A. w Gliwicach złożył skargę od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 19 sierpnia 2013r., sygn. akt KIO 1870/13, wraz z wnioskiem o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych od skargi.

Postanowieniem z dnia 19 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Słupsku oddalił wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi i jednocześnie wezwano wykonawcę do uiszczenia opłaty stosunkowej od skargi w kwocie 1 994 788 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi wykonawcy 25 września 2013r. a 2 października 2013r. upłynął bezskutecznie termin do uiszczenia opłaty.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Skarżący w niniejszej sprawie złożył skargę wraz z wnioskiem o częściowe zwolnienie od opłaty stosunkowej od skargi ponad kwotę 100 000 zł.

Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 19 września 2013r. zostało wydane zgodnie z treścią art. 103 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który stanowi, że osobie prawnej może być przyznane zwolnienie od kosztów sądowych, jeżeli wykazała, że nie ma dostatecznych środków na uiszczenie tych kosztów. Sąd zważył przy tym należy, iż przepis ten posługuje się trybem dokonanym, w przeciwieństwie do art. 113 § 2 kpe, który poprzednio, tj. przed wejściem w życie ustawy, regulował tę kwestię, co zdaniem Sądu Okręgowego oznacza, iż w świetle aktualnego stanu prawnego, nie jest obowiązkiem Sądu wzywanie osoby prawnej do udokumentowania przesłanek warunkujących zasadność wniosku o zwolnienie od kosztów czy też o przedłożenie dodatkowych dokumentów. Natomiast w niniejszej sprawie nie zaszły okoliczności, które zobowiązywałyby Sąd do wszczęcia dochodzenia, o którym mowa w art. 109 ustawy.

Wskazać w tym miejscu należy, iż skarżący, żądając częściowego zwolnienia od opłaty od skargi nie przedstawił żadnych dowodów, które pozwoliłyby Sądowi na rozważenie argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Sytuacja majątkowa i finansowa skarżącego nie została udokumentowana na dzień złożenia wniosku, zatem należało uznać, iż nie wypełnił ciążącego na nim, z mocy art. 103 ustawy o kosztach, obowiązku. Natomiast w obowiązujących przepisach, regulujących postępowanie w sprawach cywilnych, brak jest możliwości uwzględnienia wniosku skarżącego w oparciu o przesłanki przez niego wskazane w uzasadnieniu wniosku. W takiej sytuacji brak było, w ocenie Sądu Okręgowego, podstaw, które uzasadniałyby skorzystanie przez skarżącego z dobrodziejstwa zwolnienia od kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy w pełni podziela pogląd prawny zaprezentowany w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006r., że w razie oddalenia zawartego w apelacji wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych przewodniczący wzywa do uiszczenia opłaty należnej od apelacji także wtedy, gdy wniósł ją adwokat (vide: Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006r„ III CZP 98/06).

W związku z tym w przedmiotowej sprawie stosownie do zarządzenia z dnia 19 września 2013 roku wezwano skarżącego do uiszczenia opłaty stosunkowej od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia apelacji.

Doręczenie skarżącemu wykonawcy wezwania do uiszczenia opłaty stosunkowej nastąpiło w dniu 25 września 2013r. (vide: k. 107), a zatem, mając powyższe rozważania na względzie, należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie termin do uiszczenia opłaty stosunkowej od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 2 października 2013r.

7 października 2013 roku sekretarz sądowy sekretariatu IV Wydziału Cywilnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Słupsku ustalił w księgowości tutejszego Sądu, iż skarżący nie uiścił do tego dnia opłaty stosunkowej od wniesionej skargi.

Przepis art. 370 k.p.c. nakazuje Sądowi odrzucenie apelacji nieopłaconej. Ma on również zastosowanie, na podstawie art. 198a ust. 1 UZP, do skargi na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.