Postanowienie KIO 687/22 z 23 marca 2022 r.

Uzasadnienie

postanowienia z dnia 23 marca 2022 r. w sprawie o sygn. akt: KIO 687/22

Zamawiający - 4 Regionalna Baza Logistyczna ul. Pretficza 28, 50-984 Wrocław,

prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. ”Dostawa przedmiotów umundurowania i wyekwipowania: beret koloru oliwkowego polowy wzór 422/MON (2 części)”, o ogłoszeniu o zamówieniu opublikowanym w dniu 1 marca 2022 r. w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej pod numerem 2022/S 042-108311, zwane dalej

„postępowaniem”.

Postępowanie na dostawę, o wartości powyżej kwoty określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 18 maja 2021 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1129 ze zm.) dalej zwanej „p.z.p.”, jest prowadzone przez zamawiającego w trybie przetargu nieograniczonego.

W dniu 11 marca 2022 r. odwołanie wobec dokumentacji postępowania wniósł wykonawca C. J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą C. J. P.P.H. Mitchell Export Import ul. Gałeckiego 2B, 96-100 Skierniewice (dalej zwany „odwołującym”). We wniesionym środku zaskarżenia odwołujący postawił zamawiającemu zarzut naruszenia (pisownia oryginalna): art. 99 ust. 1 i 4 w zw. z art. 16 pkt 1), 2) i 3) w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 1) i pkt 2) ustawy Pzp poprzez określenie zbyt krótkiego, nierealistycznego i nieadekwatnego terminu realizacji zamówienia, w szczególności nie uwzględniającego wszystkich wymagań i okoliczności mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, naruszającego uczciwą konkurencję, nieproporcjonalnego do wartości i celów jakie zamierza osiągnąć Zamawiający realizując zamówienie oraz w sposób niezapewniający uzyskania najlepszej jakości dostaw i najlepszych efektów zamówienia.

Wobec powyższego odwołujący wniósł o nakazanie zamawiającemu dokonania modyfikacji ogłoszenia o zamówieniu i SWZ poprzez wydłużenie terminu realizacji poszczególnych zamówień do 150 dnia - zastąpienie terminu realizacji, który został określony na „90 dni” lub „120 dni” treścią „150 dni”.

W dniu 21 marca 2022 r. zamawiający przekazał Izbie stanowisko procesowe, w którym wskazał, iż odwołanie jest bezpośrednio związane z wnioskiem odwołującego z dnia 8 marca 2022 r. o wyjaśnienie treści SWZ (art. 135 ust. 1 p.z.p.), w którym wniesiono o zmianę terminu realizacji umowy, tożsamo jak w odwołaniu. W dniu 18 marca 2022 r. zamawiający odpowiadając na rzeczony wniosek dokonał zmiany dokumentacji postępowania, co udostępniono wykonawcom dnia 21 marca 2022 r. Zmieniona dokumentacja zawiera wydłużenie terminu realizacji zamówienia, w szczególności dokonano zmiany § 3 ust. 3 - 5 projektu umowy, zmieniając termin na 150 dni (dowód załączniki nr 2 - 4 do stanowiska procesowego). Zamawiający podkreślił, że nie zgadza się z argumentacją odwołującego, jednak wydłużenie terminów realizacji umowy nie zaszkodzi postępowaniu, a zapewni wykonawcom margines bezpieczeństwa czasowego na realizację zamówienia, minimalizując ryzyko nieterminowej realizacji umowy w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości rynkowej. Zamawiający stwierdził, że odwołanie utraciło swoją zasadność i ze względu na dokonanie zmiany w dokumentach zamówienia wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego.

W dniu 22 marca 2022 r. do Izby wpłynęło pismo procesowe odwołującego, w którym oświadczył, że opublikowanie 21 marca 2022 r. zmiany ogłoszenia o zamówienia oraz SWZ są zgodne z zarzutami oraz żądaniami zawartymi w odwołaniu. Odwołujący wskazał, że zamawiający zmienił dokumenty zamówienia dokładnie w taki sposób, w jaki oczekiwał tego wykonawca. Działaniem tym zamawiający w praktyce uwzględnił odwołanie w całości, a postępowanie odwoławcze powinno podlegać umorzeniu, jego prowadzenie stało się zbędne oraz bezprzedmiotowe. Dodano, że prawidłowe wskazanie przez wykonawcę naruszenia przepisów ustawy nie powinno prowadzić do obciążania wykonawcy kosztami postępowania odwoławczego i w przypadku wykonania żądań odwołania, odwołujący nie powinien być zmuszany do cofnięcia odwołania skutkującego zwrotem 90% wpisu.

Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje

W ocenie składu orzekającego całkowite wykonanie przez zamawiającego żądań

odwołania - co swoim oświadczeniem z dnia 22 marca 2022 r. jednoznacznie potwierdził odwołujący, powoduje, iż kontynuacja postępowania odwoławczego jest niecelowa w myśl art. 568 pkt 2 p.z.p. O ile zamawiający nie złożył oświadczenia procesowego o uwzględnianiu odwołania, to dokonaną czynnością materialnoprawną - zmianą dokumentacji postępowania, poprzez zmianę terminu realizacji zamówienia, zgodnie z wnioskiem odwołującego - spowodowano, że przestała istnieć potrzeba, z którą odwołujący wiązał konieczność udzielenia mu ochrony prawnej. Dalsze procedowanie stało się zbędne, ponieważ cel wniesienia odwołania został już zrealizowany. Innymi słowy, skoro odwołujący doprowadził do oczekiwanego rezultatu, to dalsze procedowanie staje się bezcelowe, a proces powinien zostać umorzony z powodu następczej zbędności wydania wyroku, podyktowanej niecelowością rozstrzygania sprawy. Wynik podstępowania nie powinien mieć więc charakteru rozstrzygnięcia merytorycznego, lecz powinien być jedynie jego formalnym zakończeniem.

Warto również zwrócić uwagę na zbieżność art. 568 pkt 2 p.z.p. (Izba umarza postępowania odwoławcze, w formie postanowienia, w przypadku stwierdzenia, że dalsze postępowanie stało się z innej przyczyny zbędne lub niedopuszczalne) i art. 355 k.p.c. (Sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne). I o ile ustawodawca zdecydował, że obecnie normy k.p.c., nawet w ograniczonym zakresie, nie mają zastosowania w postępowaniu odwoławczym przed Krajową Izbą Odwoławczą, to jednak warto skorzystać z trafnych analiz zawartych w orzeczeniach sądów powszechnych i Sądu Najwyższego w tym przedmiocie. Przykładowo zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2019 r. sygn. akt: III CZP 55/18 „Przyczyna umorzenia postępowania określona w art. 355 § 1 k.p.c. jako zbędność postępowania stanowi ogólny przejaw uznania przez ustawodawcę, że nie jest dopuszczalne kontynuowanie postępowania w sytuacji, w której jego cel został osiągnięty w inny sposób. W rezultacie wydanie wyroku stało się zbędne.

Pojęcie zbędności wydania wyroku jako przyczyny umorzenia postępowania wiązane jest najczęściej z szeroko pojętą następczą bezprzedmiotowością postępowania. Stanowi ona jej swoisty korelat (zbędność wydania wyroku jako następstwo odpadnięcia przedmiotu postępowania ewentualnie inne przypadki niecelowości wydawania wyroku)”.

Konkludując, w wywiedzionym stanie faktycznym i prawnym Izba stwierdziła spełnienie przesłanek opisanych w dyspozycji art. 568 pkt 2 p.z.p. i zobligowana była postępowanie umorzyć, w związku z czym orzeczono jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego wydano na podstawie

§ 9 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437).

Przewodniczący: