Wyrok KIO 3127/26, KIO 3129/26, KIO 3156/26, KIO 3179/26 z 17 sierpnia 2026 r.

Uzasadnienie

Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. siedzibą w Warszawie (dalej: „Zamawiający”), prowadzi z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm. dalej: „ustawa Pzp”) postępowanie w trybie przetargu nieograniczonego pn.: „Kompleksowe prace wycinkowe na liniach przesyłowych najwyższych napięć w latach 2027-2028.” (numer referencyjny: 2026/WNP-0017), w podziale na dwadzieścia osiem części. Wartość szacunkowa zamówienia jest powyżej progów unijnych. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 26 marca 2026 r. pod numerem 207295-2026.

KIO 3127/26

W dniu 29 czerwca 2026 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej złożył wykonawca Gamuza Sp. z o.o. w niniejszym postępowaniu w zakresie pakietu nr 14 oraz 20 (dalej: „Odwołujący”).

Odwołanie złożono wobec niezgodnych z przepisami ustawy czynności Zamawiającego, podjętych w postępowaniu o udzielenie zamówienia oraz zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, do której Zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy tj.:

1) zaniechanie czynności wezwania do udzielenia wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny następujących wykonawców:

a) Eko Arbor sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie [dalej: „Eko Arbor”] w zakresie pakietu numer 14;

b) wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia (i) Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas sp. z o.o. z siedzibą w Baranowie Sandomierskim oraz (ii) JKKE sp. z o.o. sp.k. z siedzibą w Baranowie Sandomierskim [dalej: „Konsorcjum Elitelas”] w zakresie pakietu numer 20;

c) E.P. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą „Dendro-Flora Elżbiera Proszewska” [dalej: „Dendro-Flora”] w zakresie pakietu numer 20.

2) czynność uznania, że przedstawione przez wykonawcę MatPark sp. z o.o. z siedzibą w Gródku nad Dunajcem [dalej: „MatPark”] wyjaśnienia dotyczące braku podstaw do wykluczenia z postępowania oraz procedura samooczyszczenia wraz z załącznikami oraz część uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa zostały skutecznie zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa, a w konsekwencji zaniechanie czynności udostępnienia tych dokumentów Odwołującemu.

3) czynność uznania, że przedstawione przez wykonawcę MatPark wyjaśnienia rażąco niskiej ceny wraz z załącznikami zostały skutecznie zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa, a w konsekwencji zaniechanie czynności udostępnienia tych dokumentów Odwołującemu.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie

1) zarzut naruszenia art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp w związku z art. 224 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie czynności wezwania do udzielenia wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny następujących wykonawców:

a) Eko Arbor w zakresie pakietu numer 14;

b) Konsorcjum Elitelas w zakresie pakietu numer 20;

c) Dendro-Flora w zakresie pakietu numer 20 podczas gdy ceny zaoferowane przez tych wykonawców są o ponad 30% niższe od średniej arytmetycznej złożonych ofert (a w przypadku Konsorcjum Elitelas również od wartości zamówienia), a także wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia oraz budzą wątpliwości co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów;

2) zarzut naruszenia art. 74 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w związku z art. 18 ust. 3 ustawy Pzp poprzez zaniechanie czynności udostępnienia Odwołującemu przedstawionych przez wykonawcę MatPark wyjaśnień dotyczących braku podstaw do wykluczenia z postępowania oraz procedury samooczyszczenia wraz z załącznikami oraz część uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa, podczas gdy wykonawca MatPark nie wykazał, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, w związku z czym Zamawiający zobowiązany był udostępnić dokumenty Odwołującemu;

3) zarzut naruszenia art. 74 ust. 1 i 2 ustawy Pzp w związku z art. 18 ust. 3 ustawy Pzp poprzez zaniechanie czynności udostępnienia Odwołującemu przedstawionych przez wykonawcę MatPark wyjaśnień rażąco niskiej ceny wraz z załącznikami, podczas gdy wykonawca MatPark nie wykazał, że informacje te stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, w związku z czym Zamawiający zobowiązany był udostępnić dokumenty Odwołującemu.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1) nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w zakresie wszystkich pakietów;

2) nakazanie Zamawiającemu powtórzenia czynności badania i oceny ofert, w tym:

a) wezwania do udzielenia wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny następujących wykonawców: − Eko Arbor w zakresie pakietu numer 14; − Konsorcjum Elitelas w zakresie pakietu numer 20; − Dendro-Flora w zakresie pakietu numer 20;

b) udostępnienia Odwołującemu wyjaśnień dotyczących braku podstaw do wykluczenia z postępowania oraz procedury samooczyszczenia wraz z załącznikami oraz część uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa przedstawionych przez wykonawcę MatPark;

c) udostępnienie Odwołującemu wyjaśnień rażąco niskiej ceny wraz z załącznikami przedstawionych przez wykonawcę MatPark;

3) obciążenie kosztami postępowania Zamawiającego oraz zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwoty 15 000 zł stanowiącej koszty poniesione z tytułu wpisu, a także kwoty wskazanej przez Odwołującego na rozprawie według przedłożonych na niej dokumentów.

Ustalenia Izby

Izba ustaliła, iż spełniły się przesłanki wskazane w art. 505 ust. 1 Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody w wyniku uchybienia przez zamawiającego przepisów ustawy.

Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 1) lit. a) ustawy Pzp. Informację stanowiącą podstawę dla wniesienia odwołania odwołujący uzyskał w dniu 19 czerwca 2026 r. (opublikowanie informacji o wyborze najkorzystniejszych ofert). W związku z powyższym odwołanie wniesione w dniu 29 czerwca 2026 r. należy uznać za wniesione w wymaganym zgodnie z ustawą Pzp terminie.

Wpis od odwołania w kwocie 15 000,00 złotych (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu.

Zamawiający pismem z dnia 17 lipca 2026 r. wniósł o oddalenie odwołania w całości.

KIO 3129/26

W dniu 29 czerwca 2026 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej złożyli wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o., JKKE Sp. z o.o. w niniejszym postępowaniu w zakresie pakietu nr 7, 8, 9, 18 i 21 (dalej: „Odwołujący”).

Odwołanie złożono wobec niezgodnej z przepisami ustawy czynności Zamawiającego, podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia polegającej na nieprawidłowym wyborze jako najkorzystniejszej oferty złożonej przez Wykonawcę MATPARK sp. z o.o. w cz. 7, 8, 9, 18 i 21.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1. art. 224 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 226 ust. 1 pkt 8 i art. 224 ust. 6 ustawy Pzp poprzez zaniechanie wezwania Wykonawcy MATPARK sp. z o.o. do złożenia wyjaśnień, w tym dowodów, dotyczących wyliczenia ceny oferty w cz. 7, 8, 9, 18 i 21, pomimo że cena oferty tego Wykonawcy jest niższa o co najmniej 30% od wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed wszczęciem postępowania oraz średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1, 5a i 10 ustawy Pzp, zaś rozbieżność nie wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia,

2. art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp poprzez bezpodstawne i niewykazane w dokumentacji postępowania zastosowanie wyjątku od obowiązku wezwania Wykonawcy MATPARK sp. z o.o. do złożenia wyjaśnień ceny w cz. 7, 8, 9, 18 i 21, mimo że Zamawiający nie wykazał żadnych oczywistych okoliczności uzasadniających odstąpienie od tej czynności, a sama rozbieżność ceny oferty względem kwoty oszacowanej przed wszczęciem postępowania oraz średniej arytmetycznej złożonych ofert wymaga formalnej weryfikacji w trybie art. 224 ustawy Pzp,

3. art. 224 ust. 1 ustawy Pzp - poprzez zaniechanie zbadania ceny oferty Wykonawcy MATPARK sp. z o.o. w cz. 7, 8, 9, 18 i 21, pomimo że całokształt okoliczności postępowania jednoznacznie wskazywał na istnienie uzasadnionych wątpliwości co do realności zaoferowanych cen,

4. art. 128 ust. 1 w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 1, 2, 4, art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. a, b, pkt 3 ustawy Pzp oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy poprzez uznanie, że Wykonawca MATPARK Sp. z o.o. wykazał brak podstaw wykluczenia z postępowania, pomimo że w odpowiedzi na wezwanie do złożenia podmiotowych środków dowodowych Wykonawca przedłożył wyłącznie informację z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącą Wykonawcy (spółki), nie przedkładając informacji z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącej członka organu zarządzającego Wykonawcy, tj. Prezesa Zarządu, wymaganej dla potwierdzenia braku podstaw wykluczenia określonych w art. 108 ust. 1 pkt 1, 2, 4 oraz art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. a, b, pkt 3 ustawy Pzp, a w konsekwencji poprzez zaniechanie wezwania Wykonawcy do uzupełnienia brakującego podmiotowego środka dowodowego,

5. art. 18 ust. 1–3 w zw. z art. 74 ust. 1 ustawy Pzp oraz art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez bezpodstawne uznanie za skuteczne zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa dotyczącego wyjaśnień odnoszących się do przesłanek wykluczenia wykonawcy MATPARK Sp. z o.o. oraz procedury samooczyszczenia, pomimo że Wykonawca nie wykazał spełnienia przesłanek z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, a zastrzeżone informacje dotyczą okoliczności podlegających ocenie przez Zamawiającego w zakresie istnienia podstaw wykluczenia z postępowania, wobec czego powinny podlegać zasadzie jawności postępowania, - w konsekwencji powyższych zarzutów Zamawiający dokonał nieprawidłowego wyboru oferty najkorzystniejszej w cz. 7, 8, 9, 18 i 21.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1. unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w cz. 7, 8, 9, 18 i 21 oraz przystąpienie do ponownej czynności badania i oceny ofert - i w ramach tej czynności:

a) wezwanie Wykonawcy MATPARK sp. z o.o. do złożenia wyjaśnień, w tym dowodów, dotyczących wyliczenia ceny w cz. 7, 8, 9, 18 i 21 oraz dokonanie ponownej oceny ofert po przeprowadzeniu procedury wyjaśniającej, z uwzględnieniem obowiązków wynikających z art. 224 ust. 5 i 6 ustawy Pzp, b) wezwanie Wykonawcy MATPARK sp. z o.o. do uzupełnienia podmiotowego środka dowodowego w postaci informacji z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie Prezesa Zarządu Wykonawcy, c) odtajnienie całości wyjaśnień odnoszących się do przesłanek wykluczenia Wykonawcy MATPARK Sp. z o.o. oraz procedury samooczyszczenia i przekazanie tych dokumentów Odwołującemu,

2. zasądzenie od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego zgodnie z przedstawioną na rozprawie fakturą.

Izba ustaliła, iż spełniły się przesłanki wskazane w art. 505 ust. 1 Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody w wyniku uchybienia przez zamawiającego przepisów ustawy.

Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 1) lit. a) ustawy Pzp. Informację stanowiącą podstawę dla wniesienia odwołania odwołujący uzyskał w dniu 19 czerwca 2026 r. (opublikowanie informacji o wyborze najkorzystniejszych ofert). W związku z powyższym odwołanie wniesione w dniu 29 czerwca 2026 r. należy uznać za wniesione w wymaganym zgodnie z ustawą Pzp terminie.

Wpis od odwołania w kwocie 15 000,00 złotych (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu.

Zamawiający pismem z dnia 17 lipca 2026 r. wniósł o oddalenie odwołania w całości.

KIO 3156/26

W dniu 29 czerwca 2026 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej złożył wykonawca MatPark Sp. z o.o. w niniejszym postępowaniu w zakresie pakietu nr 5, 6, 12 oraz 19 (dalej: „Odwołujący”).

Odwołanie złożono wobec niezgodnych z przepisami ustawy czynności Zamawiającego, podjętych w postępowaniu o udzielenie zamówienia oraz zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, do której Zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy tj.:

a) czynności badania i oceny ofert w Częściach 5, 6, 12 oraz 19 Postępowania;

b) czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty Konsorcjum: lider – Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o., partner – JKKE Sp. z o.o. (dalej: „Konsorcjum Elitelas”) w Części 5 oraz w Części 12, a także zaniechania odrzucenia tej oferty w obu tych częściach;

c) czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty EKO ARBOR Sp. z o.o. w Części 6 oraz zaniechania odrzucenia tej oferty;

d) czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty K.T. w Części 19 oraz zaniechania odrzucenia tej oferty.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1) naruszenie art. 224 ust. 6 oraz art. 226 ust. 1 pkt 8 pzp w związku z art. 224 ust. 5 pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum Elitelas w Części 12, mimo iż złożone przez tego wykonawcę wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny, a w istocie potwierdzają, że oferta obarczona jest wadą rażąco niskiej ceny i nie obejmuje całości kosztów wykonania przedmiotu zamówienia;

2) naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c) pzp w zw. z art. 117 ust. 3 pzp oraz art. 108 ust. 1 pkt 4 pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum Elitelas w Części 5 i Części 12, mimo że wykonawca nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu (doświadczenia w zakresie usług przypisanych w oświadczeniu z art. 117 ust. 4 pzp partnerowi, JKKE Sp. z o.o. oraz prawidłowymi dowodami należytego wykonania prac wykazanych dla lidera) ani nie wykazał braku podstaw wykluczenia w zakresie informacji z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącej urzędującego członka organu zarządzającego;

3) ewentualnie naruszenie art. 128 ust. 1 (in principio) pzp, w tym w związku z art. 58 ust. 2 pzp, poprzez zaniechanie wezwania Konsorcjum Elitelas do uzupełnienia lub poprawienia pełnomocnictwa dotkniętego wadą podmiotową oraz podmiotowych środków dowodowych (doświadczenie partnera, informacja z KRK członka organu zarządzającego), a w konsekwencji dokonanie wyboru oferty obarczonej brakami;

4) naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp oraz art. 110 ust. 2 pzp poprzez zaniechanie wykluczenia Konsorcjum Elitelas, a w konsekwencji zaniechanie odrzucenia jego oferty w Części 5 i w Części 12, mimo że wobec lidera Konsorcjum, Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o., ziściła się podstawa wykluczenia z art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp, a złożone samooczyszczenie nie było wystarczające do wykazania rzetelności wykonawcy

5) naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 pzp, ewentualnie w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 pzp poprzez zaniechanie wykluczenia Konsorcjum Elitelas, a w konsekwencji zaniechanie odrzucenia jego oferty w Części 5 i w Części 12, mimo że lider Konsorcjum, w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa, wprowadził Zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, oraz zataił informacje niezbędne do weryfikacji braku podstaw wykluczenia, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje Zamawiającego w sprawie wykluczenia i wyboru oferty najkorzystniejszej; ewentualnie, w wyniku co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa, przedstawił informacje wprowadzające w błąd, mogące mieć taki wpływ;

6) naruszenie art 226 ust. 1 pkt 5 pzp oraz art. 224 ust. 6 oraz art. 226 ust. 1 pkt 8 pzp w związku z art. 224 ust. 5 6 pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy K.T. w Części 19, mimo iż złożone przez tego wykonawcę wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny, są wewnętrznie sprzeczne, a przede wszystkim potwierdzają, że zaoferowana cena jest rażąco niska, gdyż nie obejmuje całości kosztów wykonania przedmiotu zamówienia, w tym w szczególności kosztów 48-miesięcznej gwarancji i corocznej inwentaryzacji linii oraz realnych kosztów pracy specjalistycznego sprzętu (mulczera, rębaka) oraz pomimo że treść oferty (w świetle złożonych wyjaśnień kalkulacji ceny) jest niezgodna z warunkami zamówienia, jako że nie wycenia i nie obejmuje całego wymaganego przez Zamawiającego zakresu przedmiotu zamówienia.

7) naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) pzp oraz art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 pzp, ewentualnie w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 pzp oraz ewentualnie art. 128 ust. 1 pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty EKO ARBOR Sp. z o.o. w Części 6, mimo że wykonawca nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej (doświadczenia) określonego w Części I SWZ, ponieważ rzeczywista łączna długość linii objętych pracami wykazanymi przez wykonawcę nie osiąga wymaganego dla Pakietu 6 progu co najmniej 150 km, a wykonawca, w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa, wprowadził Zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji o spełnianiu warunku udziału w postępowaniu, zawyżając w wykazie wykonanych prac łączną długość linii o 41,40 km, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje Zamawiającego w przedmiocie oceny spełniania warunku oraz wyboru oferty najkorzystniejszej; ewentualnie, w wyniku co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa, przedstawił informacje wprowadzające w błąd, mogące mieć taki wpływ;

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

a) unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w Częściach 5, 6, 12 oraz 19 Postępowania;

b) odrzucenia oferty Konsorcjum Elitelas w Części 5 oraz w Części 12;

c) odrzucenia oferty EKO ARBOR Sp. z o.o. w Części 6;

d) odrzucenia oferty K.T. w Części 19;

e) przeprowadzenia ponownego badania i oceny ofert w Częściach 5, 6, 12 oraz 19 z pominięciem ww. ofert;

f) ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia zarzutów głównych lub jedynie częściowym ich uwzględnieniu o nakazanie przeprowadzenia ponownego badania i oceny ofert w częściach 5, 6, 12 oraz 19 z zastosowaniem odpowiednich wezwań do wyjaśnień i uzupełnień w zależności o zakresu uwzględnionych zarzutów;

g) zasądzenia od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów wynagrodzenia pełnomocnika oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych.

Odwołujący wniósł o przeprowadzenie następujących dowodów:

1) Specyfikacji Warunków Zamówienia Część I (Instrukcja dla Wykonawców) na okoliczność treści warunków udziału w postępowaniu oraz katalogu podstaw wykluczenia;

2) Specyfikacji Warunków Zamówienia Część IV (Opis Przedmiotu Zamówienia oraz Projektowane Postanowienia Umowy) na okoliczność zakresu przedmiotu zamówienia, w tym 48-miesięcznego obowiązku gwarancyjnego (OPZ pkt IV.6, PPU § 11) objętego ceną oferty;

3) wezwania Zamawiającego z dnia 15 maja 2026 r. do złożenia wyjaśnień ceny w Pakiecie 12 na okoliczność wezwania Konsorcjum Elitelas w trybie art. 224 pzp;

4) wyjaśnień Konsorcjum Elitelas z dnia 20 maja 2026 r. wraz z załącznikami nr 1–5 (w tym kalkulacją ceny – załącznik nr 5) na okoliczność, że złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają zaoferowanej ceny;

5) informacji o wyborze najkorzystniejszej oferty z dnia 19 czerwca 2026 r. na okoliczność zachowania terminu na wniesienie odwołania oraz wyboru ofert kwestionowanych w Częściach 5, 6, 12 i 19.

6) jednolitego europejskiego dokumentu zamówienia lidera Konsorcjum (Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o.) oraz partnera (JKKE Sp. z o.o.), złożonych w Postępowaniu na okoliczność treści oświadczeń o braku podstaw wykluczenia, w tym oznaczenia w sekcji C części III odpowiedzi „TAK" co do nałożonego odszkodowania (porównywalnych sankcji) wraz z odesłaniem do samooczyszczenia oraz potwierdzenia, że wykonawca nie jest winny poważnego wprowadzenia w błąd i nie zataił informacji;

7) dokumentu samooczyszczenia lidera Konsorcjum z dnia 6 maja 2026 r. wraz z załącznikami – na okoliczność ziszczenia się podstawy z art. 109 ust. 1 pkt 7 pzp (przyznanej przez wykonawcę), zakresu i niewystarczalności przedsięwziętych środków, w tym braku zerwania powiązań z osobą odpowiedzialną oraz zaprzeczenia powstaniu szkody; 8) not księgowych oraz oświadczeń o potrąceniu (kompensacie) PGE Dystrybucja S.A., załączonych do samooczyszczenia na okoliczność naliczenia i dat naliczenia kar umownych (132 985,72 zł oraz 970 122,70 zł);

9) wezwania Zamawiającego skierowanego do wykonawcy K.T. do złożenia wyjaśnień zaoferowanej ceny w Pakiecie 19 na okoliczność zakresu wezwania w trybie art. 224 pzp;

10) wyjaśnień zaoferowanej ceny z dnia 21 maja 2026 r. złożonych przez K.T. wraz z załączoną kalkulacją kosztów na okoliczność, że złożone wyjaśnienia nie uzasadniają zaoferowanej ceny, są wewnętrznie sprzeczne, nie obejmują kosztów 48-miesięcznego serwisu gwarancyjnego przewidzianego w OPZ oraz rażąco zaniżają koszty pracy specjalistycznego sprzętu, co dowodzi, że oferta obarczona jest wadą rażąco niskiej ceny. 11) Wykaz (Wzór nr 6) złożony przez EKO ARBOR Sp. z o.o. w dniu 9 czerwca 2026 r. na okoliczność treści oświadczenia wykonawcy o łącznej długości linii objętych wykazanymi pracami (poz. 1 – 103,41 km, poz. 2 – 59,408 km; łącznie 162,818 km) oraz imiennego wskazania w poz. 1 pięciu linii kontraktu TAURON Gracze–Tułowice, Hajduki–Bodzanów); Dystrybucja S.A. Hajduki–Grodków, (Gracze–Grodków, Hajduki–Orlęta, Ponadto wnoszę o przeprowadzenie dowodu z następujących dokumentów załączonych do odwołania:

1. decyzji (informacji) PGE Dystrybucja S.A. Oddział Rzeszów z dnia 25 sierpnia 2025 r., POST/DYS/OR/OZ/00934/2025 na okoliczność wykluczenia z innego postępowania powiązanego z liderem podmiotu z grupy ELITELAS z przyczyn z art. 109 ust. 1 pkt 7 i 10 pzp oraz zakresu umów ocenionych jako nienależycie wykonane – załącznik nr 5 ;

2. jednolitego europejskiego dokumentu zamówienia lidera Konsorcjum (Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o.) złożonego w dniu 4 kwietnia 2025 r. w postępowaniu prowadzonym przez TAURON Dystrybucja S.A., nr ref. PZP/TD-CN/08930/2024 na okoliczność zaznaczenia odpowiedzi „NIE" co do nałożonego odszkodowania (porównywalnych sankcji) mimo wcześniejszego naliczenia kar umownych, a tym samym wprowadzenia w błąd zamawiającego w innym postępowaniu i świadomości lidera co do prawidłowej treści oświadczenia – załącznik nr 6 .

3. Informacja o wyborze oferty najkorzystniejszej postępowanie TAURON Dystrybucja S.A., PZP/TD-CN/08930/2024 na okoliczność daty, w którym wprowadzenie w błąd przez Wykonawcę Elitelas Usługi Leśne i Ogrodnicze sp. z o.o. odniosło skutek. -– załącznik nr 7 4. Wskazanie realnych długości linii w oparciu o wykaz EKO ARBOR sp. z o.o. oraz wyciąg z dokumentacji postępowania TAURON Dystrybucja S.A., nr ref. PZP/TD-CN/08930/2024 (wykaz ciągów liniowych Zadania nr 20 – Wycinka serwisowa w liniach WN Oddział w Opolu Obszar Nysa) — na okoliczność rzeczywistej łącznej długości pięciu linii wskazanych w poz. 1 wykazu EKO ARBOR Sp. z o.o., wynoszącej 62,01 km (Gracze–Grodków – 14,21 km; Gracze–Tułowice – 13,12 km; Hajduki–Grodków – 27,64 km; Hajduki–Orlęta – 6,70 km; Hajduki–Bodzanów – 0,34 km), a tym samym zawyżenia w wykazie łącznej długości linii o 41,40 km i niespełnienia przez wykonawcę progu 150 km wymaganego dla Pakietu 6 — załącznik nr 8 .

Izba ustaliła, iż spełniły się przesłanki wskazane w art. 505 ust. 1 Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody w wyniku uchybienia przez zamawiającego przepisów ustawy.

Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 1) lit. a) ustawy Pzp. Informację stanowiącą podstawę dla wniesienia odwołania odwołujący uzyskał w dniu 19 czerwca 2026 r. (opublikowanie informacji o wyborze najkorzystniejszych ofert). W związku z powyższym odwołanie wniesione w dniu 29 czerwca 2026 r. należy uznać za wniesione w wymaganym zgodnie z ustawą Pzp terminie.

Wpis od odwołania w kwocie 15 000,00 złotych (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu.

Zamawiający pismem z dnia 17 lipca 2026 r. wskazał, że:

I. w odniesieniu do: - zarzutów wskazanych w pkt 7) petitum odwołania- uwzględnia odwołanie. Natomiast, w pozostałym zakresie wniósł o: oddalanie odwołania z uwagi na niezasadność postawionych Zamawiającemu zarzutów.

Przy piśmie z dnia 24 lipca 2026 r. wykonawca Ekoarbor Sp. z o.o. złożył oświadczenie w przedmiocie sprzeciwu, co do uwzględnienia zarzutów przedstawionych w odwołaniu.

KIO 3179/26 W dniu 29 czerwca 2026 r. odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej złożył wykonawca E.P. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Dendro-Flora E.P. w niniejszym postępowaniu w zakresie pakietu nr 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 ora 20 (dalej: „Odwołujący”).

Odwołanie złożono wobec niezgodnych z przepisami ustawy czynności Zamawiającego, podjętych w postępowaniu o udzielenie zamówienia oraz zaniechania czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, do której Zamawiający był obowiązany na podstawie ustawy tj.: - dokonaniu wyboru jako najkorzystniejszych ofert złożonych odpowiednio przez:

• PPHU LASPOL M.P. – w zakresie Pakietów nr 13 i 16,

• EKO ARBOR Sp. z o.o. – w zakresie Pakietu nr 14,

• Konsorcjum wykonawców: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o. (Lider) oraz JKKE Sp. z o.o. (Partner) – w zakresie Pakietów nr 15 i 20,

• MATPARK Sp. z o.o. – w zakresie Pakietów nr 17 i 18, • K.T. – w zakresie Pakietu nr 19, oraz na zaniechaniu wezwania wskazanych wykonawców, a także pozostałych wykonawców składających oferty w danych pakietach, do złożenia wyjaśnień w trybie art. 224 ustawy PZP, pomimo istnienia uzasadnionych podstaw, iż oferty te mogły podlegać odrzuceniu, co obligowało Zamawiającego do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego prawidłowości kalkulacji cen zaoferowanych przez wskazanych wykonawców.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:

1) art. 224 ust. 1 i 2 PZP poprzez zaniechanie wezwania wykonawców: PPHU LASPOL M.P., EKO ARBOR Sp. z o.o., Konsorcjum wykonawców: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o. oraz JKKE Sp. z o.o., MATPARK Sp. z o.o. oraz K.T., a także pozostałych wykonawców składających oferty w ramach tych pakietów, co do których zaistniała ustawowa przesłanka, o której mowa w art. 224 ust. 2 pkt 1) PZP, do złożenia wyjaśnień, w tym dowodów dotyczących wyliczenia ceny ofert, mimo że Zamawiający posiadał uzasadnione, obiektywne i wynikające wprost z ustawy podstawy do powzięcia wątpliwości co do możliwości wystąpienia w tych ofertach rażąco niskiej ceny, albowiem ceny zaoferowane przez tych wykonawców odbiegały o co najmniej 30% od wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1, 5a i 10, co zgodnie z art. 224 ust. 2 pkt 1 PZP obligowało Zamawiającego do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przed dokonaniem wyboru ofert najkorzystniejszych, którego jednak zaniechał;

2) art. 239 PZP poprzez dokonanie wyboru jako najkorzystniejszych ofert złożonych przez wykonawców: PPHU LASPOL M.P., EKO ARBOR Sp. z o.o., Konsorcjum wykonawców: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o. oraz JKKE Sp. z o.o., MATPARK Sp. z o.o. oraz K.T., bez uprzedniego zbadania, czy oferty te nie podlegają odrzuceniu, pomimo że Zamawiający był ustawowo zobowiązany przed dokonaniem wyboru tych ofert do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 224 ust. 1 PZP, w celu zweryfikowania, czy oferty te nie zawierają rażąco niskiej ceny i w konsekwencji nie podlegają odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 PZP, czego jednak zaniechał, dokonując przedwczesnego wyboru ofert jako najkorzystniejszych, pomimo że bez uprzedniego przeprowadzenia wymaganej przez ustawę procedury wyjaśniającej nie powinny one zostać skutecznie ocenione jako oferty najkorzystniejsze.

3) art. 16 pkt 1 PZP w zw. z art. 224 ust. 1 i 2 PZP poprzez naruszenie zasady równego traktowania wykonawców oraz prowadzenia postępowania w sposób nie zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji, polegające na wybiórczym stosowaniu wobec wykonawców procedury badania rażąco niskiej ceny, tj. wezwaniu niektórych wykonawców do złożenia wyjaśnień w trybie art. 224 PZP, a następnie nawet odrzuceniu części ofert z uwagi na niewykazanie realności zaoferowanej ceny, przy jednoczesnym zaniechaniu wezwania do złożenia wyjaśnień wykonawców, których oferty zostały wybrane jako najkorzystniejsze, pomimo że w ich przypadku również zaistniały ustawowe przesłanki obligujące Zamawiającego do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a rozbieżność pomiędzy zaoferowaną ceną a wartością zamówienia powiększoną o należny podatek od towarów i usług była w niektórych przypadkach nawet większa niż w odniesieniu do wykonawców, wobec których Zamawiający procedurę z art. 224 PZP przeprowadził.

Odwołujący wniósł o:

1. nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszych ofert w zakresie Pakietów nr 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 oraz 20;

2. nakazanie Zamawiającemu powtórzenia czynności badania i oceny ofert w zakresie Pakietów nr 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 oraz 20, w tym przeprowadzenia wobec wykonawców: PPHU LASPOL M.P., EKO ARBOR Sp. z o.o., Konsorcjum wykonawców: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o. oraz JKKE Sp. z o.o., MATPARK Sp. z o.o., K.T., a także pozostałych wykonawców składających oferty w ramach tych pakietów, co do których zaistniała ustawowa przesłanka, o której mowa w art. 224 ust. 2 pkt 1) PZP, postępowania wyjaśniającego, o którym mowa w art. 224 ust. 1 i 2 PZP, celem zweryfikowania, czy złożone przez nich oferty nie zawierają rażąco niskiej ceny.

Izba ustaliła, iż spełniły się przesłanki wskazane w art. 505 ust. 1 Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody w wyniku uchybienia przez zamawiającego przepisów ustawy.

Odwołanie zostało wniesione z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 1) lit. a) ustawy Pzp. Informację stanowiącą podstawę dla wniesienia odwołania odwołujący uzyskał w dniu 19 czerwca 2026 r. (opublikowanie informacji o wyborze najkorzystniejszych ofert). W związku z powyższym odwołanie wniesione w dniu 29 czerwca 2026 r. należy uznać za wniesione w wymaganym zgodnie z ustawą Pzp terminie.

Wpis od odwołania w kwocie 15 000,00 złotych (piętnaście tysięcy złotych zero groszy) został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Urzędu Zamówień Publicznych. Odwołujący prawidłowo przekazał kopię odwołania zamawiającemu oraz załączył potwierdzenie przekazania odwołania Zamawiającemu.

Zamawiający pismem z dnia 17 lipca 2026 r. wniósł o oddalenie odwołania w całości.

Po przeprowadzeniu rozprawy, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz oświadczeń, a także stanowisk, Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i zważyła, co następuje:

KIO 3127/26 Izba stwierdziła, że w zakresie zarzutów podniesionych w odwołaniu nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

Izba nie podzieliła stanowiska Przystępującego MatPark, zgodnie z którym odwołanie w zakresie zarzutu nr 2 podlega odrzuceniu jako wniesione po upływie terminu określonego w ustawie Pzp. W ocenie Izby argumentacja Przystępującego opiera się na błędnej wykładni art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem załączniki do protokołu postępowania udostępnia się po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty albo unieważnieniu postępowania, z tym że oferty wraz z załącznikami udostępnia się niezwłocznie po otwarciu ofert, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia otwarcia ofert.

Przepis ten ustanawia zasadę, zgodnie z którą załączniki do protokołu postępowania podlegają udostępnieniu dopiero po wyborze najkorzystniejszej oferty albo unieważnieniu postępowania, przewidując jednocześnie wyjątek dotyczący ofert wraz z załącznikami. Wyjątek ten oznacza, że oferty stają się dostępne dla wykonawców już na etapie po ich otwarciu i od tego momentu mogą zostać udostępnione na wniosek wykonawcy.

Nie sposób jednak wywieść z art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, że wykonawca jest zobowiązany do wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie ofert bezpośrednio po ich otwarciu, ani że po upływie trzech dni od dnia otwarcia ofert Zamawiający traci możliwość ich udostępnienia. Termin wskazany w tym przepisie odnosi się do obowiązku Zamawiającego niezwłocznego udostępnienia ofert wykonawcy, który złożył stosowny wniosek po ich otwarciu. Przepis nie ustanawia natomiast terminu zawitego na złożenie przez wykonawcę wniosku o udostępnienie ofert ani nie ogranicza możliwości uzyskania dostępu do tych dokumentów na dalszym etapie postępowania.

W konsekwencji brak jest podstaw do przypisania Odwołującemu braku należytej staranności z tego względu, że nie wystąpił o udostępnienie oferty Przystępującego MatPark niezwłocznie po jej otwarciu. Ustawa nie nakłada na wykonawców obowiązku podejmowania tej czynności w najwcześniejszym możliwym terminie, lecz jedynie gwarantuje możliwość uzyskania dostępu do ofert od chwili ich otwarcia.

Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że w dniu 19 czerwca 2026 r., tj. w dniu dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej, Odwołujący zwrócił się – za pośrednictwem platformy zakupowej – o udostępnienie dokumentacji postępowania, w tym ofert wykonawców. Zamawiający udostępnił żądane dokumenty w dniu 22 czerwca 2026 r., przekazując między innymi ofertę Przystępującego MatPark.

Udostępniona dokumentacja nie obejmowała wyjaśnień dotyczących braku podstaw wykluczenia z postępowania oraz procedury samooczyszczenia wraz z załącznikami, a także części uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Ponadto, wyjaśnień rażąco niskiej ceny wraz z załącznikami. Jednocześnie Zamawiający przekazał uzasadnienie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w zakresie nieobjętym utajnieniem. Oznacza to, że najpóźniej z chwilą udostępnienia dokumentacji, tj. w dniu 22 czerwca 2026 r., Odwołujący uzyskał informację o tym, że Zamawiający uznał zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa dokonane przez Przystępującego MatPark za skuteczne. Dopiero od tej daty możliwe było skuteczne zakwestionowanie tej czynności w drodze odwołania.

Zgodnie z art. 515 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp, w postępowaniach o wartości równej albo przekraczającej progi unijne odwołanie wnosi się w terminie 10 dni od dnia przekazania informacji o czynności Zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli informacja została przekazana przy użyciu środków komunikacji elektronicznej. Skoro informacja o zakresie udostępnionej dokumentacji została przekazana Odwołującemu w dniu 22 czerwca 2026 r., od tej daty należało liczyć bieg terminu do wniesienia odwołania odnoszącego się do skuteczności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa.

W tych okolicznościach Izba uznała, że odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. Bezsporne pozostaje również, że kopia odwołania została prawidłowo przekazana Zamawiającemu, a wpis od odwołania został uiszczony w wymaganej wysokości.

Mając powyższe na uwadze, Izba uznała, że nie zachodzą podstawy do odrzucenia odwołania w zakresie zarzutu nr 2 na podstawie art. 528 pkt 3 ustawy Pzp.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego w ustawowym terminie po stronie Zamawiającego zgłosili następujący wykonawcy: Eko Arbor Sp. z o.o., MatPark Sp. z o.o., wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o., JKKE Sp. z o.o. Strony nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia ani opozycji przeciw przystąpieniu do postępowania odwoławczego, w związku z czym Izba stwierdziła skuteczność przystąpień do postępowania odwoławczego zgłoszonych przez następujących wykonawców: Eko Arbor Sp. z o.o., MatPark Sp. z o.o., wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o., JKKE Sp. z o.o. po stronie Zamawiającego.

Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji przedmiotowego postępowania, oraz załączone do odwołania.

KIO 3129/26 Izba stwierdziła, że w zakresie zarzutów podniesionych w odwołaniu nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

Izba nie podzieliła stanowiska Przystępującego MatPark, zgodnie z którym odwołanie w zakresie zarzutu nr 5 podlega odrzuceniu jako wniesione po upływie terminu określonego w ustawie Prawo zamówień publicznych.

W ocenie Izby argumentacja Przystępującego opiera się na błędnej wykładni art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem załączniki do protokołu postępowania udostępnia się po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty albo unieważnieniu postępowania, z tym że oferty wraz z załącznikami udostępnia się niezwłocznie po otwarciu ofert, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia otwarcia ofert.

Przepis ten ustanawia zasadę, zgodnie z którą załączniki do protokołu postępowania podlegają udostępnieniu dopiero po wyborze najkorzystniejszej oferty albo unieważnieniu postępowania, przewidując jednocześnie wyjątek dotyczący ofert wraz z załącznikami. Wyjątek ten oznacza, że oferty stają się dostępne dla wykonawców już na etapie po ich otwarciu i od tego momentu mogą zostać udostępnione na wniosek wykonawcy.

Nie sposób jednak wywieść z art. 74 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, że wykonawca jest zobowiązany do wystąpienia z wnioskiem o udostępnienie ofert bezpośrednio po ich otwarciu, ani że po upływie trzech dni od dnia otwarcia ofert Zamawiający traci możliwość ich udostępnienia. Termin wskazany w tym przepisie odnosi się do obowiązku Zamawiającego niezwłocznego udostępnienia ofert wykonawcy, który złożył stosowny wniosek po ich otwarciu. Przepis nie ustanawia natomiast terminu zawitego na złożenie przez wykonawcę wniosku o udostępnienie ofert ani nie ogranicza możliwości uzyskania dostępu do tych dokumentów na dalszym etapie postępowania.

W konsekwencji brak jest podstaw do przypisania Odwołującemu braku należytej staranności z tego względu, że nie wystąpił o udostępnienie oferty Przystępującego MatPark niezwłocznie po jej otwarciu. Ustawa nie nakłada na wykonawców obowiązku podejmowania tej czynności w najwcześniejszym możliwym terminie, lecz jedynie gwarantuje możliwość uzyskania dostępu do ofert od chwili ich otwarcia.

Z materiału zgromadzonego w sprawie wynika, że w dniu 23 czerwca 2026 r., Odwołujący zwrócił się – za pośrednictwem platformy zakupowej – o udostępnienie dokumentacji postępowania, w tym ofert wykonawców. Zamawiający udostępnił żądane dokumenty w dniu 24 czerwca 2026 r., przekazując między innymi ofertę Przystępującego MatPark.

Udostępniona dokumentacja nie obejmowała wyjaśnień dotyczących braku podstaw wykluczenia z postępowania oraz procedury samooczyszczenia wraz z załącznikami, a także części uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Ponadto, wyjaśnień rażąco niskiej ceny wraz z załącznikami. Jednocześnie Zamawiający przekazał uzasadnienie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa w zakresie nieobjętym utajnieniem. Oznacza to, że najpóźniej z chwilą udostępnienia dokumentacji, tj. w dniu 24 czerwca 2026 r., Odwołujący uzyskał informację o tym, że Zamawiający uznał zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa dokonane przez Przystępującego MatPark za skuteczne. Dopiero od tej daty możliwe było skuteczne zakwestionowanie tej czynności w drodze odwołania.

Zgodnie z art. 515 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp, w postępowaniach o wartości równej albo przekraczającej progi unijne odwołanie wnosi się w terminie 10 dni od dnia przekazania informacji o czynności Zamawiającego stanowiącej podstawę jego wniesienia, jeżeli informacja została przekazana przy użyciu środków komunikacji elektronicznej. Skoro informacja o zakresie udostępnionej dokumentacji została przekazana Odwołującemu w dniu 24 czerwca 2026 r., od tej daty należało liczyć bieg terminu do wniesienia odwołania odnoszącego się do skuteczności zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa.

W tych okolicznościach Izba uznała, że odwołanie zostało wniesione z zachowaniem terminu określonego w art. 515 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp. Bezsporne pozostaje również, że kopia odwołania została prawidłowo przekazana Zamawiającemu, a wpis od odwołania został uiszczony w wymaganej wysokości.

Mając powyższe na uwadze, Izba uznała, że nie zachodzą podstawy do odrzucenia odwołania w zakresie zarzutu nr 5 na podstawie art. 528 pkt 3 ustawy Pzp.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego w ustawowym terminie po stronie Odwołującego zgłosił wykonawca Soen Sp. z o.o. Strony nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia ani opozycji przeciw przystąpieniu do postępowania odwoławczego, w związku z czym Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia do postępowania odwoławczego zgłoszonego przez wykonawcę Soen Sp. z o.o. po stronie Zamawiającego.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego w ustawowym terminie po stronie Zamawiającego zgłosił wykonawca MatPark Sp. z o.o. Strony nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia ani opozycji przeciw przystąpieniu do postępowania odwoławczego, w związku z czym Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia do postępowania odwoławczego zgłoszonego przez wykonawcę MatPark Sp. z o.o. po stronie Zamawiającego.

Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji przedmiotowego postępowania, załączone do odwołania.

KIO 3156/26 Izba stwierdziła, że w zakresie zarzutów podniesionych w odwołaniu nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego w ustawowym terminie po stronie Zamawiającego zgłosili następujący wykonawcy: Eko Arbor Sp. z o.o., wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o., JKKE Sp. z o.o. Strony nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia ani opozycji przeciw przystąpieniu do postępowania odwoławczego, w związku z czym Izba stwierdziła skuteczność przystąpień do postępowania odwoławczego zgłoszonych przez następujących wykonawców: Eko Arbor Sp. z o.o., wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o., JKKE Sp. z o.o. po stronie Zamawiającego.

Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji przedmiotowego postępowania, odpowiedzi na odwołanie, załączone do odwołania. Ponadto, dowód w postaci projektu sporządzonej przez Tauron Dystrybucja S.A. w ramach postępowania S.A PZP/TD-CN/08930/2024 (załącznik 7 do SWZ) na okoliczność ustalenia ,że długości linii określone w załączonym do odwołania wykazie nie są miarodajne do dokonywania ustaleń z uwagi na to że mają szacunkowy charakter, a także dowód w postaci oświadczenia Wykonawcy Trawtom T.K., na okoliczność wykazania, że Przystępujący wykonał prace w zakresie spełniającym warunek zdolności technicznej lub zawodowej wymaganej do Pakietu 6, a także dowód w postaci zapytania skierowanego do Tauron Dystrybucja S.A. oraz odpowiedź Tauron na okoliczność ustalenia, że wykonawca EkoArbor spełniał warunek udziału w postępowaniu

KIO 3179/26

Izba stwierdziła, że w zakresie zarzutów podniesionych w odwołaniu nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania, odwołanie nie zawierało braków formalnych i mogło zostać rozpoznane merytorycznie.

Przystąpienie do postępowania odwoławczego w ustawowym terminie po stronie Zamawiającego zgłosili następujący wykonawcy: Eko Arbor Sp. z o.o., wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o., JKKE Sp. z o.o. MatPark Sp. z o.o., M.P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą PPHU "LASPOL" M.P. Strony nie zgłosiły zastrzeżeń co do skuteczności przystąpienia ani opozycji przeciw przystąpieniu do postępowania odwoławczego, w związku z czym Izba stwierdziła skuteczność przystąpień do postępowania odwoławczego zgłoszonych przez następujących wykonawców: Eko Arbor Sp. z o.o., wykonawcy wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o., JKKE Sp. z o.o., MatPark Sp. z o.o., M.P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą PPHU "LASPOL" M.P. po stronie Zamawiającego.

Izba postanowiła dopuścić dowody z dokumentacji przedmiotowego postępowania, odpowiedzi na odwołanie.

Izba ustaliła i zważyła, co następuje

KIO 3127/26 Zgodnie z rozdziałem V pkt 4 SWZ Zamawiający przewidział zastosowanie w niniejszym postępowaniu tzw. procedury odwróconej, o której mowa w art. 139 ust. 1 ustawy Pzp.

Istotą tej procedury jest dokonanie w pierwszej kolejności oceny ofert na podstawie kryteriów określonych w dokumentach zamówienia, a dopiero następnie przeprowadzenie badania podmiotowego wykonawcy, którego oferta została najwyżej oceniona. Badanie to obejmuje weryfikację spełniania warunków udziału w postępowaniu oraz braku podstaw wykluczenia.

Należy odróżnić etap oceny ofert od etapu ich badania. Ocena ofert polega na porównaniu złożonych ofert według przyjętych kryteriów oraz ustaleniu ich klasyfikacji punktowej. Badanie ofert obejmuje natomiast weryfikację, czy oferta podlega odrzuceniu, a także czy wykonawca spełnia warunki udziału w postępowaniu oraz nie podlega wykluczeniu. Dopiero negatywny wynik tej weryfikacji skutkuje odrzuceniem oferty albo wykluczeniem wykonawcy z postępowania w sprawie udzielenia zamówienia publicznego.

Celem procedury odwróconej jest usprawnienie postępowania poprzez ograniczenie czynności weryfikacyjnych wyłącznie do wykonawcy, którego oferta została najwyżej oceniona. W konsekwencji Zamawiający nie ma obowiązku badania sytuacji podmiotowej pozostałych wykonawców, dopóki oferta najwyżej oceniona nie zostanie odrzucona lub wykonawca nie zostanie wykluczony z postępowania.

W niniejszej sprawie oferta Przystępującego MatPark została wybrana jako najkorzystniejsza w zakresie pakietów nr 1, 2, 4, 7, 8, 9, 17, 18, 21, 24 oraz 25. W każdym z tych pakietów ofertę złożył Odwołujący, a zatem posiada on status wykonawcy ubiegającego się o udzielenie zamówienia. Legitymacji do wniesienia odwołania nie niweczy okoliczność, iż oferta Odwołującego nie została sklasyfikowana bezpośrednio za ofertą Przystępującego.

Na obecnym etapie postępowania jedynym wykonawcą, który został wezwany do złożenia podmiotowych środków dowodowych i który je złożył, jest Przystępujący MatPark. Pozostali wykonawcy, których oferty zostały sklasyfikowane pomiędzy ofertą Przystępującego a ofertą Odwołującego, nie zostali dotychczas wezwani do złożenia podmiotowych środków dowodowych, wobec czego ich sytuacja podmiotowa nie była przedmiotem oceny Zamawiającego.

Oznacza to, że klasyfikacja tych wykonawców nie przesądza natomiast o tym, że wykonawcy ci ostatecznie pozostaną uczestnikami postępowania. Nie można bowiem wykluczyć, iż w toku dalszych czynności okaże się, że nie wykażą oni spełniania warunków udziału w postępowaniu, będą podlegać wykluczeniu, nie złożą wymaganych podmiotowych środków dowodowych, złożą je w sposób wadliwy albo nie usuną stwierdzonych braków pomimo wezwania Zamawiającego. Wynik tej weryfikacji pozostaje zatem na obecnym etapie nieznany.

W tych okolicznościach nie sposób podzielić stanowiska Przystępującego MatPark, zgodnie z którym Odwołujący nie posiada interesu w uzyskaniu zamówienia. Fakt, że pomiędzy ofertą Przystępującego a ofertą Odwołującego zostały sklasyfikowane oferty innych wykonawców, których sytuacja podmiotowa nie została jeszcze zweryfikowana, nie prowadzi do utraty przez Odwołującego legitymacji odwoławczej. Dopóki nie zostanie przeprowadzona wobec tych wykonawców weryfikacja przewidziana w art. 139 ust. 1 ustawy Pzp, nie można przesądzać, że to oni zachowają możliwość uzyskania zamówienia.

W konsekwencji należy uznać, że Odwołujący wykazał zarówno interes w uzyskaniu zamówienia, jak i możliwość poniesienia szkody w wyniku zarzucanego naruszenia przepisów ustawy. Zarzucane naruszenia mogą bowiem mieć wpływ na wynik postępowania, gdyż ich uwzględnienie może prowadzić do zmiany kolejności czynności podejmowanych przez Zamawiającego oraz w dalszej kolejności do wyboru oferty innego wykonawcy.

Niniejsze zamówienie zostało podzielone na 28 pakietów. W protokole postępowania Zamawiający wskazał wartość zamówienia w wysokości 45 055 000,00 zł netto oraz 48 659 400,00 zł brutto. W odniesieniu do pakietu nr 14 wartość zamówienia wynosiła 1 481 000,00 zł netto (1 599 480,00 zł brutto), natomiast dla pakietu nr 20 – 991 000,00 zł netto (1 070 280,00 zł brutto).

W pakiecie nr 14 złożono siedem ofert, z których najniższą przedstawił wykonawca Eko Arbor – 1 163 845,80 zł brutto. Średnia arytmetyczna wszystkich ofert wyniosła 2 700 855,56 zł brutto, a oferta Eko Arbor była od niej niższa o 56,91%. Żadna z ofert nie została odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1, 5a lub 10 ustawy Pzp.

W pakiecie nr 20 również złożono siedem ofert. Najniższą ofertę złożyło Konsorcjum Elitelas – 704 352,24 zł brutto, natomiast oferta Dendro-Flora wyniosła 829 440,00 zł brutto. Średnia arytmetyczna wszystkich ofert wyniosła 1 457 645,10 zł brutto. Oferta Konsorcjum Elitelas była niższa od tej średniej o 51,68%, a oferta Dendro-Flora o 43,10%. Ponadto oferta Konsorcjum Elitelas była niższa o 34,19% od wartości zamówienia powiększonej o podatek VAT, ustalonej przez Zamawiającego na kwotę 1 070 280,00 zł brutto. Także w tym pakiecie żadna z ofert nie została odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1, 5a lub 10 ustawy Pzp.

Zgodnie z treścią art. 224 ust. 1 ustawy Pzp Jeżeli zaoferowana cena lub koszt, lub ich istotne części składowe, wydają się rażąco niskie w stosunku do przedmiotu zamówienia lub budzą wątpliwości zamawiającego co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów, zamawiający żąda od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny lub kosztu, lub ich istotnych części składowych.

W myśl art. art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp W przypadku gdy cena całkowita oferty złożonej w terminie jest niższa o co najmniej 30% od wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług, ustalonej przed wszczęciem postępowania lub średniej arytmetycznej cen wszystkich złożonych ofert niepodlegających odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1, 5a i 10, zamawiający zwraca się o udzielenie wyjaśnień, o których mowa w ust. 1, chyba że rozbieżność wynika z okoliczności oczywistych, które nie wymagają wyjaśnienia.

Bezsporne między stronami pozostawało, że ceny zaoferowane przez Eko Arbor w pakiecie nr 14 oraz przez Konsorcjum Elitelas i Dendro-Flora w pakiecie nr 20 odbiegały od średniej arytmetycznej wszystkich złożonych ofert o ponad 30%. W przypadku Konsorcjum Elitelas odchylenie przekraczało również 30% względem wartości zamówienia powiększonej o należny podatek od towarów i usług. Tym samym została spełniona przesłanka z art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, obligująca Zamawiającego do wezwania tych wykonawców do złożenia wyjaśnień, w tym przedstawienia dowodów dotyczących kalkulacji ceny.

Izba uznała, że samo przekroczenie ustawowego progu 30% powoduje obowiązek wszczęcia procedury wyjaśniającej, chyba że zachodzą okoliczności oczywiste, które czynią wyjaśnienia zbędnymi. W ocenie Izby takie okoliczności w niniejszej sprawie nie wystąpiły. Zamawiający zaniechał więc wykonania obowiązku wynikającego z art. 224 ust. 2 ustawy Pzp.

Izba nie podzieliła stanowiska Zamawiającego dotyczącego rozkładu ciężaru dowodu. Odwołujący wykazał przekroczenie progu 30%, przedstawił szczegółowe wyliczenia odchyleń cenowych oraz kosztorysy wskazujące na nierealność wykonania zamówienia za zakwestionowane ceny. Natomiast to na Zamawiającym spoczywał ciężar wykazania istnienia okoliczności oczywistych uzasadniających odstąpienie od wezwania do wyjaśnień, ponieważ z tych okoliczności wywodził dla siebie korzystny skutek prawny.

W toku rozprawy Zamawiający wskazał, że w praktyce stosował próg 40%, a nie 30%. Izba uznała to za naruszenie art. 224 ust. 2 ustawy Pzp, podkreślając, że ustawowy próg 30% ma charakter maksymalny i nie może być podwyższany przez Zamawiającego. Wystąpienie choćby jednej z przesłanek wskazanych w tym przepisie powoduje obowiązek wszczęcia procedury wyjaśniającej.

Zamawiający próbował uzasadnić brak wezwania do wyjaśnień powołując się na własne doświadczenie rynkowe, znajomość lokalnych uwarunkowań, sposób organizacji robót przez wykonawców, historię wcześniejszych realizacji, wyniki rozeznania rynku (RFI), metodologię szacowania wartości zamówienia oraz zjawisko tzw. ofert strategicznych. Izba poparła twierdzenia Odwołującego, że argumenty te mają charakter subiektywny i nie zostały poparte obiektywnymi dowodami. Już sama wielość i złożoność wskazywanych czynników świadczy o tym, że nie są to okoliczności oczywiste w rozumieniu art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, lecz kwestie wymagające pogłębionej analizy.

W szczególności Izba uznała za gołosłowne twierdzenia dotyczące występowania ofert strategicznych. Zamawiający nie wskazał, które oferty miałyby mieć taki charakter, ani nie przedstawił żadnych obiektywnych kryteriów pozwalających odróżnić ofertę strategiczną od oferty realnie skalkulowanej. W konsekwencji nie było podstaw do uznania średniej arytmetycznej za niemiarodajną.

Również argument, że niektórzy wykonawcy od lat składają oferty na niższym poziomie cenowym i prawidłowo realizują umowy, został oceniony jako nieudowodniony. Zamawiający nie przedstawił żadnego materiału dowodowego potwierdzającego tę tezę.

Izba odniosła się także do powoływania się przez Zamawiającego na wyniki wcześniejszego rozeznania rynku (RFI). Izba przychyliła się do stanowiska Odwołującego, że porównanie cen z etapu RFI z cenami ofert złożonych w postępowaniu może co najwyżej wyjaśniać ogólny poziom cen w postępowaniu, nie tłumaczy natomiast, dlaczego ceny trzech konkretnych wykonawców odbiegają od cen pozostałych ofert złożonych w tych samych pakietach. To właśnie wzajemna relacja cen ofert złożonych w postępowaniu stanowi punkt odniesienia przewidziany w art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp.

W konsekwencji Izba uznała, że Zamawiający był zobowiązany do wezwania Eko Arbor w zakresie pakietu nr 14 oraz Konsorcjum Elitelas i Dendro-Flora w zakresie pakietu nr 20 do złożenia wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny, wraz z odpowiednimi dowodami. Zaniechanie tego obowiązku stanowiło naruszenie art. 224 ust. 2 ustawy Pzp.

W postępowaniu ofertę złożył m.in. wykonawca MatPark, obejmując nią wszystkie 28 pakietów. Wraz z formularzem ofertowym wykonawca złożył m.in. pliki: „czesc_jawna-wyjasnienia_dot.samooczyszczenia__611397” oraz „czesc_jawna-_uzasadnienie_tajemnicy_przedsiebiorstwa-2_611396”.

Pierwszy z dokumentów, zatytułowany „Wyjaśnienia dotyczące braku podstaw do wykluczenia z postępowania oraz procedura samooczyszczenia”, zawierał informację, że dokument obejmuje tajemnicę przedsiębiorstwa, a uzasadnienie zastrzeżenia znajduje się w odrębnym pliku. W treści dokumentu cztery fragmenty zostały oznaczone jako tajemnica przedsiębiorstwa poprzez użycie nagłówków „Początek tajemnicy przedsiębiorstwa” i „Koniec tajemnicy przedsiębiorstwa”, pomiędzy którymi zamieszczono adnotację: „[treść znajduje się wyłącznie w części poufnej wyjaśnień]”. Tajemnicą objęto również załączniki do dokumentu oraz ich wykaz.

W uzasadnieniu zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa Przystępujący MatPark powołał się na definicję ustawową tajemnicy przedsiębiorstwa i wskazał, że zastrzegane informacje spełniają wszystkie przesłanki określone w przepisach. Wyjaśnił, że informacje mają charakter organizacyjny i posiadają wartość gospodarczą, ponieważ dotyczą sposobu organizacji pracy, zaangażowania personelu, stosowanych środków zaradczych oraz rozwiązań organizacyjnych zwiększających efektywność działalności. Przystępujący MatPark oświadczył również, że informacje dotyczące realizacji umów oraz know-how nie są powszechnie znane ani łatwo dostępne konkurencji, a dostęp do nich mają wyłącznie wybrani pracownicy i partnerzy biznesowi. W celu wykazania zachowania poufności wskazał m.in. obowiązek zachowania poufności przez pracowników i współpracowników oraz stosowanie polityki „czystego biurka”.

Także w tym dokumencie znalazł się fragment oznaczony jako tajemnica przedsiębiorstwa, którego treść została zastąpiona adnotacją o umieszczeniu jej wyłącznie w części poufnej wyjaśnień. Jako załączniki wymieniono: politykę czystego biurka, wzór umowy o zachowaniu poufności oraz umowę o pracę wraz z aneksami.

Pismem z 15 maja 2026 r. Zamawiający wezwał Przystępująego MatPark do złożenia wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny w zakresie pakietu nr 12. Przystępujący udzielił odpowiedzi, a następnie Zamawiający udostępnił Odwołującemu pliki: „kosztorys_inw._pakiet_12”, „uzasadnienie_tajemnicy_przedsiebiorstwa”, „umowa_o_prace” oraz „polityka_czystego_biurka”.

Dokument „Uzasadnienie tajemnicy przedsiębiorstwa” zawierał ponowne odwołanie do definicji tajemnicy przedsiębiorstwa oraz twierdzenie, że zastrzeżone informacje nie są powszechnie znane ani łatwo dostępne innym wykonawcom. Wskazano, że dotyczą one know-how, sposobu wyliczenia kosztów, ofert i cen za wykonanie konkretnych prac, a także opisano w sposób skrótowy działania mające zapewnić poufność tych informacji. Jako załączniki wskazano politykę czystego biurka oraz wzór umowy o zachowaniu poufności.

Na podstawie art. 74 ust 1 i ust. 2 ustawy Pzp

1. Protokół postępowania jest jawny i udostępniany na wniosek.

2. Załączniki do protokołu postępowania udostępnia się po dokonaniu wyboru najkorzystniejszej oferty albo unieważnieniu postępowania, z tym że:

1) oferty wraz z załącznikami udostępnia się niezwłocznie po otwarciu ofert, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia otwarcia ofert, z uwzględnieniem art. 166 ust. 3 lub art. 291 ust. 2 zdanie drugie,

2) wnioski o dopuszczenie do udziału w postępowaniu wraz z załącznikami udostępnia się od dnia poinformowania o wynikach oceny tych wniosków - przy czym nie udostępnia się informacji, które mają charakter poufny, w tym przekazywanych w toku negocjacji lub dialogu.

Stosownie do art. Art. 18 ust. 3 ustawy Pzp nie ujawnia się informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. z 2026 r. poz. 85), jeżeli wykonawca, wraz z przekazaniem takich informacji, zastrzegł, że nie mogą być one udostępniane oraz wykazał, że zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Wykonawca nie może zastrzec informacji, o których mowa w 139 Na tle powyższego należy stwierdzić, że Przystępujący MatPark objął tajemnicą przedsiębiorstwa nie tylko same wyjaśnienia i ich załączniki, lecz również fragment uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Oznacza to, że tajemnicą objęto część dokumentu, którego jedyną funkcją jest wykazanie zasadności objęcia ochroną innych informacji. Takie działanie nie może zostać uznane za skuteczne. Uzasadnienie zastrzeżenia powinno mieć charakter jawny, ponieważ służy weryfikacji, czy wykonawca prawidłowo wykazał spełnienie przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa.

Należy również zauważyć, że Przystępujący MatPArk zastrzegł nie pojedyncze informacje, lecz całe dokumenty lub ich obszerne fragmenty. W odniesieniu do wyjaśnień dotyczących braku podstaw do wykluczenia oraz procedury samooczyszczenia tajemnicą objęto wszystkie fragmenty merytoryczne dokumentu, wszystkie załączniki oraz ich wykaz. W przypadku wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny zakres zastrzeżenia był jeszcze szerszy.

Tymczasem ochronie na gruncie przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji podlegają wyłącznie konkretne informacje, a nie całe dokumenty. Obowiązkiem wykonawcy było zatem przyporządkowanie zastrzeżenia do poszczególnych informacji i objęcie ochroną jedynie tych elementów, które rzeczywiście spełniają ustawowe przesłanki.

Izba uznała, że oba uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa złożone przez Przystępującego MatPark mają charakter ogólnikowy i nie spełniają wymogu „wykazania”, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy Pzp.

Przystępujący ograniczył się do przytoczenia ustawowej definicji tajemnicy przedsiębiorstwa oraz ogólnego stwierdzenia, że przesłanki jej ochrony zostały spełnione. Nie wskazał natomiast, które konkretnie informacje mają wartość gospodarczą, z czego wartość ta wynika oraz w jakim zakresie informacje te pozostają nieznane lub niedostępne dla konkurencji.

Istotne znaczenie ma również to, że oba uzasadnienia są niemal tożsame pod względem struktury, użytych sformułowań oraz opisu działań podejmowanych w celu zachowania poufności, mimo że dotyczą różnych zastrzeżeń. Fragment odnoszący się do „szczególnych okoliczności niniejszej sprawy” w obu dokumentach sprowadza się wyłącznie do ogólnego twierdzenia, że konkurenci próbują pozyskiwać informacje o działalności wykonawcy poprzez wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Twierdzenie to nie zostało jednak powiązane z realiami niniejszego postępowania ani poparte jakimkolwiek dowodem.

Izba zwróciła także uwagę, że Przystępujący MatPark wskazał w obu uzasadnieniach, iż przedstawione wyjaśnienia uważa za wystarczające, a dodatkowe dowody jest gotów przedstawić dopiero na wezwanie Zamawiającego. Stanowisko to pozostaje sprzeczne z ustawowym rozkładem ciężaru dowodu. To wykonawca ma obowiązek wykazać zasadność zastrzeżenia już w chwili jego dokonania, a nie dopiero w przyszłości, po ewentualnym wezwaniu.

W konsekwencji lakoniczność, uniwersalność i szablonowy charakter obu uzasadnień prowadzą do wniosku, że Przystępujący MatPark nie wykazał, aby zastrzeżone informacje rzeczywiście stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa.

Izba stwierdziła również, że Przystępujący nie wykazał wartości gospodarczej zastrzeganych informacji, która stanowi jedną z koniecznych przesłanek ochrony przewidzianej w art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W części jawnej uzasadnienia poprzestał na stwierdzeniu, że informacje dotyczą organizacji pracy, zaangażowania personelu oraz stosowanych środków zaradczych i organizacyjnych mających zwiększać rzetelność i efektywność działalności. Nie wyjaśnił jednak, w jaki sposób ujawnienie tych informacji mogłoby negatywnie wpłynąć na jego sytuację gospodarczą lub przynieść korzyść konkurentom. Nie wskazał żadnej konkretnej korzyści wynikającej z zachowania informacji w poufności ani żadnej wymiernej straty, której miałby uniknąć dzięki ich nieujawnieniu.

Skoro oba uzasadnienia zostały sporządzone według tego samego schematu i mają wyraźnie szablonowy charakter, a jawna część drugiego zastrzeżenia zawiera wyłącznie ogólnikowe i subiektywne twierdzenia, brak jest podstaw do przyjęcia, że część niejawna zawiera rzetelne i obiektywne wykazanie wartości gospodarczej.

Na tle powyższego Izba podkreśliła, że dokumenty objęte tajemnicą przedsiębiorstwa dotyczą okoliczności mających fundamentalne znaczenie dla oceny, czy wykonawca podlega wykluczeniu z postępowania. Z jawnej części wyjaśnień wynika, że Przystępujący poinformował Zamawiającego o wcześniejszych umowach rozwiązanych przed terminem lub zakończonych nałożeniem odszkodowań albo innych porównywalnych sankcji, a także przedstawił wyjaśnienia odnoszące się do okoliczności mogących pozostawać w związku z przesłankami wykluczenia określonymi w art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 ustawy Pzp. Jednocześnie przedstawił informacje dotyczące zastosowanej procedury samooczyszczenia, obejmującej naprawienie szkody, wyjaśnienie okoliczności zdarzeń oraz wdrożenie środków zapobiegawczych.

Informacje te nie dotyczą technologii, metod produkcji ani rozwiązań organizacyjnych wykorzystywanych przy realizacji zamówień. Odnoszą się wyłącznie do okoliczności podlegających ocenie przez Zamawiającego w ramach badania podstaw wykluczenia wykonawcy oraz skuteczności procedury samooczyszczenia. Nie służą prowadzeniu działalności gospodarczej ani budowaniu przewagi konkurencyjnej na rynku, lecz umożliwiają Zamawiającemu ocenę, czy wykonawca pomimo wcześniejszych nieprawidłowości może nadal ubiegać się o udzielenie zamówienia publicznego. Nie można zatem utożsamiać informacji dotyczących wcześniejszych naruszeń umów, sposobu naprawienia szkody czy zastosowanych środków samooczyszczenia z tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Dla skutecznego zastrzeżenia informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa wykonawca jest zobowiązany nie tylko je zastrzec, lecz także wykazać, że w realiach konkretnego postępowania i konkretnego stanu faktycznego rzeczywiście spełniają one wszystkie ustawowe przesłanki ochrony. W złożonych uzasadnieniach brak jest informacji pozwalających przyjąć, że zastrzeżone wyjaśnienia zawierają informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające obiektywną wartość gospodarczą. Nie wykazano również, że informacje te nie są powszechnie znane lub łatwo dostępne dla osób zwykle zajmujących się tego rodzaju informacjami, ani że podjęto konkretne działania zmierzające do utrzymania ich w poufności.

W odniesieniu do wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny Przystępujący również ograniczył się do ogólnego stwierdzenia, że informacje dotyczą know-how, sposobu kalkulacji kosztów, ofert, cen oraz kosztów pracy i mają charakter organizacyjny lub gospodarczy. Nie wskazał jednak żadnej konkretnej, mierzalnej okoliczności potwierdzającej wartość gospodarczą tych informacji, nie wykazał realnej korzyści z zachowania ich w poufności ani nie wyjaśnił, w jaki sposób ich ujawnienie mogłoby rzeczywiście zakłócić konkurencję.

W konsekwencji Izba uznała, że Przystępujący MatPark nie sprostał obowiązkowi wynikającemu z art. 18 ust. 3 ustawy Pzp, a dokonane przez niego zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa nie może zostać uznane za skuteczne.

Reasumując powyższe, Izba uznała, że odwołanie zasługiwało na uwzględnienie, a w działaniach Zamawiającego dopatrzyła się naruszenia regulacji wynikających z ustawy Pzp.

KIO 3129/26 W piśmie z dnia 4 sierpnia 2026 r. Odwołujący wskazał, że: „ (…) niniejszym oświadczam o cofnięciu odwołania w zakresie zarzutu nr 4 odwołania, tj. naruszenia art. 128 ust. 1 w zw. z art. 108 ust. 1 pkt 1, 2, 4, art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. a, b, pkt 3 ustawy Pzp oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie podmiotowych środków dowodowych oraz innych dokumentów lub oświadczeń, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy poprzez uznanie, że Wykonawca MATPARK Sp. z o.o. wykazał brak podstaw wykluczenia z postępowania, pomimo że w odpowiedzi na wezwanie do złożenia podmiotowych środków dowodowych Wykonawca przedłożył wyłącznie informację z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącą Wykonawcy (spółki), nie przedkładając informacji z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącej członka organu zarządzającego Wykonawcy, tj. Prezesa Zarządu, wymaganej dla potwierdzenia braku podstaw wykluczenia określonych w art. 108 ust. 1 pkt 1, 2, 4 oraz art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. a, b, pkt 3 ustawy Pzp, a w konsekwencji poprzez zaniechanie wezwania Wykonawcy do uzupełnienia brakującego podmiotowego środka dowodowego. Wskazuję bowiem, że jak wynika z pisma Zamawiającego z dnia 10 lipca 2026 roku Wykonawca Matpark sp. z o.o. w odpowiedzi na wezwanie do złożenia podmiotowych środków dowodowych złożył zarówno informację z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącą Wykonawcy (spółki), jak i informację z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącą członka organu zarządzającego – Prezesa Zarządu. Dokument potwierdzający brak podstaw wykluczenia dotyczący Prezesa Zarządu został złożony przez Wykonawcę Matpark sp. z o.o. w wymaganym terminie i znajdował się w dokumentacji postępowania. W toku udostępniania dokumentów uczestnikom postępowania Zamawiający omyłkowo nie przekazał Odwołującemu wskazanego dokumentu. Następnie, po wniesieniu odwołania, Zamawiający wraz z pismem z dnia 10 lipca 2026 roku przekazał brakujący dokument. W świetle powyższego, Odwołujący częściowo cofa odwołanie, jednakże wyłącznie w zakresie zarzutu nr 4 - podkreślając, że w pozostałym zakresie podtrzymuje odwołanie.” Zgodnie z art. 520 ust. 1 ustawy Pzp "odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy", zaś stosownie do art. 568 pkt 1 ustawy Pzp, "Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania". Mając na względzie, że art. 520 ust. 1 ustawy Pzp uprawnia Odwołującego do cofnięcia odwołania w całości, wnioskowanie na zasadzie a maiori ad minus uzasadnia przyjęcie, że odwołujący może cofnąć odwołanie jedynie w części. Z treści art. 568 pkt 1 ustawy Pzp wynika, że Izba związana jest oświadczeniem Odwołującego o cofnięciu odwołania. W takim stanie rzeczy hipoteza normy wynikającej z tego przepisu była spełniona, co zobowiązywało Izbę do umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie, w jakim Odwołujący cofnął odwołanie.

W związku z cofnięciem przez Odwołującego odwołania w zakresie wskazanym w zarzucie nr 4, co skutkowało ustaniem przedmiotu sporu pomiędzy stronami postępowania – odwołującym, a Zamawiającym – Izba postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze prowadzone w odniesieniu do zarzutu nr 4 odwołania.

Opierając się na powyższym. Izba rozpoznała merytorycznie zarzut nr 1, nr 2, nr 3 oraz nr 5 wskazane w petitum odwołania.

Stosownie do art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.

Na podstawie art. 224 ust. 6 ustawy Pzp odrzuceniu, jako oferta z rażąco niską ceną lub kosztem, podlega oferta wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień w wyznaczonym terminie, lub jeżeli złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają podanej w ofercie ceny lub kosztu.

Zgodnie z treścią art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Jak wynika z dokumentacji postępowania oraz z przedstawionego przez Odwołującego zestawienia wynika, że oferta Przystępującego MatPark w każdej z części objętych odwołaniem spełnia co najmniej jedną z przesłanek określonych w art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, obligujących Zamawiającego do wezwania wykonawcy do złożenia wyjaśnień dotyczących elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny.

Bezsporne między stronami pozostawało, że ceny zaoferowane przez Przystępującego MATPARK w częściach nr 7 i 21 odbiegały o ponad 30% zarówno od średniej arytmetycznej wszystkich złożonych ofert, jak i od wartości szacunkowej zamówienia. W częściach nr 8 i 9 odchylenie przekraczało 30% w stosunku do wartości szacunkowej zamówienia, natomiast w części nr 18 cena odbiegała o ponad 30% od średniej arytmetycznej wszystkich złożonych ofert.

W konsekwencji w każdej z kwestionowanych części została spełniona ustawowa przesłanka obligująca Zamawiającego do wezwania Przystępującego MatPark do złożenia wyjaśnień w trybie art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, czego Zamawiający nie uczynił.

Jak wynika z dokumentacji postępowania, w odniesieniu do części nr 7, 8, 9 oraz 18 Zamawiający skierował wezwanie do innego wykonawcy, tj. EKO ARBOR sp. z o.o., do złożenia wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny, a następnie odrzucił jego ofertę na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 224 ust. 6 ustawy Pzp, uznając, że złożone wyjaśnienia wraz z dowodami nie uzasadniają zaoferowanej ceny.

Tym bardziej niezrozumiałe pozostaje zaniechanie skierowania analogicznego wezwania do Przystępującego MatPark., który po odrzuceniu oferty EKO ARBOR znalazł się na kolejnym miejscu w rankingu ofert, mimo że w jego przypadku wystąpiły tożsame ustawowe przesłanki uzasadniające wszczęcie procedury wyjaśniającej.

Odwołujący wskazał również, że w dokumentacji postępowania brak jest jakiejkolwiek notatki lub innego dokumentu, z którego wynikałoby stanowisko Zamawiającego co do zastosowania wyjątku pozwalającego odstąpić od wezwania do wyjaśnień. Zamawiający nie przedstawił żadnego uzasadnienia, dlaczego ceny niższe o tak znaczne wartości od wartości szacunkowej zamówienia lub od średniej arytmetycznej złożonych ofert miałyby nie wymagać weryfikacji w trybie art. 224 ustawy Pzp.

Izba uznała, że samo przekroczenie ustawowego progu 30% powoduje obowiązek wszczęcia procedury wyjaśniającej, chyba że zachodzą okoliczności oczywiste, które czynią wyjaśnienia zbędnymi. W ocenie Izby takie okoliczności w niniejszej sprawie nie wystąpiły. Zamawiający zaniechał więc wykonania obowiązku wynikającego z art. 224 ust. 2 ustawy Pzp.

Izba nie podzieliła stanowiska Zamawiającego dotyczącego rozkładu ciężaru dowodu. Odwołujący wykazał przekroczenie progu 30%, przedstawił szczegółowe wyliczenia odchyleń cenowych. Natomiast to na Zamawiającym spoczywał ciężar wykazania istnienia okoliczności oczywistych uzasadniających odstąpienie od wezwania do wyjaśnień, ponieważ z tych okoliczności wywodził dla siebie korzystny skutek prawny.

W toku rozprawy Zamawiający wskazał, że w toku niniejszego postępowania stosował próg 40%, a nie 30%. Izba uznała to za naruszenie art. 224 ust. 2 ustawy Pzp, gdyż ustawowy próg 30% ma charakter maksymalny i nie może być podwyższany przez Zamawiającego. Wystąpienie choćby jednej z przesłanek wskazanych w tym przepisie powoduje obowiązek wszczęcia procedury wyjaśniającej.

Zamawiający próbował uzasadnić brak wezwania do wyjaśnień powołując się na własne doświadczenie rynkowe, znajomość lokalnych uwarunkowań, sposób organizacji robót przez wykonawców, historię wcześniejszych realizacji, metodologię szacowania wartości zamówienia oraz zjawisko tzw. ofert strategicznych. Izba uznała, że argumenty te mają charakter subiektywny i nie zostały poparte obiektywnymi dowodami. Już sama wielość i złożoność wskazywanych czynników świadczy o tym, że nie są to okoliczności oczywiste w rozumieniu art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, lecz kwestie wymagające pogłębionej analizy.

W szczególności Izba uznała za gołosłowne twierdzenia dotyczące występowania ofert strategicznych. Zamawiający nie wskazał, które oferty miałyby mieć taki charakter, ani nie przedstawił żadnych obiektywnych kryteriów pozwalających odróżnić ofertę strategiczną od oferty realnie skalkulowanej. W konsekwencji nie było podstaw do uznania średniej arytmetycznej za niemiarodajną.

Również argument, że niektórzy wykonawcy od lat składają oferty na niższym poziomie cenowym i prawidłowo realizują umowy, został oceniony jako nieudowodniony. Zamawiający nie przedstawił żadnego materiału dowodowego potwierdzającego tę tezę.

Powyższe oznacza, że została spełniona przesłanka z art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, nakładająca na Zamawiającego obowiązek wezwania Przystępującego MatPark do złożenia wyjaśnień w zakresie pakietów: 7,8,9, 18 oraz 21, w tym przedstawienia dowodów dotyczących kalkulacji ceny. Zaniechanie przeprowadzenia tej procedury stanowi naruszenie art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp.

W postępowaniu ofertę złożył m.in. Przystępujący MatPark, obejmując nią wszystkie 28 pakietów. Wraz z formularzem ofertowym wykonawca złożył m.in. pliki: „czesc_jawna-wyjasnienia_dot.samooczyszczenia__611397” oraz „czesc_jawna-_uzasadnienie_tajemnicy_przedsiebiorstwa-2_611396”.

Pierwszy z dokumentów, zatytułowany „Wyjaśnienia dotyczące braku podstaw do wykluczenia z postępowania oraz procedura samooczyszczenia”, zawierał informację, że dokument obejmuje tajemnicę przedsiębiorstwa, a uzasadnienie zastrzeżenia znajduje się w odrębnym pliku. W treści dokumentu cztery fragmenty zostały oznaczone jako tajemnica przedsiębiorstwa poprzez użycie nagłówków „Początek tajemnicy przedsiębiorstwa” i „Koniec tajemnicy przedsiębiorstwa”, pomiędzy którymi zamieszczono adnotację: „[treść znajduje się wyłącznie w części poufnej wyjaśnień]”. Tajemnicą objęto również załączniki do dokumentu oraz ich wykaz.

W uzasadnieniu zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa Przystępujący MatPark powołał się na definicję ustawową tajemnicy przedsiębiorstwa i wskazał, że zastrzegane informacje spełniają wszystkie przesłanki określone w przepisach. Wyjaśnił, że informacje mają charakter organizacyjny i posiadają wartość gospodarczą, ponieważ dotyczą sposobu organizacji pracy, zaangażowania personelu, stosowanych środków zaradczych oraz rozwiązań organizacyjnych zwiększających efektywność działalności. Przystępujący MatPark oświadczył również, że informacje dotyczące realizacji umów oraz know-how nie są powszechnie znane ani łatwo dostępne konkurencji, a dostęp do nich mają wyłącznie wybrani pracownicy i partnerzy biznesowi. W celu wykazania zachowania poufności wskazał m.in. obowiązek zachowania poufności przez pracowników i współpracowników oraz stosowanie polityki „czystego biurka”. Także w tym dokumencie znalazł się fragment oznaczony jako tajemnica przedsiębiorstwa, którego treść została zastąpiona adnotacją o umieszczeniu jej wyłącznie w części poufnej wyjaśnień. Jako załączniki wymieniono: politykę czystego biurka, wzór umowy o zachowaniu poufności oraz umowę o pracę wraz z aneksami.

Na tle powyższego należy stwierdzić, że Przystępujący MatPark objął tajemnicą przedsiębiorstwa nie tylko same wyjaśnienia i ich załączniki, lecz również fragment uzasadnienia zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Oznacza to, że tajemnicą objęto część dokumentu, którego jedyną funkcją jest wykazanie zasadności objęcia ochroną innych informacji. Takie działanie nie może zostać uznane za skuteczne. Uzasadnienie zastrzeżenia powinno mieć charakter jawny, ponieważ służy weryfikacji, czy wykonawca prawidłowo wykazał spełnienie przesłanek tajemnicy przedsiębiorstwa.

W odniesieniu do wyjaśnień dotyczących braku podstaw do wykluczenia oraz procedury samooczyszczenia tajemnicą objęto wszystkie fragmenty merytoryczne dokumentu, wszystkie załączniki oraz ich wykaz.

Tymczasem ochronie na gruncie przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji podlegają wyłącznie konkretne informacje, a nie całe dokumenty. Obowiązkiem Przystępującego MatPark było zatem przyporządkowanie zastrzeżenia do poszczególnych informacji i objęcie ochroną jedynie tych elementów, które rzeczywiście spełniają ustawowe przesłanki.

Izba uznała, że uzasadnienie zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa złożone przez Przystępującego MatPark posiada charakter ogólnikowy i nie spełnia wymogu „wykazania”, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy Pzp.

Przystępujący ograniczył się do przytoczenia ustawowej definicji tajemnicy przedsiębiorstwa oraz ogólnego stwierdzenia, że przesłanki jej ochrony zostały spełnione. Nie wskazał natomiast, które konkretnie informacje mają wartość gospodarczą, z czego wartość ta wynika oraz w jakim zakresie informacje te pozostają nieznane lub niedostępne dla konkurencji.

Należy wskazać, że fragment odnoszący się do „szczególnych okoliczności niniejszej sprawy” sprowadza się wyłącznie do ogólnego twierdzenia, że konkurenci próbują pozyskiwać informacje o działalności wykonawcy poprzez wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Twierdzenie to nie zostało jednak powiązane z realiami niniejszego postępowania ani poparte jakimkolwiek dowodem.

Izba zwróciła także uwagę, że Przystępujący wskazał w uzasadnieniu iż przedstawione wyjaśnienia uważa za wystarczające, a dodatkowe dowody jest gotów przedstawić dopiero na wezwanie Zamawiającego. Stanowisko to pozostaje sprzeczne z ustawowym rozkładem ciężaru dowodu. To wykonawca ma obowiązek wykazać zasadność zastrzeżenia już w chwili jego dokonania, a nie dopiero w przyszłości, po ewentualnym wezwaniu.

W konsekwencji lakoniczność, uniwersalność i szablonowy charakter uzasadnienia prowadzą do wniosku, że Przystępujący MatPark nie wykazał, aby zastrzeżone informacje rzeczywiście stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa.

Izba stwierdziła również, że Przystępujący nie wykazał wartości gospodarczej zastrzeganych informacji, która stanowi jedną z koniecznych przesłanek ochrony przewidzianej w art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W części jawnej uzasadnienia poprzestał na stwierdzeniu, że informacje dotyczą organizacji pracy, zaangażowania personelu oraz stosowanych środków zaradczych i organizacyjnych mających zwiększać rzetelność i efektywność działalności. Nie wyjaśnił jednak, w jaki sposób ujawnienie tych informacji mogłoby negatywnie wpłynąć na jego sytuację gospodarczą lub przynieść korzyść konkurentom. Nie wskazał żadnej konkretnej korzyści wynikającej z zachowania informacji w poufności ani żadnej wymiernej straty, której miałby uniknąć dzięki ich nieujawnieniu.

Na tle powyższego Izba podkreśliła, że dokumenty objęte tajemnicą przedsiębiorstwa dotyczą okoliczności mających fundamentalne znaczenie dla oceny, czy Przystępujący MatPark podlega wykluczeniu z postępowania. Z jawnej części wyjaśnień wynika, że Przystępujący MatPark poinformował Zamawiającego o wcześniejszych umowach rozwiązanych przed terminem lub zakończonych nałożeniem odszkodowań albo innych porównywalnych sankcji, a także przedstawił wyjaśnienia odnoszące się do okoliczności mogących pozostawać w związku z przesłankami wykluczenia określonymi w art. 109 ust. 1 pkt 5 i 7 ustawy Pzp. Jednocześnie przedstawił informacje dotyczące zastosowanej procedury samooczyszczenia, obejmującej naprawienie szkody, wyjaśnienie okoliczności zdarzeń oraz wdrożenie środków zapobiegawczych. Odnosząc się do powyższego, informacje te nie dotyczą technologii, metod produkcji ani rozwiązań organizacyjnych wykorzystywanych przy realizacji zamówień. Odnoszą się wyłącznie do okoliczności podlegających ocenie przez Zamawiającego w ramach badania podstaw wykluczenia wykonawcy oraz skuteczności procedury samooczyszczenia. Nie służą prowadzeniu działalności gospodarczej ani budowaniu przewagi konkurencyjnej na rynku, lecz umożliwiają Zamawiającemu ocenę, czy wykonawca pomimo wcześniejszych nieprawidłowości może nadal ubiegać się o udzielenie zamówienia publicznego. Nie można zatem utożsamiać informacji dotyczących wcześniejszych naruszeń umów, sposobu naprawienia szkody czy zastosowanych środków samooczyszczenia z tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Dla skutecznego zastrzeżenia informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa wykonawca jest zobowiązany nie tylko je zastrzec, lecz także wykazać, że w realiach konkretnego postępowania i konkretnego stanu faktycznego rzeczywiście spełniają one wszystkie ustawowe przesłanki ochrony. W złożonym uzasadnieniu brak jest informacji pozwalających przyjąć, że zastrzeżone wyjaśnienia zawierają informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające obiektywną wartość gospodarczą. Nie wykazano również, że informacje te nie są powszechnie znane lub łatwo dostępne dla osób zwykle zajmujących się tego rodzaju informacjami, ani że podjęto konkretne działania zmierzające do utrzymania ich w poufności.

W konsekwencji Izba uznała, że Przystępujący MatPark nie sprostał obowiązkowi wynikającemu z art. 18 ust. 3 ustawy Pzp, a dokonane przez niego zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorstwa nie może zostać uznane za skuteczne.

Mają na uwadze powyższe, Izba uznała, że odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.

KIO 3156/26 Pismem z dnia 4 sierpnia 2026 r. Odwołujący wskazał, że „ (…) niniejszym cofam zarzuty odwołania z dnia 29 czerwca 2026 r. w części, to jest wyłącznie w zakresie:

1) zarzutu nr 2 petitum odwołania – w części, w jakiej zarzut ten dotyczy niewykazania przez Konsorcjum Elitelas braku podstaw wykluczenia w zakresie informacji z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącej urzędującego członka organu zarządzającego (Prezesa Zarządu), wraz z odpowiadającą temu zakresowi podstawą prawną zarzutu;

2) zarzutu nr 3 petitum odwołania (ewentualnego, opartego na art. 128 ust. 1 pzp) – w części, w jakiej dotyczy zaniechania wezwania Konsorcjum Elitelas do uzupełnienia podmiotowego środka dowodowego w postaci informacji z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącej urzędującego członka organu zarządzającego. W związku z powyższym wnoszę o pozostawienie cofniętych zarzutów bez rozpoznania.

Jednocześnie oświadczam, że w pozostałym zakresie odwołanie jest w całości podtrzymywane, w tym w szczególności: zarzut nr 1 (rażąco niska cena oferty Konsorcjum Elitelas w Części 12), zarzut nr 2 w pozostałej części (niewykazanie spełniania warunku udziału w postępowaniu – doświadczenie przypisane partnerowi JKKE Sp. z o.o. oraz wadliwość dowodów należytego wykonania prac wykazanych dla lidera), zarzut nr 3 w pozostałej części (pełnomocnictwo oraz podmiotowe środki dowodowe dotyczące doświadczenia), zarzuty nr 4 i 5 oraz zarzut nr 7 i uwzględniony przez Zamawiającego bez sprzeciwu zarzut nr 6, wraz ze wszystkimi żądaniami, twierdzeniami i wnioskami dowodowymi odnoszącymi się do podtrzymywanych zarzutów.” Zgodnie z art. 520 ust. 1 ustawy Pzp "odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy", zaś stosownie do art. 568 pkt 1 ustawy Pzp, "Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania". Mając na względzie, że art. 520 ust. 1 ustawy Pzp uprawnia Odwołującego do cofnięcia odwołania w całości, wnioskowanie na zasadzie a maiori ad minus uzasadnia przyjęcie, że odwołujący może cofnąć odwołanie jedynie w części. Z treści art. 568 pkt 1 ustawy Pzp wynika, że Izba związana jest oświadczeniem Odwołującego o cofnięciu odwołania. W takim stanie rzeczy hipoteza normy wynikającej z tego przepisu była spełniona, co zobowiązywało Izbę do umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie, w jakim Odwołujący cofnął odwołanie.

W związku z cofnięciem przez Odwołującego odwołania w zakresie wskazanym w zarzucie tj. niewykazania przez Konsorcjum Elitelas braku podstaw wykluczenia w zakresie informacji z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącej urzędującego członka organu zarządzającego (Prezesa Zarządu), wraz z odpowiadającą temu zakresowi podstawą prawną zarzutu oraz zarzutu dotyczącego zaniechania wezwania Konsorcjum Elitelas do uzupełnienia podmiotowego środka dowodowego w postaci informacji z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącej urzędującego członka organu zarządzającego, co skutkowało ustaniem przedmiotu sporu pomiędzy stronami postępowania – odwołującym, a Zamawiającym – Izba postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze prowadzone w odniesieniu do zarzutu nr 4 odwołania.

Opierając się na powyższym. Izba rozpoznała merytorycznie następujące zarzuty: zarzut nr 1 dotyczący rażąco niska cena oferty Konsorcjum Elitelas w Części 12, zarzut nr 2 w zakresie niewykazania spełniania warunku udziału w postępowaniu – doświadczenie przypisane partnerowi JKKE Sp. z o.o. oraz wadliwość dowodów należytego wykonania prac wykazanych dla lidera, zarzut nr 3 w odniesieniu do pełnomocnictwa oraz podmiotowych środków dowodowych dotyczących doświadczenia, Ponadto, zarzuty nr 4, zarzut nr 5, zarzut nr 6 oraz zarzut nr 7 wskazane w petitum odwołania.

Pismem z dnia 15 maja 2026 r. Zamawiający zwrócił się do Konsorcjum do złożenia wyjaśnień w następującym zakresie:

„ (…) zwraca się z prośbą o udzielenie wyjaśnień dotyczących Pakietu 12, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w szczególności w zakresie:

1. zarządzania procesem produkcji, świadczonych usług;

2. wybranych rozwiązań technicznych, wyjątkowo korzystnych warunków usług;

3. oryginalności dostaw, usług oferowanych przez wykonawcę;

4. zgodności z przepisami dotyczącymi kosztów pracy, których wartość przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę albo minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z 2023 r. poz. 1667) lub przepisów odrębnych właściwych dla spraw, z którymi związane jest realizowane zamówienie;

5. zgodności z prawem w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej;

6. zgodności z przepisami z zakresu prawa pracy i zabezpieczenia społecznego, obowiązującymi w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie;

7. zgodności z przepisami z zakresu ochrony środowiska;

8. wypełniania obowiązków związanych z powierzeniem wykonania części zamówienia podwykonawcy.

W odpowiedzi na powyższe Przystępujący Konsorcjum udzielił stosownych wyjaśnień w zakresie zaoferowanej ceny.

Zgodnie z treścią art. 224 ust. 5 ustawy Pzp obowiązek wykazania, że oferta nie zawiera rażąco niskiej ceny lub kosztu spoczywa na wykonawcy.

Zamawiający w treści skierowanego do Przystępującego Konsorcjum wezwania do złożenia wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny wskazał okoliczności podlegające wyjaśnieniu, odwołując się przy tym do regulacji wynikających z ustawy Pzp.

Oceniając wyjaśnienia złożone przez Przystępującego Konsorcjum, Izba uznała, że wykonawca w sposób wystarczający, wyczerpujący i poparty stosownymi dowodami wykazał realność zaoferowanej ceny oraz możliwość należytego wykonania zamówienia za wynagrodzenie wskazane w ofercie.

W ocenie Izby wyjaśnienia składane w odpowiedzi na wezwanie wystosowane w trybie art. 224 ustawy Pzp nie muszą sprowadzać się do odrębnego i szczegółowego odniesienia do każdego jednostkowego wymagania wynikającego z dokumentów zamówienia. Ich zasadniczym celem jest wykazanie, że zaoferowana cena ma charakter realny, a wykonawca jest w stanie należycie wykonać przedmiot zamówienia za zaoferowane wynagrodzenie. Istotne jest zatem przedstawienie rzetelnej kalkulacji odnoszącej się do elementów wskazanych przez Zamawiającego w wezwaniu oraz wykazanie, że kalkulacja ta uwzględnia rzeczywiste warunki realizacji zamówienia. Warunek ten został przez Przystępującego Konsorcjum spełniony.

Powyższe stanowisko pozostaje zbieżne z poglądem wyrażonym przez Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt XXIII Zs 3/24, w którym wskazano, że:

„(…) Procedura wyjaśnienia rażąco niskiej ceny nie ma zatem służyć samej sobie, wypełnieniu ściśle określonych wymagań formalnych, jej celem jest bowiem rozwianie wątpliwości zamawiającego, jak to określa ust. 1 art. 224 p.z.p., co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi w dokumentach zamówienia lub wynikającymi z odrębnych przepisów. Ocena złożonych w trybie art. 224 p.z.p. wyjaśnień nie może sprowadzać się tylko do formalnego aspektu. Ściśle formalne podejście mogłoby bowiem skutkować eliminacją ofert, które nie zawierają ceny rażąco niskiej, ofert, których cena jest realna i rynkowa. Wyjaśnienie ceny oferty lub elementów oferty nie jest czynnością dokonywaną w celu realizacji wymogów czysto formalnych, ale ma na celu ochronę zamawiającego przed nienależytym wykonaniem zamówienia w przyszłości z powodu niedoszacowania ceny oferty przez wykonawcę”.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, Izba stwierdziła, że Przystępujący Konsorcjum przedstawiło szczegółowy sposób kalkulacji ceny, opisało przyjęty model realizacji zamówienia oraz wskazało okoliczności mające wpływ na wysokość poszczególnych kategorii kosztowych. Wyjaśnienia obejmowały w szczególności koszty zatrudnienia personelu, wykorzystania sprzętu i zaplecza technicznego, paliwa i materiałów eksploatacyjnych, jak również sposób organizacji realizacji zamówienia oraz pozostałe koszty konieczne do prawidłowego wykonania jego przedmiotu.

Przystępujący Konsorcjum przedłożył ponadto dokumenty potwierdzające przyjęte założenia kalkulacyjne, w tym dokumenty odnoszące się do posiadanych zasobów oraz warunków współpracy z dostawcami. Materiał ten umożliwiał Zamawiającemu weryfikację zarówno poszczególnych składników ceny, jak i założeń stanowiących podstawę ich ustalenia. Wyjaśnienia należało przy tym oceniać jako całość, z uwzględnieniem wzajemnych zależności pomiędzy poszczególnymi kosztami i ich wpływu na ostateczny poziom ceny ofertowej.

W pierwszej kolejności Przystępujący Konsorcjum wykazało koszty zatrudnienia personelu niezbędnego do realizacji zamówienia. W kalkulacji przyjęto zatrudnienie pracowników na podstawie umów o pracę, uwzględniając minimalne wynagrodzenie za pracę, obowiązkowe obciążenia publicznoprawne, jak również koszty urlopów, premii i pracy w godzinach nadliczbowych. Odwołujący nie wykazał, aby którykolwiek z elementów tej kalkulacji został przyjęty z naruszeniem obowiązujących przepisów lub w wysokości nieodpowiadającej rzeczywistym kosztom ponoszonym przez Przystępującego. Samo przyjęcie przez Odwołującego wyższych kosztów osobowych, wynikających z odmiennego modelu organizacyjnego lub własnych założeń kalkulacyjnych, nie stanowi podstawy do uznania kalkulacji Przystępującego za nierzetelną.

Za niezasadne Izba uznała również zarzuty dotyczące kosztów wykorzystania sprzętu. Przystępujący Konsorcjum wykazał, że dysponuje własnym parkiem maszynowym obejmującym specjalistyczne maszyny i urządzenia przeznaczone do wykonywania prac objętych zamówieniem, co zostało potwierdzone przedłożonym zestawieniem środków trwałych. Okoliczność ta ma bezpośrednie znaczenie dla poziomu kosztów realizacji zamówienia, skoro wykonawca dysponujący własnym zapleczem technicznym nie jest zobowiązany do ponoszenia kosztów najmu sprzętu, które obciążałyby wykonawcę korzystającego z zasobów podmiotów trzecich.

Przystępujący Konsorcjum wykazał ponadto, że dzięki stałej współpracy z autoryzowanymi dealerami sprzętu leśnego oraz producentami części zamiennych uzyskuje preferencyjne warunki zakupu maszyn, części i materiałów eksploatacyjnych. Okoliczność ta została potwierdzona przedłożonymi dokumentami dotyczącymi warunków współpracy. Odwołujący nie podważył wiarygodności tych dowodów ani nie wykazał, aby wynikające z nich korzyści ekonomiczne miały charakter pozorny lub nie mogły zostać uwzględnione przy kalkulacji ceny.

Podobnie należało ocenić zarzuty odnoszące się do kosztów eksploatacji sprzętu. Przedstawiona kalkulacja obejmowała koszty pracy mulczera, pilarek mechanicznych oraz środków transportu, a także koszty paliwa, amortyzacji, serwisowania i części zamiennych. Dodatkowo Przystępujące Konsorcjum przedłożyło faktury dokumentujące rzeczywiste ceny paliwa uzyskiwane przy zakupach hurtowych. Odwołujący nie zakwestionował autentyczności tych dokumentów ani nie wykazał, aby ceny przyjęte w kalkulacji odbiegały od cen rzeczywiście uzyskiwanych przez wykonawcę.

Na rozprawie Izba postanowiła oddalić wniosek dowodowy Odwołującego w postaci powołania biegłego z zakresu technologii i kosztorysowania prac wycinkowych przy liniach elektroenergetycznych na okoliczność minimalnej liczby maszynogodzin pracy mulczera niezbędnej do wykonania prac około 90 ha obejmującą nawroty, przestoje, przejazdy między odcinkami, warunki terenowe i wynikające stąd minimalne koszty tej pozycji przy stawce 300 zł za maszynogodzinę oraz czy kwota 40 080 zł nie jest zaniżona, a jeżeli tak, to o ile, a także na okoliczność, że wyjaśnienia konsorcjum są nierzetelne w ramach wyjaśnień rażąco niskiej ceny. Izba uznała, że przeprowadzenie ww. dowodu mogłoby zmierzać do przewlekłości postępowania. Ponadto, jest on zbędny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, albowiem fakty, na które miałby zostać przeprowadzony ww. dowód, nie mają istotnego znaczenia dla oceny zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu.

Z treści wyjaśnień wynikało również, że kalkulacja uwzględnia pozostałe istotne koszty związane z realizacją przedmiotu zamówienia, jak również zakłada osiągnięcie ekonomicznie uzasadnionego zysku. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że cena oferty została ustalona z pominięciem istotnych elementów kosztotwórczych albo poniżej rzeczywistych kosztów wykonania zamówienia.

Izba podzieliła stanowisko Zamawiającego oraz Przystępującego Konsorcjum, że argumentacja Odwołującego w przeważającej mierze opierała się na przyjęciu własnych założeń dotyczących sposobu realizacji zamówienia, w szczególności czasu pracy, liczby pracowników, wydajności sprzętu, zużycia paliwa oraz wysokości poszczególnych kosztów, a następnie na zestawieniu wyników tak przeprowadzonych obliczeń z kalkulacją przedstawioną przez Przystępującego.

Tego rodzaju sposób argumentacji nie może sam w sobie prowadzić do podważenia prawidłowości wyjaśnień złożonych w trybie art. 224 ustawy Pzp. Wykonawcy mogą bowiem funkcjonować w odmiennych modelach organizacyjnych, dysponować różnym zapleczem technicznym, ponosić odmienne koszty stałe, korzystać z własnego albo wynajmowanego sprzętu, posiadać różną strukturę zatrudnienia oraz osiągać odmienny poziom efektywności organizacji pracy. Nie jest zatem uprawnione narzucanie wykonawcy przez jego konkurenta własnego modelu prowadzenia działalności gospodarczej ani własnego sposobu kalkulacji ceny.

Samo przedstawienie przez Odwołującego alternatywnej kalkulacji, opartej na innych założeniach co do organizacji realizacji zamówienia lub wysokości poszczególnych kosztów, nie dowodzi jeszcze, że cena zaoferowana przez Przystępującego Konsorcjum jest nierealna. Dla skutecznego zakwestionowania wyjaśnień konieczne byłoby wykazanie konkretnych wad kalkulacji, pominięcia istotnych kosztów, przyjęcia danych sprzecznych z rzeczywistymi warunkami realizacji zamówienia lub niewiarygodności dowodów przedstawionych na poparcie przyjętych założeń. Takich okoliczności Odwołujący nie wykazał.

W konsekwencji Izba uznała, że zarzuty Odwołującego stanowią w istocie polemikę z oceną dokonaną przez Zamawiającego oraz z przyjętym przez Przystępującego Konsorcjum modelem realizacji zamówienia. Nie podważają natomiast w sposób skuteczny ani rzetelności przedstawionej kalkulacji, ani wiarygodności dowodów złożonych wraz z wyjaśnieniami. Tym samym brak było podstaw do stwierdzenia, że Zamawiający nieprawidłowo ocenił wyjaśnienia dotyczące ceny oferty lub że oferta Przystępującego Konsorcjum powinna zostać odrzucona jako zawierająca rażąco niską cenę.

Stosownie do art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, jeżeli wykonawca nie złożył oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy Pzp, podmiotowych środków dowodowych, innych dokumentów lub oświadczeń składanych w postępowaniu, bądź też złożone dokumenty lub oświadczenia są niekompletne albo zawierają błędy, zamawiający wzywa wykonawcę odpowiednio do ich złożenia, poprawienia lub uzupełnienia w wyznaczonym terminie, chyba że oferta wykonawcy podlega odrzuceniu bez względu na ich złożenie, uzupełnienie lub poprawienie albo zachodzą przesłanki unieważnienia postępowania.

Jednocześnie, zgodnie z art. 117 ust. 3 ustawy Pzp, w odniesieniu do warunków dotyczących wykształcenia, kwalifikacji zawodowych lub doświadczenia wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia mogą polegać na zdolnościach tych spośród wykonawców, którzy wykonają roboty budowlane lub usługi, do realizacji których dane zdolności są wymagane. Regulacja ta wiąże zatem możliwość powoływania się na doświadczenie określonego członka konsorcjum z jego rzeczywistym udziałem w wykonaniu tej części zamówienia, dla której dane doświadczenie jest wymagane.

W rozdziale VII pkt 2.1 lit. c Części I SWZ Zamawiający określił warunek udziału w postępowaniu dotyczący zdolności technicznej lub zawodowej, wymagając, aby wykonawca ubiegający się o udzielenie zamówienia dla Pakietów nr 1, 5, 8, 12, 17 i 19 wykazał, że w okresie ostatnich trzech lat przed upływem terminu składania ofert, a jeżeli okres prowadzenia działalności był krótszy – w tym okresie, zrealizował lub realizuje prace związane z wycinką drzew pod liniami elektroenergetycznymi o napięciu 110 kV lub wyższym, na obszarze wynoszącym łącznie co najmniej 50 ha albo na odcinku o łącznej długości co najmniej 75 km.

Z dokumentów złożonych przez Przystępującego Konsorcjum wynikało, że doświadczeniem wymaganym na potwierdzenie spełnienia powyższego warunku legitymuje się lider Konsorcjum – Usługi Leśne i Ogrodnicze Elitelas Sp. z o.o. W wykazie wykonanych prac, sporządzonym według wzoru nr 6, nie wskazano natomiast żadnej usługi zrealizowanej przez partnera Konsorcjum – JKKE Sp. z o.o. Jednocześnie w oświadczeniu składanym na podstawie art. 117 ust. 4 ustawy Pzp, sporządzonym według wzoru nr 4, Przystępujące Konsorcjum wskazało, że JKKE Sp. z o.o. będzie wykonywać „prace wycinkowe na liniach przesyłowych”. Tak określony zakres czynności pozostawał w związku z usługami objętymi warunkiem doświadczenia ustanowionym w rozdziale VII pkt 2.1 lit. c Części I SWZ.

W ocenie Izby powyższe powodowało niespójność pomiędzy treścią oświadczenia określającego podział zadań pomiędzy członków Konsorcjum a dokumentami przedstawionymi na potwierdzenie spełnienia warunku udziału w postępowaniu. Z jednej strony Konsorcjum wykazało bowiem wymagane doświadczenie wyłącznie w odniesieniu do lidera, z drugiej zaś z oświadczenia złożonego na podstawie art. 117 ust. 4 ustawy Pzp wynikało, że prace odpowiadające swoim charakterem usługom, dla których Zamawiający wymagał określonego doświadczenia, wykonywać będzie również partner Konsorcjum.

W tym zakresie należało mieć na względzie wynikającą z art. 117 ust. 3 ustawy Pzp zasadę, zgodnie z którą doświadczenie, na które powołują się wykonawcy wspólnie ubiegający się o zamówienie, powinno pozostawać w odpowiednim związku z deklarowanym sposobem wykonania zamówienia. W przypadku powołania się na doświadczenie jednego z członków konsorcjum to właśnie ten wykonawca powinien wykonywać usługi, do realizacji których wykazywane doświadczenie jest wymagane. Oświadczenie składane na podstawie art. 117 ust. 4 ustawy Pzp służy natomiast ustaleniu, które roboty budowlane, dostawy lub usługi wykonają poszczególni wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia, a tym samym umożliwia Zamawiającemu weryfikację zgodności deklarowanego podziału zadań z wymaganiami wynikającymi z art. 117 ust. 3 ustawy Pzp.

Nie można było zatem poprzestać na stwierdzeniu, że lider Konsorcjum legitymuje się doświadczeniem wymaganym w SWZ, skoro treść oświadczenia z art. 117 ust. 4 ustawy Pzp nie pozwalała w sposób jednoznaczny ustalić, czy usługi, dla których wymagane było to doświadczenie, będą wykonywane przez podmiot rzeczywiście posiadający wymagane zdolności. Jednocześnie stwierdzona wadliwość nie uzasadniała automatycznego odrzucenia oferty Przystępującego Konsorcjum. Miała ona charakter podlegający sanowaniu w trybie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, gdyż dotyczyła treści oświadczenia składanego w postępowaniu i możliwości jednoznacznego ustalenia podziału obowiązków pomiędzy członkami Konsorcjum zgodnie z wymaganiami art. 117 ust. 3 ustawy Pzp.

W konsekwencji Izba uznała, że Zamawiający, dokonując wyboru oferty Przystępującego Konsorcjum bez uprzedniego wyjaśnienia i usunięcia wskazanej niespójności, zaniechał czynności wymaganej przepisami ustawy Pzp.

Mając powyższe na względzie, Izba nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w zakresie Pakietów nr 5 i 12, powtórzenie czynności badania i oceny ofert oraz, w ramach tej czynności, wezwanie Przystępującego Konsorcjum na podstawie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp do uzupełnienia oświadczenia, o którym mowa w art. 117 ust. 4 ustawy Pzp, w sposób pozwalający na jednoznaczne ustalenie zakresu usług wykonywanych przez poszczególnych członków Konsorcjum, z uwzględnieniem wymogu wynikającego z art. 117 ust. 3 ustawy Pzp.

W zarzucie nr 2 wskazanym w petitum odwołania Odwołujący wskazał na naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c) pzp w zw. z art. 117 ust. 3 pzp oraz art. 108 ust. 1 pkt 4 pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty Konsorcjum Elitelas w Części 5 i Części 12, mimo że wykonawca nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu (doświadczenia w zakresie usług przypisanych w oświadczeniu z art. 117 ust. 4 ustwy Pzp partnerowi, JKKE Sp. z o.o. oraz prawidłowymi dowodami należytego wykonania prac wykazanych dla lidera).

Mając na uwadze treść zarzutu sformułowanego w petitum odwołania, jak również stanowisko zaprezentowane. Zgodnie z obowiązującą procedurą, w pierwszej kolejności Zamawiający zobowiązany jest do wezwania wykonawcy do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych, w tym dowodów potwierdzających należyte wykonanie robót budowlanych. Dopiero po bezskutecznym przeprowadzeniu wskazanej czynności Zamawiający byłby uprawniony do rozważenia odrzucenia oferty wykonawcy.

W rozpoznawanym postępowaniu zamawiający nie skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, tj. nie wezwał Przystępującego Konsorcjum do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych dotyczących doświadczenia w zakresie usług wskazanych w oświadczeniu z art. 117 ust. 4 ustawy Pzp partnerowi oraz należytego wykonania prac wykazanych dla lidera. Zaniechanie tej czynności proceduralnej skutkuje brakiem podstaw do odrzucenia oferty Przystępującego Konsorcjum na etapie postępowania, na którym znajduje się sprawa.

W konsekwencji, na obecnym etapie postępowania Izba nie znalazła podstaw do uwzględnienia żądania Odwołującego i nakazania Zamawiającemu odrzucenia oferty Przystępującego. Tym samym zarzut zaniechania odrzucenia oferty Przystępującego Konsorcjum w Części 5 i Części 12, mimo że wykonawca nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu (doświadczenia w zakresie usług przypisanych w oświadczeniu z art. 117 ust. 4 pzp partnerowi, JKKE Sp. z o.o. oraz prawidłowymi dowodami należytego wykonania prac wykazanych dla lidera) podlegał oddaleniu jako przedwczesny.

Zgodnie z treścią art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu.

W myśl art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp Z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który, z przyczyn leżących po jego stronie, w znacznym stopniu lub zakresie nie wykonał lub nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie wynikające z wcześniejszej umowy w sprawie zamówienia publicznego lub umowy koncesji, co doprowadziło do wypowiedzenia lub odstąpienia od umowy, odszkodowania, wykonania zastępczego lub realizacji uprawnień z tytułu rękojmi za wady.

Na podstawie art. 110 ust. 2 ustawy Pzp 2. Wykonawca nie podlega wykluczeniu w okolicznościach określonych w art. 108 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 lub art. 109 ust. 1 pkt 2-5 i 7-10, jeżeli udowodni zamawiającemu, że spełnił łącznie następujące przesłanki:

1) naprawił lub zobowiązał się do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem, w tym poprzez zadośćuczynienie pieniężne;

2) wyczerpująco wyjaśnił fakty i okoliczności związane z przestępstwem, wykroczeniem lub swoim nieprawidłowym postępowaniem oraz spowodowanymi przez nie szkodami, aktywnie współpracując odpowiednio z właściwymi organami, w tym organami ścigania, lub zamawiającym;

3) podjął konkretne środki techniczne, organizacyjne i kadrowe, odpowiednie dla zapobiegania dalszym przestępstwom, wykroczeniom lub nieprawidłowemu postępowaniu, w szczególności:

a) zerwał wszelkie powiązania z osobami lub podmiotami odpowiedzialnymi za nieprawidłowe postępowanie wykonawcy, b) zreorganizował personel, c) wdrożył system sprawozdawczości i kontroli, d) utworzył struktury audytu wewnętrznego do monitorowania przestrzegania przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów, e) wprowadził wewnętrzne regulacje dotyczące odpowiedzialności i odszkodowań za nieprzestrzeganie przepisów, wewnętrznych regulacji lub standardów.

Zdaniem Izby Przystępujący Konsorcjum wykazało w przedstawionym dokumencie dotyczącym samooczyszczenia wdrożenie szeregu środków organizacyjnych i technicznych mających na celu wyeliminowanie przyczyn wcześniejszych nieprawidłowości. Działania te obejmowały w szczególności zmianę sposobu organizacji realizacji zamówień, zwiększenie potencjału kadrowego i sprzętowego, wdrożenie odpowiednich procedur wewnętrznych oraz reorganizację procesu realizacji kontraktów. Zastosowane rozwiązania pozostawały adekwatne do zidentyfikowanego ryzyka, związanego przede wszystkim z niewystarczającymi zasobami organizacyjnymi i technicznymi mogącymi wpływać na terminowość wykonywania zobowiązań.

Izba podzieliła stanowisko Przystępującego Konsorcjum oraz Zamawiającego, że Odwołujący nie wykazał, aby pozostawanie pana Krzysztofa Madeja na stanowisku prezesa zarządu podważało skuteczność wdrożonych środków naprawczych lub prowadziło do utrzymania ryzyka powtórzenia wcześniejszych nieprawidłowości. Sam fakt dalszego pełnienia określonej funkcji w strukturze przedsiębiorstwa nie może przesądzać o nieskuteczności samooczyszczenia ani być utożsamiany z brakiem rzetelności wykonawcy. Dla sformułowania takiego wniosku konieczne byłoby wykazanie związku pomiędzy działaniami konkretnej osoby a przyczynami nieprawidłowości oraz ustalenie, że wdrożone środki nie eliminują ryzyka ich ponownego wystąpienia. Takich okoliczności Odwołujący nie wykazał.

Nie można było również podzielić stanowiska Odwołującego, zgodnie z którym skuteczne skorzystanie z instytucji samooczyszczenia miałoby wymagać bezwarunkowego zaakceptowania przez wykonawcę wszystkich twierdzeń i roszczeń formułowanych przez wcześniejszego Zamawiającego. Taka wykładnia nie znajduje oparcia w przepisach ustawy Pzp i pozostawałaby sprzeczna z istotą instytucji określonej w art. 110 ustawy Pzp. Wykonawca może bowiem podejmować działania zmierzające do wykazania swojej rzetelności i zapobieżenia podobnym zdarzeniom w przyszłości, zachowując jednocześnie prawo do przedstawiania własnej oceny przebiegu realizacji wcześniejszej umowy oraz do kwestionowania zasadności kierowanych wobec niego roszczeń.

Z tego względu sam fakt podważania przez Przystępującego podstaw naliczenia kar umownych nie mógł zostać uznany za okoliczność świadczącą o braku współpracy, nierzetelności wykonawcy czy nieskuteczności zastosowanych środków samooczyszczenia. Wykonawca zachowuje prawo do kwestionowania ich zasadności oraz dochodzenia swoich racji w przewidzianych prawem trybach, a korzystanie z przysługujących mu środków ochrony prawnej nie może samo w sobie prowadzić do negatywnej oceny jego rzetelności.

Izba nie podzieliła również zarzutu dotyczącego braku naprawienia szkody. Z okoliczności sprawy wynikało, że kary umowne zostały rozliczone w ramach stosunku kontraktowego łączącego strony. Okoliczność, że wykonawca jednocześnie prezentował odmienne stanowisko co do zasadności ich naliczenia, nie oznaczała, że uchylał się od konsekwencji finansowych związanych z realizacją wcześniejszej umowy. Należy bowiem odróżnić wykonanie lub rozliczenie obowiązków wynikających ze stosunku umownego od oceny prawnej zasadności roszczeń zgłaszanych przez drugą stronę.

Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby w istocie do uzależnienia możliwości skutecznego przeprowadzenia samooczyszczenia od rezygnacji przez wykonawcę z kwestionowania roszczeń wcześniejszego zamawiającego. Taki warunek nie wynika z art. 110 ustawy Pzp. Instytucja samooczyszczenia służy ocenie, czy podjęte przez wykonawcę środki są wystarczające do wykazania jego rzetelności i zapobieżenia powtórzeniu nieprawidłowości, nie zaś wymuszaniu na nim rezygnacji z przysługujących mu uprawnień w ramach istniejącego lub zakończonego stosunku kontraktowego.

W konsekwencji Izba uznała, że argumentacja Odwołującego nie podważała ani adekwatności, ani skuteczności środków naprawczych przedstawionych przez Przystępujące Konsorcjum. Samo dalsze pełnienie funkcji przez prezesa zarządu oraz kwestionowanie zasadności naliczonych wcześniej kar umownych, bez wykazania ich rzeczywistego wpływu na skuteczność wdrożonych działań, nie stanowiły wystarczającej podstawy do uznania, że procedura samooczyszczenia została przeprowadzona nieskutecznie.

W rozdziale VII SWZ „Kwalifikacja podmiotowa Wykonawców” Zamawiający przewidział fakultatywne podstawy wykluczenia określone w art. 109 ust. 1 pkt 8 oraz pkt 10 ustawy Pzp.

Zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp zamawiający może wykluczyć z postępowania wykonawcę, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, jeżeli mogło to mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu, a także wykonawcę, który zataił takie informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych. Natomiast art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp odnosi się do sytuacji, w której wykonawca, w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa, przedstawił informacje wprowadzające w błąd, które mogły mieć istotny wpływ na decyzje Zamawiającego podejmowane w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Stosownie zaś do art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę złożoną przez wykonawcę podlegającego wykluczeniu.

Argumentacja Odwołującego opierała się na założeniu, że treść oświadczenia złożonego przez Lidera Przystępującego Konsorcjum w formularzu JEDZ w postępowaniu prowadzonym przez TAURON Dystrybucja S.A. przesądza o zaistnieniu przesłanki wykluczenia określonej w art. 109 ust. 1 pkt 8 lub pkt 10 ustawy Pzp. W istocie Odwołujący oczekiwał zatem, aby Zamawiający prowadzący niniejsze postępowanie samodzielnie uznał, że w innym postępowaniu wykonawca w sposób zawiniony przekazał informacje nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd, mimo że okoliczność taka nie została stwierdzona przez Zamawiającego prowadzącego tamto postępowanie ani nie wynika z rozstrzygnięcia Krajowej Izby Odwoławczej, sądu lub innego właściwego organu.

Izba nie podzieliła powyższego stanowiska. Przesłanki wykluczenia wykonawcy mają charakter sankcyjny, a tym samym powinny być interpretowane ściśle. Nie jest zatem uprawnione rozszerzające stosowanie art. 109 ust. 1 pkt 8 i pkt 10 ustawy Pzp w ten sposób, aby zamawiający w jednym postępowaniu stwierdzał ziszczenie się tych przesłanek na podstawie zachowania wykonawcy w innym postępowaniu, jeżeli w tym drugim postępowaniu nie stwierdzono, że doszło do wprowadzenia Zamawiającego w błąd w rozumieniu wskazanych przepisów. Za takim rozumieniem przemawia również treść art. 111 pkt 5 i pkt 6 ustawy Pzp. Przepisy te określają okres wykluczenia odpowiednio „w przypadku, o którym mowa w art. 109 ust. 1 pkt 8” oraz „w przypadku, o którym mowa w art. 109 ust. 1 pkt 10”. Ustawodawca powiązał zatem okres wykluczenia z zaistnieniem konkretnego przypadku odpowiadającego jednej z wymienionych podstaw wykluczenia. Nie można z tego wyprowadzać wniosku, że samo zachowanie wykonawcy w innym postępowaniu, któremu dopiero następczo przypisuje się cechy wprowadzenia w błąd, automatycznie powoduje powstanie okresu wykluczenia skutecznego w kolejnych postępowaniach.

W rozpoznawanej sprawie Przystępującego Konsorcjum nie zostało wykluczone z postępowania prowadzonego przez TAURON Dystrybucja S.A. na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 ani pkt 10 ustawy Pzp. Brak było więc podstaw do przyjęcia, że w niniejszym postępowaniu znajduje się ono w okresie wykluczenia, o którym mowa w art. 111 pkt 5 lub pkt 6 ustawy Pzp, wyłącznie dlatego, że Odwołujący odmiennie ocenia treść oświadczenia złożonego przez Lidera Konsorcjum w tamtym postępowaniu.

Stanowisko to pozostaje zbieżne z poglądem wyrażonym w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 25 lipca 2024 r., sygn. akt KIO 2382/24, w którym Izba zwróciła uwagę na konieczność poszanowania zasady pewności prawa. Wskazano tam, że dopuszczenie możliwości wykluczenia wykonawcy w jednym postępowaniu z powodu rzekomego wprowadzenia w błąd zamawiającego w innym postępowaniu, mimo że fakt taki nie został w tym innym postępowaniu stwierdzony, prowadziłoby do sytuacji, w której kolejni zamawiający mogliby przez okres roku lub dwóch lat ponownie oceniać czynności oraz zdarzenia dotyczące zakończonych postępowań. Prowadziłoby to nie tylko do zatarcia granic pomiędzy kompetencjami poszczególnych zamawiających, lecz także do osłabienia pewności prawa i utrudnienia wykonawcom obrony swoich praw z uwagi na upływ czasu.

Niezależnie od powyższego, dla oceny zarzutów Odwołującego istotne pozostawało zachowanie Przystępującego Konsorcjum w niniejszym postępowaniu. Przystępujący ujawnił Zamawiającemu okoliczności dotyczące naliczenia kar umownych w ramach wcześniejszych kontraktów, przedłożył dokument dotyczący samooczyszczenia oraz przekazał informacje pozwalające na dokonanie oceny jego sytuacji podmiotowej. Nie zachodziła zatem sytuacja, w której Przystępujący zataił przed obecnym Zamawiającym informacje mogące mieć znaczenie dla oceny podstaw wykluczenia.

Zamawiający dysponował materiałem dotyczącym wcześniejszych kontraktów, zapoznał się z dokumentami przedstawionymi przez Przystępującego oraz dokonał własnej oceny zarówno w zakresie ewentualnego zaistnienia podstaw wykluczenia, jak i skuteczności zastosowanych środków samooczyszczenia. Sam fakt, że Odwołujący odmiennie ocenia zdarzenia mające miejsce w innym postępowaniu, nie jest wystarczający do stwierdzenia, że w niniejszym postępowaniu doszło do ziszczenia się przesłanek określonych w art. 109 ust. 1 pkt 8 lub pkt 10 ustawy Pzp.

W konsekwencji Izba uznała, że brak było podstaw do wykluczenia Przystępującego Konsorcjum na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 8 lub pkt 10 ustawy Pzp, a tym samym do odrzucenia jego oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy Pzp. Argumentacja Odwołującego sprowadzała się bowiem w istocie do próby ponownej oceny zachowania wykonawcy w innym postępowaniu, mimo że nie stwierdzono w nim zaistnienia wskazanych podstaw wykluczenia.

Jak wynika z dokumentacji postępowania, w umowie konsorcjum w oznaczeniu jednego z jego członków omyłkowo wskazano nazwę „JKKE spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa”. Jednocześnie pozostałe dane identyfikujące ten podmiot, w szczególności numer KRS, NIP, REGON oraz adres siedziby, jednoznacznie wskazywały na JKKE Sp. z o.o. Izba miała również na uwadze, że podmiot działający pod firmą „JKKE Sp. z o.o. Sp.k.” nie funkcjonował w obrocie prawnym, a co najmniej na dzień sporządzenia odpowiedzi na odwołanie nie był ujawniony w Krajowym Rejestrze Sądowym. Okoliczność ta dodatkowo potwierdzała, że wskazanie w umowie konsorcjum formy prawnej „spółka komandytowa” stanowiło wyłącznie omyłkę w oznaczeniu nazwy członka Konsorcjum, a nie wskazanie innego podmiotu.

W ocenie Izby doszło zatem do oczywistej omyłki pisarskiej, która nie powodowała wątpliwości co do tożsamości podmiotu będącego członkiem Konsorcjum. Całokształt danych zawartych w dokumencie pozwalał bowiem w sposób jednoznaczny ustalić, że stroną umowy konsorcjum jest JKKE Sp. z o.o. Z tych samych względów nie budziło wątpliwości, jakiego podmiotu dotyczyło udzielone pełnomocnictwo. Błędne oznaczenie formy prawnej spółki, przy prawidłowym wskazaniu pozostałych danych identyfikacyjnych, nie wpływało na możliwość ustalenia zakresu podmiotowego tego dokumentu.

W konsekwencji Izba uznała, że stwierdzona omyłka nie uzasadniała wzywania Przystępującego Konsorcjum do uzupełnienia dokumentów. Dokumentacja postępowania pozwalała bowiem na jednoznaczną identyfikację członka Konsorcjum oraz podmiotu objętego udzielonym pełnomocnictwem.

W zarzucie nr 7 wskazanym w petitum odwołania wskazał na naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy pzp oraz art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. a) Pzp w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 8 pzp, ewentualnie w zw. z art. 109 ust. 1 pkt 10 pzp poprzez zaniechanie odrzucenia oferty EKO ARBOR Sp. z o.o. w Części 6, mimo że wykonawca nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej (doświadczenia) określonego w Części I SWZ, ponieważ rzeczywista łączna długość linii objętych pracami wykazanymi przez wykonawcę nie osiąga wymaganego dla Pakietu 6 progu co najmniej 150 km, a wykonawca, w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa, wprowadził Zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji o spełnianiu warunku udziału w postępowaniu, zawyżając w wykazie wykonanych prac łączną długość linii o 41,40 km, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje Zamawiającego w przedmiocie oceny spełniania warunku oraz wyboru oferty najkorzystniejszej; ewentualnie, w wyniku co najmniej lekkomyślności lub niedbalstwa, przedstawił informacje wprowadzające w błąd, mogące mieć taki wpływ.

Mając na uwadze treść zarzutu sformułowanego w petitum odwołania, jak również stanowiska zaprezentowane na rozprawie. Zgodnie z obowiązującą procedurą, w pierwszej kolejności Zamawiający zobowiązany jest do wezwania wykonawcy do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych, w tym dowodów potwierdzających należyte wykonanie robót budowlanych. Dopiero po bezskutecznym przeprowadzeniu wskazanej czynności Zamawiający byłby uprawniony do rozważenia odrzucenia oferty wykonawcy.

W rozpoznawanym postępowaniu Zamawiający nie skorzystał z uprawnienia, o którym mowa w art. 128 ust. 1 ustawy Pzp, tj. nie wezwał Eko Arbor do uzupełnienia podmiotowych środków dowodowych potwierdzających spełnienie warunku udziału w niniejszym postępowanie. Zaniechanie tej czynności proceduralnej skutkuje brakiem podstaw do odrzucenia oferty Eko Arbor na etapie postępowania, na którym znajduje się sprawa.

W konsekwencji, na obecnym etapie postępowania Izba nie znalazła podstaw do uwzględnienia żądania Odwołującego i nakazania Zamawiającemu odrzucenia oferty Przystępującego. Tym samym zarzut dotyczący zaniechania odrzucenia oferty Eko Arbor w Części 6, mimo że wykonawca nie wykazał spełniania warunku udziału w postępowaniu w zakresie zdolności technicznej (doświadczenia) podlegał oddaleniu jako przedwczesny.

Zgodnie z pkt VII.2)1. lit. c) Części I SWZ warunek zdolności technicznej lub zawodowej w odniesieniu do Pakietu 6 spełnia wykonawca, który w okresie ostatnich 3 lat przed upływem terminu składania ofert zrealizował lub realizuje prace związane z wycinką drzew pod liniami elektroenergetycznymi o napięciu 110 kV lub wyższym na obszarze co najmniej łącznie 100 ha lub o łącznej długości co najmniej 150 km.

Izba ustaliła, że Przystępujący – EKO ARBOR Sp. z o.o. – wykazał spełnienie warunku udziału w postępowaniu wyłącznie w oparciu o kryterium łącznej długości linii elektroenergetycznych, wyrażonej w kilometrach. Część wykazu odnosząca się do powierzchni wykonanej wycinki, wyrażonej w hektarach, nie została przez Przystępującego wypełniona. Tym samym dla oceny spełnienia warunku udziału miarodajne pozostawały dane dotyczące długości linii, na których wykonane zostały wskazane w wykazie prace.

W złożonym w dniu 9 czerwca 2026 r. wykazie wykonanych prac, sporządzonym według Wzoru nr 6, Przystępujący wskazał dwie pozycje. W pozycji nr 1 powołał się na wykonanie prac na pięciu imiennie oznaczonych liniach 110 kV: Gracze–Grodków, Gracze–Tułowice, Hajduki–Grodków, Hajduki–Orlęta oraz Hajduki–Bodzanów, realizowanych w ramach kontraktu TAURON Dystrybucja S.A. nr ref. PZP/TD-CN/08930/2024, Zadanie nr 20, przypisując tym pracom łączną długość 103,41 km. W pozycji nr 2 Przystępujący wskazał natomiast prace wykonane na liniach WN PGE Dystrybucja S.A. Oddział Rzeszów o łącznej długości 59,408 km.

W konsekwencji, zgodnie z treścią złożonego wykazu, Przystępujący zadeklarował wykonanie prac na liniach o łącznej długości 162,818 km, a więc przekraczającej wymagany przez Zamawiającego próg 150 km o 12,818 km.

Odwołujący zakwestionował jednak prawidłowość danych wskazanych przez Przystępującego w pozycji nr 1 wykazu. Na poparcie swojego stanowiska przedłożył wykaz ciągów liniowych dotyczących Zadania nr 20 prowadzonego przez TAURON Dystrybucja S.A., z którego – według twierdzeń Odwołującego – wynika, że łączna długość pięciu linii wskazanych przez Przystępującego wynosi 62,01 km, nie zaś 103,41 km. Przy przyjęciu tej wartości łączny zakres prac wykazany w obu pozycjach wynosiłby 121,418 km, a zatem pozostawałby poniżej wymaganego progu 150 km.

Przystępujący, odpierając powyższe zarzuty, powołał się między innymi na treść umowy dotyczącej realizacji prac na rzecz TAURON Dystrybucja S.A. Z § 1 ust. 2 tej umowy wynika, że wskazane przez TAURON dane dotyczące długości linii miały charakter szacunkowy, a odstępstwa od tych wielkości nie mogły stanowić podstawy do zwiększenia wynagrodzenia ani dochodzenia innych roszczeń wobec zamawiającego. Postanowienie to potwierdza zatem, że wartości długości linii przyjęte w dokumentacji kontraktowej nie miały charakteru ostatecznego i mogły odbiegać od rzeczywistego zakresu prac.

Ponadto Przystępujący przedłożył oświadczenie firmy Trawtom T.K., zgodnie z którym referencje udzielone EKO ARBOR Sp. z o.o. obejmowały wykonanie prac wycinkowych wzdłuż linii WN 110 kV: Gracze–Grodków – 14,21 km, Gracze–Tułowice – 13,12 km, Hajduki–Grodków – 2,06 km oraz 27,64 km, Hajduki–Orlęta – 6,7 km, a także Hajduki–Bodzanów – 13,03 km oraz 17,2 km. W odniesieniu do ostatniej z wymienionych pozycji wskazano przy tym, że dotyczy ona ciągu dwutorowego Hajduki–Bodzanów/Hajduki–Prudnik, przebiegającego pomiędzy Nysą a Prudnikiem.

Natomiast, z odpowiedzi udzielonej przez Tauron Dystrybucja S.A. na zapytanie Zamawiającego wynikają następujące dane: Gracze–Grodków – 14,21 km, Gracze–Tułowice – 13,12 km, Hajduki–Grodków – 2,06 km oraz 27,64 km, Hajduki–Orlęta – 6,7 km, a także Hajduki–Bodzanów – 0,34 oraz 13,03 km . W odniesieniu do ostatniej z wymienionych pozycji wskazano przy tym, że dotyczy ona ciągu dwutorowego Hajduki–Bodzanów/Hajduki–Prudnik.

Izba stwierdziła, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał na przyjęcie, iż wartość 103,41 km wskazana przez Przystępującego w pozycji nr 1 wykazu została wykazana w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. Z jednej strony dokument przedłożony przez Odwołującego wskazywał na istotnie niższą długość ciągów liniowych objętych Zadaniem nr 20, z drugiej zaś dokumenty przedstawione przez Przystępującego wskazywały na możliwość występowania rozbieżności pomiędzy długościami określonymi w dokumentacji TAURON Dystrybucja S.A. a rzeczywistym zakresem wykonanych prac, w tym w szczególności w odniesieniu do odcinków linii dwutorowych.

Samo postanowienie umowy stanowiące, że podane przez TAURON długości miały charakter szacunkowy, nie przesądza jednak o rzeczywistej długości linii, na których Przystępujący faktycznie wykonał prace. Postanowienie to wyjaśnia jedynie charakter danych przyjętych na potrzeby realizacji kontraktu, nie stanowi natomiast samoistnego dowodu potwierdzającego wykonanie prac na odcinkach o długości 103,41 km.

Analogicznie, treść oświadczenia firmy Trawtom wymaga odniesienia do przebiegu poszczególnych linii oraz sposobu obliczenia długości prac, w szczególności wobec wskazania odcinków linii dwutorowych. Z przedłożonych dokumentów nie wynika bowiem w sposób dostatecznie jednoznaczny, czy wartości przypisane poszczególnym torom linii mogą być sumowane dla potrzeb wykazania warunku udziału określonego przez Zamawiającego jako długość linii, ani czy zadeklarowana przez Przystępującego wartość 103,41 km odpowiada rzeczywistemu zakresowi wykonanych przez niego prac.

Powyższa rozbieżność ma przy tym zasadnicze znaczenie dla wyniku oceny spełnienia warunku udziału w postępowaniu. Zadeklarowany przez Przystępującego łączny zakres 162,818 km przekracza wymagane minimum jedynie o 12,818 km. Tym samym zakwestionowanie choćby części wartości przypisanej pozycji nr 1 wykazu może prowadzić do stwierdzenia, że Przystępujący nie wykazał wymaganego doświadczenia na poziomie co najmniej 150 km.

W ocenie Izby Zamawiający nie był zatem uprawniony, na podstawie dotychczas zgromadzonych dokumentów, do uznania za wykazane, że Przystępujący spełnia warunek udziału w postępowaniu. Jednocześnie stwierdzone rozbieżności dotyczą treści i zakresu dokumentów składanych na potwierdzenie spełnienia warunku udziału i wymagają ich dalszego wyjaśnienia oraz uzupełnienia, w szczególności poprzez przedstawienie dokumentów pozwalających w sposób jednoznaczny ustalić rzeczywistą długość linii, na których Przystępujący wykonał prace wskazane w pozycji nr 1 wykazu.

Mając zatem na uwadze całokształt materiału dowodowego przedstawionego zarówno przez Odwołującego, jak i Przystępującego, Izba uznała zarzut sformułowany w petitum odwołania za zasadny. W konsekwencji Izba nakazała Zamawiającemu unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej w części nr 6 postępowania oraz przeprowadzenie ponownego badania i oceny ofert w tej części, w tym wezwanie Przystępującego Eko Arbor. – do złożenia podmiotowych środków dowodowych pozwalających na wykazanie spełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie wymaganego doświadczenia.

Pismem z dnia 15 maja 2026 r. Zamawiający zwrócił się do wykonawcy Kroll o udzielenie wyjaśnień dotyczących Pakietu 19, w tym złożenie dowodów, dotyczących wyliczenia ceny lub kosztu, w szczególności w zakresie:

1. zarządzania procesem produkcji, świadczonych usług;

2. wybranych rozwiązań technicznych, wyjątkowo korzystnych warunków usług;

3. oryginalności dostaw, usług oferowanych przez wykonawcę;

4. zgodności z przepisami dotyczącymi kosztów pracy, których wartość przyjęta do ustalenia ceny nie może być niższa od minimalnego wynagrodzenia za pracę albo minimalnej stawki godzinowej, ustalonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2020 r. poz. 2207 oraz z 2023 r. poz. 1667) lub przepisów odrębnych właściwych dla spraw, z którymi związane jest realizowane zamówienie;

5. zgodności z prawem w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej;

6. zgodności z przepisami z zakresu prawa pracy i zabezpieczenia społecznego, obowiązującymi w miejscu, w którym realizowane jest zamówienie;

7. zgodności z przepisami z zakresu ochrony środowiska;

8. wypełniania obowiązków związanych z powierzeniem wykonania części zamówienia podwykonawcy.

W odpowiedzi na powyższe, wykonawca Kroll udzielił stosownych wyjaśnień.

Izba nie podzieliła stanowiska Odwołującego, jakoby złożone przez wykonawcę Kroll wyjaśnienia w zakresie ceny oferty miały charakter ogólnikowy bądź wyłącznie deklaratywny i jako takie nie pozwalały na pozytywną ocenę realności zaoferowanej ceny.

Z przedłożonego materiału wynikało bowiem, że wykonawca przedstawił szczegółową kalkulację ceny odnoszącą się do całego zakresu zamówienia w Pakiecie nr 19. Kalkulacja uwzględniała specyfikę tej części zamówienia, w tym długość poszczególnych odcinków linii, stopień ich zalesienia oraz przyjęty harmonogram realizacji prac. Została ona sporządzona w podziale na dwa etapy realizacji zamówienia oraz obejmowała zasadnicze grupy kosztów związanych z wykonaniem przedmiotu zamówienia. Tym samym Zamawiający dysponował materiałem pozwalającym na ocenę kompletności przyjętych założeń oraz ich wpływu na wysokość ceny oferty.

Wykonawca przedstawił ponadto informacje dotyczące przyjętego modelu realizacji zamówienia, wskazując, że dysponuje własnym zapleczem kadrowym i technicznym, co pozwala mu ograniczyć koszty związane z korzystaniem z zasobów zewnętrznych. Wyjaśnił zakres planowanego udziału podwykonawcy oraz przedłożył dokumenty odnoszące się do kosztów podwykonawstwa. Wskazał również na posiadane doświadczenie oraz kwalifikacje personelu przewidzianego do realizacji zamówienia, przedkładając referencje i dokumenty potwierdzające posiadanie wymaganych uprawnień specjalistycznych.

Z treści wyjaśnień wynikało również, że wykonawca przy kalkulowaniu ceny uwzględnił obowiązki wynikające z opisu przedmiotu zamówienia oraz projektowanych postanowień umowy, w tym w szczególności czynności związane z uzgodnieniami z właścicielami nieruchomości, organizacją robót prowadzonych pod czynnymi liniami elektroenergetycznymi, sporządzaniem wymaganej dokumentacji oraz wykonywaniem pozostałych czynności organizacyjnych niezbędnych dla prawidłowej realizacji zamówienia.

Izba miała przy tym na uwadze podnoszoną przez Odwołującego rozbieżność występującą w treści wyjaśnień w zakresie wskazanej kwoty netto oraz stawki podatku VAT. Okoliczność ta, oceniona w kontekście całokształtu dokumentacji, nie mogła jednak prowadzić do wniosku, że wykonawca przedstawił dwie odmienne kalkulacje ceny bądź że rzeczywiste podstawy zaoferowanej ceny pozostawały niemożliwe do ustalenia.

W formularzu ofertowym wykonawca Kroll od początku wskazał cenę w wysokości 480 678,00 zł netto, powiększoną o podatek VAT według stawki 8%, tj. o kwotę 38 454,24 zł, co dawało łączną cenę 519 132,24 zł brutto. Te same wartości zostały następnie konsekwentnie przyjęte w szczegółowej kalkulacji przedstawionej w ramach wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny.

Kalkulacja przewidywała bowiem dla Etapu I kwotę 240 042,00 zł netto oraz dla Etapu II kwotę 240 636,00 zł netto, co łącznie odpowiadało dokładnie kwocie 480 678,00 zł netto wskazanej w formularzu ofertowym. Od tej wartości obliczony został podatek VAT według stawki 8% w kwocie 38 454,24 zł, a w konsekwencji cena brutto wyniosła 519 132,24 zł. Wartości te pozostawały zatem w pełni zgodne z treścią złożonej oferty.

Odmienna kwota 422 058,73 zł netto oraz wskazanie stawki VAT w wysokości 23% pojawiły się jedynie w części opisowej pisma zawierającego wyjaśnienia. Kwota 422 058,73 zł nie wynikała przy tym z żadnej pozycji szczegółowej kalkulacji kosztów ani z sumowania kosztów przyjętych przez wykonawcę dla któregokolwiek z etapów realizacji zamówienia. Stanowiła ona natomiast matematyczny rezultat przeliczenia prawidłowej ceny brutto 519 132,24 zł przy błędnym założeniu zastosowania stawki VAT w wysokości 23%.

Powyższe, zdaniem Izby, wskazywało na omyłkowy charakter tej części wyjaśnień. Nie sposób bowiem przyjąć, że wykonawca oparł kalkulację ceny na wartości 422 058,73 zł netto, skoro żadna z przedstawionych pozycji kosztowych do tej wartości nie prowadziła, podczas gdy suma kosztów obu etapów odpowiadała dokładnie cenie netto wskazanej w ofercie, tj. 480 678,00 zł. Również przyjęta przez wykonawcę marża oraz rezerwa zostały ujęte w ramach tej ostatniej wartości, a nie w ramach kwoty 422 058,73 zł.

W konsekwencji Izba uznała, że w analizowanym przypadku nie występowały dwie konkurencyjne kalkulacje ceny. Zamawiający dysponował jedną szczegółową kalkulacją kosztów, spójną z treścią formularza ofertowego zarówno co do wartości netto, właściwej stawki podatku VAT, jak i wartości brutto. Niespójność ograniczała się do pojedynczego fragmentu części opisowej wyjaśnień, w którym przyjęto błędną stawkę podatku VAT i w konsekwencji wyliczono odpowiadającą jej, nieprawidłową wartość netto.

Izba wskazała, że wystąpienie omyłki w treści wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny nie może być oceniane w oderwaniu od całokształtu złożonych wyjaśnień i przedstawionych wraz z nimi dowodów. Sam fakt stwierdzenia błędu nie prowadzi automatycznie do obowiązku odrzucenia oferty. Znaczenie ma bowiem charakter stwierdzonej nieprawidłowości oraz to, czy podważa ona wiarygodność zasadniczych założeń kalkulacyjnych wykonawcy i uniemożliwia ustalenie, że zaoferowana cena pozwala na należyte wykonanie zamówienia.

W okolicznościach niniejszej sprawy błędne wskazanie w części opisowej stawki VAT 23% oraz wynikającej z niej kwoty netto nie zostało przeniesione do szczegółowej kalkulacji kosztów, nie wpłynęło na wysokość poszczególnych pozycji kosztowych ani na założenia dotyczące marży i rezerwy. Nie zmieniało ono również ceny zaoferowanej przez wykonawcę. Zarówno oferta, jak i szczegółowa kalkulacja opierały się na tych samych wartościach: 480 678,00 zł netto, 38 454,24 zł podatku VAT według stawki 8% oraz 519 132,24 zł brutto.

W tych okolicznościach Izba uznała, że stwierdzona omyłka nie powodowała, iż wyjaśnienia jako całość przestawały uzasadniać zaoferowaną cenę. Decydujące znaczenie należało przypisać nie pojedynczej, błędnie wskazanej wartości w części opisowej pisma, lecz rzeczywistemu sposobowi kalkulacji ceny wynikającemu z przedłożonego zestawienia kosztów i jego zgodności z ceną zawartą w ofercie.

Izba podzieliła również stanowisko Zamawiającego, że argumentacja Odwołującego koncentrowała się w znacznej części na kwestionowaniu wybranych elementów przedstawionej kalkulacji, nie prowadząc jednak do wykazania, że wyjaśnienia złożone przez wykonawcę Kroll były niewystarczające albo że zaoferowana cena nie pozwalała na wykonanie przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami Zamawiającego.

Sam fakt, że poszczególne koszty nie zostały wyodrębnione przez wykonawcę w sposób odpowiadający metodologii przyjętej przez Odwołującego, nie przesądzał o tym, że koszty te nie zostały uwzględnione w cenie oferty. Ocena wyjaśnień dotyczących rażąco niskiej ceny nie może bowiem sprowadzać się do mechanicznego porównania kalkulacji wykonawcy z alternatywnym modelem kosztowym przedstawionym przez konkurencyjnego wykonawcę. Poszczególni wykonawcy mogą przyjmować odmienne modele organizacji prac, korzystać w różnym zakresie z zasobów własnych i zewnętrznych, dysponować sprzętem o różnym stopniu amortyzacji oraz osiągać odmienne poziomy kosztów przy realizacji tego samego zakresu zamówienia.

Analogicznie Izba oceniła zarzuty dotyczące kosztów pracy oraz wykorzystania sprzętu specjalistycznego. Wykonawca przedstawił sposób kalkulacji kosztów robocizny, wskazał skład brygady, zakładany czas realizacji prac i przyjęte jednostkowe koszty zatrudnienia. W kalkulacji uwzględniono również koszty związane z wykorzystaniem sprzętu oraz jego amortyzacją.

Odwołujący nie wykazał natomiast, aby wartości przedstawione przez wykonawcę były obiektywnie nierealne, niemożliwe do osiągnięcia albo pozostawały w oczywistej sprzeczności z warunkami rynkowymi. Argumentacja Odwołującego opierała się przede wszystkim na przeciwstawieniu założeniom Kroll własnych szacunków oraz własnego modelu organizacji realizacji zamówienia. Taki sposób argumentacji nie był wystarczający do podważenia oceny dokonanej przez Zamawiającego, w szczególności wobec braku wykazania, że przyjęty przez Kroll sposób realizacji zamówienia nie mógł zostać zastosowany albo że prowadziłby do poniesienia kosztów wyższych niż ujęte w przedstawionej kalkulacji.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła stosownie do wyniku postępowania, na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz § 7 ust. 2 pkt 3 i ust. 4 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania.

Stosownie do § 7 ust. 4 pkt 1 powołanego rozporządzenia Izba rozdzieliła stosunkowo wpis od odwołania, uiszczony przez Odwołującego w wysokości 15.000 zł. Na jeden z dziewięciu zarzutów przypadała kwota 1.666,67 zł. Po jej zaokrągleniu w górę do pełnych złotych, zgodnie z § 7 ust. 6 rozporządzenia, kwota przypadająca na jeden zarzut wyniosła 1.667 zł.

Wobec powyższego Izba zasądziła od Zamawiającego na rzecz Odwołującego kwotę 1.667 zł, odpowiadającą części wpisu przypadającej na jeden zarzut uwzględniony przez Izbę, który nie był objęty sprzeciwem uczestnika postępowania, oraz od uczestnika postępowania odwoławczego wnoszącego sprzeciw na rzecz Odwołującego kwotę 1.667 zł, odpowiadającą części wpisu przypadającej na zarzut uwzględniony przez Izbę, który był objęty sprzeciwem tego uczestnika. Pozostała część wpisu, odpowiadająca siedmiu zarzutom nieuwzględnionym przez Izbę, obciąża Odwołującego stosownie do wyniku postępowania.

W odniesieniu do kosztów, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia, Izba skorzystała z przewidzianej w § 7 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia możliwości ich wzajemnego zniesienia. Jednocześnie spośród dwóch zarzutów objętych sprzeciwem uczestnika postępowania jeden został uwzględniony, a drugi oddalony, co oznacza, że także w relacji pomiędzy Odwołującym a uczestnikiem wnoszącym sprzeciw wynik postępowania miał charakter wzajemny.

Mając na uwadze powyższe, Izba uznała, że w okolicznościach niniejszej sprawy zasadne jest pozostawienie każdemu z podmiotów ciężaru poniesionych przez niego kosztów związanych z reprezentacją w postępowaniu odwoławczym, a w przypadku uczestnika wnoszącego sprzeciw również kosztów dojazdu na rozprawę. W konsekwencji Izba zniosła wzajemnie pomiędzy Odwołującym, Zamawiającym oraz uczestnikiem postępowania wnoszącym sprzeciw koszty, o których mowa w § 5 pkt 2 rozporządzenia

KIO 3179/26 Pismem z dnia Odwołujący wskazał, że „ (…) na podstawie art. 520 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych, niniejszym cofam odwołanie wniesione w dniu 29 czerwca 2026 r. w zakresie dotyczącym: Pakietu nr 13, Pakietu nr 14, Pakietu nr 15, Pakietu nr 17, Pakietu nr 18, Pakietu nr 19. W konsekwencji wnoszę o umorzenie postępowania odwoławczego w zakresie wskazanych powyżej Pakietów. Jednocześnie oświadczam, że Odwołujący podtrzymuje odwołanie w całości w zakresie Pakietów nr 16 i 20, w tym wszystkie podniesione w odwołaniu zarzuty, żądania i twierdzenia odnoszące się do tych Pakietów.”

Zgodnie z art. 520 ust. 1 ustawy Pzp "odwołujący może cofnąć odwołanie do czasu zamknięcia rozprawy", zaś stosownie do art. 568 pkt 1 ustawy Pzp, "Izba umarza postępowanie odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku cofnięcia odwołania". Mając na względzie, że art. 520 ust. 1 ustawy Pzp uprawnia Odwołującego do cofnięcia odwołania w całości, wnioskowanie na zasadzie a maiori ad minus uzasadnia przyjęcie, że odwołujący może cofnąć odwołanie jedynie w części. Z treści art. 568 pkt 1 ustawy Pzp wynika, że Izba związana jest oświadczeniem Odwołującego o cofnięciu odwołania. W takim stanie rzeczy hipoteza normy wynikającej z tego przepisu była spełniona, co zobowiązywało Izbę do umorzenia postępowania odwoławczego w zakresie, w jakim Odwołujący cofnął odwołanie.

W związku z cofnięciem przez Odwołującego odwołania zarzutu nr 1, nr 2 oraz nr 3 wskazanych w petitum odwołania w zakresie dotyczącym: pakietów nr 13, nr 14, pakietu nr 15, nr 17, nr 18, nr 19, co skutkowało ustaniem przedmiotu sporu pomiędzy stronami postępowania – Odwołującym, a Zamawiającym – Izba postanowiła umorzyć postępowanie odwoławcze prowadzone w odniesieniu do zarzutu nr 4 odwołania.

Opierając się na powyższym. Izba rozpoznała merytorycznie zarzuty nr 1, nr 2 oraz nr 3 w odniesieniu do pakietu nr 16 i pakietu nr 20 wskazane w petitum odwołania.

W pakiecie nr 16 złożono osiem ofert. Średnia arytmetyczna wszystkich ofert wyniosła 3 084 629,29 zł brutto. Oferta wykonawcy M.P. była niższa od tej średniej o 57,99%, a oferta Dendro-Flora o 39,23%. Ponadto oferta wykonawcy Michała Proszewskiego była niższa o około 38,34% od wartości zamówienia powiększonej o podatek VAT, ustalonej przez Zamawiającego na kwotę 2 101 680 zł brutto. W tym pakiecie żadna z ofert nie została odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1, 5a lub 10 ustawy Pzp.

W pakiecie nr 20 złożono siedem ofert. Najniższą ofertę złożyło Konsorcjum Elitelas – 704 352,24 zł brutto, natomiast oferta Dendro-Flora wyniosła 829 440,00 zł brutto. Średnia arytmetyczna wszystkich ofert wyniosła 1 457 645,10 zł brutto. Oferta Konsorcjum Elitelas była niższa od tej średniej o 51,68%, a oferta Dendro-Flora o 43,10%. Ponadto oferta Konsorcjum Elitelas była niższa o 34,19% od wartości zamówienia powiększonej o podatek VAT, ustalonej przez Zamawiającego na kwotę 1 070 280,00 zł brutto. W tym pakiecie żadna z ofert nie została odrzucona na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1, 5a lub 10 ustawy Pzp.

Izba uznała, że samo przekroczenie ustawowego progu 30% powoduje obowiązek wszczęcia procedury wyjaśniającej, chyba że zachodzą okoliczności oczywiste, które czynią wyjaśnienia zbędnymi. W ocenie Izby takie okoliczności w niniejszej sprawie nie wystąpiły. Zamawiający zaniechał więc wykonania obowiązku wynikającego z art. 224 ust. 2 ustawy Pzp.

Izba nie podzieliła stanowiska Zamawiającego dotyczącego rozkładu ciężaru dowodu. Odwołujący wykazał przekroczenie progu 30. Natomiast to na Zamawiającym spoczywał ciężar wykazania istnienia okoliczności oczywistych uzasadniających odstąpienie od wezwania do wyjaśnień, ponieważ z tych okoliczności wywodził dla siebie korzystny skutek prawny.

W toku rozprawy Zamawiający wskazał, że w praktyce stosował próg 40%, a nie 30%. Izba uznała to za naruszenie art. 224 ust. 2 ustawy Pzp, podkreślając, że ustawowy próg 30% ma charakter maksymalny i nie może być podwyższany przez Zamawiającego. Wystąpienie choćby jednej z przesłanek wskazanych w tym przepisie powoduje obowiązek wszczęcia procedury wyjaśniającej.

Zamawiający próbował uzasadnić brak wezwania do wyjaśnień powołując się na własne doświadczenie rynkowe, znajomość lokalnych uwarunkowań, sposób organizacji robót przez wykonawców, historię wcześniejszych realizacji, wyniki rozeznania rynku (RFI), metodologię szacowania wartości zamówienia oraz zjawisko tzw. ofert strategicznych. Już sama wielość i złożoność wskazywanych czynników świadczy o tym, że nie są to okoliczności oczywiste w rozumieniu art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp, lecz kwestie wymagające pogłębionej analizy.

W szczególności Izba uznała za gołosłowne twierdzenia dotyczące występowania ofert strategicznych. Zamawiający nie wskazał, które oferty miałyby mieć taki charakter, ani nie przedstawił żadnych obiektywnych kryteriów pozwalających odróżnić ofertę strategiczną od oferty realnie skalkulowanej. W konsekwencji nie było podstaw do uznania średniej arytmetycznej za niemiarodajną.

Również argument, że niektórzy wykonawcy od lat składają oferty na niższym poziomie cenowym i prawidłowo realizują umowy, został oceniony jako nieudowodniony. Zamawiający nie przedstawił żadnego materiału dowodowego potwierdzającego tę tezę.

Izba odniosła się także do powoływania się przez Zamawiającego na wyniki wcześniejszego rozeznania rynku (RFI). Izba stwierdziła, że porównanie cen z etapu RFI z cenami ofert złożonych w postępowaniu może co najwyżej wyjaśniać ogólny poziom cen w postępowaniu. Natomiast, wzajemna relacja cen ofert złożonych w postępowaniu stanowi punkt odniesienia przewidziany w art. 224 ust. 2 pkt 1 ustawy Pzp.

W konsekwencji Izba uznała, że Zamawiający był zobowiązany do wezwania M.P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą PPHU "LASPOL" M.P., a także E.P. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Dendro-Flora E.P. w zakresie pakietu numer 16, a także Konsorcjum Elitelas i Dendro-Flora w zakresie pakietu nr 20 do złożenia wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny, wraz z odpowiednimi dowodami. Zaniechanie tego obowiązku stanowiło naruszenie art. 224 ust. 2 ustawy Pzp.

KIO 3127/26 O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

KIO 3129/26 O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

KIO 3156/26 O kosztach postępowania odwoławczego Izba orzekła stosownie do wyniku postępowania, na podstawie art. 557, 574 i 575 ustawy Pzp oraz § 7 ust. 2 pkt 3 i ust. 4 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

KIO 3179/26 O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku, na podstawie art. 557, 574 ustawy Pzp oraz w oparciu o przepisy § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).

Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.