Wyrok KIO 4010/26 z 15 września 2026 r.

Uzasadnienie

Zamawiający Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Poznaniu prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego przedmiotem jest „Pełnienie funkcji inwestora zastępczego dla inwestycji p.n.: Modernizacja budynku Odwołujący „Ekocentrum - Wrocławski Ośrodek Usług Ekologicznych" Sp. z o.o. wniósł odwołanie wobec czynności i zaniechań Zamawiającego, tj.:

1. czynności odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych;

2. zaniechania wezwania Odwołującego do wyjaśnień treści oferty w trybie art. 223 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych;

3. zaniechania poprawienia w ofercie Odwołującego omyłki w trybie art. 223 ust.2 pkt 3 (ewentualnie pkt 1) ustawy Prawo zamówień publicznych;

4. zaniechania badania i oceny oferty Odwołującego w kryterium „Doświadczenie personelu" oraz zaniechania jej wyboru jako najkorzystniejszej;

5. czynności wyboru jako najkorzystniejszej oferty wykonawcy SAFEGE S.A.S. dokonanej z pominięciem oferty Odwołującego.

Zarzuty i żądania odwołania

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie: - art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 223 ust. 1 i ust. 2 pkt 3 oraz w zw. z art. 16 pkt 1-3 ustawy Prawo zamówień publicznych przez bezpodstawne odrzucenie oferty Odwołującego jako rzekomo niezgodnej z warunkami zamówienia, w sytuacji gdy treść oferty jest z nimi zgodna, a stwierdzona przez Zamawiającego rozbieżność redakcyjna między formularzem ofertowym a wykazem osób ma charakter oczywistej, dającej się usunąć omyłki, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty i pozostającej bez wpływu na wynik oceny; - art. 223 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych przez zaniechanie wezwania Odwołującego do złożenia wyjaśnień treści oferty, mimo że Zamawiający powziął (jak sam deklaruje) wątpliwość co do tego, która z osób pełni którą funkcję, co aktualizowało w okolicznościach sprawy obowiązek, a nie tylko uprawnienie, wezwania do wyjaśnień; - art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych , ewentualnie art. 223 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych przez zaniechanie poprawienia omyłki polegającej na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodującej istotnych zmian w treści oferty, mimo że sposób poprawy wynika jednoznacznie z treści samej oferty oraz z pozostałej dokumentacji złożonej przez Odwołującego w toku postępowania; - art. 226 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 128 ust. 1 oraz w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych i art. 58 § 1 k.c. - przez oparcie odrzucenia oferty na postanowieniu SWZ (pkt 7.3.3.7 w zw. z pkt 2.1 Załącznika nr 2), które — w zakresie, w jakim wyłącza ustawowe instytucje wyjaśnienia i poprawienia omyłek oraz nakazuje automatyczne odrzucenie oferty — jest sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, a przez to nie może wywoływać skutków prawnych i stanowić podstawy odrzucenia; nadto przez błędne utożsamienie treści oferty z podmiotowym środkiem dowodowym i powołanie art. 128 ust. 1 jako podstawy zaniechania czynności naprawczych; - art. 16 pkt 1-3 w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych (zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości i proporcjonalności oraz zasada efektywności udzielenia zamówienia wykonawcy oferującemu najlepszą jakość za daną cenę) - samodzielnie oraz w zw. z ww. przepisami przez nadmiernie formalistyczne i nieproporcjonalne potraktowanie oczywistej omyłki, prowadzące do wyeliminowania z postępowania oferty najtańszej; - art. 239 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ustawy Prawo zamówień publicznych — przez dokonanie wyboru oferty najkorzystniejszej z pominięciem oferty Odwołującego, która po przeprowadzeniu prawidłowego badania i oceny, powinna zostać uznana za najkorzystniejszą; - z ostrożności - art. 253 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych po przez sporządzenie uzasadnienia odrzucenia w sposób pomijający materiał dowodowy znajdujący się w aktach postępowania, jednoznacznie usuwający rzekomą wątpliwość Zamawiającego.

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania w całości i nakazanie Zamawiającemu unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej (oferty wykonawcy SAFEGE S.A.S.); unieważnienia czynności odrzucenia oferty Odwołującego dokonanej na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych, powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty Odwołującego, a w jej ramach: poprawienia oferty w trybie art. 223 ust. 2 pkt 3 (ewentualnie pkt 1) ustawy Prawo zamówień publicznych przez ujednolicenie oznaczenia funkcji przypisanych Panom I.S. oraz M.B. w formularzu ofertowym i w Załączniku nr 7 w oparciu o posiadane informacje zawarte w treści oferty Odwołującego i jej wyjaśnień; ewentualnie dokonanie takiej poprawy po wezwaniu Odwołującego, w trybie art. 223 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, do złożenia wyjaśnień treści oferty w zakresie przyporządkowania funkcji Inspektora nadzoru nad robotami elektrycznymi oraz Inspektora nadzoru nad robotami sanitarnymi do wskazanych osób; dokonania oceny oferty Odwołującego w kryterium „Doświadczenie personelu" i przyznania należnej liczby punktów; dokonania wyboru oferty Odwołującego jako najkorzystniejszej.

Odwołujący złożył ofertę z ceną 2 309 915,40 zł brutto. Zamawiający, działając na podstawie art. 224 ust. 1 i 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, wezwał Odwołującego do złożenia wyjaśnień w zakresie wysokości zaoferowanej ceny. Odwołujący złożył wyjaśnienia wraz z dowodami. Zamawiający nie odrzucił oferty z powodu rażąco niskiej ceny, uznał wyjaśnienia za wystarczające.

W ramach wyjaśnień Odwołujący złożył „Informacje dotyczące warunków współpracy" dotyczące poszczególnych inspektorów, przy czym co istotne każde z oświadczeń zostało podpisane przez osobę, której funkcja odpowiada przyporządkowaniu z wykazu (Załącznik nr 7): zał. 23 dotyczący Inspektora nadzoru nad robotami elektrycznymi został podpisany przez Pana M.B.; zał. 24 dotyczący Inspektora nadzoru nad robotami sanitarnymi został podpisany przez Pana I.S., legitymującego się uprawnieniami budowlanymi nr 44/2009 w specjalności instalacyjnej sanitarnej. W obu dokumentach przypisano funkcje kontraktowe konkretnym osobom oraz przyporządkowano im ryczałtowe wynagrodzenie (po 138 600,00 zł netto). Tym samym obaj sporni inspektorzy własnym podpisem potwierdzili funkcję zgodną z wykazem: Pan B. elektryczną, Pan Szajerka sanitarną.

Zamawiający odrzucił ofertę Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych, wskazując jako przyczynę rozbieżność danych między dwoma dokumentami oferty: w formularzu ofertowym Pan I.S. został wpisany jako inspektor nadzoru nad robotami elektrycznymi, zaś Pan M.B. w formularzu ofertowym został wpisano jako Inspektor nadzoru nad robotami sanitarnymi. W wykazie osób (załączniku nr 7) Pan M.B. został wpisany jako Inspektor nadzoru nad robotami elektrycznymi , zaś Pan I.S. w wykazie osób (załączniku nr 7) został wpisany jako Inspektor nadzoru nad robotami sanitarnymi.

Zamawiający uznał, że wobec „przestawienia" nazwisk nie jest w stanie ustalić, która z osób będzie pełnić którą funkcję i powołując pkt 7.3.3.7 SWZ oraz pkt 2.1 Załącznika nr 2 (rygor odrzucenia z tytułu braku tożsamości danych) oraz „brak zastosowania art. 128 ust. 1 ustawy" odrzucił ofertę zamiast uruchomić czynności naprawcze.

W ocenie Odwołującego, o wadliwości tej czynności przesądzają następujące okoliczności: - obie sporne osoby zostały w formularzu oznaczone identycznym poziomem dodatkowego doświadczenia („2 i więcej"), któremu zgodnie z pkt 7.3.3.3 SWZ odpowiada maksymalna liczba 10 punktów. Sposób przyporządkowania nazwisk do funkcji nie ma zatem żadnego wpływu na wynik punktacji oferty w kryterium DP; - sam wykaz osób (Załącznik nr 7) jest wewnętrznie spójny merytorycznie: przy Panu Marcinie B.m (Inspektor elektryczny) opisano doświadczenie w kierowaniu i nadzorowaniu robót budowlanych elektrycznych, a przy Panu Ireneuszu Szajerce (Inspektor sanitarny) doświadczenie w zakresie robót budowlanych instalacyjno-sanitarnych. Treść merytoryczna dokumentu jednoznacznie przypisuje doświadczenie do funkcji; - przyporządkowanie funkcji potwierdzają symetrycznie dokumenty złożone w ramach wyjaśnień ceny Zał. 23 podpisany przez Pana B.ego jako inspektora elektrycznego oraz Zał. 24 podpisany przez Pana Szajerkę jako inspektora sanitarnego; - oceny w zakresie kryterium pozacenowym dokonuje się na podstawie wykazu osób (Załącznik nr 7) - tak pkt. 7.3.3. SWZ, ten zaś ujawnia prawidłowe informacje i nie wymaga poprawiania; - oświadczenie zawarte w formularzu oferty (Zał. nr 2) ma jedynie wymiar techniczny i nie wywiera skutków, tak w zakresie punktacji w kryterium pozacenowym (inaczej zał. nr 7 byłby zbędny i nie przypisano by mu cech określonych w pkt. 7.3.3. SWZ), jak i wykazywania warunków udziału w postępowaniu (dla którego przewidziano zał. nr 9) składany odrębnie w zakresie przedmiotowych środków dowodowych, a nadto pozostałe elementy oferty (Zał nr 7) pozwalają na jego poprawienie, ewentualnie po dodatkowych wyjaśnieniach których Zamawiający zaniechał; - faktycznych skutków regulacji pkt 7.3.3.7 SWZ oraz pkt 2.1 Załącznika nr 2 (rygor odrzucenia z tytułu braku tożsamości danych) oraz „brak zastosowania art. 128 ust. 1 ustawy", które to regulacje nie mogą pozostawać w sprzeczności wobec przepisów ustawy Pzp, mających charakter ius cogens.

Jak stwierdził Odwołujący, stan rzeczy jest jednoznaczny i zgodny z przedstawionym w Zał. nr 7, a rozbieżność dotyczy wyłącznie zbiorczej tabeli w formularzu ofertowym, w której dwa nazwiska zamieniono miejscami (tzw. „czeski błąd"), mają charakter oczywisty, łatwo zauważalny i ewentualnie - o ile w ogóle potrzebny, poprawialny w trybie dot. poprawiania omyłek w ofertach (art. 223 ustawy Prawo zamówień publicznych).

Odwołujący wskazał, że odrzucenie oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych jest dopuszczalne wyłącznie wówczas, gdy niezgodności treści oferty z warunkami zamówienia nie da się usunąć w drodze instrumentów przewidzianych ustawą, tj. w trybie wyjaśnień treści oferty (art. 223 ust. 1) oraz poprawienia omyłek (art. 223 ust. 2).

Odwołujący wskazał, że Zamawiający wprost przyznał, że powziął wątpliwość („nie jest w stanie stwierdzić, która z wykazanych osób będzie pełnić konkretną funkcję/rolę"). Tym samym zaktualizowała się podstawa do wezwania Odwołującego do wyjaśnień. Wezwanie takie nie prowadziłoby do niedozwolonych negocjacji ani do zmiany treści oferty, służyłoby wyłącznie potwierdzeniu okoliczności możliwej do obiektywnej weryfikacji na podstawie dokumentów istniejących przed terminem składania ofert.

Jak wskazał Odwołujący, wątpliwość Zamawiającego miała charakter pozorny - w aktach postępowania znajdował się już materiał, który ją usuwał (spójny merytorycznie Załącznik nr 7 oraz oświadczenia Zał. 23 i Zał. 24 podpisane przez samych inspektorów zgodnie z ich funkcjami). Zdaniem Odwołującego, Zamawiający orzekając o niemożności ustalenia funkcji pominął zaś własne akta, co narusza zasadę przejrzystości i rzetelnego badania ofert (art. 16 pkt 2 ustawy Prawo zamówień publicznych).

Zdaniem Odwołującego, stwierdzona rozbieżność stanowi omyłkę podlegającą obligatoryjnemu poprawieniu.

W ocenie Odwołującego ujawnione rozbieżność należy zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską (art. 223 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych): zamiana miejscami dwóch nazwisk w zbiorczej tabeli formularza, przy jednoczesnym prawidłowym i spójnym ich przypisaniu w dokumencie szczegółowym (Załącznik nr 7), jest podręcznikowym przykładem omyłki redakcyjnej, dostrzegalnej prima facie i niewymagającej wiedzy specjalnej.

Odwołujący wskazał, że wszystkie przesłanki art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych są spełnione.

Zamawiający oparł odrzucenie na postanowieniu SWZ (pkt 7.3.3.7 w zw. z pkt 2.1 Załącznika nr 2), zgodnie z którym „brak spójności lub niedookreślenie którejkolwiek z wymaganych pozycji skutkować będzie odrzuceniem oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5", a nadto że „nie ma zastosowania art. 128 ust. 1 ustawy w zakresie uzupełniania lub poprawiania" tabeli i wykazu. Jak wskazał Odwołujący, postanowienie to w zakresie, w jakim wyłącza ustawowe instrumenty naprawcze i nakazuje automatyczne odrzucenie oferty jest sprzeczne z ustawą i jako takie nie może stanowić podstawy czynności Zamawiającego.

Odwołujący wyjaśnił, że Specyfikacja Warunków Zamówienia nie jest źródłem prawa i nie może modyfikować bezwzględnie obowiązujących przepisów ustawy. Instytucje wyjaśnienia treści oferty (art. 223 ust. 1) oraz poprawienia omyłek (art. 223 ust. 2) mają charakter obligatoryjny i nie podlegają wyłączeniu ani ograniczeniu wolą zamawiającego wyrażoną w SWZ. Postanowienie SWZ sprzeczne z ustawą jest w tym zakresie bezskuteczne (art. 8 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych w zw. z art. 58 § 1 k.c.), a zasada legalizmu nakazuje pominięcie go przy ocenie oferty. Zamawiający nie może w drodze samoograniczenia „skreślić" ustawowych mechanizmów usuwania rozbieżności i zastąpić ich sankcją automatycznego odrzucenia.

Odwołujący zwrócił uwagę, że tabela w pkt 2.1 formularza ofertowego oraz Załącznik nr 7 zawierają treść oferty (dane podlegające ocenie w kryterium jakościowym), a nie podmiotowy środek dowodowy w rozumieniu art. 128 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Do usuwania rozbieżności w treści oferty właściwe są art. 223 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, a nie art. 128 ust. 1. Odwołujący argumentował, że Zamawiający, uzasadniając zaniechanie czynności naprawczych „brakiem zastosowania art. 128 ust. 1", powołał przepis, który do treści oferty w ogóle nie znajduje zastosowania i jednocześnie przemilczał, że pkt 7.3.3.7 SWZ nie wyłącza (bo wyłączyć nie mógł) instytucji z art. 223 ustawy Prawo zamówień publicznych. Gdyby zaś postanowienie SWZ interpretować jako wyłączające również art. 223 ustawy Prawo zamówień publicznych, byłoby ono w tym zakresie nieważne.

Odwołujący wskazał także, że postanowienie pkt 7.3.3.7 pozostaje w sprzeczności z pkt 7.1.1 SWZ (dopuszczającym wyjaśnienia treści oferty) oraz z pkt 7.1.3.3 SWZ (nakazującym poprawienie „innych omyłek"). Skoro sama SWZ jednocześnie przewiduje czynności naprawcze i nakazuje automatyczne odrzucenie, mamy do czynienia z jej niejasnością.

Jak wskazał Odwołujący, specjalność uprawnień danej osoby jest okolicznością obiektywnie sprawdzalną i z góry przesądza, którą funkcję osoba ta może pełnić. Wystarczyło więc odwołać się do tej obiektywnej cechy, by rozbieżność w tabeli formularza okazała się pozorna. Zamawiający, rezygnując z instrumentów weryfikacji na rzecz automatycznego odrzucenia, postąpił wbrew celowi ustawy.

W opinii Odwołującego, odrzucenie najtańszej oferty w postępowaniu z powodu przestawienia dwóch nazwisk w zbiorczej tabeli przy niezmienionym składzie zespołu, niezmienionej punktacji i jednoznacznym przyporządkowaniu funkcji wynikającym z pozostałych dokumentów jest rażąco nieproporcjonalne i sprzeczne z zasadami określonymi w art. 16 pkt 1-3 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz w art. 18 ust. 1 dyrektywy 2014/24/UE. Zasada proporcjonalności wyklucza eliminowanie wykonawców z przyczyn czysto formalnych, możliwych do usunięcia bez naruszenia równego traktowania.

Izba ustaliła i zważyła co następuje.

Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.

Zamawiający dokonał czynności odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo zamówień publicznych. Odrzucenie oferty na tej podstawie jest dopuszczalne, gdy niezgodności treści oferty z warunkami zamówienia nie da się usunąć w trybie poprawienia omyłek przewidzianym w art. 223 ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Zgodnie z art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych, zamawiający poprawia w ofercie inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty, niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę.

Wszystkie przesłanki do poprawienia omyłki zostały spełnione. Zaistniała niezgodność oferty z dokumentami zamówienia, tj. rozbieżność między formularzem ofertowym, a wykazem osób, która dotyczy przyporządkowania nazwisk do dwóch funkcji. Istnieje możliwość ustalenia kierunku poprawienia treści oferty. Co istotne, sposób poprawienia omyłki wynika wprost z dokumentacji postępowania. Ponadto p oprawienie omyłki nie spowoduje istotnych zmian w treści oferty, bowiem nie zmieni się skład osobowy, a ponadto punktacja oferty pozostaje niezmieniona. Nadto zmiana nie ingeruje w treść Załącznika nr 7 podlegającego ocenie w kryterium pozacenowym, nie ingeruje też w cenę, ani w zakres świadczenia.

Skoro zatem zaistniała omyłka, a sposób jej poprawienia wynika z dokumentów złożonych w postępowaniu i jednocześnie poprawienie omyłki nie spowoduje zmiany jej treści, nie doprowadzi do powstania nowej treści oświadczenia woli, to Zamawiający był zobowiązany do poprawienia omyłki.

Nie jest zrozumiałe twierdzenie Przystępującego, że nie jest możliwe poprawienie treści oferty na podstawie dokumentów stanowiących wyjaśnienia w zakresie zaoferowanej ceny. Taki zakaz nie wynika z ustawy i jest on wykreowany wyłącznie przez Przystępującego. Ponadto oczywiste jest, że Zamawiający czyta łącznie dokumenty złożone przez Wykonawcę w postępowaniu. Nie wiadomo, z jakiego powodu Zamawiający miałby odmówić waloru informacji dokumentom złożonym w ramach wyjaśnień zaoferowanej ceny.

Skoro okolicznością bezsporną jest, że Zamawiający dysponował w aktach postępowania niezbędnymi informacjami, dokumentami, z których jednoznacznie wynikały funkcje kontraktowe spornych osób, to Zamawiający powinien dokonać poprawienia omyłki w treści oferty Odwołującego.

Zamawiający usilnie pomija okoliczność, że przepis art. 223 ustawy Prawo zamówień publicznych został wprowadzony w celu wyeliminowania sytuacji, w których zamawiający odrzuca ofertę z powodu omyłek redakcyjnych, przestawionych wyrazów, omyłkowej numeracji, czy omyłek rachunkowych. W niniejszej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją, w której omyłka ma charakter wyłącznie redakcyjny, nie dotyka sfery merytorycznej, a sposób jej poprawienia wprost wynika z dokumentacji postępowania. Tym bardziej nie jest zrozumiałe stanowisko Zamawiającego, który nie chce dostrzec powyższych okoliczności, w tym formalnego charakteru omyłki.

W ocenie Izby przedmiotową omyłkę można również zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską, o której mowa w art. 223 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Omyłką pisarską może być na przykład literówka, opuszczenie wyrazu. Jest to zatem omyłka, która wynika z przeoczenia, a nie z intencji autora. Bez wątpienia zamiana miejscami dwóch nazwisk w tabeli formularza ofertowego, przy jednoczesnym prawidłowym i spójnym ich przypisaniu w dokumencie szczegółowym (Załącznik nr 7), jest przykładem omyłki redakcyjnej, która jest widoczna od razu.

Zamawiający w treści odpowiedzi na odwołanie wskazał, że w pkt. 7.3.3.7 SWZ została wyłączona możliwość zastosowania art. 223 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zgodnie z treścią tego postanowienia: „nie ma zastosowania art. 128 ust. 1 Ustawy, w zakresie uzupełnienia lub poprawiania przedmiotowej tabeli i załącznika nr 7 do SWZ”. Wskazane postanowienie odnosi się zatem wyłącznie do art. 128 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Wbrew twierdzeniu Zamawiającego, nie odnosi się w ogóle do art. 223 ustawy Prawo zamówień publicznych. Skoro tak, to Zamawiający pozostał związany art. 223 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, którego SWZ nie wyłączała.

Słusznie zauważył Odwołujący, że postanowienia sankcyjne, przewidujące najdalej idącą konsekwencję w postaci odrzucenia oferty, podlegają wykładni ścisłej. Rozszerzanie zakresu wyłączenia jest niedopuszczalne. Pkt 7.3.3.7 SWZ nie może być odczytywany jako wyłączający art. 223 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Artykuł 128 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, który dotyczy uzupełniania podmiotowych środków dowodowych, nie znajduje tutaj zastosowania. Przedmiotem sporu jest tabela z pkt. 2.1 formularza ofertowego, a nie podmiotowy środek dowodowy. Do usuwania rozbieżności w treści oferty właściwy jest art. 223 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Izba podziela stanowisko, że odrzucenie najtańszej oferty w postępowaniu z powodu przestawienia dwóch nazwisk w zbiorczej tabeli przy niezmienionym składzie zespołu, niezmienionej punktacji i jednoznacznym przyporządkowaniu funkcji wynikającym z pozostałych dokumentów, jest rażąco nieproporcjonalne i sprzeczne z zasadami określonymi w art. 16 pkt 1-3 ustawy Prawo zamówień publicznych.

Koszty postępowania

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku na podstawie art. 557 oraz art. 574, 575 ustawy z 11.09.2019 r. Prawo zamówień publicznych oraz w oparciu o przepisy § 5 pkt 1a) oraz § 5 pkt 2b), § 7 ust. 1 pkt 1) , zaliczając w poczet kosztów postępowania uiszczony przez Odwołującego wpis od odwołania oraz koszty wynagrodzenia pełnomocnika Odwołującego.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.