Postanowienie KIO 3592/26 z 25 sierpnia 2026 r.

Uzasadnienie

Gmina Stare Babice {dalej: „Zamawiający”} prowadzi na podstawie Ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 793) {dalej również: „ustawa pzp” lub „pzp”} w trybie podstawowym postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego na usługi pn . Świadczenie usług transportowych z zakresu dowożenia dzieci do szkół podstawowych na terenie gminy Stare Babice (BZP.271.27.2026) . Ogłoszenie o tym zamówieniu 30 czerwca 2026 r. zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych pod nr 00314584/01 . Wartość tego zamówienia jest poniżej progów unijnych.

22 lipca 2026 r. Usługi Transportowe Z.W. z siedzibą w Kienkówce {dalej: „Odwołujący”} wniosły do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej odwołanie od wyboru najkorzystniejszej oferty oraz innych czynności i zaniechań Zamawiającego objętych poniższymi zarzutami.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu następujące naruszenia przepisów ustawy pzp

1. Art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 112 ust. 2 pkt 4, art. 16 oraz art. 239 – przez zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy Usługi Handel Transport A.C. {dalej: „A.C.”) oraz dokonanie wyboru tej oferty jako najkorzystniejszej, pomimo że wykonawca ten nie spełnia warunku udziału w postępowaniu dotyczącego zdolności technicznej i zawodowej w zakresie doświadczenia.

2. Art. 128 ust. 1 (ewentualnie art. 128 ust. 4 w zw. z art. 223 ust. 1) w zw. z art. 239 ust. 1 – przez zaniechanie rzetelnego zbadania wykazu osób przedstawionego przez Annę Chmiel, jak również zaniechanie wezwania tego wykonawcy do poprawienia, uzupełnienia lub wyjaśnienia dokumentu zawierającego błędne i wewnętrznie sprzeczne informacje, a następnie uznanie dokumentacji za prawidłową a w konsekwencji przyznanie ofercie A.C. 20 pkt w kryterium K2 – doświadczenie personelu, pomimo niewykazania w sposób jednoznaczny, że trzech kierowców wskazanych do realizacji zamówienia posiadało wymagany co najmniej trzyletni staż pracy na stanowisku kierowcy autobusu dowożącego dzieci do placówek oświatowych.

3. Art. 224 ust. 1 – przez brak wezwania A.C. do wyjaśnienia ceny i przedstawienia szczegółowej kalkulacji wraz z dowodami, w szczególności dotyczącymi wynagrodzeń, czasu pracy, kosztów paliwa, ubezpieczeń, serwisu i utrzymania taboru.

4. Art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c w zw. z art. 128 ust. 1, art. 112 ust. 2 pkt 4, art. 16 oraz art. 239 ust. 1 – przez zaniechanie odrzucenia oferty A.C. i uznanie, że wykonawca ten wykazał spełnianie warunku udziału w postępowaniu dotyczącego doświadczenia, pomimo że w wyznaczonym terminie, również po zastosowaniu procedury uzupełnienia dokumentów, nie złożył podmiotowych środków dowodowych potwierdzających wykonanie dwóch odrębnych usług dowożenia dzieci autobusem przez okres minimum 10 miesięcy każda [zarzut ewentualny].

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu:

1. Unieważnienia wyboru najkorzystniejszej oferty.

2. Powtórzenia badania i oceny ofert.

3. Odrzucenia oferty A.C..

Izba ustaliła, co następuje

6 sierpnia 2026 r. wpłynęła do Izby odpowiedź na odwołanie, w której Zamawiający oświadczył, że uwzględnia w części zarzuty przedstawione w odwołaniu. W związku z tym Zamawiający oświadczył, że cofnie czynność wyboru oferty A.C. oraz powtórzy badanie i oceny ofert, uwzględniając przy tym treść odwołania w zakresie zarzutów nr 1 i 4.

Jednocześnie Zamawiający oświadczył, że zarzuty nr 2 i 3 uznaje za bezpodstawne i podał uzasadnienie tego stanowiska.

W podsumowaniu Zamawiający wniósł o umorzenie postępowania z wzajemnym zniesieniem kosztów. 20 sierpnia 2026 r. wpłynęło pismo Odwołującego, w którym oświadczył, że wycofuje odwołanie w zakresie zarzutów nieuwzględnionych przez Zamawiającego i wnosi o umorzenie postępowania odwoławczego oraz zwrot uiszczonego wpisu.

Izba zważyła, co następuje

Skuteczne skorzystanie przez którąkolwiek ze stron postępowania odwoławczego z przysługującej jej tzw. czynności dyspozytywnej (czyli uwzględnienia w całości zarzutów odwołania przez zamawiającego lub cofnięcia odwołania przez odwołującego, względnie częściowego uznania zarzutów odwołania przez zamawiającego przy jednoczesnym wycofaniu pozostałych zarzutów przez odwołującego) powoduje zakończenie postępowania odwoławczego bez merytorycznego rozpoznania zarzutów odwołania.

Z art. 522 ust. 2 ustawy pzp wynika w szczególności, że w przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części zarzutów przedstawionych w odwołaniu i wycofania pozostałych zarzutów przez odwołującego, Izba może umorzyć postępowanie odwoławcze na posiedzeniu niejawnym bez obecności stron, pod warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca. W takim przypadku zamawiający wykonuje, powtarza lub unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie uwzględnionych zarzutów. W kontekście uprzedniego wniosku Zamawiającego zauważyć należy, że poprzestanie na deklarowaniu unieważnienia wyboru najkorzystniejszej nie pozwalało na stwierdzenie zbędności dalszego prowadzenia postępowania odwoławczego i jego umorzenie na podstawie art. 568 pkt 2 ustawy pzp.

Dla wywarcia skutku w postaci umorzenia postępowania odwoławczego w tej sprawie konieczne i wystarczające jest uwzględnienie przez Zamawiającego w części zarzutów zawartych w odwołaniu, przy jednoczesnym wycofaniu pozostałych zarzutów przez Odwołującego. Natomiast dalsze czynności, które Zamawiający podejmuje w celu uczynienia zadość żądaniom odwołania, pozostają poza oceną Izby w ramach ustalenia zaistnienia przesłanki umorzenia postępowania odwoławczego.

Mając powyższe na uwadze, Izba – działając na podstawie art. 568 pkt 3 w zw. z art. 522 ust. 2 ustawy pzp – umorzyła postępowanie odwoławcze.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do treści art. 575 ustawy pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 2 in fine Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. poz. 2437), nakazując zwrot Odwołującemu kwoty uiszczonej tytułem wpisu.